ZONSOPGANG OP ZONDAG

Een landmark is oorspronkelijk een mijlpaal met de geografische functie om als reiziger je weg terug te vinden in onbekend gebied. Een landmark moet in hoofdzaak makkelijk herkenbaar zijn zoals een alleenstaande boom, een gebouw of in dit geval een kruis. Hoe kan het ook anders in het katholieke Spanje waar het eiland La Palma is gekerstend op de dag van het heilig kruis. Bovendien was het ook nog "gevaarlijk" (peligro).
En ik kan je verzekeren: Het was gevaarlijk!

Niet zonder reden hebben de Canarische Eilanden de reputatie van de eeuwige lente.
De "winter" op La Palma duurt vanaf december (soms maar eerst vanaf januari) tot
mei. De temperatuur kan vrij veel verschillen en hangt af van de hoogte waar men
zich bevindt. De temperatuur aan zee kan tussen de 20º en de 25º zijn, wijl in El Paso
op een hoogte van 750 m en meer het niet warmer wordt dan 15º a 18º. De winter
onderscheidt zich van de zomer door de regen. De regens beginnen in october en het
hangt wederom af van waar je leeft. Het kan regenen over de Cumbre, terwijl de
amandelbloesem in Punta Gorda staat te schitteren onder een blauwe hemel. In het
noorden en het oosten van het eiland is er veel meer regen dan in het westen. Ook in
de hogere regionen (+750) is de vochtigheid niet te onderschatten en kan het 's nachts
ook heel koud worden en zonder centrale verwarming is het in huis kil en vochtig,
ook de kleren in de kast zijn klam.
Waar wij wonen kan men de wolken zien aankomen van over de oceaan en af en toe
hebben ze regen bij zich. Het geeft ook spectaculaire zonsondergangen. De mist en 
regen duurt gewoonlijk niet lang en van het ene op het andere moment is het weer
felle zon met een knal blauwe hemel waar de paragliders duchtig gebruik van maken.
En als sluitstuk kan er sneeuw liggen op de 2500 meter hoge Roque de Muchachos
terwijl je aan de kust een duik kunt doen in de oceaan.

 

Meeuwen op de oceaan met het eiland "El Hierro" aan de horizon.
De zee is de plaats waar ze behoren en niet op het land waar ze de plastic vuilniszakken
openscheuren en de inhoud verspreiden over de stoep, dan worden ze een plaag. Al vliegend
over de oceaan op zoek naar eten en af en toe duikend in het water om een visje te vangen,
zijn ze in hun element en is het mooi om zien. Op het eiland zie je weinig meeuwen, af en toe
komen ze aan land en zitten ze met tien of twintig op het strand van Tazacorte, maar niet voor
lang want de zee is hun thuis en La Palma is een piepklein eilandje in de overweldigende oceaan.

De grot van Belmaco in de gemeente Mazo aan de oostkant van het eiland.

In de literatuur over rotsinscripties van de Canarische Eilanden is het duidelijk
dat de meeste petrogliefen gevonden zijn op het eiland La Palma.
Sinds het jaar 1752, toen de heer Vandewalle de Cervellón (Vlaamse naam)
de rotsinscripties van de grot van Belmaco beschreef, zijn er over het eiland
vele nieuwe gevonden, tot vandaag de dag toe. 
Twintig jaar geleden kon men in de grot van Belmaco en alle andere
archeologische vindplaatsen vrij rondlopen. Door meer en meer bezoekers
en het onverantwoordelijk gedrag van enkelen, dat heeft geleid tot beschadiging
van de petrogliefen worden de Guanchen heiligdommen op vele plaatsen
beschermd en beveiligd met omheiningen.

Het bezoek aan de grot van Belmaco kost twee euro en volgens mijn bescheiden
mening is het de moeite niet waard. Er zijn veel interessantere plaatsen zoals
La Zarza en La Zarzita in Garafia, Tendal in Los Sauces, Roque Teneguia in
Fuencaliente, La Fajana in El Paso en enkele plaatsen in de Caldera de Taburiente,
reeds allen de revue gepasseerd op dit blog.

Er zijn vele levenstijlen mogelijk op La Palma.
Omdat het klimaat het toelaat (altijd lente in de lagere regionen)
zijn er hier en daar hippies op het eiland.
Enkelen proberen te voorzien in hun levensonderhoud 
door het maken en verkopen van schilderwerken 
met hippieachtige symbolen.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Hippiecultuur

Reeds meer dan 55 jaar wordt er gevlogen op La Palma.
Sinds 1970 is het aantal passagiers van 10.000 gestegen naar 1 miljoen.
De nieuwe passagiershal heeft volgens de autoriteiten een capaciteit
van 2 miljoen passagiers per jaar, maar het gebouw lijkt er wel vier- en
meer aan te kunnen.
Meer lezen in het Spaans  http://www.d-ocasion.net

Men heeft de rollen omgedraaid, door eerst een mega (giga voor dit
eilandje) passagiersterminal te bouwen en de belangrijkste zaken naar
later te verschuiven, zoals de start en landingbaan verlengen voor grotere
vliegtuigen en een taxiweg aan te leggen zodat de piste sneller kan vrij
gemaakt worden voor het landen en opstijgen van de wachtende vliegtuigen
zowel in de lucht als op de grond. Een ILS of Instrument Landing system aan
te leggen, dit is een radio navigatiesysteem waarmee een precisienadering
met ideale koerslijn en daalhoek naar de landinsbaan kan worden uitgevoerd.
ILS maakt landingen bij slecht zicht en 's nachts mogelijk. Onverklaarbaar
raar maar waar. Nu is het zo, dat de garantie voor veilige landingen van de
bekwaamheid van de piloten afhangt.

Buitengewoon apart is ook het dorpje "Varadero la Sabina" aan de treshold
(drempel) van de landingsbaan, daar waar de vliegtuigen hun wielen aan de
grond zetten. Het oogt charmant maar het is allermindst prettig daar te wonen.

De Azteken geloofden dat de wereld vijfmaal geschapen was.
Elk tijdperk begon als een van de goden veranderde in de zon.
Vier van deze werelden of tijdperken waren verbonden met de vier elementen:
Vuur, water, lucht en aarde.
Over de vijfde wereld heerste de vurige zonnegod, Tonatiuh.
____________________________________________________________________________

De Inca's geloofden in de kracht van de zon als weldoender van de aarde.
De leider van de Inca's was de "Sapa Inca". Hij was de absolute heerser.
De Sapa Inca werd beschouwd als de directe afstammeling van de zon
en was daarom zowel politiek, militair als godsdienstig leider van het Incarijk.

Cueva y Poris de Candelaria ( grot en aanlegplaats Maria-lichtmis )
De wandeling van verleden zondag samen met mijn "Wanenonlie".
Een beetje 4 x vieren, een beetje wandelen steil naar beneden en een beetje kieken.
Volgens de oude Palmeros is de naam van de plaats; Cueva de Candelaria nabij Tijarafe.
Duitse immigranten hebben er  "Piraten Bocht" van gemaakt.
Klinkt avontuurlijk voor de toeristen ;-)
 
                                                   ***

Wonen op een eiland.
Wat doe je zoal de ganse dag op zo'n eiland?
Een vraag die mij "in den beginne" al eens gesteld werd door vrienden
en familieleden die achterbleven op het Europees continent.
Wel ! Vertelde ik hen :
De eerste dag vertrekken we van huis uit en gaan we links rondom het eiland.
De tweede dag vertrekken we en rijden rechtsom rond het eiland.
De derde dag gaan we naar boven op het dak van het eiland zitten.
De vierde dag krijgen we de eilandziekte.
Sindsdien doen we er alles aan om niet meer te genezen ...

Dit is meteen het sluitstuk van deze serie over de ontsluiting van de kustlijn tussen Playa Nueva en Puerto Naos.
"So far so good".
Hoe het nu verder gaat is afwachten.

Assemblages van gelast ijzer en aangespoeld plastic afval.

'Limpiezas zonas costeras' (kustgebieden opruimen).
Nog niet zo lang geleden had ik op dit keienstrand "plastic mannen" gemaakt met het aangespoelde afval.
Verleden week is het strand door de gemeentelijke arbeiders netjes opgeruimd.
(verkiezingen in aantocht)
Om acht uur 's morgens waren ze al aan de gang. Het was het blauwe uur en de zon was nog wel twee uurtjes achter de klif alvorens ze tevoorschijn kwam en warmte gaf. Met het drijfhout werden stapels gemaakt en vuren aangelegd. De plastic en andere rommel werd verzameld, in plastic zakken gedaan en naar een "punto limpio" (milieu park) gebracht.

Een steeds wederkerend fenomeen is het blauwe plastic.
Heel lang geleden lag er een blauwe plastic buis langsheen de kust, de buis deed dienst als bananen-water-kanaal, verbond plantage met plantage om de bananen te bevloeien. De buis was niet bestand tegen de Atlantische stormen, brak in stukken en spoelt nu in kleine afgeronde stukken weer aan op het keienstrand.
Voor mij materiaal om sculpturen te maken.

Morgen : Enkele sculpturen gemaakt van dit aangespoeld plastic.

Het dorpje "La Bombilla" is een plek waar het winter en zomer warm is en ook de meeste zonuren heeft, het is daarom ook zeer geliefd bij veel Palmeros.

"The Rock of Bombilla"
Deze rots staat symbool voor Bombilla. Van boven af gezien doet ze denken aan "Ayers Rock", een rotsformatie die ongeveer in het midden van Australië ligt en voor de Aborigines een belangrijke religieuze plaats is.
Zo ook is Bombilla op La Palma voor de ene belangrijk en pittoresque en voor de ander een bidonville-achtige sloppenwijk, een soort toeristisch attractief miniatuur Favela.
Feit is : Het vacantie gehucht moet gedeeltelijk worden afgebroken om plaats te maken voor de geplande wandelweg langsheen de kust.

La Bombilla ontwaakt ...
Foto's heel vroeg deze morgen.

De golf waarop surfers al peddelend wachten is de blauw-groene schone golf die nog moet breken, zonder witte kam.
De belangrijkste invloed op de golfvorm is de topografie van de zeebodem direct achter en onmiddelijk onder de brekende golf.
Hier voor de kust van Playa Nueva ligt een natuurlijk rif dat lijkt op een ondergelopen golfbreker, ideaal voor de golfenergie die op de kust te pletter slaat. Dit fenomeen creëert "riptides", dit zijn waterstromen die wegvloeien uit de kust. Aangezien deze stromen op de loer liggen kunnen ze gevaarlijk zijn voor onervaren surfers.
Vanaf veilige afstand op een klif is het een onvergetelijk schouwspel waar je kunt blijven naar kijken.

Ik geraak er nooit op uitgekeken.

Vijftien jaar geleden zijn een aantal bananenplantagen aangekocht door een hotelketen voor bijna één miljard pesetas (Toendertijd vernomen uit goede bron, wikileaks bestond nog niet ;-). Verleden jaar is er uiteindelijk groen licht gegeven voor het bouwen van een vakantie resort.
Een hotel met 9oo bedden, pretpark, duikcentrum en kunstmatig rif inclusief scheepswrakken voor de kust.
Momenteel lijken de gronden op een kerkhof voor afgedankte Soyuz raketten en aanverwant afval.
Leuk voor "Urban Exploring" maar mooi is anders.
Ik vraag me af of het wel zin heeft om op deze plaats, met in de winter zulke hoge golven, een kunstmatig rif te bouwen ten behoeven van de sportduikers.

"Sin Miedo" staat er naast het graffitisymbool van een golf.
De mededeling geeft aan dat je op de goede weg bent naar de plaats waar het te doen is.
Een hoge gekrulde golf met net nog geen witte schuimkop, dat is wat de krakken nodig hebben.
Net onder het wit blijven en snelheid maken, hun mascotte is trouwens een spierwitte hond.

Morgen: De plaats waar het resort "Las Hoyas" zal komen.

Playa Nueva, waar de nieuwe promenade litoral begint, was vroeger een oord zoals Bombilla.
De "bidonville" achtige vacantiehuisjes zijn afgebroken en er is een imens keienstrand aangelegd.
De laatste jaren is het oord, het Mekka geworden voor bodyboarders en golfsurfers.
Hier hangt geen groene, gele of rode vlag. De oceaan is toegankelijk gebied voor de durvers.
Het prachtige rollen van de golven met witte schuimkoppen maakt van deze plaats ook een openluchttheater.
De nieuwe mooie, kille lange toog is (nog) niet in gebruik, maar niet ver er vandaan staat een kraam (=chiringuito) met de naam "Baja Blanca" wat wil zeggen "Onder het Wit", daar bedoelt men mee: Surfen onder de witte schuimkoppen van de golven.

Borrasca (=Storm)
De Eigenaar van het kraam maakt tevens reclame voor de enige Surf Shop in town waar je alles kunt vinden wat te maken heeft met deze 'keinijg' toffe sport.

Morgen: Enkele durvers onder het wit van de schuimkoppen - baja blanca.

Limpieza zonas Costeras ( kustgebieden opruimen) staat er op het bord en daaronder :
Zonas Rurales Deprimadas, letterlijk vertaald "Depressief Platteland", je zou voor minder depressief worden  
Gelukkig is er een plan om de promenade littoral door te trekken naar Bombilla en van daaruit naar Puerto Naos. Als je ziet hoe de prachtige atractieve kustlijn erbij ligt en ook met het oog om meer toerisme naar La Palma te halen, is dit wel nodig. Er was altijd al wel een soort trail maar Atlantische stormen hebben het pad gedeeltelijk weggeslagen, ook hadden bananenboeren tot het laatste stukje land ingepalmd en gooiden hun landbouw- en ander afval direct in de oceaan. De bananenplantages moeten nu voor een stuk achteruit maar op La Palma zijn bananen heilige huisjes, de onderhandelingen verlopen moeizaam.
Omdat deze kustgebieden vrij onbekend zijn bij de meeste mensen en sommige plaatsen moeilijk toegankelijk, worden ze gebruikt (tot nog toe) door hippies en kampeerders.