Donderdag 5 februari 2009
LA PALMA - STRAND CAR

TE KOOP AANGEBODEN , "STRAND KAR"
_________________________________________
Handige zelfgemaakte strandcar.
Twee wiel aandrijving.
Body van blank onbehandeld hout.
Snel en makkelijk in en uit elkaar te halen.
Prijs per stuk , discutabel.
Huurkoop mogelijk ;-))
_________________________________________
Tijdens mijn ochtendwandeling is een creatieve activiteit een bestendige bron van genot. Wanneer ik dan rondkijk naar het landschap om me heen ben ik voortdurend bezig met de gedachte dat de onderwerpen daar gewoon op me wachten. Het is fascinerend om in een steeds hernieuwde speurtocht voldoening te vinden. Aan sommige wandelaars is te zien dat zij mij beschouwen als iemand die een eigenaardig gedrag vertoont en andere normen hanteert. Het klinkt misschien decadent maar eigenlijk kan mij dat geen barst schelen. Zolang ik maar geniet, en wat ik maak zichzelf genoeg is om de strandkeien even te laten ontsnappen uit hun vroeger bestaan. De manuele bewerking en verwerking van de plastische materie wordt dan "stapelen". Een oerinstinct van het scheppen.
In een kunstgalerij komen mensen eerder tot een definitief inzicht dat dan ook niet zonodig moet opgelost worden. Hier op het strand is dit "spielerei".



_________________________________________
Handige zelfgemaakte strandcar.
Twee wiel aandrijving.
Body van blank onbehandeld hout.
Snel en makkelijk in en uit elkaar te halen.
Prijs per stuk , discutabel.
Huurkoop mogelijk ;-))
_________________________________________
Tijdens mijn ochtendwandeling is een creatieve activiteit een bestendige bron van genot. Wanneer ik dan rondkijk naar het landschap om me heen ben ik voortdurend bezig met de gedachte dat de onderwerpen daar gewoon op me wachten. Het is fascinerend om in een steeds hernieuwde speurtocht voldoening te vinden. Aan sommige wandelaars is te zien dat zij mij beschouwen als iemand die een eigenaardig gedrag vertoont en andere normen hanteert. Het klinkt misschien decadent maar eigenlijk kan mij dat geen barst schelen. Zolang ik maar geniet, en wat ik maak zichzelf genoeg is om de strandkeien even te laten ontsnappen uit hun vroeger bestaan. De manuele bewerking en verwerking van de plastische materie wordt dan "stapelen". Een oerinstinct van het scheppen.
In een kunstgalerij komen mensen eerder tot een definitief inzicht dat dan ook niet zonodig moet opgelost worden. Hier op het strand is dit "spielerei".



















































19 reacties op dit bericht
kar
voordeel of heimwee
Wel Wim na het stofzuigen en dweilen, de boodschappen,
het koken, de bedden aftrekken
de was opplooien, op de strijk heb ik al drastisch bezuinigd ...
na ...
wel, Wim, je doet me twijfelen ...
Nu weeg ik alleszins op bijna veertiendagen, bijna vijf kilo minder.
Ieder nadeel heb zijn voordeel.
Citaat van voetbalfilosoof Johan Cruyff.
geweldig
De bovenste foto is trouwens ook erg mooi!!
right up my alley
en het oerinstinct 'stapelen' : ik kan er van meespreken; een constante in mijn werk
de toerworst
En hiermee met z'n allen het eiland verkennen,...
zoef
Knap rijtuig toch hoor!
decadent?
hahaha
dagje strand
Wel leuke spielerei
tegen een mooie achtergrond
en stenen genoeg.
Groetjes Christiene.
.
Vooral als het zo'n resultaten zijn.
Gr.
P-TER
flintstones
grt Manu
Strandkar
ohhhh dat is
echte wim kunst met een steenman on top
héél erg gaaf om te zien,
ik zeg verkocht
snelle kunst ?
Ja Wim dit ziet er weer geweldig goed uit, gewoon wat ouwe troep ......wat daar helemaal niet op zijn plaats is.......maar nu heeft het toch weer een doel, al is het maar weer om de voorbijganger aan het denken te zetten en wat zijn gedachten zijn maakt niet zo veel uit maar ze zijn toch weer met hun gedachten bezich van wie o wie .........en hoe veel mensen zullen er toch weer een foto van maken om het later toch weer door te vertellen wat ze hebben gezien......en zo gaat een kunstwerk over de aardbol heen.
Een prettige voortzetting van de week en veel wandelplezier en de groeten van Henny en Jan.
WOW
TIME TRAVELERS
Ze waren met z'n drieën. Waar ze vandaan kwamen weet ik niet, maar het had te maken met de zee. Toen de wind uitgewaaid was en de wielen stilvielen stapten ze af en trokken op verkenning. De sterkste trok landinwaarts en bouwde een hut van stenen om in te schuilen en de vogels te bespieden. De grootste klom in een boom en maakte een verrekijker om de horizon af te schuimen. De jongste ging een eindje verder, net buiten beeld, op de keien zitten en hield de tijdmachine in het oog. Zo wist hij zeker dat niemand hem zou stelen en dat ze later hun reis voort konden zetten.
Creatief met kurk!
Jij slaagt er telkens weer in me te verbazen, Wim, aangenaam te verrassen zelfs! Wat een knappe creatie heb je nu weer gemaakt...
Voor jou:
Gedicht voor gelukkige mensen
Van alle mensen die het lachen is vergaan, loopt één op drie blind over je heen en kijkt dan om. De wereld is juist niet van iedereen dat slag.
De overige twee vallen niet op. Hun armen bungelen halfstok. Onder hun tong zit gram. Ze kennen haast geen zinnen zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht. Je staat erin voor je het weet. Heb ik iets van je aan misschien is uit hun mond geen vraag.
Een wenk: kijk naast hun kleren. Wijs naar elkaar, wijs naar het water met de zon erboven. Zeg blije dingen als: wij moeten zeer de moeite zijn, als zelfs de zee tot hier komt, weggaat en zich weer bedenkt.
© Bart Moeyaert
Geweldig....
Het hoeft echt niet in een galerie, hier op het scherm is het ook een waar genot.....!!!
Fijne dag weer, en geniet van je volgende tocht.
stormram
mooie panorama's op uw wandelpad.
groeten
ludo