STEENMANNETJE - LIEU DE MEMOIRE

Ik heb me laten wijsmaken dat er aan de westkust van La Palma steeds mooie zonsondergangen
zijn    

Voor bergwandelaars is het noorden van La Palma "het einde", maar ook voor gewone mensen
is het noorden van het eiland het einde van de wereld.
De grote uitdaging is om van dorpje tot gehucht te wandelen door indrukwekkende barranco's
langsheen steile geitenpaden. 
De foto's van het gehucht La Fajana zijn genomen vanaf het dorpje Don Pedro, dat gelegen is
op een mini bergplateautje. Het lijkt alsof La Fajana op een steenworp binnen handbereik ligt,
niets is minder waar, met de auto dik drie kwartier en te voet met geitenpoten ;-) mag je rekenen
op een halve dag.
 

                               Dromen met Carlos Castaneda en Don Juan in Mesa Verde.

                                                                            ***
Een belangrijke stelling van de door Castaneda gepropageerde levensbeschouwing is de
mogelijkheid om 'heldere dromen' te cultiveren, om zo tot een beter bewustzijn te komen,
wat leidt tot een toestand waarin buitengewone waarnemingen kunnen worden gedaan.
Ook wordt het breken met routines en het toepassen van nieuwe vormen van gedrag
(onvoorspelbaarheid) aanbevolen als manier om de relatie van een persoon met de wereld
duidelijk te maken.
De combinatie van droomtechniek en gedragsbeheersing leidt volgens Castaneda uiteindelijk
tot het vermogen om te komen tot een hoger waarnemingsniveau.

_____________________________________________________________________________

Na het verzamelen van brandstof voor mystiek (oud roest op het strand) en het aaneenlassen
in trance onder invloed van peyote ;-) werd deze assemblage het resultaat.
Dit laatste is natuurlijk een grapje, maar wat ik wel vind,  is dat het leven een reis is met een
onbekende bestemming. Als je eraan begint, weet je niet waar het je naartoe zal brengen.
Zolang je het kind in jezelf blijft koesteren zal de "reis" je blijven verwonderen. 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Carlos_Castaneda

_____________________________________________________________________________

Update:
Aan de hand van de vele mailen en belangstelling voor dit onderwerp (peyote).
Er is een drug met heftiger visioenopwekkende resultaten namelijk 'ayahuasca'.
Wordt beschreven in het boek :
Het Oermysterie - Ontmoetingen met de oude leermeesters van de mensheid.
Door Graham Hancock - Tirion

Meer weten over ayahuasca:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ayahuasca

In bijlage nog meer over deze halucinerende drug.

Reeds een kleine 10 jaren geleden schreef Juan josé Santos in "La Palma, un jardin natural" deze
"overpeinzing"

............ Ook al valt een groot deel van de oppervlakte van het eiland onder een of andere vorm
van beschermd gebied zoals het Nationale Park, verscheidene natuurparken en een
Wereldnatuurreservaat van de Biosfeer die het hele eiland omvat, toch is het zo dat de
destructieve activiteit van de mens een zware druk blijft uitoefenen op het kwetsbare
eco-systeem van het eiland. Het evenwicht tussen hetgeen de "vooruitgang" genoemd wordt
en het natuurbehoud valt helaas in het voordeel van het eerstgenoemde uit. Ik wil hiervan graag
enkele voorbeelden geven :

De bouw van de illegale woningen neemt met de dag toe zelfs buiten de stedelijke gebieden.
Bovendien getuigen veel van deze huizen van slechte smaak en houden op generlei wijze
rekening met onze traditionele bouwwijze. De aanleg van nieuwe communicatieverbindingen,
die in sommige gevallen uitgevoerd worden, zonder enige overweging ten aanzien van het
milieu, brengen onherstelbare schade aan het landschap toe. De landbouwkassen kennen een
enorme groei en de visuele gevolgen daarvan spreken voor zich. De kabels, zoveel kabels!,
houden het eiland gevangen onder een plakkerig spinnenweb. En de buitenwijken, werkelijk
onvoorstelbaar, wat hebben dat soort grote gebouwen hier op het eiland te zoeken? In kleine
dorpjes worden zowel afschuwelijk lelijke als overbodige dingen gebouwd en zo zal het
platteland van het eiland haar eigen charme voor eeuwig verliezen.

Als we op ons eiland dezelfde levenskwaliteit willen bewaren waarvan we tot op de dag van
vandaag van hebben kunnen genieten en daarmee het toerisme willen aantrekken dat we nodig
hebben, dienen er vele dingen te veranderen. Onze uitdaging ligt in een grotere zorg voor de
"Kleine Dingen", die kleine en grote dingen zonder enige verdienste die overal het uitzicht
vervuilen en schaden. Wij hebben een door de natuur uitermate begunstigd land en wij zullen
niet de eerste bewoners zijn die dat uiteindlijk verstoren..............

Juan José Santos Cabrera
Hij is auteur van verschillende gidsen en boeken over La Palma, van landkaarten en meer
dan 400 verschillende ansichtkaartmotieven, te verkrijgen in dagblad- en boeken winkels.
Op de werelddag van het toerisme, is hem de zilveren medaille "Importantes del Turismo"
toegekend door het ministerie van de Canarische regering.

 

Het is ongeveer 2, 3 uur lopen vanaf de ingang van de kloof tot aan het watergebouw Dos Aguas.
Daar wordt het water van de rivier afgetapt en gekanaliseerd. Vanaf dit punt wordt de kostbare
vloeistof door een hoofdkanaal naar Los Llanos gevoerd.

Het  vrachtvervoer gebeurd op de rug van muilezels. Vroeg in de ochtend worden muildieren
beladen met allerlei bouwmaterialen en vertrekt de kleine karavaan lastdieren onder begeleiding
van Jesús en keert terug in de late namiddag om het heetst van de dag te vermijden.

Dat was de werkelijkheid van wat ik me gisteren allegorisch had voorgesteld

Tijdens een wandeling in de Barranco de Las Angustias tot diep in de Caldera kom je in de lente
niet veel mensen tegen maar wel gele kwikstaarten en een biddende valk op zoek naar een
wegritselende hagedis. Het is tenslotte een opgave om dit traject te volgen en te laveren
tussen de rotsblokken en van kei naar kei te springen over een stromend beekje. Af en toe kom
je een "Indiaan" tegen, t.t.z. een 'nobele wilde toerist' die zich goed in zijn vel voelt in dit laatste
restje paradijslijk gebied. Je moet dus goed kijken waar je loopt. Ik zag dat er nog maar net een
paard was voorbij gekomen, een Indiaanse Appaloosa misschien?  In een door mezelf bedacht
hersenspinsel begon ik te spoorzoeken. Het spoor was vers. Een beetje verder zag ik meerdere
hoef afdrukken. De ene al wat dieper dan de andere ... sommige paarden moesten dus zwaar
beladen zijn. Onwillekeurig maakte ik mij een voorstelling van een reeds lang vergeten
samenleving van rondreizende Indianen ...

Morgen meer ...

                                                Het ontstaan van een vulkanisch eiland

                                                                           ***
Volgens een oude legende op Hawaï, streedt Pele een harde strijd met haar zus, de godin van de
zee. Hoe Pele ook opgejaagd werd haar vuur liet zich niet bedwingen, zij kwam dichterbij en
zocht een nieuwe thuis maar werd steeds weer verdreven door haar zuster de zeegodin.
Hun krachtmeting duurt voort tot op de dag van vandaag, waarbij de oceaan voorlopig langzaam
de overhand krijgt.
Zo vertelt de legende het onstaan van een vulkanisch eiland.

Ochtendgloren - "geiten" wolkjes  

De meest voorkomende mossen en korstmossen op La Palma.
korstmossen behoren niet tot de mossen maar tot de schimmels.
Meer lezen ...

http://nl.wikipedia.org/wiki/Mossen

http://nl.wikipedia.org/wiki/Korstmos

http://www.goedzo.com/index.php/2005/12/07/korstmos_overleeft_verblijf_in_ruimte

Strandjutters zijn verzamelaars. Ze speuren de kusten af op zoek naar voor hen "waardevolle"
spullen. Aangespoelde 'rommel' wordt door deze romantische zonderlingen dikwijls gebruikt
om hun huis en erf te versieren.

Cafébaas
De laatste der Tabladanen.
Een gedeelte van het gehucht El Tablado ligt op een kleine hoogvlakte van een zakdoek groot,
een afgeplatte bergtop. Er staan enkele verlaten huizen. Bij een van de huisjes zag ik leven. De
was hing te drogen op het dak en toen ik er voor de tweede keer langs kwam stond de deur open.
Gedreven door mijn nieuwsgierigheid loerde ik even naar binnen en het was waarempel het
dorpscafé. Na een praatje, het nuttigen van een cafe solo en een tip, wou de cafébaas graag
poseren. Ik maakte daar duchtig gebruik van ;-)

Toemaatje.
Speciaal voor Mary-Anne en Henk; "Het was relativeren, lachen en gezellig gisteren".

Het is al een hele tijd geleden dat ik tijdens m'n ochtendescapades papier en potlood bij me
had. Gewoonlijk wandel (struin) ik wat rond en maak enkele foto's. Deze morgen ben ik op een
steen gaan zitten en heb een schets gemaakt. Op de terugweg liepen de geiten voor m'n voeten
en had ik een scherp zicht over het stadje Los Llanos. Ik kom hier zeker nog terug schetsen
maken. Het was er mooi en heel rustig, de distels stonden in bloei, buiten de geiten die kwamen
kijken was er geen kat ;-)

Als men op La Palma aan tien bananenboeren de vraag stelt : "Hoe zit dat met het water?" dan
krijg je tien verschillende antwoorden. Dat is omdat de boeren zichzelf organiseerden om de
soms wel tientallen kilometers 'galerias' (watermijnen) en het boren van putten. Zij stichtten
watergenootschappen (die een naam kregen bv. "Lasovejas") waarvan een niet gedefinieerd
aantal wateraandelen verdeeld werden onder de leden voor een vastgestelde prijs, te betalen
per maand, semester of per jaar. Dan pas konden de werkzaamheden beginnen. Indien er extra
kosten bijkwamen werd een bijkomende heffing gevraagd. Dit noemde men een "derrame".
Op het moment dat de waterput of galerij water gaf (In veel gevallen was dat niet zo en verloor
men zijn investeringen, zie foto's van de verlaten put) werd het water op gelijke wijze verdeeld
onder de aandeelhouders die om de zoveel tijd het water kregen dat hen toekwam. Dit systeem
noemde men "duda". De eenheidsmaat voor het water noemde men pipa (480 liter) maar dat kon
verschillen van genootschap tot genootschap. Per aandeel kreeg men een bepaalde tijd
(in minuten) water dat toekwam aan een bepaald debiet, een pipa had dus een grote marge en
hing af van de grote van het waterkanaal en het debiet (de snelheid waarmee het water kwam).
Ingewikkeld en niet te controleren. Algauw werd er gesproken over de watermaffia ;-).
De laatste tijd zijn vele van die kleine venootschappen samen gegaan in enkele grote
maatschappijen, maar ingewikkeld blijft het nog steeds.

Foto's:
Aan het begin van de Caldera wandeling langsheen de Barranco de Las Angustias staat links
hoog deze waterput. De galeria 'Lasovejas' ergens op de weg naar Los Brecitos.

Het noordwesten van La Palma was en is nog steeds het Walhala voor hippies en mensen met
een alternatieve levenswijze. Vele hippies streken hier neer eind jaren zestig en begin jaren
zeventig van verleden eeuw. Nog steeds leven hun "nakomelingen" in grotten, vindingrijke
en kunstig samengestelde onderkomens en hun medegebrachte "hippiebus". Zie :
http://nl.wikipedia.org/wiki/Hippiebus
Zo'n tien jaar geleden probeerde men het gebied te ontsluiten met vakantiehuizen voor begoede
pensionistas. Makelaars verschenen om een graantje mee te pikken. Hippies waren niet meer
welkom. "Utopia" zou al gauw plaats maken voor meer urbanisatie met de grotten als toeristische
attractie. De financiële crisis stak er een stokje voor.

Vandaag een steenman die in het huidige maatschappelijk klimaat goed tot zijn recht komt.
De snelheid waarmee hij zich kan aanpassen aan de nieuwe omstandigheden, ttz. van recht-
opstaande naar tegen de vlakte liggende hoedanigheid noemt men flexibiliteit
Een overgevoelige steenman heeft het daar natuurlijk moeilijk mee ;-)

PUESTA DEL SOL.

Volgens mijn Grote Van Dale is een droedel een krabbel, tekening die men in gedachten maakt
(onder het luisteren naar iets). Volgens Wikipedia is een droedel een erg eenvoudige tekening
of deel van een tekening. Droedelen (in het Engels doodling) is dus een manier om intuïtief te
tekenen of te schetsen. Zo komen er spontaan allerlei creatieve uitspattingen op het papier, voor
mij een manier om het figuratieve te onderdrukken en het abstracte te benadrukken. Krabbels die
leiden tot het betere werk.

Intuïtief tekenen is in principe hetzelfde als droedelen, maar deze woorkeuze wordt gebruikt bij
workshops onder leiding van guru's die een cent aan je willen verdienen door bijvoorbeeld het
herstel van je burnout, of nog erger ; het lezen van je toekomst in de "meditatieve, intuïtieve"
tekeningen die je zelf hebt gemaakt.

Abstact Expressionisme.
Tijdens het tekenen met potlood, grafiet, watten en gom worden de schetsen gaandeweg ruwer
en benader ik een rauw abstract expressionisme. Het wordt bijna "action tekenen", zuiver de
handeling van het tekenen op zich.
Leuk om eens te doen. Probeer het maar eens.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Abstract_expressionisme

Dubbel log - Casa Luján (1) 

Net zoals Santa Cruz werd het gebied van de gemeente Puntallana al snel ingenomen door de
kolonisten (16de eeuw). De streek was in het verleden rijk aan landbouwgebieden die toen
gebruikt werden voor wijnbouw, fruit, groenten en granen. In de oude dorpskern is het mooiste
voorbeeld van traditionele agrarische architectuur te vinden met patio, balkons en overlopen.
Het "Casa Luján" was vroeger het gemeentehuis maar nu bevindt zich in het gebouw een klein
etnografisch museum. De heemkundige kring is vlijtig geweest met het maken van poppen om
het geheel op te fleuren, tot groot jolijt van de schoolkinderen. 

Zo, dat was het, wat betreft het dorpje Puntallana.
Morgen iets van geheel andere orde.

Casa Luján (2)