Iedereen kent ze wel: mensen die in de bijstand zitten en ambtenaren die jacht op hen maken om ze daar uit te halen. Zonder aanzien des persoons worden ze nagezeten, verplicht om vrijwilligerswerk te doen of een baantje te zoeken. Ze worden niet gestimuleerd, maar gecommandeerd. Ze worden niet als mens benaderd, maar als een nummer.
Onvermogen om aan de harde eisen te voldoen
Zo zag ik de een na de ander binnen komen op een zogenaamde Doen-beurs, waar de Gemeente deze mensen naar toe had gestuurd had om (vrijwilligers)werk te zoeken. Verplicht! Mensen in een scootmobiel, struikelend over hun eigen benen, oud en versleten of onder begeleiding van de organisatie die ze moet steunen in hun handicap. Dat kleine, relatief gezonde deel vroeg zich af wat ze daar in vredesnaam moesten doen omdat ze al voldoende vrijwilligerswerk hadden. En een deel daarvan sprak de taal nog onvoldoende om ook maar iets te begrijpen van een baantje.
Maar nee, iedereen moest een afspraak maken met een organisatie voor vrijwilligerswerk. Zonder ‘vinkje’ van die organisatie mocht hij of zij de beurs niet verlaten. En niemand vroeg zich af of deze persoon wel aan de harde eisen van het werk kon voldoen.
Dom en lui
Terwijl de bijstandsgerechten vaak worden uitgemaakt voor dom en lui, zou ik willen stellen dat ‘de Gemeente’ dom en lui is. Dom om zoveel tijd te steken in een onhaalbare zaak, en lui omdat ze niet echt in gesprek gaat met de betreffende mensen en geen maatwerk levert. Want de mensen, die daadwerkelijk graag uit de bijstand willen (en kunnen), krijgen niet de hulp die ze vragen (daar heb ik er enkele van gesproken).
De uitnodigingsbrief is hooghartig en bevelend in plaats van stimulerend, als de mensen bellen naar de Gemeente zijn ze daar onbereikbaar of geïrriteerd, en als ze vragen om hulp dan worden ze het bos in gestuurd. Niemand die echt luistert en handelt met respect voor de persoon die even niet in het ideale plaatje past. En niemand die enig initiatief ontwikkelt om dit ‘probleem’ op een creatieve en menselijke manier op te lossen.
Er is al lang geen werk meer voor iedereen
Wat we telkens weer vergeten, is dat er geen werk meer is voor iedereen. Een 50-jarige werkloze timmerman met artrose kan niet meer mee in het digitale tijdperk en werken op een kantoor; een verstrooide professor is onbruikbaar op de bouw. Een moeder met kleine kinderen kan geen hele dag van huis, en binnen al onze regels en wetten is iemand die de taal niet goed spreekt nauwelijks welkom. Want hij begrijpt de instructies niet, die vaak alleen maar op papier worden aangeleverd.
Het principe van de leermeester en de gezel bestaat immers al lang niet meer. Want er is geen tijd meer om iemand al doende iets te leren (begrijpen). Dus als je niet meer in de schoolbanken kunt gaan zitten, is er geen bijscholing meer mogelijk.
Vrijwilligerswerk voor ons allen
Aangezien de Gemeente zijn taak niet goed oppakt, is het dus aan ons allen om een bijstandsgerechtigde te helpen als hij of zij wil werken aan een nieuwe toekomst. Denk met ze mee, introduceer ze ergens, help hen aan contacten en steun ze in hun strijd om verder te komen.
Help de anderen, die volledig zijn vastgelopen in het systeem en niet meer kunnen. Veroordeel ze niet, en sluit ze ook niet buiten. Want deze mensen voelen zich verdomd alleen.
En die enkeling, die naast de bijstand gewoon (zwart) blijft werken voor zover hij kan? De man of vrouw die wij dan als profiteur betitelen? Die kan dat alleen omdat wij allemaal geneigd zijn zo iemand in te huren. Dus wie is dan eigenlijk de profiteur?



DE JACHT OP ‘BIJSTANDTREKKERS’












Veel mensen speelden het afgelopen weekend met de gedachte om de verwarming maar weer aan te zetten.
De mainstream media stellen hun platform maar wat graag beschikbaar aan oerdomme mensen, zolang deze maar propaganda blaten.
Volgens de laatst update uit een bekende vrijmetselaarsloge zal de komende herfst een bloedbad worden.
Overal ter wereld wordt het zorgpersoneel verplicht om zich te laten vaccineren als ze hun baan willen behouden.
Dit is een reeks artikelen waarin Evert Jan Poorterman ons meeneemt op een fascinerende ontdekkingsreis.
Wat voor schoften zijn het die een vaccin op de markt brengen, claimen dat het veilig is, terwijl ze dondersgoed weten dat dit niet waar is?
Het Nederlandse volk is allesbehalve gelukkig over de manier waarop het kabinet omgaat met de nep corona crisis.
Doordat de mensheid bijna niet in staat is om in te zien dat ze worden gehypnotiseerd en geprogrammeerd, lukt het een kleine kliek om wereldtirannie te vestigen.
We leven in de eindtijd, een tijd waarin
De wereld staart gebiologeerd naar de Apocalyptische scenes op het vliegveld van Kaboel en vraagt zich af wat daar allemaal gaande is.
Precies 20 jaar na de laatste frontale aanval van de Illuminati op de mensheid zijn ze klaar voor de volgende fase richting uitroeiing en slavernij van de mensheid.
Of de mensen die dit land besturen zijn de grootste koekenbakkers die ooit op aarde hebben rondgelopen of de pandemie is bewust in scene gezet.
Je zou verwachten dat een overheid zich druk zou maken over iets waar ontzettend veel mensen aan doodgaan.
Acht jaar geleden schreven wij over een soort intelligente zwarte substantie die de Amerikaanse marine voor grote raadsels stelde.
Het worden spannende tijden voor de inwoners van Australië, want het land komt nu in een beslissende fase.
Als de wetenschappers die zeggen dat er massale sterfte zal komen onder gevaccineerde mensen gelijk krijgen, wat dan?




















