https://www.hln.be/wetenschap-planeet/dieren/dopingschandaal-bij-loodzware-huskyrace-door-alaska~a1148015/
Dopingschandaal bij loodzware Huskyrace door Alaska
-
- 26 oktober 2017
- 15u02
- Bron: AD.nl
AP Dallas Seavey kust een van zijn honden na het winnen van de loodzware Iditarod, editie 2014.
Dieren Husky’s lusten niet alleen hondenbrokjes. In de sledehondensport is, na een urinetest, een heus dopingschandaal aan het licht gekomen. Tijdens de befaamde en loodzware race Iditarod in Alaska van afgelopen maart zijn vier honden positief getest op de pijnstiller tramadol.
Menner Dallas Seavey is viervoudig kampioen en een van de meest toonaangevende deelnemers in de sledehondensport. Zelf ontkent hij zijn honden doping te hebben toegestopt. De Amerikaan denkt dat iemand de pijnstillers door het eten van zijn dieren heeft gemengd. “Hier is sprake van sabotage” zegt hij aangeslagen in een achttien minuten durend filmpje op verschillende sociale media.
De Nederlander Roderick Glastra, zelf tweevoudig wereldkampioen met zijn Siberian Husky Racing Team Canis Polaris, kijkt op van het dopinggebruik. “Seavey staat aan de basis van de belangrijkste en meest succesvolle teams in de sport”, zegt hij. “Als het klopt dat hij de doping zelf toediende, begrijp ik niet waarom is gekozen voor tramadol. Het middel maakt de honden zo suf als wat. Maar ik zeg tegelijk: de Iditarod is erg zwaar voor die beesten, te zwaar als je het mij vraagt. Ze lopen door tot hun poten bloeden en voelen de pijn niet.
REUTERS De Iditarod, foto uit 2016.
Dallas Seavey finishte dit jaar als tweede, achter zijn vader Mitch. Die maakte daarmee een einde aan de drie zeges op rij van zijn zoon. “Er zijn genoeg mensen die er baat bij hebben om de naam van de Seavey’s door het slijk te halen”, stelt Glastra. “De belangen zijn groot, er gaat in de Verenigde Staten veel geld om in de sledehondensport. Je wint een 4X4 en tienduizenden dollars. In Europa doe je mee voor de eer, een plastic bokaaltje en een zak voer van een merk dat je zelf niet gebruikt.”
1.700 kilometer
De Iditarod is 1.700 kilometer lang en voert van Nome, in het westen van Alaska, naar Anchorage in het zuidoosten van de staat. Het parcours loopt dwars door het onherbergzame winterlandschap, bij temperaturen die kunnen dalen tot ver onder nul. De honden kunnen last krijgen van bevriezing, kneuzingen of verrekte spieren. In de 44-jarige geschiedenis van de race zijn al 150 honden gestorven.
Dierenbeschermingsorganisaties als PETA hebben dan ook kritiek op de Iditarod, die volgens hen een vorm van dierenmishandeling is. Volgens de menners worden de honden juist gepamperd om goed te kunnen presteren.
De omstandigheden in Europa zijn beter, zegt Glastra. “Minder koud dan in Alaska, de wedstrijden zijn de helft korter. Onze honden zitten ’s nachts binnen of onder een afdak in de stro en er zijn strikte regels voor de afmetingen van de kooien tijdens het vervoer.”
Kippenvet
Zelf traint de Nederlander de dieren met zijn quad, waar de motor uit is gehaald. “Acht honden ervoor, drie dagen in de week, op een drafje van 20 kilometer per uur.” Binnenkort kan Glastra weer richting de Oostenrijkse of Zweedse sneeuw. Zijn husky’s lopen naar eigen zeggen uitsluitend op droog voer en vlees. “Als ze door de wedstrijden wat gewicht verliezen, krijgen ze ook zalm en kippenvet.”
Ook in Europa is een dopinggeval bekend. “Dat dier had cafeïne op. Het verweer was dat de juryleden koffie hadden gemorst waarna het beest eraan lebberde. Maar ik sluit niet uit dat er een blikje Red Bull in die hond is geduwd.”
De organisatie heeft besloten Seavey niet te straffen, omdat niet bewezen kan worden dat hij bewust tramadol heeft toegediend. Maar of Seavey volgend jaar weer meedoet, is nog onbekend.
REUTERS Sleehonden voor de start van de Iditarod in de stad Anchorage (Alaska).
Hoera! De otter is weer terug in Vlaanderen !
