Woensdag 6 juli 2011
WATER
Als men op La Palma aan tien bananenboeren de vraag stelt : "Hoe zit dat met het water?" dan
krijg je tien verschillende antwoorden. Dat is omdat de boeren zichzelf organiseerden om de
soms wel tientallen kilometers 'galerias' (watermijnen) en het boren van putten. Zij stichtten
watergenootschappen (die een naam kregen bv. "Lasovejas") waarvan een niet gedefinieerd
aantal wateraandelen verdeeld werden onder de leden voor een vastgestelde prijs, te betalen
per maand, semester of per jaar. Dan pas konden de werkzaamheden beginnen. Indien er extra
kosten bijkwamen werd een bijkomende heffing gevraagd. Dit noemde men een "derrame".
Op het moment dat de waterput of galerij water gaf (In veel gevallen was dat niet zo en verloor
men zijn investeringen, zie foto's van de verlaten put) werd het water op gelijke wijze verdeeld
onder de aandeelhouders die om de zoveel tijd het water kregen dat hen toekwam. Dit systeem
noemde men "duda". De eenheidsmaat voor het water noemde men pipa (480 liter) maar dat kon
verschillen van genootschap tot genootschap. Per aandeel kreeg men een bepaalde tijd
(in minuten) water dat toekwam aan een bepaald debiet, een pipa had dus een grote marge en
hing af van de grote van het waterkanaal en het debiet (de snelheid waarmee het water kwam).
Ingewikkeld en niet te controleren. Algauw werd er gesproken over de watermaffia ;-).
De laatste tijd zijn vele van die kleine venootschappen samen gegaan in enkele grote
maatschappijen, maar ingewikkeld blijft het nog steeds.
Foto's:
Aan het begin van de Caldera wandeling langsheen de Barranco de Las Angustias staat links
hoog deze waterput. De galeria 'Lasovejas' ergens op de weg naar Los Brecitos.
krijg je tien verschillende antwoorden. Dat is omdat de boeren zichzelf organiseerden om de
soms wel tientallen kilometers 'galerias' (watermijnen) en het boren van putten. Zij stichtten
watergenootschappen (die een naam kregen bv. "Lasovejas") waarvan een niet gedefinieerd
aantal wateraandelen verdeeld werden onder de leden voor een vastgestelde prijs, te betalen
per maand, semester of per jaar. Dan pas konden de werkzaamheden beginnen. Indien er extra
kosten bijkwamen werd een bijkomende heffing gevraagd. Dit noemde men een "derrame".
Op het moment dat de waterput of galerij water gaf (In veel gevallen was dat niet zo en verloor
men zijn investeringen, zie foto's van de verlaten put) werd het water op gelijke wijze verdeeld
onder de aandeelhouders die om de zoveel tijd het water kregen dat hen toekwam. Dit systeem
noemde men "duda". De eenheidsmaat voor het water noemde men pipa (480 liter) maar dat kon
verschillen van genootschap tot genootschap. Per aandeel kreeg men een bepaalde tijd
(in minuten) water dat toekwam aan een bepaald debiet, een pipa had dus een grote marge en
hing af van de grote van het waterkanaal en het debiet (de snelheid waarmee het water kwam).
Ingewikkeld en niet te controleren. Algauw werd er gesproken over de watermaffia ;-).
De laatste tijd zijn vele van die kleine venootschappen samen gegaan in enkele grote
maatschappijen, maar ingewikkeld blijft het nog steeds.
Foto's:
Aan het begin van de Caldera wandeling langsheen de Barranco de Las Angustias staat links
hoog deze waterput. De galeria 'Lasovejas' ergens op de weg naar Los Brecitos.
18 reacties op dit bericht
;-)
niet vreemd als ik je verhaal lees?
wie water heeft, heeft macht?
@ tsssss.. niet uit te roeien, eh! ;-))))
.
--
Groeten.
*
Euh
Pidpa.
Aha
.
@ Roger
water
mooie foto's van die constructie's !
`'~,.,~'`'~,.,~'`'~,.,~'`'~,.,~'`'~,.,~'`'~,.,~'`'~,.,~'`
Daar dit sowieso eraan zit te komen maak ik me dus geen zorgen.. Gezien het volume dat verloren gaat de Palmero ook niet. Zodra je met de bananen stopt is de voorraad snel bijgevuld. Vreemd trouwens dat Louis (onder ons bekende watermannetje) mij regelmatig vraagt of hij wat water bij me kwijt kan omdat er teveel is, toch eens vragen wat zijn visie van het geheel is dan. Interesante..
.....
@ Gerda & Roger
........Op het eiland bestaan er in totaal 150 bronnen, waarvan vele weinig water leveren en zeer afhankelijk zijn van regenval. Hierbij komt nog, dat door het excessieve gebruik van de waterhuishouding, deze bronnen in de laatste jaren op een alarmerende wijze steeds minder water leveren. De belangrijkste bronnen zijn Marcos y Cordero in de bovenloop van de Barranco del Agua in Los Sauces en die van de Caldera de Taburiente. De waterbijdrage van de bronnen is 10 hm3 per jaar. Er zijn niet minder dan 162 watermijnen met een totale lengte van 264 km. Van deze 162 mijnen, geven er slechts 74 water (39,3 hm3 per jaar), waarbij de hoeveelheid water die geleverd wordt, in vele ervan langzaam afneemt. Het aantal putten die gegraven zijn, is 75, met een totale diepte van 5 km. en een wateropbrengst van 18,45 hm3. Het is erg veelbetekenend, dat hoewel er nieuwe putten en watermijnen bijgekomen zijn in de laatste jaren, de totale opbrengst van water op het eiland niet is toegenomen.......
Bron: La Palma Geschiedenis, landschappen en tradities. door Juan José Santos. Tweede uitgave: 2006. Juan José Santos is de auteur van vele boeken en gidsen over La Palma (Spaans, Engels, Duits, Frans en Nederlands), en zijn te verkrijgen bij de boekhandel.
...
...
OT: de gobelin wordt toegeschreven aan Frans Masereel, maar héél zeker was de expert niet. Dus even een second opnion vragen, we moeten alleen nog iemand vinden die beslagen ter ijs is...
vloeiend systeem
WATER
XXXm
irrigatie
==
Mooie foto's Wim..!!
Fijne dag vandaag.