Years of Solitude / Años de Soledad
Meer dan twee jaar hebben wij nu al te maken met situaties waarbij iedere keer het woord ‘nood’ naar voren komt.Van noodmaatregelen tot noodwetten zijn het allemaal zaken die van een democratie een lachertje maken.
Dingen die in normale omstandigheden nooit zullen lukken zijn een fluitje van een cent zodra er sprake is van een noodsituatie.
Want, nood breekt wetten en als iemand dat door heeft dan is het wel onze overheid. Ze hebben zich de afgelopen jaren met de ene noodmaatregel en noodwet na de andere beziggehouden tijdens de nep coronapandemie. Dit is zo goed bevallen dat ze hebben besloten om daarmee door te gaan.
Want die akelige Russen geven natuurlijk weer aanleiding tot allerlei nieuwe noodsituaties en dit keer betreft het de opvang van vluchtelingen.
Voor een deel betreft dit dan vluchtelingen uit Oekraïne, maar ook andere vluchtelingen, asiel- en gelukzoekers blijven binnenstromen.
Nu is dat iets wat de overheid wil, want hoe meer er binnenstromen des te eerder is de originele cultuur vernietigd en de originele bevolking verdwenen. Dit wil zeggen, opgeslokt door vreemde culturen en volken zoals dat staat omschreven in het beruchte Kalergi plan.
In het kader van een nieuwe noodsituatie heeft men dan ook een oude noodwet ergens in een kast gevonden en besloten om deze weer te activeren.
De wet waarover het gaat is de wet Verplaatsing Bevolking uit 1952.
De Wet verplaatsing bevolking is een Nederlandse wet die vastgesteld is in 1952. Doel is bij oorlog, oorlogsgevaar, daaraan verwante of daarmee verband houdende buitengewone omstandigheden, regels te stellen voor het verplaatsen van de bevolking.
Het moge duidelijk zijn dat deze wet ooit is bedoeld voor situaties waarbij er direct gevaar voor ons eigen land is ontstaan. Zoals een vijandelijk leger dat op de stoep staat, waardoor de bevolking uit bepaalde gebieden moet verdwijnen om bijvoorbeeld plaats te maken voor het leger.
Maar, daar is uiteraard geen sprake van. Er is een oorlog gaande 3.000 kilometer verderop en die oorlog houdt (formeel) geen enkel verband met ons land.
En toch is die wet nu door middel van de Koninklijk Besluit in werking gesteld, waardoor de burgemeesters een ongekend macht krijgen.
De burgemeester voert de verplaatsing uit. De burgemeester kan voor de verplaatsing van bevolking bij verordening algemene gedragsregels en voorschriften vaststellen. Ook in bijzondere gevallen kan de burgemeester individuele bevelen geven De commissaris van de Koningin of de burgemeester kunnen ook de bevolking verplaatsen via een machtiging van een minister.
Om dergelijke noodwetten te kunnen gebruiken moet de overheid een aantal dingen doen, waarvan de meesten ondertussen zijn uitgevoerd.
Zo publiceerde de overheid op 1 april (beslist geen grap) het volgende:
De inzet van noodrecht kent een bijzondere procedure. De eerste stap is het nemen van een koninklijk besluit, in dit geval is dat gebeurd op basis van de Wet verplaatsing bevolking. Een Koninklijk Besluit treedt in werking nadat het gepubliceerd is in het Staatsblad. Dat is vandaag gebeurd en daarmee zijn de burgemeesters nu belast met de wettelijke taak zorg te dragen voor de opvang van mensen uit Oekraïne.
Zoals vereist bij de inzet van noodrecht, dient er onverwijld na het in werking treden van een Koninklijk Besluit een voortduringswet te worden ingediend bij de Tweede Kamer.
Vanwege het spoedeisende karakter van dit wetsvoorstel vindt niet de gebruikelijke consultatie plaats. De Raad van State moet wel advies uitbrengen; de Raad is om een spoedbehandeling gevraagd. Zodra het advies van de Raad van State is ontvangen, zal het Nader rapport worden opgesteld, waarna het wetsvoorstel wordt ingediend bij de Tweede Kamer.
Uiteraard zal dit wetsvoorstel voor een voortduringswet door het klapvee worden goedgekeurd, waarmee we dan wederom een situatie hebben gecreëerd in ons land van een ongekende macht voor de overheid.
Wat ze met die wet in feite hebben is carte blanche om te doen wat ze willen met burgers. Zo kunnen ze zonder verdere poespas mensen verdrijven van huis en haard als ze dat nodig zouden achten.
Stap voor stap worden we een echte dictatuur waar noodwetten een overheid ongekende bevoegdheden geven en waarbij de noodsituaties nooit meer zullen verdwijnen.
Ze kunnen niet alleen lege kantoorpanden vorderen onder die nieuwe wet, maar ook woningen als ze dat zouden willen.
En dan is er nog een goed punt, zoals een lezer ons schrijft:
Heeft iemand er wel eens aan gedacht dat die zogenaamde staatsnoodwet ook anders ingezet kan worden? Ongevaccineerden in een kamp bijvoorbeeld. Het is namelijk niet gekoppeld aan een vluchtelingencrisis, dus het kan overal voor gebruikt worden. Hugo heeft een nieuwe taak....
We staan pas aan het begin van een tijd waarin prijzen misschien straks per dag omhoog zullen schieten.
Als je aan eenzijdige berichtgeving doet, dan kan je vertellen wat je wilt, want er is niemand om je tegen te spreken.
