DILLE

                                                   LA PALMA - SCHATTENEILAND
                                                ________________________________
                                                        
                                                             Beach Adventure-Art

"Als je op een eiland woont zijn de ruimtes en de gebieden om te wandelen beperkt"
Dat dacht je maar! Niets is minder waar! Als beroepsflâneur maak ik van de ruimte die het
strand te bieden heeft op een afwijkende manier gebruik. Ik zoek naar zeeglas, zeekoper,
zeeijzer, zeehout en al wat het strand van speelse inventieve aangespoelde rommel te bieden
heeft. Dit strandgebruik noemt men "jutten". Van op een afstand bekeken lijkt het doelloos
rondslenteren en in feite is het zo ook. Je moet houden van dwalen en dolen om er het avontuur
in te ontdekken
_____________________________________________________________________________
Assemblage van op het strand gevonden koper.
Hoogte 45 cm. Breedte 13 cm.

Update : De prijs van het koper is aan't stijgen

Zonsondergang op zondag.

La Palma "La Isla Verde".

De uitbreidende bevolking heeft de laatste 25 jaar het uitzicht van het Aridane-dal fel veranderd.
De regionale regering had reeds in 1987 weloverwogen voorzien om de vulkanen van het dal te
beschermen en tot landschap van nationaal belang te bestempelen. Nadien zijn deze per definitie
ecologisch kwetsbare gebieden in 1994 tot beschermd natuurmonument uit geroepen.
Dit natuurmonument (P6) omvat uitsluitend de vier vulkaankegels die uitrijzen boven de vlakte
van het Aridane-dal. Twee vulkaanheuvels (Argual en Todoque) hadden reeds een een aantal
huizen en landbouw gerelateerde faciliteiten bij de naastgelegen woningen. Voor de rest zijn de
vier heuvels ontsnapt aan de landbouw- en bevolkingsdrang. In de vallei bevinden zich nog
enkele van dergelijke vulkaankegels die zich echter niet in zo 'n goede staat bevinden en aan-
getast zijn door bebouwing en afgraving voor bouwmateriaal. Montaña Tenisca is er zo een die
door de stad Los llanos is opgeslokt (laatste foto).

Huisvulkaan.
PS : Ik heb al eens eerder iets gepubliceerd over deze vulkaankegels. Geïnteresseerden kunnen
altijd in de zoekfunctie, links boven "huisvulkaan" intikken.

Grote gedeelten van de natuurgebieden op La Palma zijn bedekt met lapilli en lava, afkomstig
van de vele vulkaanuitbarstingen. Deze badlands, slecht land (malpaís) zijn niet geschikt voor
landbouw of veeteelt, wel hier en daar een beetje druivenranken en vijgenbomen. De meer dan
honderd jaar oude lavastromen zijn na de regen uitbundig begroeid met een aantal inheemse
planten, waaronder huislook, wit slangenkruid, tijm, munt etc ...

Een soort zuring ; Vinagrera Rumex Lunaria is wel heel goed vertegenwoordigd. De lavaslakken
(escorias) raken langzaam begroeid door deze zeer agressieve plant. Met de wortels tussen de
lavaspleten schijnt hij zich doorheen lange periodes van droogte te handhaven. 

Barranco de las Angustias : A room with a view.
Op het eiland La Palma zijn verschillende levenstijlen mogelijk. Dit huis ligt in de reusachtige
kloof van Las Angustias, het is beschermd gebied en er mag niet meer gebouwd worden. De
bijna ontoegankelijke rotswanden waarop dit huis gebouwd werd zijn begroeid met inheemse
flora. Een beetje lager in de ravijn is ook duidelijk te merken hoe de bewoner gebruik maakt
van de mogelijkheid tot landbouw; Elk vlak stukje grond is in cultuur gebracht voor het telen
van bananen, avocado's en druiven.
En wat voor een uitzicht hebben die mensen!

Het was een unieke ervaring "uitwaaien" aan boord van deze catamaran.
Er stond weinig wind voor de kust van Tazacorte (isla La Palma) met op de achtergrond het
dorpje Tazacorte, de wijk "El Pueblo" en de Caldera de Taburiente.

Gespleten strandkei.

Toemaatje,
gespleten rolsteen.

Dageraad.

Tijdens een tocht naar het noorden, in een van de laatste bochten vóór het gehucht Don Pedro,
stuitte ik op deze spectaculaire landverschuiving. In de plaats van het raampje open te draaien,
een foto te nemen en verder te rijden, heb ik het gebiedje grondig op de foto gezet.
interessant om zien hoe het eiland is opgebouwed uit verschillende gekleurde lagen vulkanisch
materiaal, dat door ijzeroxide rode strepen vertoont.

Assemblage kunst - Creativiteit met afval en gevonden materialen -

De Belgische assemblagisten zoals Vic Gentils, Paul van Hoeydonck, Wilfried Pas, Camiel van
Breedam, om er maar enkele te noemen, zijn (waren) moderne kunstenaars die zich creatief
bezighielden met gevonden materialen en namen een unieke plaats in binnen de wereld van de
moderne kunst.
Maar die tijd is voorbij ... De hedendaagse kunst van de jaren '90 en het begin van het nieuwe
millenium werd een ondoordringbaar netwerk van de meest uiteenlopende conceptualismen.
In het post- postmodernisme lijkt alles mogelijk. Bij hedendaagse kunst (kunst die "nu" wordt
gemaakt) ziet men vaak een mix van installatie, perfomance, media-Art, waaronder fotografie,
video, elektronische of digitale kunst. Je kunt het zo gek niet bedenken, als er maar het woordje
Art achter staat.
Ikzelf ben nog steeds emotioneel betrokken bij de oude assemblagekunst en het plezier dat ik
als kunstenaar heb in het vinden van 'schatten' op onverwachte plaatsen en de bevrediging om er
iets mee te maken, zoals in dit geval een "Schaarvogel"
_____________________________________________________________________________

Assemblage; Hoogte: 54 cm. Breedte: 30 cm.
Aaneengelast zeeijzer, lavasteen met natuurlijke zwavelkleur.

Diep ingesneden barrancos (kloven) in het noorden van La palma.

De zich snel uitbreidende bevolking van de Canarische Eilanden heeft er op alarmerende wijze
voor gezorgd dat het "oorspronkelijke" bijna verdwenen is. Behalve in het noorden van La Palma.
Door het onvoorspelbare klimaat heeft het landschap daar zijn woeste ruigheid bewaard.

Na een eindeloze bochtige weg en de beschaving achter zich latende komt men in een afgelegen
gebied met diepe barrancos. Men zet ergens de auto aan de kant en wandelt voor een uur een
kloof in en uit en men waant zich alleen op de wereld.

                                                         Het eiland als gastenboek

                                                                          ***

Mensen tatoeëren namen en tekens op hun lijf, geliefden kerven hartjes en initialen in bomen,
artiesten spuiten hun naam in graffitiletters op gevels, muren en bushokjes.
Banken in parken, rotsen langs wandelpaden, houten leuningen van uitzichtpunten, moeten er
aan geloven en zijn niet veilig voor de drang van de mens om "iets" na te laten.
Een vorm van communiceren met onbekenden, net zoals massaal gebeurt op net internet.

De Rots aan de Zee.

http://www.casadebuceo.nl/index.php?/20081003152/puerto-naos.html

Er zijn guru's die hun kliënten opdracht geven in de zon te staren, zonder de ogen te knipperen.
Zo ontwikkel je fosfenen, dit zijn vlekken voor je ogen. Een verschijnsel dat verwant is aan de
beelden die men ziet in trance toestanden. Een dergelijke roekeloze manier van werken is
bijzonder laakbaar en schadelijk voor de ogen en wordt 'verkocht' door guru's die gebakken
lucht verkopen. 

Er bestaat ook een denkwijze dat sjamanen onder invloed van drugs (bv. peyote) de ontstane
neuropsychologishe fosfenen in hun "dromen" uitleggen als een toegang tot een ander wereld
waar zij geesten bezoeken en antwoord krijgen op de vragen die ze hun stellen.

In het vuur staren.
Een creatieve geestestoestand kan men ook ervaren door gewoon in het vuur te staren. Met een
beetje  fantasie kan men dan de subjectieve ervaringen opwekken die men krijgt met peyote,
LSD of mescaline.
 _____________________________________________________________________________

De tekeningen zijn min of meer tot stand gekomen door de ritmische bewegingen van de
lichtfosfenen visueel voor te stellen. Cerebrale afwisseling genoeg dus om het fenomeen
pictografisch voor te stellen.
Probeer het maar eens...

Meer weten over fosfenen :
http://www.phosphenism.com/nederlands/genese.html

en, of :
http://nl.wikipedia.org/wiki/Lichtfosfenen

Zonsondergang op zondag.

Asfalt kunst.

Kunst van de eerste decenia van de 21ste eeuw lijkt een ondoordringbare jungle van
uiteenlopende -ismen. Zelfs de onderdelen van een bepaald isme willen toch nog allemaal met
mekaar in tegenspraak zijn.
Enkele voorbeelden :
Art Trouvé                                     Gevonden kunst
Ready Made                                   Prullebak kunst
Found Object                                 Anti Art
Found Art                                       Junk Art
Trash Art                                        Poubellisme     enz...
In het post-postmodernisme lijkt alles mogelijk. Een nieuwe generatie kunstenaars profileren
zich in gebieden die voorheen niets met 'schone kunsten' te maken hadden. Theatermakers,
designers, architecten, mode en sieradenontwerpers, filmmakers en fotografen, om er slechts
enkelen te noemen.
Vandaag in dit log enkele voorbeelden van Asfaltkunst.
En nu maar hopen dat de machines van Google het woord oppikken en er een nieuwe
"afbeeldingen" van maakt, dan heb ik misschien een nieuw -isme gecreëerd ;-)
 

Je mag drie keer graaien.