WINDVEREN

Washintonia, ook wel petticoatpalm genoemd, omdat de afgestorven bladeren als een rok rond
de stam blijven hangen. Als je de afgestorven bladeren niet snoeit, lijken de palmen wel op
Methusalem met lange baard. Soms laat men de natuur zijn gang gaan en vallen de afgestorven
bladeren uiteindelijk af door de wind. Er zijn washintonia robusta (de grotere broer van de
filifera) die wel 25 m hoog kunnen worden. 

Soms wordt je beloond als je vroeg opstaat

De dag erna stond hij er nog en de dag daarna ... de dag dáárna ...
Toen viel hij om. Oef! Geen onzekerheid, geen stress meer

De beroemde watervalwolk over de Cumbre Vieja heb ik al meerdere malen gefotografeerd
en gepubliceerd op dit blog. Telkens geeft het fenomeen een ander schouwspel. Voor de be-
zoeker is het een van de meest verrassende aspecten van La Palma. Door de speciale geo-
grafische karakteristieken en de passaatwinden blijft er bijna steeds een zee van wolken 
hangen over het noordoosten van het eiland. De enige plaats van het eiland waar de wolken-
massa probeert over de bergkam te komen is de Cumbre Vieja. Soms zijn het dikke witte 
watten die bijna volledig de gehele helling van de Cumbre bedekken en soms, zoals nu,
blijven ze net over de rand hangen als verscheurde flarden halfdoorschijnend chiffon.

Mensen fotograferen mensen.

Bananenbladeren worden in de Zuid-Amerikaanse en Aziatische keuken vaak
gebruikt als bord of vepakking voor voedsel. Gerechten met vis of kip worden
ook in bananenbladeren gewikkeld om vervolgens in de oven gegaard of
gestoomd te worden. Hierdoor krijgen de gerechten een heerlijk aroma en
droogt het voedsel niet uit.

Door de monocultuur op La Palma wordt dit gebruik hier niet toegepast.
De monocultuur heeft als gevolg dat er gigantische hoeveelheden kunstmest
en chemische bestrijdingsmiddelen worden gebruikt om de planten te
beschermen tegen ziektes en ongedierte.

Wanneer de bloem afsterft groeit de cactusvijg. De vruchten van deze cactus zijn geen
commercieel gewas zoals de cactusvijgen van de Opuntia ficus-indica (schijfcactus) die
op de groentemarkten worden verkocht, ze zijn wel eetbaar en smaken een beetje naar kiwi's.

De steenman staat zijn mannetje.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Steenmannetje
 

Dit was geen klassieke zonsondergang. Het leek wel een tornado. Het process dat de lucht in
de atmosfeer liet draaien rond een tornado achtige zuil kan ik niet verklaren, maar vond het
wel de moeite om snel m'n camera te richten en klik, klik, klik .... 
Het duurde maar enkele minuten en het was voorbij.

Bedankt voor de links Hendrika (zie reacties)

http://www.atoptics.co.uk/halo/pillar.htm

http://www.atoptics.co.uk/halo/pilpic0.htm

Ervaar de natuur als een feest op je dak.
Een groene buitenruimte gericht op innerlijke chaos  
Stel dat je dak een levend, gevoelig en voelend wezen is, zou het dan waarschuwingssignalen
afgeven over fijnstof en het broeikaseffect veroorzaakt door kooldioxide die vrijkomt bij de
verbranding van fossiele brandstoffen. Zou het je waarschuwen voor deze en vele andere
apocaliptische catastrofes?

Just a thought ....

Stuifmeel van de Canarische pijnboom in de lente.
Het bloeien van de pijnboom is een belangrijke stuifmeelbron die vele soorten allergieën bij de
mens veroorzaken.

Machtige foto's van stuifmeel (met behulp van de rasterelektronenmicroscoop) :
http://www.scientias.nl/hooikoortspatient-dit-is-de-vijand/7628

Meer weten over stuifmeel :
http://nl.wikipedia.org/wiki/Stuifmeel
 

Tiguerorte en Tijarafe, namen van dorpjes die nog dateren uit de tijd van de Benahoaritas,
de oorspronkelijke bevolking van La Palma. Twee dorpjes, Tijarafe ligt in het westen van
het eiland en Tiguerorte in het oosten. In vogelvlucht ongeveer 22 km uit elkaar maar om
van het ene dorp naar het andere te rijden met de auto ben je algauw anderhalf tot twee
uur onderweg. Dit geeft de valse indruk op een groot grondgebied te verblijven, niets is
minder waar, het eiland is slechts ongeveer 42 bij 24 kilometer en 729 km2 groot.

Vóór de Spaanse verovering van La Palma waren er 12 koninkrijken op het eiland. In Aridane
was Mayantigo (wat betekent "Stuk van de Hemel") koning. Op een dag brak Echentive, koning
van Ahenguareme (tegenwoordig het land vanaf El Charco tot Tigalate) een vredespact en ver-
klaarde de oorlog aan Mayantigo. Gedurende de vijandelijkheden vochten de beide koningen en
hun mannen zij aan zij. Tijdens een tweekamp werd Mayantigo verslagen en verwond aan zijn
arm. Hij moest de strijd opgeven en vluchtte. Algauw zag hij hoe gangreen zich uitbreidde over
zijn onderarm. Vervolgens sneed hij zijn arm af tot over zijn elleboog. Na genezing bond
Mayantigo terug het gevecht aan met Echentive, won de strijd en dwong hem om een nieuw
vredesverdrag te ondertekenen. Vanaf dat moment kreeg Mayantigo de bijnaam Aganeye wat
betekent "Gesneden Arm".

____________________________________________________________________________

Nostalgia.
Op de foto's ben ik bezig aan een sculptuur van Mayantigo voor een van mijn vroegere tento's
in het "Casa Massieu" in Argual. In die tijd was ik helemaal nog niet bezig met fotografie.
Deze foto's kwamen tijdens het opruimen uit de oude doos  

                                            PRE-SPAANSE NEDERZETTING

(Vandaag een dubbellog, dit heeft te maken met de uitgebreidheid van het onderwerp en het
toegestane aantal kilobites)

De nederzetting die vandaag besproken wordt is gelegen op 1500 meter boven zeeniveau.
In de meeste gevallen echter prefereerden de Benahoaritas (de oorspronkelijke bevolking van
La Palma), te leven in grotten beneden de 600 meter. Bij gebrek aan grotten bouwden ze in
de hoger gedeelten van het eiland, stenen hutten. Niemand weet met zekerheid waarom de
Benahoaritas op deze hoogte een dorp bouwden. Was het een plek waar men af en toe naar
toe ging om het vee te hoeden? Of was het een rituele plaats, een "Tagaror" (= plaats van
samenkomst). Dit laatste sprak mij meer aan die morgen. Toen ik daar in de vroege ochtend
rondwandelde en de eerste zonnestralen de ruïnes doorheen de pijnbomen beschenen, hing er
wel een geheimzinnige sfeer in de lucht. Waarschijnlijk was het de dauw in samenspraak met
het licht en donker dat zich verspreidde als zonnestralen doorheen de glasramen van een
kathedraal.

In de "Reisgids La Palma"
(Ontdek de verborgen schatten van La Palma)
http://www.oceaanzicht.nl
schrijft Siepko Wenning er over (zie hieronder)

Ps: Er staat nog geen klein museum maar men heeft ondertussen wel het archeologisch dorp
volledig omheind en de financiële mogelijkheden als bron van inkomsten onderzocht.

Spiritueel.
Het woord kan op vele manieren gebruikt worden en voor mij heeft het niets te maken met
religie of bovennatuurlijke krachten. Er bestaat geen objectieve waarheid over welke spirituele
levensweg men het best kan volgen. De meerwaarde voor mijn persoonlijke belevingswereld
zit hem in het uitgesproken atheïsme en de persoonlijke immateriële ervaring.

Aangekomen in het bos op een open plek van geraffineerde schoonheid, zo 'n plek waar je
voelt "het" is er. Een kalmerende omgeving om in alle rust een steenman te bouwen. De met
mos bedekte stenen die her en der verspreid liggen lenen zich daar goed voor ......
en zo wordt het ongezegde gezegd.

TOEMAATJE
Deze morgen op het strand van Tazacorte.

Wat nou! Altijd mooi weer op 1 mei? Zelfs op La Palma zijn we daar niet altijd mee gezegend.
Dit jaar hebben we een "fantastisch" regenseizoen. Na elke fikse regenbui denken we: "Dit is de
laatste van het seizoen". Maar nee, steeds weer komen ze aanzetten van over de oceaan. Het
heeft natuurlijk ook zijn voordelen, het landschap van Jedey en Las Manchas Abajo ziet mooi
groen, om nog maar te zwijgen van de bloemekes in de wei ;-)

Neem ook ff een kijkje bij een blogmaat, hij heeft het aan de lijve ondervonden.

http://manuscripten.wordpress.com/

Bij het maken van kortstondige creaties kan de sfeer, de wind, de zon, de golven,
de geur van de oceaan alleen maar statisch worden weergegeven. Bij het maken
van vluchtige creaties (met de nadruk op vluchtig) gaat het niet om de finish maar
om de reis, in die zin heeft deze kunstvorm therapeutische waarden en functies.
Het beleven en maken van deze creaties geeft een goed gevoel. 
Wat er overblijft zijn digitale foto's. Ook een interessant onderdeel van het beleven. 
Het documenteren leeft van het idee dat het er eens was, van de gedachte dat het 
er 'toen' was. Het gaat dus niet om de eindbestemming, maar om de reis.