Milan slaap zacht mijn engel
Milan slaap zacht mijn engel…..
Meer dan een jaar had ik een fosterhond een superlieve en beeldschone zwitserse herder Shiro.
Hij en mijn zwarte herder waren net yin en yang en waren dol op elkaar, elke dag wandelen en spelen, wat een feest en na afloop lekker bij mamma in bed .
IK wilde de hond graag adopteren maar zijn baas wilde hem niet kwijt.
Toen hij hem na een jaar weer meenam begon Spirit te treuren en weg te kwijnen .
Hij miste een maatje , dus ik besloot een 2e hond te adopteren .
Het werd een hond uit Spanje, zijn intrieste ogen raakte mijn ziel hij had wel een ziekte van de zandvliegen maar die was behandelbaar dus ik adopteerde hem.
De dag dat de adoptie rond was kreeg ik s avonds een telefoontje Milan was overleden aan een maagtorsie.
Ik was diepbedroefd had een slechte nacht en stond s morgens met brandende ogen op.
Toen er aan gebeld werd en 2 boerenmensen met een kleine zwarte pup aan de deur stonden
Ze wilden hem niet naar het asiel brengen .
Ik betaalde het paspoort de injecties en nam het hummeltje mee naar binnen.
Ze was nog nooit in een huis geweest en was doodsbang liep gelijk de schuur in waar ze zich verstopte achter de fietsen.
Daar zat ze te trillen .
Maar ik had een fantastische grote broer voor haar , Spirit die dol was op puppy s .
En ja hij ontfermde zich meteen over haar en werd haar grote rolmodel en beschermer .
Ze waren dol op elkaar.
IK besloot de pup Milan te noemen als eerbetoon aan de Milan die overleden was.
Spirit liet haar zien waar het eten en drinken was toen nam ik haar mee naar bed , waar ik haar in mijn armen hield , dicht tegen mijn hart .
En daar begon onze onverbrekelijke band .
Vanaf dat moment was ik haar mamma en ze was altijd vlak bij me .
Verbonden door onzichtbaar elastiek.
Bij elk pijntje of ongemakje rende ze naar mamma want die kon alles oplossen,
Als ik s avonds naar bed ging stond ze me boven aan de trap op te wachten , dan kwam ik op ooghoogte en kon ze me een dikke knuffel geven.
Vervolgens nestelde ze zich in mijn armen ,dicht tegen me aan haar zachte hoofd in mijn hals .We keken samen naar natuurfilms en af en toe keek ze achterom met die look of
love .
S morgens was haar vreugde groot of ze me weken niet had gezien…..
Ze had niet alleen een mooi karakter ze was ook prachtig om te zien zo perfect ze glansde en sprankelde . Ze liep zo elegant , zweefde als een ballerina.
Een wonder van een hond !
Ik zag Shiro ook nog regelmatig maar ze moest niks van andere honden of mensen hebben.
https://www.youtube.com/watch?v=YRHGkoF1bSQ
https://www.youtube.com/watch?v=6y-tVtIeku8
https://www.youtube.com/watch?v=bY960srGpFg
https://www.youtube.com/watch?v=D3qYi605VP8
https://www.youtube.com/watch?v=O5quL9xjAqo
Alleen Mamma en ik heb haar in die 10 jaar ook nog geen seconde alleen gelaten.
Toen kwam die noodlottige dag dat ik mijn kanjer Spirit in moest laten slapen .
We hebben hem 3 dagen in de kamer laten liggenen ze ging dan dicht tegen hem aanliggen .
Echter nadat we hem hadden begraven ging ze in een neerwaartse spiraal.
Wilde niet meer eten en treurde iedere keer zocht ze hulpzoekend mijn blik.
Ik voelde me machteloos en hulpeloos .
De dierenarts constateerde kanker in ver gevorderd stadium en het enige dat ik nog voor haar kon doen was haar in laten slapen .
IK was er kapot van en niet te bevatten
Ik was dankbaar voor de 10 jaar liefde .
Ze was een godsgeschenk mijn engel van devotie.
Toen het moment daar was zocht ze mijn blik en bleef me aan kijken tot ze was overgegaan.
De dierenarts legde gerustellend haar hand op het lieve hoofd en zei ga maar naar Spirit Milan en ze gleed rustig weg en met haar mijn leven .. weet nu niet hoe te leven zonder mijn baby ..
Slaap zacht mijn engel…