Massive Sinkhole Documentary - World's Most Terrifying Sinkhole - Documentary HD
Massive Sinkhole Documentary - World's Most Terrifying Sinkhole - Documentary HD
Sinkholes may vary in size from 1 to 600 m (3.3 to 2,000 ft) both in diameter and depth, and vary in form from soil-lined bowls to bedrock-edged chasms. Sinkholes may be formed gradually or suddenly, and are found worldwide. On 2 July 2015, scientists reported that active pits, related to sinkhole collapses and possibly associated with outbursts, have been found on the comet 67P/Churyumov-Gerasimenko by the Rosetta space probe.
Sinkholes may capture surface drainage from standing or running water, but may also form in high and dry places in specific locations.
The formation of sinkholes involves natural processes of erosion [9] or gradual removal of slightly soluble bedrock (such as limestone) by percolating water, the collapse of a cave roof, or a lowering of the water table. Sinkholes often form through the process of suffosion. Thus, for example, groundwater may dissolve the carbonate cement holding the sandstone particles together and then carry away the lax particles, gradually forming a void.
Occasionally a sinkhole may exhibit a visible opening into a cave below. In the case of exceptionally large sinkholes, such as the Minyé sinkhole in Papua New Guinea or Cedar Sink at Mammoth Cave National Park in Kentucky, an underground stream or river may be visible across its bottom flowing from one side to the other.
Sinkholes are common where the rock below the land surface is limestone or other carbonate rock, salt beds, or in other rocks, such as gypsum, [10] that can be dissolved naturally by circulating ground water. Sinkholes also occur in sandstone and quartzite terrains.
As the rock dissolves, spaces and caverns develop underground. These sinkholes can be dramatic, because the surface land usually stays intact until there is not enough support. Then, a sudden collapse of the land surface can occur.
Sinkholes may capture surface drainage from standing or running water, but may also form in dry and high places in specific locations.
Sinkholes often form through the process of suffosion. Thus, for example, groundwater may dissolve the carbonate cement holding the sandstone particles together and then carry away the lax particles, gradually forming a void.
Occasionally a sinkhole may exhibit a visible opening into a cave below. In the case of exceptionally large sinkholes, such as the Minyà sinkhole in Papua New Guinea or Cedar Sink at Mammoth Cave National Park in Kentucky, an underground stream or river may be visible across its bottom flowing from one side to the other.
Sinkholes are common where the rock below the land surface is limestone or other carbonate rock, salt beds, or in other rocks, such as gypsum, that can be dissolved naturally by circulating ground water. Sinkholes also occur in sandstone and quartzite terrains.
As the rock dissolves, spaces and caverns develop underground. These sinkholes can be dramatic, because the surface land usually stays intact until there is not enough support. Then, a sudden collapse of the land surface can occur.
Sinkholes may vary in size from 1 to 600 m (3.3 to 2,000 ft) both in diameter and depth, and vary in form from soil-lined bowls to bedrock-edged chasms. Sinkholes may be formed gradually or suddenly, and are found worldwide. Sinkholes often form through the process of suffosion. Sinkholes often form through the process of suffosion. These sinkholes can be dramatic, because the surface land usually stays intact until there is not enough support.
Source: https://en.wikipedia.org/wiki/Sinkhole
More HD Documentary Films Video:
http://documentaryfilmshd.com
Subscribe to our channel for more HD Documentary Films:
http://www.youtube.com/channel/UCI15v...
Door: Karen Van Eyken
7/06/16 - 11u13 Bron: The Independent, Siberian Times, News.com.au 
De Batagaika krater wordt ook wel een de poort naar de onderwereld genoemd. © videostill.
Mysterieuze ploffen die te horen zijn in de Batagaika krater in Siberië, doen alle alarmbellen afgaan bij experten. De lokale bevolking vreest de 'poort naar de onderwereld'. Verschillende specialisten zijn om veel wetenschappelijke redenen ernstig bezorgd: door de opwarming van de Aarde wordt de krater elk jaar 20 meter breder.
https://www.youtube.com/results?search_query=Batagaika+krater
Lees ook
De permafrost - een aardlaag die volgens de definitie permanent bevroren blijft - is aan het smelten en daardoor zet de krater snel uit. Nu is het 'gat' al een kilometer lang en 90 meter diep. Elk jaar wordt de krater 20 meter breder. In de buurt van de kraterrand wandelen, is dan ook een risicovolle onderneming. Zeker nu luide ploffen te horen zijn.
De Batagaika krater die 25 jaar geleden ontstond, geeft aan hoe snel onze planeet aan het opwarmen is. Bovendien blijven steeds meer kleinere kraters opduiken op het noordelijk halfrond.
Het smelten van de permafrost bekijken onderzoekers met argusogen want het houdt grote gevaren in. In de bevroren bodemlaag zit namelijk een enorme hoeveelheid methaan verborgen. In niet-vaste toestand ontpopt methaan zich tot een belangrijk broeikasgas.
Indien de permafrost volledig smelt - een proces dat op een epische schaal op gang komt bij een opwarming met 4 graden - dan belandt de Aarde mogelijk in een horrorscenario dat moeilijk te beschrijven valt.
© kos.
Professor Julian Murton van de universiteit van Essex is net terug van een tocht naar de krater. Hij bestudeerde er geologische lagen van meer dan 200.000 jaar oud. Dat was de laatste keer dat de Aarde warmer was dan nu.
"Batagaika geeft ons een beeld van wat er in het verleden gebeurde en wat de toekomst voor ons in petto heeft", verklaarde de expert. "Het smelten van het ijs in de bodem zal zorgen voor snelle veranderingen in de reliëfvorm van het aardoppervlak. Niet al het water kan in de poriën van het losse materiaal worden opgenomen, waardoor de bodem ontstabiel wordt."
De bodem van de Batagaika krater zit vol ravijnen en geulen. Er liggen restanten van mammoeten, muskusossen en oude boomstronken. De professor vond evenwel geen bewijs van een tunnel naar de onderwereld. "De bodem bestaat uit rotsen, ik heb geen poort gezien."
Er wordt vermoed dat de krater ontstond toen de lokale bevolking in de jaren tachtig bomen begon te kappen. "Eens je de aanwezige vegetatie verstoort die zich boven de permafrost bevindt, dan is dat het startschot van een aantal evenementen die elkaar in sneltreinvaart zullen opvolgen", aldus Murton. En probeer die trein dan maar eens te stoppen.
Siberische 'poort naar de hel' groeit aan alarmerend tempo. En dat kan zware gevolgen hebben
Door: redactie
2/03/17 - 11u12 Bron: BBC, Science Alert, Treehugger 
De Batagaika-krater groeit aan een schijnbaar onstopbaar tempo. © Alexander Gabyshev, Research Institute of Applied Ecology of the North.
Omwonenden mijden de Batagaika-krater als de pest: zij noemen het de "poort van de onderwereld". Wetenschappers maken zich steeds meer zorgen over het tempo waaraan de krater groeit. "Niemand kan de ontwikkeling stoppen." En dat zou wel eens verregaande gevolgen kunnen hebben voor het klimaat.
De Batagaika-krater, gelegen in het oosten van Siberië, is met zijn indrukwekkende omvang de grootste in zijn soort: bijna 1 kilometer lang en zo'n 86 meter diep. Die afmetingen zullen snel achterhaald zijn, zo schrijft de BBC, want de krater groeit aan een razendsnel tempo.
Uit de lagen die zichtbaar worden, kunnen wetenschappers onderzoek doen naar hoe de wereld er ooit uitzag. Anderzijds geeft het tempo waaraan de krater groeit aan welke impact de klimaatverandering op de aarde en zijn permafrost heeft.
Lees ook
Ontbossing
De krater ontstond in de jaren 60. Door ontbossing warmde de grond er sneller op, wat de permafrost deed smelten en de grond deed inzakken.
Sindsdien houden wetenschappers de krater met argusogen in de gaten. Uit een nieuwe studie, die in februari 2017 werd gepubliceerd in het wetenschapstijdschrift Quaternary Research, blijkt dat men met de lagen die nu blootliggen 200.000 jaar klimaatgeschiedenis kan analyseren.
Als de permafrost op dezelfde manier op warmte reageert als na de laatste ijstijd, kunnen we ons verwachten aan het ontstaan van meer instortingen, bekkens en meren.
© Kos.
Verontrustende gevolgen
Frank Günther, onderzoeker aan het Alfred Wegener Instituut in Potsdam, volgt de groei van de krater al sinds een decennium op via satellietbeelden. Tijdens die jaren is de hoofdmuur van de krater met gemiddeld 10 meter per jaar gegroeid. In warme jaren liep die groei soms op tot 30 meter. Günther is er ook van overtuigd dat de zijkant van de krater tijdens de zomermaanden een naburige eroderende vallei zal bereiken. Volgens de wetenschapper is het "erg waarschijnlijk" dat dit de groei van de krater nog zal versnellen.
"We hebben de voorbije jaren niet veel versnelling of vertraging van de groei gezien. De krater groeit voortdurend", aldus Günther. "Dat betekent dat de krater elk jaar dieper en dieper zal worden." En dat kan wel eens verontrustende gevolgen hebben.
CO2
De permafrost houdt heel wat koolstof vast, die al duizenden jaren onder de grond zit. "Globaal geschat zit er evenveel koolstof in permafrost als in de atmosfeer", zegt Günther. Doordat de permafrost smelt, wordt de koolstof blootgesteld aan microben, die het consumeren en zo methaan en CO2 produceren. Die broeikasgassen komen dan in de atmosfeer terecht, waardoor de opwarming van de aarde nog versneld wordt.
"Opwarming versnelt opwarming", zo legt Günther uit. "Dat slaat dan mogelijk over op andere plaatsen. Het is niet enkel een dreiging voor de infrastructuur. Niemand kan deze ontwikkeling stoppen. Er is geen bouwkundige oplossing om de ontwikkeling van dergelijke kraters te stoppen."
Het lijkt er niet naar dat de groei van deze krater in de nabije toekomst een halt toegeroepen zal worden. Een verontrustende voorspelling voor de rest van het Siberische permafrost.
Bloemen voor de honderden kinderen die in Tuam liggen begraven
Door: 
