DE VULKAAN TENEGUIA

ZON - DAG

"Te huur" Vakantieverblijf met verse eieren, maïskoeken, avocado's en pompoenen.

Het gebruik van het opstapelen van stenen komt uit bergachtige gebieden. Oorspronkelijk waren
de steenmannetjes wegwijzers, waarbij het de bedoeling was dat je doorheen de mist het volgende
steenhoopje moest kunnen zien. Als dat niet het geval was,was het gevaarlijk je weg te vervolgen
en niet onverhoeds in een afgrond te vallen. In de berggebieden zoals de Himalaya functioneerden
ze ook als bewakers van het pad. Een steen bijleggen aan het begin van de weg was een teken
voor een voorspoedige reis. Tegenwoordig maken mensen en ( toeristen uit steenloze landen ;-)
steentorens als populair tijdverdrijf of een beetje streven naar evenwicht.

El Puertito (haventje)
Aan het eind van de landweg (zie gisteren) is er een gehucht van enkele huisje met bootjes. Het
is eigenlijk geen haventje maar meer een aanlegplaats om bootjes te water te laten en te gaan
vissen op zee. Ik zag er een katrol, verankerd in beton om met (domme?) kracht het mogelijk te
maken een bootje alleen uit het water op het keienstrand te sleuren. Palmeros zijn altijd grote
liefhebbers van de visserij geweest. Er was een tijd dat de opbrenst hiervan deel uitmaakte van
het dagelijks voedsel. Het kan ook niet anders, op een eiland omgeven door een oceaan. De
laatste jaren echter, met het verschijnen van de visboerderijen voor de kust en het stukgaan van
de viskorven tijdens de winterstormen wordt de gevarieerde martieme fauna opgegeten door de
ontsnapte gekweekte zeebaars.
Je houdt de vooruitgang niet tegen ...

El Búcaro heeft enkele vulkaanmonden vlak bij de zee. Het zijn bijmonden gelegen op enkele
kilometers afstand onder de hoofdvulkaan (Martin) en hiermede in verbinding staande. Doordat
de Búcaro (1646) begon vuur te spuwen stopte de hoofdkrater Martin.
Uit de ontmoeting van vuur met water, zoals op vele andere plaatsen op La Palma ontstond er
meer eiland en lag de lavastroom van de Búcaro aan de oorsprong van enkele hectaren nieuw
land. Deze kleine pittoresque vulkaan is niet opgenomen in de catalogus van de beschermde
gebieden van La palma. Raar maar waar ;-)

Veel van de niet verharde wegen in beschermde gebieden op La palma zijn alleen toegankelijk
voor 4x4 voertuigen. De paden (koningswegen) worden ook gebruikt door wandelaars en de
laatste tijd ook meer en meer door mountainbikers. Het is aan te raden behoedzaam te rijden 
want op verschillende tijdstippen van het jaar kan de staat van de weg te lijden hebben gehad 
door regen en landverschuivingen. De meeste bedrijven gespecialiseerd in het organiseren van
geleide wandelingen of mountainbike tours gebruiken de meest populaire routes (de vulkaan
route, Het nationale park van de Caldera de Taburiente of de bronnen van Marcos en Cordero).

De route van vandaag is dus een buitenbeentje, gelegen in het ruige zuid oostelijk gebied van
het eiland. De streek is niet in trek bij toeristen omdat het weer daar ook ruig kan zijn, dikwijls
bewolkt met wind en af en toe een regenvlaag, zoals die dag. De track begint bij een wegwijzer
met een schurend scharnier, Camino El Puertito (weg naar het haventje). De weg gaat zig zag en
op sommige plaatsen héél stijl naar beneden met (ook ;-) adembenemende vergezichten. Door
de regen is de helling fris groen, midden zomer is het hier geel en dor. Men bemerkt ook goed
dat La Palma een berg is die uit zee oprijst.

De landweg loopt door de lavastroom van de historische vulkaan Búcaro,
waarover morgen meer ...

STEENMAN IN HET BOS

Sommige dingen in het leven hebben tijd nodig, zo ook een boswandeling met rustperiodes en
pauzes nemen. Waar het om gaat is dat je iets in langzaam tempo doet. Een steenman bouwen
zonder opgejaagd te worden, liefst op een plaats zonder bereik, geen sms'jes met afkortingen.
Een steenman bouwen ter herinnering aan het trage ritme dat het leven bepaalde vóór het
elektronisch tijdperk. Een van de redenen om op La Palma vakantie te vieren  

Gisteren was ik op de luchthaven, Maria, Anita en Ivan gaan uitzwaaien. Maria ging op familiebezoek
Anita en Ivan vlogen terug na een welverdiende vakantie. Omdat volgende week de gloednieuwe
luchthaven terminal in gebruik wordt genomen, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om
nog enkel foto's te maken van onze oude vertrouwde luchthaven.

De luchthaven van het eiland (SPC) werd te klein bevonden. De mooie gezellige en pittoresque
luchthaven kon de toestroom van reizigers niet meer aan (zie foto's). De foto's zijn genomen
gisteren zaterdag tussen 11en 12 uur 's morgens, een druk moment!
Daarom werd er besloten een nieuwe terminal te bouwen om de dagelijkse toestroom van
passagiers te verwerken. Volgende week is het dus zover en wordt het nieuwe luchthavengebouw
in gebruik genomen en het oude gesloopt om plaats te maken voor een tarmac, dit is een parkeer-
plaats voor de ¿vele? vliegtuigen.

"Grote nutteloze werken" in het Spaans "Gran Trabajo Inútiles" of "Gran Trabajo Innecesario" afgekort GTI.
                                                                  ___________

De problematiek heeft haar wortels enerzijds in een informele bestuurspraktijk waarbij de gelijke
behandeling van de regio's voorging op het nut van de investering. Anderzijds het beschikbaar
stellen van fondsen door Europa voor achtergestelde gebieden. Zo ontstaan er bouwwerken die
wel in gebruik worden genomen, maar waarvan het nut niet of nauwelijks is bewezen. De helft
van de luchthavenparking is reeds gesloten bij gebrek aan onderhoud structuur. Nu is het nog
maar de vraag hoelang deze nieuwe luchthaven terminal in gebruik wordt genomen en wanneer
hij voor de helft terug gesloten wordt.

ZON - DAG.

                                       VERKIEZINGSPOLITIEK EEN CIRCUS ?
                                     ______________________________________

Morgen, zondag 22 mei zijn er op La Palma regionale verkiezingen. Ik trok dus naar 't stad om te
kijken naar de strijd om de kiezer. De verlichtingspalen hingen vol met koppen van politici maar
ook met affiches van het circus dat alle jaren het eiland aandoet en dan nog op dezelfde datum,
moet er nog zand zijn ....
Voor mij dus de uitdaging om de twee aandachttrekkers en politieke uitspraken te koppelen in
enkele logs van vandaag. Het verkiezingscircus werd nog opgefleurd door rondrijdende auto's
met kwetterende luidsprekers waarvan de woorden bleven hangen in de bomen.

Meer lezen over de verkiezingen en de asfaltfabriek  hier:

http://lapalma.startpagina.nl/prikbord/13986291/verkiezingen#msg-13986291

Volgens de mondelinge overlevering van oude Palmeros werd het kantvissen beoefend
gedurende gans het jaar met uitzondering van die dagen in de herfst en winter wanneer de
branding gevaarlijk kon zijn. Voor de landelijke bevolking was het vissen geen sport maar een
noodzaak voor de dagelijkse voeding. Deze activiteit hing samen met de kennis van eb en
vloed, de stand van de maan alsook de voorkeur van de vis en wanneer er gevist werd, 's nachts,
overdag of heel vroeg in de ochtend.
Gedurende de dag bij afgaande zee wanneer de keien en de rotsen niet meer onder water stonden
werd er gezocht naar lapas (een soort halve mosselschelp) en andere schaaldieren. Krabben
werden er gevangen om te dienen als aas. Eenmaal een goede visstek gevonden moest men het
specifieke gedrag van de vissen onderzoeken, dit noemden men "Visserslatijn" .
De schelpen van de lapas werden gebruikt om er souvenirs van te maken voor verkoop aan de toeristen.

Waarom heten de mensen van Tazacorte Bagañetes?
Waar komt de naam Bagañete vandaan ?

Het blijkt dat de oorsprong van het woord bagañete komt van de geboorte van een bananentros.
Uit de bananenplant komt in enkele dagen een grote 'onvruchtbare' bloem te voorschijn. De
bloem is zo zwaar dat zij algauw 'moe' naar beneden groeit. Onvruchtbaarheid en moeheid
hebben niets te maken met noeste werkers en de toendertijd kroostrijke gezinnen van Tazacorte.
In het bananenboeren jargon heette de bloem "Bago", dat woordje werd vervolgens gekoppeld
aan "ñete", in de volksmond werd het dus Bagañete.

Dat komt ervan als je je lekker voelt in je vel en op wolken gaat lopen; "Ze gaan aan flarden"
                                                                    
Eerlijk gezegd denk ik weinig na over geluk, het is iets wat je overkomt, meestal in kleine
voorbijgaande flarden. Het herkennen van die flarden zit verborgen in jezelf.

Washintonia, ook wel petticoatpalm genoemd, omdat de afgestorven bladeren als een rok rond
de stam blijven hangen. Als je de afgestorven bladeren niet snoeit, lijken de palmen wel op
Methusalem met lange baard. Soms laat men de natuur zijn gang gaan en vallen de afgestorven
bladeren uiteindelijk af door de wind. Er zijn washintonia robusta (de grotere broer van de
filifera) die wel 25 m hoog kunnen worden. 

Soms wordt je beloond als je vroeg opstaat