

https://www.hln.be/nieuws/buitenland/zijn-vader-doodde-zijn-moeder-en-begroef-haar-onder-huis-dat-hij-met-zwangere-minnares-kocht-collier-was-als-kind-kroongetuige-en-vertelt-nu-zijn-verhaal~ac44269a/
Zijn vader doodde zijn moeder en begroef haar onder huis dat hij met zwangere minnares kocht. Collier was als kind kroongetuige en vertelt nu zijn verhaal
-
- 11 november 2017
- 11u31
- Bron: Daily Mail, USA Today
A Murder in Mansfield Collier confronteert zijn vader in de cel over de dood van zijn moeder.
“Het beste wat ik kon doen om haar nagedachtenis te eren, was verder gaan met mijn leven en er iets van maken.” Dat zegt de Amerikaanse Collier Boyle (39) over zijn moeder Noreen. Hij was er op oudejaar 1989 getuige van hoe ze door zijn vader vermoord werd en praatte de man een jaar later tijdens zijn proces aan de galg. Morgen gaat een documentaire in première waarin hij voor het eerst zelf zijn verhaal doet. En daaruit blijkt dat zijn vader nog wreder is dan iedereen dacht.
Het gezin Boyle was nochtans een plaatje. Vader John en moeder Noreen waren al een koppel sinds ze op de middelbare school zaten en John slaagde erin zijn studie geneeskunde met succes af te ronden. Hij bouwde een bloeiende praktijk uit en bleek erg geliefd bij zijn patiënten. Het koppel woonde in een goede buurt in het plaatsje Mansfield, Ohio en hun liefde werd bekroond met de geboorte van een zoon, Collier. Ze adopteerden ook een dochter, Elizabeth, die acht jaar jonger was.
Lees ook
Barsten
Maar al snel ontstonden de eerste barsten in hun geluk. Vader John kon niet weerstaan aan vrouwelijk schoon en was daar ook niet bepaald discreet over. Na meer dan 20 jaar huwelijk vroeg Noreen in november 1989 de scheiding aan. Haar argumenten: extreme mentale wreedheid en ernstige schuld. Op dat moment was de minnares van John zwanger en maakten de twee plannen om samen te gaan wonen in Erie, Pennsylvania. En toen, op oudejaar, verdween Noreen plots. (lees hieronder verder)
A Murder in Mansfield Noreen en John bij hun huwelijk.
John beweerde dat hij er niets mee te maken had, maar nadat zijn dochter (3) de politie had verteld “dat papa mama op de vloer had gelegd en haar ingepakt had als een sneeuwman” en ook zijn zoon (11) vertelde wat hij de bewuste avond had meegemaakt, gingen alle alarmbellen af bij de speurders.
Collier getuigde hoe hij om kwart na drie ’s nachts wakker geworden was en een luide schreeuw en een dreun gehoord had. Vervolgens hoorde hij voetstappen in de richting van zijn kamer komen en besefte hij dat hij voor zijn eigen veiligheid moest doen alsof hij sliep. (lees hieronder verder)
A Murder in Mansfield Het gezin in betere tijden.
Er volgde een huiszoeking in de nieuwe woning van John en speurders vonden op 25 januari 1990 het lichaam van Noreen onder de vloer van de kelder. Ze had een klap op het hoofd gekregen en was gewurgd. Nog in hetzelfde jaar startte onder massale belangstelling het moordproces.
Puin
Het getuigenis van Collier zou een cruciaal element worden en zijn vader werd schuldig bevonden. Hij kreeg 20 jaar tot levenslang voor de moord en nog eens 18 maanden voor lijkschennis. Hij verdween in de cel, maar dat was niet het einde van het verhaal. Het leven van Collier lag in puin en het zou zelfs nog erger worden. (lees hieronder verder)
A Murder in Mansfield John bij zijn aanhouding.
Zijn vader – die zijn schuld niet kon toegeven – stuurde hem namelijk brieven vanuit de gevangenis, nadat Collier hem had geschreven dat hij hem nog altijd graag zag en het hem vergaf. Het antwoord was puur vergif. Collier was intussen geadopteerd door George en Susan Zeigler en die probeerden als buffer op te treden. Maar dat nam de wreedheid niet weg die in de correspondentie doorklonk. Zo schreef hij dat zijn zoon een “glad ettertje” was, “een beschamende lafaard” en “de belichaming van het kwaad”.
Die toon veranderde in 2010, toen zijn vader een hoorzitting kreeg om vervroegd vrij te komen. “Hij vertelde me opeens dat hij trots op me was en me graag zag. En dat ik mijn best moest doen om het gerecht te overtuigen om hem vrij te laten”, vertelt Collier. Dat deed de jongeman ook, maar tevergeefs. (lees hieronder verder)
A Murder in Mansfield Collier met het pleeggezin waarin hij terecht kwam.
Het was ook de eerste keer dat zijn vader expliciet toegaf wat hij had gedaan. “Ik ben persoonlijk verantwoordelijk en aansprakelijk voor de dood en het begraven van mijn vrouw”, verklaarde hij. Aan Collier zei hij dat ze ruzie hadden gemaakt en dat hij Noreen geduwd had. Verder herinnerde hij zich zogezegd niets meer. Toen hij weer bij zijn positieven kwam, zou ze dood zijn geweest.
Sociopaat
In de documentaire – A Murder in Mansfield – die in première gaat op het DOC NYC filmfestival, is te zien hoe Collier naar de gevangenis trekt en zijn vader confronteert. Want met de uitleg die hij eerder van zijn vader kreeg, is hij niet tevreden. Maar veel antwoorden krijgt hij niet op de vele vragen waar hij nog mee worstelt. “Hij is een sociopaat en ik denk niet dat ik ooit alles te weten zal komen van hem”, concludeert de man als hij weer naar buiten komt.
A Murder in Mansfield Collier met zijn moeder.
Volgens regisseur Barbara Kopple is het filmproject een toonbeeld van “menselijke veerkracht”. “Het leven van Collier werd getekend door afwijzing. Hij werd verstoten door de beide kanten van zijn familie. Die van zijn vader zag hem vermoedelijk als een verrader en die van zijn moeder als de zoon van een moordenaar. Gelukkig vond hij de familie Zeigler. Ik heb veel bewondering voor zijn innerlijke sterkte.”
Colliers zus Elizabeth werd door een ander gezin geadopteerd en ondanks verscheidene pogingen om met haar in contact te komen, is dat Collier nog niet gelukt.
Facebook Collier tijdens het filmen van de documentaire.