Help ons door dit met je vrienden op je socials te delen!
Luister naar dit artikel
NineForNews.nl
00:00 / 02:35
Schokkende documenten die zijn vrijgegeven, laten zien dat het Amerikaanse ministerie van Defensie – het Pentagon – vanaf het begin de leiding had over een militaire operatie die wij kennen als de ‘coronapandemie’.
Alles wat ons verteld is, was politiek theater. Zelfs het goedkeuringsproces rond de ‘vaccins’. Het was puur theater.
Toen voormalig farmabestuurder Sasha Latypova deze documenten boven water kreeg, was ze enorm geschokt. Via een Wob-verzoek kreeg ze toegang tot zo’n 400 schimmige contracten die het Amerikaanse ministerie had afgesloten met betrekking tot de ‘coronamaatregelen’, waaronder de ‘vaccins’.
Vaccins zijn officieel ‘countermeasures’
De klinische proeven met de coronavaccins waren niet echt, onthullen de stukken. Het blijkt dat er voor corona stilletjes wetten zijn aangenomen die stellen dat klinische proeven niet vereist zijn.
De proefpersonen waren in de veronderstelling dat ze deelnamen aan vaccinonderzoek, maar dat was niet het geval. Ze zijn misleid, stelt Latypova in gesprek met Clayton Morris. Slechts enkele mensen aan de top weten dat het één grote zwendel is. Gewone medewerkers zijn in het duister gehouden.
De vaccins zijn bovendien geen vaccins, maar staan te boek als ‘countermeasures’ oftewel tegenmaatregelen, die worden ingezet tegen de bevolking.
(Video verwijderd? Klik hier...)
Prototypes
Latypova ontdekte aan de hand van de contracten en andere documenten dat men al in 2012 of 2013 is begonnen met het plannen van deze militaire operatie. Zo werd bijvoorbeeld in 2013 ‘Pandemic Enterprise’ opgericht, waar 10 hoofden van federale agentschappen bij betrokken waren, waaronder het ministerie van Defensie en de FDA. Ze hielden zich vooral bezig met het bedenken van manieren om alles geheim te houden.
Ze verdoezelen militaire activiteit onder het mom van een ‘gezondheidscrisis’, aldus Latypova, die toevoegt dat ‘tegenmaatregelen’ geen farmaceutische producten zijn. “Dat is een hele andere categorie.” Ze werden door Defensie besteld als ‘prototypes’. Mensen werden vervolgens massaal geïnjecteerd met deze ‘prototypes’. Het doel hiervan laat zich raden.
Iemand schreef zich niet druk te maken over de komende chip plicht voor katten omdat hij/zij geen kat is.
Misschien zeggen anderen zich niet druk te maken over de nieuwe aanval op de cryptovaluta omdat ze deze niet bezitten, maar toch heeft het ook voor hen gevolgen.
Het lijkt duidelijk dat er bepaalde dingen beginnen te veranderen voor wat betreft covid-19 en vooral de ‘vaccins’.
Langzaam maar zeker komen er meer mainstream berichten over mogelijke vaccinatieschade, maar de grootste dreun wordt misschien wel uitgedeeld door Elon Musk.
Held van Watersnoodramp, het hondje Bläsz, krijgt een standbeeld
, krijgt een standbeeld
Artikel van ANP • 1 uur geleden
1
SCHARENDIJKE (ANP) - Het hondje Bläsz, dat een heldenrol speelde tijdens de Watersnoodramp van 1953, krijgt op 3 februari een standbeeld in het Zeeuwse Scharendijke op Schouwen-Duiveland. Het hondje redde, nadat de dijken in de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 waren doorgebroken, tientallen koeien en kalveren door ze zwemmend in de poten te bijten en zo een dijk op te drijven. Bläsz kreeg daarvoor al een hoge internationale onderscheiding voor dappere dieren en hij mocht koningin Juliana een poot geven, toen ze de gevolgen van de ramp kwam bekijken.
Bij de Watersnoodramp kwamen 1836 mensen om het leven toen de niet goed onderhouden zeedijken braken door een combinatie van springtij en zware storm. Zuidwest-Nederland kwam onder water te staan. Na de ramp besloot Nederland het bouwen van zeeweringen en dijken georganiseerd te gaan aanpakken. Daarvoor werd het Deltaplan bedacht. De archieven van het Deltaplan en de Deltawet zijn tegenwoordig opgenomen op de nationale erfgoedlijst van Unesco, Memory of the World, omdat ze goed documenteren hoe Nederland na de ramp de strijd tegen het water weer oppakte.
De onthulling van het beeld van Bläsz is een van de zeer vele activiteiten rondom de 70ste herdenking van de Watersnoodramp. In vrijwel alle dorpen en gemeenten in Zeeland, Zuid-Holland en Noord-Brabant die destijds te maken kregen met het water zijn op 1 februari herdenkingen, stille tochten en kransleggingen. Prinses Beatrix gaat die dag naar het Zuid-Hollandse Oude-Tonge op Goeree-Overflakkee. De prinses was ook bij de vijftigste herdenking in dit dorp, dat met 305 doden de meeste slachtoffers van de Watersnoodramp telde.
Bescherming nooit klaar
Minister Mark Harbers van Infrastructuur en Waterstaat spreekt bij de herdenking in Ouwerkerk op Schouwen-Duiveland. In deze plaats dichtte Rijkswaterstaat in november 1953 het laatste gat in een dijk. De dienst gebruikte daarvoor caissons, betonnen dozen. In vier caissons van destijds, die nu monument zijn, is tegenwoordig het Watersnoodmuseum gevestigd. Dit museum besteedt in het hele jaar 2023 aandacht aan de ramp met bijvoorbeeld de tentoonstelling Ik ben van 1953, waar 75 schenkers van artikelen hun verhaal van toen vertellen. Onder meer in het museum zijn ook de vele (foto)boeken en podcasts te vinden die dit jaar over de ramp van 1953 verschijnen. Ook een aantal tv-documentaires die recent zijn uitgezonden, zijn daar terug te zien.
Het Watersnoodmuseum en de provincie Zeeland willen ook nadrukkelijk laten zien dat bescherming tegen het water nooit klaar is. Onder invloed van zeespiegelstijging en klimaatverandering blijft werken aan waterkeringen noodzakelijk, stellen zij. In februari wordt in diverse plaatsen in Zeeland The Flood Requiem van Douwe Eisinga uitgevoerd. Hij componeerde dit werk in 2003. Het werk geldt als een muzikale waarschuwing tegen zeespiegelstijging. Op 4 februari tijdens een open dag van het museum wordt het muziektheater Forces of the Sea opgevoerd, waarin mensen kunnen zien wat klimaatverandering met water doet. Later in het jaar komt de provincie met een jongerenprogramma. Voor scholieren zijn speciale lespakketten ontwikkeld.
Heldenrol
Held van Watersnoodramp, het hondje Bläsz, krijgt een standbeeld
Hondje Bläsz.Beeld PZC
Het hondje Bläsz, dat een heldenrol speelde tijdens de Watersnoodramp van 1953, krijgt op 3 februari een standbeeld in het Zeeuwse Scharendijke op Schouwen-Duiveland.
Het hondje redde, nadat de dijken in de nacht van 31 januari op 1 februari 1953 waren doorgebroken, tientallen koeien en kalveren door ze zwemmend in de poten te bijten en zo een dijk op te drijven. Bläsz kreeg daarvoor al een hoge internationale onderscheiding voor dappere dieren en hij mocht koningin Juliana een poot geven, toen ze de gevolgen van de ramp kwam bekijken.
Bij de Watersnoodramp kwamen 1836 mensen om het leven toen de niet goed onderhouden zeedijken braken door een combinatie van springtij en zware storm. Zuidwest-Nederland kwam onder water te staan. Na de ramp besloot Nederland het bouwen van zeeweringen en dijken georganiseerd te gaan aanpakken. Daarvoor werd het Deltaplan bedacht. De archieven van het Deltaplan en de Deltawet zijn tegenwoordig opgenomen op de nationale erfgoedlijst van Unesco, Memory of the World, omdat ze goed documenteren hoe Nederland na de ramp de strijd tegen het water weer oppakte.
70ste herdenking
De onthulling van het beeld van Bläsz is een van de zeer vele activiteiten rondom de 70ste herdenking van de Watersnoodramp. In vrijwel alle dorpen en gemeenten in Zeeland, Zuid-Holland en Noord-Brabant die destijds te maken kregen met het water zijn op 1 februari herdenkingen, stille tochten en kransleggingen. Prinses Beatrix gaat die dag naar het Zuid-Hollandse Oude-Tonge op Goeree-Overflakkee. De prinses was ook bij de vijftigste herdenking in dit dorp, dat met 305 doden de meeste slachtoffers van de Watersnoodramp telde.
Minister Mark Harbers van Infrastructuur en Waterstaat spreekt bij de herdenking in Ouwerkerk op Schouwen-Duiveland. In deze plaats dichtte Rijkswaterstaat in november 1953 het laatste gat in een dijk. De dienst gebruikte daarvoor caissons, betonnen dozen. In vier caissons van destijds, die nu monument zijn, is tegenwoordig het Watersnoodmuseum gevestigd. Dit museum besteedt in het hele jaar 2023 aandacht aan de ramp met bijvoorbeeld de tentoonstelling Ik ben van 1953, waar 75 schenkers van artikelen hun verhaal van toen vertellen. Onder meer in het museum zijn ook de vele (foto)boeken en podcasts te vinden die dit jaar over de ramp van 1953 verschijnen. Ook een aantal tv-documentaires die recent zijn uitgezonden, zijn daar terug te zien.
Het Watersnoodmuseum en de provincie Zeeland willen ook nadrukkelijk laten zien dat bescherming tegen het water nooit klaar is. Onder invloed van zeespiegelstijging en klimaatverandering blijft werken aan waterkeringen noodzakelijk, stellen zij. In februari wordt in diverse plaatsen in Zeeland The Flood Requiem van Douwe Eisinga uitgevoerd. Hij componeerde dit werk in 2003. Het werk geldt als een muzikale waarschuwing tegen zeespiegelstijging. Op 4 februari tijdens een open dag van het museum wordt het muziektheater Forces of the Sea opgevoerd, waarin mensen kunnen zien wat klimaatverandering met water doet. Later in het jaar komt de provincie met een jongerenprogramma. Voor scholieren zijn speciale lespakketten ontwikkeld.
Lees ook: Watersnood van 2021 is de schuld van de ontwikkelende stad. ‘Er moet meer gedaan worden om voor veiligheid te zorgen’ De watersnoodramp vorig jaar in Limburg, Duitsland en België werd niet alleen opgestuwd door klimaatverandering, maar ook door verstedelijking, laat een Amerikaanse onderzoeker zien.