© World Economic Forum via Flickr, (CC BY-NC-SA 2.0).

Telkens als ik Klaus Schwab en zijn Davos Doodscultus metgezellen openlijk hoor praten over hun plannen voor wereldheerschappij, denk ik: “Gaan we echt toelaten dat weer zo’n machtsgeile Duitser ons naar een wereldwijde vuurzee leidt?” Een tijd lang geloofde ik dat de Westerse geallieerden in de eerste twee wereldoorlogen genoeg dood en verderf hadden gezaaid om onderling tot het informele inzicht te komen dat ongecontroleerde Duitse grootheidswaanzin steevast voor iedereen tot een kwaadaardige afloop leidt. Toen kwam de Duitse hereniging, en de onvermijdelijke economische overheersing van de natie over geheel Europa verzekerde haar van de status van het machtigste lid van de Europese Unie. Alle pogingen om de invloed van het Duitse Rijk in te dammen liepen op niets uit. Het bleek veel gemakkelijker om het Europese continent te veroveren met bloemrijke beloften van “vrede”, “economische integratie” en “internationale samenwerking” dan om gelaarsde stoottroepen over de Arc de Triomphe en de Champs-Élysées te marcheren, schrijft J.B. Shurk.

Maar de Amerikanen, Canadezen en Britten zouden toch nooit werkeloos toezien hoe Duitse machthebbers de wereld naar hun evenbeeld herscheppen? Fout! Luister maar eens naar Joe Biden, Justin Trudeau, en Boris Johnson, die allemaal eenstemmig datzelfde “Build Back Better” gewauwel papegaaien, alsof zij onder de invloed van een of andere snode korfgeest zijn. In het begin was het verontrustend om de wereldleiders identieke gespreksonderwerpen van het Wereld Economisch Forum te horen verkondigen. Daarna was het misselijkmakend. Nu klinken zij gewoon als wandelende, pratende robots, die allen onder controle van het WEF staan. Is het mogelijk dat de oude Klaus de vermeende leiders van het Westen al gelobotomiseerd heeft en hun neurale CPU’s vervangen heeft door ultramoderne, in Duitsland vervaardigde “Grote Reset”-implantaten? Vervloekt zij u, Duitse technologie!

En zo staan wij er nu voor, terwijl de 1% van de 1% van de wereld hun eigen grootsheid vieren in Davos en de toekomst van de mensheid uitstippelen zonder zelfs maar de schijn op te houden dat zij de mensheid om advies vragen, laat staan om toestemming. “De toekomst gebeurt niet zomaar,” verkondigde Schwab aan zijn SPECTRE-achtige cabal in Zwitserland. “De toekomst wordt door ons gebouwd, door een machtige gemeenschap, zoals u hier in deze zaal.” “Goede Duitser” Klaus en zijn vrolijke bende van wereldadel hebben besloten de planeet over te nemen, en zij zijn zo zeker van hun zaak dat zij zich niet langer verwaardigen zich anders voor te doen. Ja, hier zijn onze meesterplannen voor de Nieuwe Wereldorde! Ja, wij weten dat wij jullie al veertig jaar lang “samenzweringstheorie-idioten” noemen, maar jullie hadden gelijk. Achteraf gezien, was het toch duidelijk?

Dus nu wacht de wereld in spanning af, om te ontdekken wat Kaiser Klaus en zijn nieuwe adel voor de rest van ons in petto hebben. Zal een nieuwe verlammende ronde van virale pandemieën een terugkeer brengen van economische lockdowns, rigide bevolkingscontrole, en injectie-mandaten? Zal een wereldwijde cyberaanval het internet voor miljarden afsnijden en de wereld in duisternis dompelen? Zal het socialisme van Green New Steal de armoede in de wereld verergeren, hongersnood ontketenen en massale bevolkingssterfte veroorzaken? Wat er ook gebeurt, het WEF heeft de situatie al in de hand en is klaar om te profiteren van de pijn van de wereld.

In een ander tijdperk zouden de deelnemers aan het Economisch Wereldforum worden opgepakt en berecht voor het ondermijnen van de gezondheid en de veiligheid van soevereine naties. Als de mensen goed zouden begrijpen dat het WEF een boosaardige motor is om het marxistische totalitarisme over de hele planeet aan te jagen, zouden zij de rechtszaken misschien overslaan en meteen tot de veroordeling overgaan. Wanneer echter zoveel van de huidige leiders de sleutels van hun natie reeds hebben overhandigd aan de aspirant-dictators in Davos, hebben de gewone mensen over de hele wereld een echt probleem.

Kaiser Klaus maakt geen geheim van zijn meesterplan om het nationale zelfbeschikkingsrecht te vernietigen. Het is een eenvoudig proces in twee stappen. Eerst verovert men de politieke en economische leiders door hen in de WEF-club te brengen. Vervolgens leidt u die wereldleiders op, met wortel en stok, om “samen te werken” ten voordele van de leden van de WEF, en niet van de nationale bevolkingen die zij zogenaamd vertegenwoordigen. Volgens mij is elke deelnemer aan het WEF die de nationale belangen wil ondermijnen ten gunste van de belangen van Klaus’ Vierde Rijk, een dubbelagent en saboteur. Niemand kan twee meesters dienen; wie trouw gezworen heeft aan Schwabs wereldwijde coalitie van goddelozen, kan men niet vertrouwen dat hij ook zijn eigen land zal dienen.

Hier ligt een belangrijke les voor hen die terecht bezwaar maken tegen een stel ongekozen oligarchen die de gebeurtenissen in de wereld manipuleren voor hun eigen doeleinden. Wanneer de rijken en machtigen de lof zingen van “internationale samenwerking”, steken zij bijna altijd de gewone mensen de loef af. Harde concurrentie, geen samenwerking, is de sleutel om de macht in toom te houden en iedereen ruime kansen te geven. Sinds WO II is het Westen gehersenspoeld om de tegenovergestelde leugen te aanvaarden – dat concurrentie tot tragedie leidt en dat alleen gedwongen samenwerking vrede op lange termijn kan bevorderen. Nationalisme wordt gelijkgesteld met racisme. Patriottisme wordt bespot als een ander opiaat voor de massa. De vrije markt is al lang geleden ten grave gedragen door een wirwar van binnenlandse voorschriften en internationale handelsovereenkomsten, die multinationale monopolies beschermen ten koste van aspirant-starters die niet over de middelen beschikken om bedrijven met veel politieke invloed in te halen. Net zoals Amerikaanse arbeiders niet kunnen concurreren tegen Chinese slavenarbeid, en onderdrukkend gereguleerde Amerikaanse fabrieken niet kunnen concurreren tegen nauwelijks gereguleerde buitenlandse ondernemingen, kunnen Amerikaanse kiezers zich niet vertegenwoordigd voelen in Washington, D.C., wanneer het bureaucratische leger van die stad niet voor Amerikanen werkt, maar voor de belangen van buitenlandse regeringen, multinationale bedrijfsdirecties, internationale financiële zwaargewichten, en westerse militaire allianties.

Terwijl Biden de Chinees-georiënteerde Wereldgezondheidsorganisatie de macht geeft over de gezondheid van de Amerikanen en de Verenigde Naties de zeggenschap geeft over het toekomstige gebruik van koolwaterstofenergie door de Amerikanen, neemt een steeds kleinere groep van mondiale elites een steeds grotere macht over alle anderen over. Terwijl zij dat doen, verheerlijken zij hun inspanningen als een overwinning voor een “op regels gebaseerde internationale orde”.

In werkelijkheid is een “op regels gebaseerde internationale orde” antithetisch voor de Amerikaanse vrijheid en onafhankelijkheid. Zij ondermijnt de macht en het zelfbeschikkingsrecht van de gewone Amerikanen en geeft de technocratische vergadering van zelfbenoemde “deskundigen” meer macht. Het negeert de democratische belangen van de Amerikanen in het algemeen en legt de wil van de über-1% op aan alle anderen. De Amerikaanse wet wordt opgeofferd aan internationale overeenkomsten. De vrije meningsuiting wordt vervangen door een door de overheid goedgekeurde meningsuiting. Het vernietigt de privacy terwijl het massatoezicht rechtvaardigt. De controle van de Amerikanen over hun persoonlijke rijkdommen wordt overgedragen aan de bemiddelende machinaties van centrale banken die geld bijdrukken. Het verheft de macht van wereldwijde bestuursorganen boven de wettelijke bevoegdheid van plaatselijke jurisdicties. Het versterkt de opdringerige reikwijdte van een niet-gekozen bureaucratie, terwijl de bescherming van individuele rechten wordt afgezwakt. Het laat met andere woorden een feodaal systeem herleven, waarin een klein aantal heren en dames de macht opeisen over een economische zone zonder grenzen, waarvan de overlevende horigen geacht worden “niets te bezitten en gelukkig te zijn”, of anders.

Wanneer “elites” onderling samenwerken, nemen zij wat zij kunnen, regelen wat zij niet kunnen, en snijden alle anderen de pas af. Dit is het Wereld Economisch Forum in een notendop.

Lola Daviet: Het 12-jarige schoolmeisje uit Parijs werd beestachtig vermoord door Algerijnse migranten

De beestachtige moord op de 12-jarige Lola heeft heel Frankrijk met ontzetting achtergelaten. Zes Noord-Afrikaanse migranten, waarvan sommigen het land moeten verlaten, worden er nu van verdacht het misdrijf te hebben gepleegd. Het feit dat dit vertrek niet effectief is uitgevoerd, wekt de gerechtvaardigde woede van de Fransen op tegen de regering van president Emmanuel Macron. Nadat het resultaat van de autopsie bekend werd bij de media en het publiek, kon de toch al verhitte maatschappelijke stemming in grote steden als Parijs nu volledig escaleren, bericht Matthias Nikolaidis.

Tot nu toe is het een misdaad zonder duidelijk motief. En juist daarom roept het zoveel reflectie op over de achtergrond. Op vrijdagmiddag werd de twaalfjarige Lola Daviet door haar ouders als vermist opgegeven nadat ze niet was thuisgekomen van school. Normaal gesproken ging de familie op vrijdag naar het dorp Béthune, drie uur ten noorden van Parijs. Toen Lola te laat was, werden de ouders onmiddellijk gealarmeerd. De vader besloot de video-opnamen van de ingang van het huis te controleren. Daarop was te zien hoe Lola het huis binnenging met een onbekende.

De politie begon een zoektocht, maar vond alleen een kniptang en tape in de ondergrondse parkeergarage van het flatgebouw in het 19e arrondissement van Parijs. ’s Avonds vond een dakloze man het lichaam in een plastic koffer, geplaatst op de binnenplaats van het flatgebouw. De koffer rook sterk naar chloor. Binnen was het meisje vastgebonden en gekneveld. De cijfers één en nul waren op haar lichaam gekrabbeld.

Lola was gewurgd, maar ook haar keel was bijna doorgesneden. Bovendien vertoonde haar lichaam tekenen van “marteling en barbaarsheid”. Er is sprake van wonden in haar nek. De theorie is dat ze werd meegenomen naar de kelder van het flatgebouw, verkracht, gemarteld en vervolgens gewurgd voordat haar keel werd doorgesneden.

Later zou de thuisloze Dahbia B. volgens getuigen alleen het huis binnengaan, om een uur later met de koffer te vertrekken. Zij zou verschillende getuigen om hulp hebben gevraagd bij het dragen van de zware koffer. “Ze leek een beetje gek,” zeiden de getuigen.

Hoofdverdachte leidde “marginaal bestaan”

De 24-jarige Dahbia B., die op straat leeft maar naar verluidt verschillende contacten heeft in de hoofdstad, wordt beschouwd als de hoofdverdachte. Twee jonge mannen en een andere vrouw, de zus van de hoofdverdachte, Friha B., die in hetzelfde flatgebouw woont als het slachtoffer en haar familie, werden aanvankelijk beschouwd als de daders. Later was er sprake van in totaal zes verdachten, allen van Algerijnse afkomst, die in hechtenis zijn genomen. Éric Zemmour gaf de namen van de vier, die ook te vinden zijn in het verslag van Le Parisien.

Zemmour spreekt in dit verband van “Francocide” en verwijst naar een Twitter-profiel dat het motto “French Lives Matter” propageert. Het is inderdaad een vervelend toeval dat Lola stierf twee dagen voor de tweede verjaardag van de dood van Samuel Paty, die Zemmour samen met andere actievoerders dit weekend ook herdacht.

Officiële bronnen hebben het nu over de “marginaliteit” of “vreemdheid” van de daders. In onderzoekskringen wordt gesproken van een “zinloze moord tegen een achtergrond van marginaal bestaan”. Ook hier is sprake van psychische problemen van de dakloze Dahbia B.. Dit zijn natuurlijk slechts de meest uiterlijke kenmerken van een criminele daad, die nauwelijks kunnen bijdragen tot de opsporing of verklaring ervan.

Opnieuw werd een verplichting om het land te verlaten niet afgedwongen

Maandag werden alleen de vermoedelijke hoofddader, Dahbia B., en een 43-jarige man voorgeleid aan de onderzoeksrechter. Beiden zijn geboren in Algerije. Dahbia B. was in 2016 met een verblijfsvergunning als studente naar Frankrijk gekomen. Nadat ze op 21 augustus op een luchthaven tijdelijk was aangehouden omdat ze geen geldige verblijfsvergunning meer had, kreeg ze het bevel Frankrijk te verlaten, een zogenaamde “obligation de quitter le territoire français” (OQTF) werd uitgesproken, zoals onder meer Le Figaro meldt. De hoofddader had Frankrijk dus eigenlijk binnen 30 dagen moeten verlaten.

Zowel in de sociale media als in de commentaarkolommen van de kranten keren steeds meer burgers zich tegen hun eigen staat. De Franse staat heeft zichzelf medeplichtig gemaakt aan deze misdaad en aan talloze soortgelijke misdaden. De autoriteiten worden gezien als medeplichtig. Ook de republikein Éric Ciotti is een van de harde critici van deze laksheid in het migratiebeleid. Marine Le Pen riep op om eindelijk niet alleen de “directe schuldigen” te vinden, maar ook een einde te maken aan de “politieke dwaasheden die deze misdaden mogelijk maken”.

De burgemeester van Parijs en de minister van Onderwijs op Lola’s school

Een andere verdachte die aanvankelijk werd overwogen (en misschien nog steeds wordt overwogen) was de 33-jarige Amine K. De jonge Algerijn schijnt nog niet lang in Frankrijk te zijn en werd door een landgenoot opgevangen in zijn flat aan de rand van Parijs. Amine K. woont in Parijs zonder geldige papieren en is werkloos, afgezien van kleine klusjes. Volgens zijn huisgenoot heeft hij verder geen problemen veroorzaakt. Amine K. bracht echter het grootste deel van zijn vrije tijd door met drinken op een straatkruispunt.

De dakloze Dahbia B. zou een getuige een deal hebben voorgesteld: hij zou haar moeten helpen met een operatie op het gebied van “orgaanhandel” en daar geld voor krijgen. De betrouwbaarheid van de getuige is twijfelachtig, maar het lijkt niet geheel onzinnig dat de dakloze vrouw dacht om op deze manier nog wat geld te verdienen nadat de misdaad was gepleegd, ook al blijft onduidelijk hoe dat moest gebeuren. De advocaat van de dakloze vrouw ontkent dit scenario. Evenmin handelt het zich om een wreed ritueel.

Op maandagochtend bezocht de districtsburgemeester het Collège (ongeveer gelijk aan een Nederlandse middelbare school) waar Lola Daviet op had gezeten. Burgemeester Anne Hidalgo van Parijs en minister van Onderwijs Pap Ndiaye – beiden lid van de multiculturele lobby – waren ook bij de school om deel te nemen aan een minuut stilte. Minister van Binnenlandse Zaken Gérald Darmanin heeft de ouders van Lola gebeld om zijn medeleven te betuigen. Voor het huis van de Daviets legden burgers bloemen en kaarten neer en staken kaarsen aan of uitten hun verdriet in tekeningen.

Copyright © 2022 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

IMMIGRATIE DOSSIER