Voor een avonturier is in de oerwoudachtige kloven, die verborgen liggen tussen de kammen, een onbedorven wereld te vinden. Mystieke geitenpaden verborgen in barranco's waar rust en schoonheid heersen, die leiden naar de oude woongrotten van de oerbewoners van La Palma. Hun cultuur bevatte een spirituele kracht die werd ingegeven door hun voorouders.
Zij begroeven hun doden in grotten van verschillende afmetingen. er zijn begraafplaatsen gevonden met wel 20 lichamen.
In dit deel van La Palma valt ook de meeste regen. In de winter beuken reusachtige golven tegen de basaltstenen kust dat resulteert in honderden meters hoge kliffen die uit de oceaan oprijzen.
Voor de vroege Palmeros was het ook een thuis, een plek om te vissen en hun geiten te hoeden. Hun aanwezigheid is nog zichtbaar. Het landschap is er bezaaid met tekenen van meer dan 1000 jaar bewoning; stenen muurtjes, altaren, overblijfselen van grotwoningen en talloze rotsinscripties.
_________________________
Op het laatste stuk van het pad doorheen de barranco ontmoet ik iemand die al een lange tijd op weg lijkt. Een jonge 'outlaw' met een enorme rugzak die mij met grote passen passeert. Aan de rand van de klif laat hij zijn last voor zijn voeten vallen, gaat zitten op een rotspunt, strekt zijn benen en vraagt mij of ik zijn taal spreek. "Natuurlijk, ik ben immers een Vlaming". Hij vertelt dat hij Eric heet. Hij is van plan zes maanden in een grot, lager in de kloof en dichter bij de kust, te verblijven. Gans die tijd wil hij zich richten op het universum en mediteren.
"Als je het pad volgt door de barranco zie je overal grotten met platforms en steenmannen," zegt hij.
"Die steenmannen zijn waarschijnlijk namaakaltaren, die kunnen er nog niet zolang staan, ze lijken wel in harmonie met het oerlandschap." "Ja dat weet ik ," antwoord ik.
We babbelen een poosje, Eric lijkt volledig in harmonie met zichzelf en de wereld. Hij zwiert zijn zware last over zijn schouders, we nemen afscheid en met vaste tred loopt hij het pad af verder naar beneden. Hij draait zich om en roept mij na: "Geniet van je reis over de aarde".
"Doe ik, voor de rest van mijn leven," denk ik.











6 reacties op dit bericht
yep
Langs mijn kant zal het een dag of 2 radiostilte zijn wat blogbezoeken betreft, misschien zelfs 3. Ben vanaf morgen vroeg weg, kom pas zondagavond laat terug. Probeer dan volgende week mijn achterstand in te halen.
pief poef paf en gij zijt af
Van de week was het hier in het nieuws.
Sommige kinderen waren heel aangedaan in het besef dat, als ze ginds zouden wonen, nu misschien wel een geweer over hun schouder droegen.
Het helemaal laten verdwijnen kan nog niet, vrees ik, maar hoe sneller er iets aan gedaan wordt, hoe sneller we bij het einddoel komen!
Hopelijk is er voldoende opvang voorzien voor deze kindsoldaten, die terug moeten leren kind zijn...
...
Wij schrikken van die verhalen
Wij kunnen een kind wel uit de oorlog halen
Maar hoe halen we de oorlog uit een kind? (...)
© Raverblack
Handen
Als alle mensen die voor de vrede zijn hun handen in elkaar slaan zou dat toch moeten lukken?
mooi
liefs
whow
Fijne vrijdag.