https://www.hln.be/nieuws/buitenland/-mijn-man-vermoordde-onze-twee-zonen-en-veranderde-mijn-leven-in-een-nachtmerrie~ac3b3c3a/
“Mijn man vermoordde onze twee zonen en veranderde mijn leven in een nachtmerrie”
-
- 08 april 2018
- 11u48
- Bron: The Sun
RV Kathleen Chada met haar zoontjes Eoghan (10) en Ruairi (5).
Het was een warme zomeravond in juli 2013 toen de Ierse Kathleen Chada (47) haar zoontjes Eoghan (10) en Ruairi (5) uitzwaaide. Ze gingen met hun vader Sanjeev bowlen in een zaak niet zo ver van huis. Maar het zou de laatste keer zijn dat ze haar kinderen levend zag. Minder dan 12 uur later parkeerde Sanjeev zijn wagen op een verlaten landweggetje. Hij wurgde zijn zonen met een stuk touw, legde hun lichamen in de koffer en ging koffie drinken.
Het gezin had er nochtans altijd perfect normaal uitgezien. Kathleen – die pas een organisatie heeft opgericht die ijvert voor een strengere bestraffing van veroordeelde moordenaars – had de Britse Sanjeev leren kennen in Saoedi Arabië toen ze daar allebei werkten en was in 1997 een relatie met hem begonnen. Zij was verpleegster en hij werkte voor een bank. “Hij zag er goed uit, had donkere ogen en was een vriendelijke, rustige man”, vertelt ze aan de Britse krant The Sun.
Lees ook
Normaal en gelukkig
In 2002 verhuisden ze naar Dublin en het jaar daarop trouwden ze. In 2003 werd hun oudste zoon geboren en toen hij 4 jaar was, verhuisden ze opnieuw: deze keer naar Ballinkillen, waar Kathleen was opgegroeid. Het daaropvolgende jaar werden ze de trotse ouders van een tweede zoon. “We hadden een normaal en gelukkig huwelijk en Sanjeev was een geweldige vader”, zegt Kathleen, die intussen een vruchtbaarheidskliniek leidt. “We vonden dat het onze kinderen ten goede zou komen als een van ons thuis zou blijven voor hen en beslisten dat Sanjeev dat zou zijn. Hij bracht hen elke dag naar school, coachte hun sportteam en ze waren gek op hem.”
Tot in maart 2013, want toen kwam een geheim aan het licht dat de man uiteindelijk van een perfecte huisvader in een koelbloedige moordenaar zou veranderen. Zelf ontdekte Kathleen het pas vier maanden later, via de plaatselijke pastoor. Sanjeev bleek ruim 56.000 euro verduisterd te hebben van het gemeenschapscentrum waar hij de schatbewaarder was. “Ik kon het niet geloven toen ik het hoorde”, vertelt Kathleen. “En dat hij het verborgen had gehouden. Ik voelde me boos, beschaamd en verraden. Dit was niet de Sanjeev die ik kende en graag zag.”
Tranen
Toen ze haar man confronteerde, biechtte hij alles in tranen op. Over hoe hij in de schulden was geraakt door te speculeren op de beurs en het geld had gestolen om zijn schulden af te betalen. Hij smeekte Kathleen om vergiffenis. “Ik vertelde Sanjeev dat hij nu een job moest zoeken om het geld terug te betalen en dat ik wilde dat hij naar een zelfhulpgroep voor gokverslaafden zou gaan. Dat beloofde hij te doen. Toen hij me vroeg of ons huwelijk het zou overleven, stelde ik voor dat we naar een relatietherapeut zouden gaan. Want diep vanbinnen zag ik hem nog graag.” (lees hieronder verder)
RV Sanjeev met Eoghan (10) en Ruairi (5).
Op zondag 28 juli 2013 maakte Sanjeev Kathleen ’s morgens wakker met ontbijt op bed. Hij vertelde dat hij die avond met de jongens wilde gaan bowlen als traktatie. “Ik vond het een geweldig idee”, vertelt Kathleen. “Toen ze rond 18 uur vertrokken, waren Eoghan en Ruairi door het dolle heen over hun ‘mannenavond’.”
Om 22.30 uur waren ze echter nog altijd niet terug. Sanjeev had zijn mobiele telefoon thuisgelaten – per ongeluk, zo dacht Kathleen – en niet verwittigd dat het later zou zijn en daarom begon ze zich zorgen te maken. Ze belde haar broer Brian die vlakbij woonde en een uur lang reden ze rond in de buurt om hen te zoeken. Tevergeefs. Kathleen begon te vrezen dat haar man de kinderen misschien ontvoerd had en maakte zich ironisch genoeg vooral zorgen om Sanjeev.
Paniek
“Ik dacht dat hij misschien in paniek was geraakt om wat er gebeurd was met het geld en dat hij op de vlucht geslagen was met de jongens”, aldus Kathleen. “Ik was bang dat hij zichzelf iets zou aandoen. Maar ik dacht ook dat hij niets stoms zou doen zolang de kinderen bij hem waren.” (lees hieronder verder)
RV
De vrouw belde de politie en er werd meteen een opsporingsbericht verspreid voor de kinderen. Intussen reed Sanjeev nog altijd met hen rond. De volgende morgen om 4 uur parkeerde hij de wagen uiteindelijk op een verlaten landweg op 250 kilometer van huis.
“Hij viel Eoghan het eerst aan”, aldus Kathleen. “Die moet zich hevig verzet hebben, want hij was zwaargewond. Ik kan me niet voorstellen wat er door zijn hoofd moet zijn gegaan. Hij had gebroken beenderen, kneuzingen en er was een pluk haar uitgetrokken. Toen onze oudste zoon dood was, nam hij Ruairi op zijn knie en wurgde hij de jongen met hetzelfde touw. Vervolgens legde hij hun lichamen in de koffer en reed hij nog uren verder. Hij stopte alleen voor benzine en koffie.”
Gillen
Volgens Kathleen moet hij het opsporingsbericht op de radio gehoord hebben. Daarop zou hij met de wagen opzettelijk zijn ingereden op een muur, maar daarbij raakte hij maar lichtgewond. “Opeens kreeg ik een oproep op mijn mobiele telefoon”, aldus de vrouw, die bij de politie zat. “Ik hoorde de stem van Sanjeev en voelde me zo opgelucht. Ik vroeg hem of de jongens in orde waren en hij antwoordde gewoon: ‘ze zijn dood’. Ik hoorde iemand gillen en besefte dat ik het was.” (lees hieronder verder)
RV
Nadat hij ruim een jaar in een psychiatrische instelling had gezeten, pleitte Sanjeev schuldig aan de moord op zijn zonen. Hij kreeg levenslang. “Ik was blij dat ik daardoor niet hoefde te getuigen en dat ik niet naar hem moest luisteren terwijl hij zijn daden zou proberen te verantwoorden”, aldus Kathleen. “Ik was erbij in de rechtszaal toen hij veroordeeld werd. Het was de enige keer dat ik hem nog zag sinds de avond dat hij de jongens mee had genomen om te bowlen. Het was erg zwaar.”
Verklaring
De enige verklaring die ze zelf ooit kreeg voor de daden van haar man, kwam via een brief die gevonden werd in de wagen van Sanjeev. Hij schreef dat Kathleen hem de kinderen zou afnemen en hij wilde niet dat ze zouden opgroeien zonder hem. “Dat klopte niet en dat kwetste me enorm”, aldus Kathleen. In een e-mail die gevonden werd na de aanhouding van haar man en die geschreven was 18 maanden voor de moorden, vertelde Sanjeev zelfs dat hij zijn hele gezin wilde uitmoorden.
“Ik weet niet waarom hij dat uiteindelijk niet deed”, aldus Kathleen, die nog altijd in therapie is voor het trauma. “Maar het is griezelig dat hij erover nadacht. Ik wou dat hij die nacht ook zelfmoord had gepleegd. Dan zou ik nog gezegd kunnen hebben dat hij gehandeld had in een vlaag van waanzin. Dat hij zichzelf heeft gespaard, betekent dat het een doorslechte en opzettelijke actie was. Door onze twee zonen te vermoorden, veranderde hij mijn leven in een complete nachtmerrie.”
Strengere straf
De vrouw richtte onlangs een organisatie op – SAVE of Sentencing And Victims’ Equality – die pleit voor een strengere straf voor veroordeelde moordenaars. “Het zou mijn lijden dragelijker maken als ik me er geen zorgen over zou hoeven te maken dat Sanjeev ooit vrijkomt. En dat ik hem tegen het lijf zou kunnen lopen aan het graf van mijn zonen”, klinkt het. “Dat hij nog leeft, betekent dat hij nog altijd een deel van mijn leven is en daar kan ik niet aan ontsnappen.”
Als onderdeel van het programma vertelt ze overal haar verhaal. “Het helpt me ook in mijn rouwproces”, zegt ze nog. “En als ik er iemand mee kan inspireren om net als ik door te gaan na een zwaar verlies, komt er toch nog iets goeds uit dit drama.”
Avondmensen lopen groter risico op vroege dood !
