Dierenbeulen: je vindt ze overal !
Dierenbeulen: je vindt ze overal
7 april 2017'De kleur van de voordeur en netheid van het huis zegt niets over wat achter de deur plaatsvindt', zegt onze inspecteur Jan Smit vandaag in een groot artikel in De Volkskrant. 'Ik heb ze allemaal voorbij zien komen, ook de directeuren.' Met zijn woorden onderstreept Jan de belangrijkste conclusie van een nieuw rapport over dierenmishandeling: dierenbeulen, ze komen voor in alle lagen van de bevolking. Jong en oud, rijk en arm, man en vrouw.
Het profiel van dierenmishandelaars is erg gevarieerd; er kan niet worden gesproken van dé dierenmishandelaar. Bureau Beke heeft in opdracht van Programma Politie en Wetenschap voor het eerst onderzocht wie die dierenmishandelaars zijn. Ondanks dat in de literatuur voornamelijk over mannelijke dierenmishandelaars wordt gesproken is 1 op de 8 daders een vrouw. In de meeste gevallen gaat het om mishandeling van een hond (57%) of een kat (17%). Hierbij gaat het in meer dan de helft van de gevallen om het eigen dier. De mishandeling bestaat voornamelijk uit slaan, schoppen en/of gooien met het dier. De onderzoekers pleiten op basis van het onderzoek voor meer aandacht voor dierenmishandeling.
Kenmerken dierenmishandelaars
Na een lange zoektocht in verschillende registratiesystemen van diverse instanties zijn de kenmerken en achtergronden van 97 dierenmishandelaars in beeld gebracht. De gegevens van de instanties zijn ook gebruikt om een beeld te geven van de aard en omvang van dierenmishandeling. Vervolgens is er bij meerdere deskundigen vanuit verschillende organisaties informatie verzameld om hun kennis en ervaring op te tekenen en om de resultaten te duiden. Uiteraard is er ook gesproken met de leiding van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming en zijn er vragenlijsten afgenomen bij taakaccenthouders dierenwelzijn van de Nationale Politie en bij chauffeurs van de dierenambulances.
De kenmerken en achtergronden van dierenmishandelaars zijn divers. De leeftijdsrange van de dierenmishandelaars loopt uiteen; de jongste is 7 en de oudste is 85 jaar. De dierenmishandelaars zijn gemiddeld 34 jaar oud ten tijde van het plegen van de dierenmishandeling. Dierenmishandelaars zijn geen criminelen pur sang. Integendeel, de helft is volgens politiegegevens te beschouwen als ‘first offender’; ze hebben behalve het dierenfeit, geen andere HKS-registratie (herkenningsdienstsysteem). Van deze groep zou in theorie kunnen worden verwacht dat zij later wel ernstiger delicten kunnen gaan plegen, hoewel een deel ouder is dan 30 jaar. De andere helft van de dierenmishandelaars plegen – over het geheel genomen – allerlei vormen van criminaliteit. Hierbij valt vooral het aandeel van de vermogensmisdrijven (34%) en geweldsmisdrijven (23%) op. Slechts bij negen personen is vastgesteld dat er naast dierenmishandeling ook sprake is van huiselijk geweld. Het is dus zaak om ook buiten de context van huiselijk geweld te kijken naar dierenmishandelaars teneinde een compleet beeld te verkrijgen van het fenomeen. Wat ook opvalt, is dat de plaats van de dierenmishandeling binnen de totale criminele carrière vaker aan het eind ervan dan aan het begin ervan is, althans voor zover dat is op te maken uit de politieregistraties.
Alcohol en drugs
De dierenmishandelaars ervaren in de meeste gevallen problemen op verschillende leefgebieden. Ondanks dat de registraties matig gevuld zijn, blijkt een aanzienlijk deel van de mishandelaars werkeloos te zijn (40%) en/of schulden te hebben (40%). Ook is er regelmatig alcohol- en/of (soft-)drugs in het spel te zijn tijdens de dierenmishandeling. Opvallend is dat een derde van de mishandelaars agressieregulatieproblemen heeft en ook impulscontrolestoornissen (18%) en een gebrek aan sociale vaardigheden (18%) komen voor.
Volgens de onderzoekers van bureau Beke is de ‘puzzel’ rondom de persoon van de dierenmishandelaar nog niet opgelost, maar geeft dit eerste onderzoek een goede aanzet voor verdere studie naar het fenomeen dierenmishandeling en de plegers ervan. Wel wordt geconstateerd dat alertheid bij de taakaccenthouders én bij de surveillancedienst van de politie kan leiden tot een betere signalering van dierenmishandeling. Ook zeggen de opstellers van het rapport dat het belangrijk is dat de kennis en kunde van alle politiefunctionarissen die met dierenmishandeling te maken kunnen krijgen op peil wordt gebracht en gehouden. “Idealiter zou een database kunnen worden opgezet om zaken van dierenmishandeling consequent te registreren. Tot slot is het belangrijk dat de politie voldoende tijd krijgt om dierenmishandelingzaken op te pakken en te onderzoeken”.
Landelijke Expertisecentrum Dierenmishandeling
Deze week werd ook bekend dat er een speciaal meldpunt voor dierenartsen gaat komen waar vermoedens van dierenmishandeling kunnen worden neergelegd. Volgens de initiatiefnemers is het een nieuwe manier om dierenmishandeling aan te pakken. Dierenartsen kunnen foto’s doorsturen waarna een team van forensisch experts en veterinair pathologen ze bekijkt. Zij adviseren vervolgens de arts of het om mishandeling gaat. De dierenarts kan dan met meer zekerheid een melding doen bij de politie. Een zeer goede ontwikkeling vindt de Dierenbescherming!
Het is goed Mis met die Rechterlijke Macht! Geen gevoel! Geen begrip!
BeantwoordenVerwijderenEen zeer Onnatuurlijke uitspraak! De Wetten en Regels moeten Dierlijker worden want de Menselijkheid is ver te zoeken.
Werk voor de PvdD, maar die Dansen ook mee met de Muite!
En we hebben zelfs meer dan 25.000 handtekeningen ingediend? Is DIT dan wat we er voor terugkrijgen? Ik weet dat Yvonne al een eeuwigheid strijdt voor deze verlaten doelgroep en het breekt mijn hart om te moeten lezen dat onze laatste strohalm nu wederom weg is. Een groot en liefdevol hart onder de riem van Yvonne, dit is een nieuwe genadeslag voor haar :(
BeantwoordenVerwijderenDe rechter, vertelde Yvonne mij gisteren, heeft besloten dat het min of meer wilde dieren zijn en heeft zich niet verdiept in het aantal dieren, de honger, het hek, niets van dit alles. Het lijkt er heel erg op dat de Provincie Flevoland nu eigenaar van de Oostvaardersplassen en de dieren, niet akkoord gaat met het afschieten van dieren voor dat ze verzwakt en ziek zijn. Ze houden zich vast aan "wij doden geen gezonde dieren" Dat is nu waar het om gaat zij kiezen dus voor het lijden en de hongerdood van deze dieren. Hoe krom is dat. Ik ben ook niet blij met het moorden van gezonde dieren maar het had nooit zover mogen komen. Veel te veel grote grazers en dat hek hé. Waarom heeft niemand het over dat hek? Dieren zitten gevangen, kunnen niet migreren, geen eten zoeken in andere gebieden. Dat heeft de rechter niet onderzocht. Ik durf te wedden dat SBB gebak bij de koffie heeft gegeten om de beslissing van de rechter te vieren. Al 7 jaar lang vecht Yvonne met haar stichting tegen deze Nederlandse schande en het wanbeleid. Wat, zei ze, kan ik nu nog doen? Meis ik weet het antwoord niet. We staan weer met de rug tegen de muur. Wat ik wel nog kwijt wil, is Yvonne, bedankt van het diepste van mijn hart voor alles wat je hebt gedaan om de grote grazers een dierwaardig bestaan te geven. Diep respect!! Liefs, Erna xxxx
BeantwoordenVerwijderenDeze reactie is verwijderd door de auteur.
BeantwoordenVerwijderenIk ben geschokt.. Deze domme "kudde" van gevoelloze ambtenaren zouden zelf eens een winter zonder eten en drinken achter hekken moeten worden opgesloten !!!