Het Natuurhulpcentrum van Opglabbeek ontfermt zich sinds kort over twee bruine beren. Broer en zus, Henk en Eso genaamd, werden opgehaald in Albanië. Daar leefden de dieren in erbarmelijke toestanden in een kooi op het domein van een hotel. "Bedoeld voor entertainment, zoals op meerdere plaatsen in Oost-Europese landen gebeurt", klinkt het bij het centrum.

"Deze twee beren werden in de bergen van Albanië geboren, maar ze werden als welp uit de natuur geroofd. Jagers schoten hun moeder dood. Intussen zaten ze al bijna drie jaar gewoon in een kooi, kregen ze weinig eten en dronken ze regenwater. Na een reis van 3.367 km mochten we Henk en Eso verwelkomen in het Natuurhulpcentrum." Toen het Natuurhulpcentrum het hartverscheurende verhaal van Henk en Eso te horen kreeg, schoten ze in actie. Een gespecialiseerde transporteur bracht de dieren van Albanië naar Opglabbeek, een tocht van 3.367 km waarbij negen landen werden doorkruist. "Henk en Eso verblijven nu in onze quarantaine. Op die manier kan onze dierenarts de beren beter opvolgen want beide dieren zijn nog steeds erg mager en in slechte toestand. We zullen er nu alles aan doen om ze er terug bovenop te krijgen én om hen een rooskleurige toekomst te bieden in een mooie dierentuin of gespecialiseerde opvang." (GBO/MMM)

De Pukkelpopstorm in 2011, een jaar later de busramp in Sierre, het dodelijke ongeval met zeven jongeren in Zonhoven in 2014, de golf van terreur sinds de aanslagen op Charlie Hebdo... In alle gevallen werd trauma-psycholoog Erik De Soir uit Leopoldsburg ingeschakeld om slachtoffers of hulpverleners bij te staan.

Staat de telefoon sinds de aanslag in Barcelona weer roodgloeiend?

"Ik ben inderdaad weer benaderd door Belgen die toen in Barcelona waren. Getuigen die zagen hoe mensen, kinderen, maxi-cosi's in de lucht werden gekatapulteerd door dat voertuig. Mensen ervaren vaak pas thuis de shock."

Het houdt nooit op voor jou?

"Spijtig genoeg niet. Zeven jaar geleden ben ik gescheiden en leerde ik ook mijn nieuwe, huidige vrouw kennen. Met haar ga ik sinds 2010 jaarlijks naar Pukkelpop. Tijdens die editie pleegde zanger Charles Haddon van de Britse groep Où Est Le Swimming Pool zelfmoord op de parking van het festivalterrein. Een jaar later stond ik er weer met de Pukkelpopstorm, waar ik tot afgelopen zomer nog altijd mensen heb begeleid. Sindsdien is het niet meer gestopt."

Is het trauma voor iemand bij een verkeersongeval of een ramp gelijkaardig aan dat van terreur?

"Het verdriet kan in alle gevallen even zwaar zijn, maar het verschil vandaag is de afbakening van wie slachtoffer is en wie niet. We slagen er niet in om dat bij terreur goed in kaart te brengen. Bij een ongeval weet je bijvoorbeeld dat de slachtoffers, de familieleden en de hulpverleners met een trauma geconfronteerd kunnen worden. Maar bij de aanslag in Nice waren honderden mensen slachtoffer. Het ging om zoveel mensen dat de Franse overheid ergens een lijn moest trekken. Maar getuigen van ernstige feiten kunnen net zo getraumatiseerd zijn als rechtstreekse slachtoffers."

Gaan we ooit nog met een gerust hart naar een festival kunnen?

"We moeten er wel altijd rekening mee houden. Als we zeggen 'dat het hier niet zal gebeuren', wordt de shock achteraf des te groter. Je ziet dat verschil bij trauma's van motards of automobilisten na een ongeval. Een motorrijder weet dat hij een zwakke weggebruiker is en is mentaal voorbereid op het feit dat hij makkelijk tegen de grond kan gaan. Iemand in een zware Land Rover staat er amper bij stil dat hij door een banale klapband ook kan verongelukken. Dat bewustzijn kan het trauma verhelpen."

Heerst er nog angst in Limburg en in Vlaanderen?

"De grootste piek van angst heb ik vorig jaar gemerkt met terreurdreiging vier in ons land, toen we om de haverklap de vraag kregen of scholen nog op uitstap konden. Vandaag moeten we ons net voorbereiden op wat er zou kunnen gebeuren. De grote veiligheidsmaatregelen bij evenementen zijn daar ook cruciaal bij. Gewenning zal er nooit zijn, tenzij aan de berichtgeving ervan."

Slachtoffers met trauma's kunnen bij jou terecht. Maar waar kan Erik De Soir met zijn problemen terecht?

"Ik heb veel steun aan mijn vrouw, maar ook aan mijn Mechelse herder Jack. De beste therapeut die altijd naar me luistert en nooit slecht advies geeft. Ik heb in tijden van terreur zelf het leed van dichtbij ervaren. Zowel bij de aanslag in Stockholm als in Zaventem heb ik twee goede vriendinnen verloren. Ik heb echt al gedacht om er de brui aan te geven en te genieten van de rust in het zuiden van Frankrijk, maar dat gaat gewoon niet. Het zit nu eenmaal in mijn bloed. Crisis-psycholoog ben je in hart en nieren. Mijn vrouw, die dezelfde job heeft, kreeg onlangs een berichtje binnen van een patiënt die zelfmoord wilde plegen. We hadden die avond een etentje gepland, maar zijn naar het bos gereden om die jongen zijn leven te redden. Daar denk je niet bij na, je doet dat gewoon."

Heb je zelf al eens een traumatische ervaring beleefd?

"Ik ben geboren en opgegroeid in Congo, dus ik heb wel al wat gezien. Ik heb er zelfs ooit een tijdje in een gevangenis doorgebracht na een ongeval. Later, in het begin van de jaren '90, toen ik België woonde, was ik vrijwillig ambulancier-brandweerman en stond ik vaak dicht bij ongevallen. Eén interventie die me altijd bijgebleven is, is een geval van wiegendood."

Van Congo naar Leopoldsburg? Ga je hier oud worden?

"Heel graag. Ik heb me in de jaren '80 nochtans lang een toerist in België gevoeld. Maar sinds 1990 woon ik in het Kamp en voel ik me hier echt thuis. Mijn roots hebben zich hier vastgezet, net zoals de bomen in mijn tuin die ik destijds heb aangeplant."