Hoewel de beschermde status van de wolf door het Europese Parlement is verlaagd van "strikt beschermd" naar "beschermd", mag er nog steeds niet gejaagd worden op de wolf. Met discutabele argumenten probeert o.a. de Jagersvereniging samen met andere partijen aan deze regels te tornen.
De wolf, de grote concurrent van de jager
De telegraaf hield onlangs een interview met de in 2025 nieuw aangestelde directeur van de Jagersvereniging, Laurens Hoedemaker. Daarin deed deze jager enkele opmerkelijke uitspraken, die laten zien dat deze groep niet wars is van het verspreiden van misinformatie door flink te generaliseren over de wolf in Nederland.
Zo sprak hij van: “aanloop naar grote problemen”, “je ziet dat de wolven niet bang zijn voor ons”, en “alles moet wijken voor de wolf”.
Een vraag van de journalist ging over het schieten van de “probleemwolf”, en hoe de jager dan zeker zou weten of hij wel de juiste wolf in het vizier heeft. Want de aftekening van wolven lijkt vaak heel sterk op elkaar, zeker binnen wolvenfamilies. Dus is het zeker niet ondenkbaar dat daar grote vergissingen in gemaakt gaan worden.
Laurens Hoedemaker: “De wolf op Den Treek en de wolf op de Veluwe, daar hebben we goed beeldmateriaal van, en een goede beschrijving van, dus die zijn goed te herkennen.”
Maar dat is dus nog maar de vraag. Ook gezien het feit dat wolven vaak juist in de schemering en ’s nachts actief zijn, is dat op zijn minst twijfelachtig.
Het interview eindigde met zijn onheilspellende woorden: “De mens wordt zelf prooi van de wolf, en dat hebben we aan ons zelf te danken.”
Maar hoe komt hij tot zo’n uitspraak, terwijl algemeen bekend is dat aanvallen van wolven naar mensen toe uiterst zeldzaam zijn? De incidenten die in Nederland hebben plaats gevonden, waren met name te wijten aan het feit dat mensen in de buurt van het nest of in de buurt van de jongen van de wolf kwamen. En als een provincie dan ondanks de signalen weigert om een gebied af te sluiten voor publiek, dan is dat de verantwoordelijkheid van de overheid, die niet de juiste maatregelen neemt.
Op de website van de Jagersvereniging staat over dhr. Hoedemaker: “Zijn terugkeer naar de Jagersvereniging komt op een cruciaal moment voor de jacht in Nederland.”
En dat klopt inderdaad, want deze groep, die beweert ook aan ‘natuurbescherming’ te doen, (maar hoe doe je dat met kogels?) werkt achter de schermen ongetwijfeld hard aan de anti-wolfcampagne, en krijgt daarbij vast en zeker alle medewerking van de BBB via Jean Rummenie, Staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur.
Hoe veelzeggend trouwens, dat “Natuur” als laatste wordt genoemd in de naam van het ministerie.
In 2019 toen net de eerste wolven verschenen in Nederland, zei Laurens Hoedemaker (destijds ook directeur van de vereniging) al tegen Nieuwsuur: “De Nederlandse Jagersvereniging vindt dat Nederland te druk is voor de wolf.
Het Oostvaardersplassen-debacle heeft ons geleerd dat als er dieren komen, ze zich gaan voortplanten met als gevolg dat er conflicten ontstaan."
Tja, dieren zijn net mensen…….
In 2019 had de wolvin, die zich toen op de Veluwe had gevestigd, zich volledig gefocust op wild. Om die reden wilden jagers het recht krijgen op schadevergoeding wegens gederfde inkomsten.
Tja, hoe verzin je het!!
Jager Hoedemaker verklaarde toen ook al: "De natuur is een prachtige bron van scharrelvlees, met de komst van de wolf wordt die rijkdom wel wat minder."
Hieruit kan je dus al opmaken dat de jagers de wolf vooral zien als grote concurrent, en dat alle motivatie voor het “beheren van de wolf” vooral een ‘geval eigenbelang’ is.
Maar wat ook heel interessant is: Laurens Hoedemaker was van 2021 tot en met 2024 voorzitter van de brancheorganisatie voor slachterijen (COV – Centrale Organisatie voor de Vleessector), dus heeft in die zin ook weer een link met de schapenhouderij. Er zijn maar weinig schapen die worden gehouden voor de ‘leuke lammetjes’ in het voorjaar. Die illusie is echt te mooi om waar te zijn.
Want het overgrote deel van de schapen in Nederland wordt toch echt puur en alleen gefokt voor het geld, en eindigt uiteindelijk vroeg of laat helaas toch in de slachterij. Per jaar worden naar schatting zo’n 550.000 schapen geslacht. Maar van die slachtpartijen krijgt de gemiddelde Nederlander helemaal geen nare beelden te zien. Die massaslachting vindt namelijk voor onze gemoedsrust plaats ver buiten ons zicht, en achter gesloten deuren.
In het interview met de telegraaf erkende de directeur dat hij recent in Bulgarije bij een Bulgaarse jagersvereniging al deelgenomen heeft aan een wolvenjacht. Kennelijk beleeft deze jager daar “plezier” aan om een wolf te doden.... Want waarom ga je anders naar Bulgarije om zoiets te aanschouwen? Al beweerde hij zelf geen wolf te hebben gedood, voor wat het waard is….
De wolf, de grote concurrent van de jager
