echt gebeurt!!
echt
gebeurd ! !
(verschenen in verzekeringsmagazine 'Wijze raad komt soms te laat')
der was een_n_aks(eu)dènt oangegeve bèj de
verzekering…
er
werd eerder een ongeval aangegeven bij een verzekeringsmaatschappij.
+++
der wir wa_d_(eu)tleg gevroagt, en di_j(eu)
kunde nè hier leze, en hoe(eu)re:
er
werd uitleg gevraagd, die je hierna kunt lezen, en horen:
Madam De Spetser, gellek da_che wet,
zenne_k_ik ne metser
en oep den dag van 't_aksidènt, stoe(g)n(eu)k
op 't vèfde te werr(eu)ke
Geachte
mevrouw De Spetser, zoals u weet is mijn beroep metser
op de
dag van het ongeval was ik aan het werk in een gebouw op de vijfde verdieping.
a'k gedoan hot, loge der nog een guj 250
killo sti(eu)ne
di_j_a trug n(eu)r b(eu)nejje moesse
natuurlek
bij
het beëindigen van mijn taak lagen er nog zo'n 250 kg stenen, die uiteraard
terug naar beneden moesten.
in pl(eu)ts van di_j allemoal langs ten trap
n(eu)r benèjje te droage, goen(g)_'k_(eu)t mè
ne kattrol en een aaw ton doen
in
plaats van deze met de hand langs de trap naar beneden te dragen besloot
ik de
katrol en een oude ton te gebruiken.
de kattrol hoeng vast oep 't zesde verdiep
de
katrol was bevestigd aan het zesde verdieping
ik hot een zi(eu)l oep de grond vastgemokt,
en goeng dan trug n(eu)r bove
woar da_'k di_j 250 killo sti(eu)ne in de ton
dèj
ik
maakte het touw eerst vast op de grond en ging dan terug naar boven waar
ik de
ton vulde met die 250 kg stenen.
toen goen(g)_'k trug n(eurr benejje,
en dèj v(eu)rzichtig de knoe(eu)p (eu)t het
zi(eu)l
daarna
ging ik terug naar beneden, waar ik voorzichtig het zeel losmaakte
toen verschoot_t_ik m(eu)naaige nen bult, ik
vloog oemhoe(eu)g
tot mijn
grote verbazing vloog ik omhoog
ik was efkes de kluts kwa(eu)t, en vergat het
zi(eu)l los te loate…
ik was
even de kluts kwijt, en vergat het zeel los te laten…
oan 't derde verdiep, passeerde de ton…
bij de
derde verdieping kwam de ton voorbij...
en doaroem hemmek een kot in menne kop, en is
men sleutelbi(eu)n kapot
dat
verklaart mijn hoofdwonde en het gebroken sleutelbeen
ik bleef mer oemhoe(eu)g schiete toet_ta di_j
ton oep de groond nèrplofte
ik
schoot verder omhoog tot de ton op de grond neerplofte
den b(eu)jjem vloog (eu)t de verroeste ton,
de stie(eu)ne bleve oep de groond ligge, en
de rest
de
bodem vloog uit de verroeste ton, de stenen bleven op de grond liggen
van de ton, aamper 25 killo, schoot trug
oemoe(eu)g
en ik
viel natuurlek trug nor b(eu)nèjje
de
rest van de ton woog amper 25 killo, ging terug omhoog, en ik viel natuurlijk
terug naar beneden…
oan 't derde verdiep, passeerde de ton…
bij de
derde verdieping kwam ik de ton tegen.
doaroem hemmekik m(eu)n ènkels gebroke,
en is men achterste nogal gecarrosseert…
dat
verklaart de gebroken enkels en de kwetsuren aan mijn achterlichaam..
nè hétie_ton menne val w(eu)l wa gebroke…
de ontmoeting
met de ton heeft mijn val gedeeltelijk gebroken…
ten lange lèste viel_ik oep di_jen hoe(eu)p
sti(eu)ne
en hemmek nog twi_j(eu) werr(eu)vels gebroke…
toen
ik tenslotte op de hoop stenen terecht kwam brak nog twee wervels…
nè mut_t_(eu)k w(eul) zegge…
spa(eu)tig genoeg, was 'k de kluts wèr
kwa(eu)t
en liet_t_(eu)k toen dè zie(eu)l los…
helaas
moet ik u nog zeggen dat…
ik de
tegenwoordigheid van geest verloor en het touw losliet.
de lege ton woog mi(eu)r dan dè zi(eul)l….
de
lege ton woog meer dan het zeel….
donderde n(eu)r benèjje, en viel_oep men
bi_j(eu)n…dè brook.
de ton
donderde naar beneden en viel op mijn been…. dat brak.
ik hoop da ch(eu)llie nè gen(oe)g wét over de
oemstandighede van dè_d_aksidènt…
ik
hoop u hiermee voldoende informatie te hebben verstrekt over de wijze
waarop
het accident zich heeft voorgedaan.
ik neem oan da che nè ni mèr mut wochte oem
maai (eu)t te betoale…
ik ga
er dan ook van uit dat de uitbetaling niet meer hoeft uitgesteld te worden…
merci_j
met
dank bij voorbaat
Wélhaire, klain vintje...
3 reacties op dit bericht
Groeten van Fjak@
Errum klèn menneke
Dit is een dialect uit Steensel..een klein dorpje, in Noord-Brabant, gelegen tussen Eersel en Veldhoven.
Een stukje poëzie van Paul Opdam in het Stinsels vertaald door Mieke Schepens