ZONDAGS TOEMAATJE

Zondag is genoemd naar de dag die in de voorchristelijke tijd aan de zon en naar de godin Sól of Sunna was gewijd. De dag wordt algemeen als een geluksdag beschouwd, want als je geboren bent op een zondag ben je een geluksvogel - een zondagskind is iemand die veel geluk heeft in het leven en dat wens ik van harte iedereen toe.

De eerste foto's spreken voor zichzelf...
De 'wereldberoemde' geitenkaas van La Palma,
de zogenaamde "Queso Palmero" wordt gerookt op amandelhout,
gedroogde opuntia bladeren (dit is het gedroogde blad van de schijfcactus)
en gedroogde dennennaalden die men in de pijnbossen verzameld.
Kleine bestellingen worden "artisanaal" in een ton gerookt,
grote hoeveelheden in een speciaal daartoe gebouwde rookoven.
Voor het roken wordt de redelijk zachte kaas ingesmeerd met zout.
Door dit proces wordt hij een beetje bruin van buiten maar blijft wit vanbinnen.
Omdat hij jong wordt gegeten blijft de smaak zacht.
Daarna wordt hij afgespoeld, verpakt en naar de klant gebracht.

                                                            PALMESE GEITENKAAS - II
                                                        ____________________________
Vrienden van ons hebben niet zo heel ver hier vandaan een geitenhouderij annex kaasmakerij.
Beiden zijn gescheiden vanwege de hygiëne.
Vandaag bezoeken we de geiten stallen en de ruimte waar de geiten gemolken worden.
Ziet er allemaal netjes uit.
De mest wordt vergaard in 'samuros' (zwarte plastic bakken) en verkocht aan de bananenboeren om hun gronden te bemesten.
Wat er met de 'cabritos' (kleine geitjes) gebeurt zal ik maar niet op ingaan,
ik eet al jaren geen vlees meer (kwestie van mijn ecologische voetafdruk te verminderen).
Morgen nemen we een kijkje in de kaasmakerij en hoe de wereldberoemde
"Queso Palmero" gemaakt wordt.

                                                             QUESO PALMERO - I
                                                          ______________________
Op het eiland La Palma wordt nog heel veel geitenkaas gemaakt.
De vermaarde "Queso Palmero" met een glaasje witte Teneguia is een must voor elke toerist ;-)
De kazen worden gerookt en elke kaasboer heeft zijn eigen "houtsamenstelling".
Er zijn ook vele varianten, door de jonge kaas in te smeren met paprikapoeder,
zeezout uit Fuencaliente of een speciaal kruidenmengsel.
De verse halfharde geitenkaas wordt ook "A la Brasa" of "Asado" gegeten,
dit is gegrild of gebakken met knoflooksaus (mojo).
Het veroudering proces gaat bij geitenkaas veel sneller dan bij kaas van koeienmelk.
Na vier weken smaakt geitenkaas al naar 'oude kaas' (straf spul).

Morgen bezoeken we een geitenhouderij.

Het uiterlijk van de Canarische banaan is klein en dik van stuk. Deze dwergbanaan is beter bestand tegen de wind en kan tot op +- 300 m. hoogte worden geteeld.

                                                                  ***
Bananen tenten.
Er was een tijd dat de bananenboeren dachten dat ze met een grotere (Amerikaanse) banaan de Europese markt konden veroveren. De grotere banaan is minder bestand tegen de heersende winden.
Men begon dus +- 15 jaar met de bouw van plastic kasten. De tenten werden gesubsidieerd door Europa en in "no time" stond de Valle de Aridane, beneden de 300 m. vol met deze (in mijn ogen) afschuwelijke bananententen die het landschap ontsieren.
Tegenwoordig is het bouwen van zulke tenten niet meer rendabel, ook moet men toelating vragen aan de gemeente om er een te bouwen, deze zijn niet meer zo scheutig om nog een toelating te verlenen.
Op de foto's ziet men wat er gebeurd al zo'n kast niet meer wordt gebruikt.

Foto's van deze morgen in "La Bombilla" een gehucht aan zee.
Het beladen woord "tsunami" was op ieders lippen.
Klokslag om 4 uur deze morgen kwam er een Grôôte golf die de eerst rijen huisjes overspoelden.
De mensen werden verrast in hun slaap, er zijn geen gewonden, alleen materiële schade.

Gisteravond begon het al, aan de horizon tekende zich machtige wolken af.
Niet alarmerend want La Palma staat bekend om zijn prachtige wolken.
Maar we wisten nog niet wat ons te wachten stond ...
In vergelijk met het eiland Tenerife zijn we er nog goed van af gekomen.

GISTEREN, VANDAAG EN MORGEN - REGEN OP LA PALMA
Het was en is niet zo erg dan "ze" voorspelt hebben, dus ...
reden te meer om tussen de buien door er op uit te trekken met de camera.

Update :
Deze nacht viel het hier met bakken uit de lucht en het waaide erg hard ook.
Was vanmorgen om 6 uur wakker en nog steeds felle regen.
Hoop maar dat er geen wegen wegzakken zoals een tijdje geleden.

Update (2) :
De verwachtingen zijn : zware onweersbuien tot 17.00 uur
Op de luchthaven wordt er niet opgestegen.
De vlucht van 08.10 uur naar Tenerife Norte is afgelast
In het weerpraatje op TV raden ze de mensen die niet de weg op  moeten van thuis te blijven.
Hoop maar dat ik morgen kan vliegen ;-)

                                                   STRAND FUIF - STRAND KUIF

Zonsopkomst over de Cumbre (het ruggengraat gebergte van La Palma)
Als de zon nog niet over de kim komt piepen werpt zij een helder licht op de cumulus wolken
en geeft een schouwspel van geweldige mooie lichteffecten.
Dit is La Palma!

De kortste dag (ook winterpunt) valt elk jaar op 20, 21 of 22 en een zeldzame keer op 23 december.
Vandaag zo'n dikke maand later merk je al dat de dagen "lengen".
Een etmaal blijft natuurlijk 24 uur, maar de periode dat het licht is wordt langer.

Onze huisgekko's worden tijdens de schemering en 's nachts actief . Overdag schuilen ze achter lichtarmaturen, kaders, spiegels, kastwanden enz... Hun kleur past zich aan aan de omgeving, zo zijn de gekko's die in de tuin tussen de lavastenen gitzwart en diegenen die binnen in huis leven op de witte muren veel lichter van kleur. Het zijn heel nuttige diertjes want zij werken enorme hoeveelheden insecten weg. Het zijn ecologische insectendodende spuitbussen ;-)  en na een tijdje in huis te zijn, worden ze herkenbaar en krijgen ze zelfs een naam.
Gekko's zijn zo populair dat ze in alle kleuren en materialen als souvenir verkocht worden.

                                                     STORM KUNST ..... STORM-ART
                                                 ________________________________
De jaren zestig van verleden eeuw zijn een stuk van mijn leven.
Ik weet dus dat de vergankelijkheid bij het leven hoort.
Roestig oud ijzer, drijfhout en andere strandvondsten inspireren mij
om die vergankelijkheid vorm te geven .... of is het andersom?
Is het de "vergankelijkheid" die mij inspireert om de strandvondsten gestalte te geven?

Een blog bijhouden als dagboek lijkt voor mij een wapen tegen de eigen vergankelijkheid.
Een plek "waar ik denk ".
Voor altijd?

                                                    GUANCHE TEGENOVER DE ZON
Met de regelmaat van een klok wordt er een verzoek ingediend bij de gemeenteraad van Los Llanos (mijn stad), om dit beeld te verplaatsen naar een plaats waar het meer tot uiting komt.
De monumentale afmetingen nemen het zicht op de kerk weg en geven het gevoel dat hij
(de Guanche), ergens tussen geklemd zit.
Hij zou veel beter uitkomen op een heuvel buiten de stad waar hij naar de ondergaande zon kan kijken. (ik persoonlijk vind dat hij meer weg heeft van een aap met de manen van een leeuw dan van een oorspronkelijke bewoner van de Canarische Eilanden)
                                                                 CIBER GUAGUA
(guagua = Zuid-amerikaans voor autobus)
Met een "ciber autobus", opgesteld op strategische plaatsen in de steden van de eilanden wordt de Canarische bevolking (jong en oud) ertoe  aangezet gebruik te maken van het internet.

Extra toemaatje voor vandaag...

Tijdens een storm op de oceaan zal de wind die over het oppervlak waait,
de aanwezige rimpels verder versterken tot wat wij golven noemen.
De ontstane golven verlaten het stormgebied en rangschikken zich in paketten van golven.
Dergelijke golven noemt men deining.
Als deze deining het ondiepe gedeelte van de kust tegemoet komt,
zal de golf naarmate het ondieper wordt, steiler worden en uiteindelijk breken in de brandingzone.
Bron : WikipediA

Toen ik dit beeld aan het opbouwen was, nu toch alweer zo'n kleine tien jaar geleden,
stonden er nog geen palmbomen in de tuin.
Het kleed of de rok en de armen zijn opgebouwd uit gevonden en verzamelde lavastenen.
Het hoofd opgebouwd uit, door de golven gerolde stukjes marmer, gevonden aan de kust,
stond in mijn atelier.
Op een morgen had ik de kop op het lijf gezet en hoorde ik achter mij mijn buurman roepen:
"Hey Bim! Una Gitana!!" (W, kunnen Spanjaarden moeilijk uitspreken)
Sindsdien is het "La Gitana" gebleven ;-)
____________________________________________________________________________
Assemblage uit stenen, cement en betonijzer,
hoogte 2,18 m. breedte 1,41 m.
 

Hommage aan Jeanne-Claude de Guillebon met een Christo gerelateerd (kunst)werk.
_______________________________________________________________________
Bij het begin van de zomer '09 begonnen de werken voor de uitbreiding van de haven van Tazacorte.
Om de toeristen op afstand te houden had men een knal rood oranje omheining geplaatst.
De omheining deed mij denken aan het landschapswerk van de Bulgaarse-Amerikaanse
kunstenaar Christo en zijn vrouw Jeanne-Claude.
Door winterstormen ver weg op de oceaan ontwikkelen zich hier bij ons ontzaglijke grote golven.
(mar de fondo)
Het resultaat was dat het "kunstwerk" in no time door de branding werd kapot geslagen.
Om in de geest van Christo te blijven (de grote inpakker) heb ik een rotsblok ingepakt
met het rode goedje dat her en der verspreid lag over het strand en op de foto gezet.

Op 18 november 2009 overleed Jeanne-Claude in een New-Yorks ziekenhuis aan complicaties bij een hersenaneurisma.
____________________________________________________________________________
Meer weten over Christo en Jeanne-Claude zie WikipediA.

Telkens ik naar een zonsondergang kijk word ik bewuster van de wereld om mij heen en wat wij met de toekomst van onze nakomelingen aan 't doen zijn.
Kijken naar de zonsondergang is als een medicijn voor het bezweren van de crisis van de geest.
Tegen een gevoel van onbehagen, te leven in een cultuur van onmiddellijke behoeftebevrediging en het complete ingeblikte geluk ... en het verkopen van alles wat er ook maar te verkopen valt, zelfs de ongerepte natuur.
Het beleven van een zonsondergang is een "innerlijke reis",
hier krijgt mijn brein voedsel en het besef dat "het uiteindelijke ik",
niets meer is dan een druppel in de oceaan.
Terwijl ik kijk hoe de zon versmelt met de zee, denk ik ;
Hoe kunnen mensen zo'n paradijs vernielen en het vol asfalt leggen.
Alleen het ruige noorden van La Palma herbergt nog een laatste restje van een hemel op aarde,
maar voor sommigen verbergt het een pot vol goud.
Te koop : zonsondergang !