LA PALMA - CONTRA PLANTAS DE ASFALTO

"Voor altijd vakantie" denken velen als ze op La Palma komen wonen.
Maar het kan een vlucht zijn.
Ook denken velen dat het hun relatie ten goeden komt.
Samen nieuwe dingen doen zal de relatie op peppen.
Maar een relatie in crisis blijft riskant.
De crisis wordt gewoon mee geïmporteerd.
Velen denken ook door geïsoleerd te gaan leven (op een eiland),
dat zij kunnen ontsnappen aan :
sociale verplichtingen,
familie verantwoordelijkheden,
een baan,
een baas,
uurroosters,
verkeer,
belastingen, rekeningen, wetten, nieuws, parking zoeken ;-) ......

Als de "roze wolken" om je hoofd zijn verdwenen ...

Een meeuw duikt naar eten,
het is niet altijd prijs,
ze maakt dan ook nog een hels lawaai omdat ze gemist heeft.

In het begin van de negentiende eeuw aten de arme Palmeros brood gemaakt uit de wortels van varens.
................ Dit brood dat even zwaar en onaangenaam van smaak als ongezond is ........dit "brood" werd begeleid met ui, knoflook of paprika, om het door te kunnen slikken ....... dit miserabele brood van de wortels van varens zag er tevens afschrikwekkend uit  .............

(uit een verslag van de eilandraad van 27 juli 1803, opgetekend door J.B. Lorenzo)

Terwijl ik op zoek was naar fotomateriaal voor dit log kwam ik een huisjesslak tegen.
Hadden de arme Palmese boeren geweten dat slakken goed te eten zijn, dan hadden ze daarmee de eiwitten in hun voedsel kunnen aanvullen.
"Escagots de Bourgogne",
staat op het menu van de beste Parijse restaurants.

Zondags toemaatje - zonsopkomst
Hoe de afgelopen dagen de zon kwam piepen en krieken over de cumbre en de "Roque de los Muchachos" bescheen. (2426 m. het hoogste punt van het eiland)

Kiekjes maken van een fraaie zonsondergang behoort bij een verblijf op La Palma.
En het is niet alleen "mijn" zonsondergang, de ganse westkant van het eiland genoot ervan.

Nee dit is geen amandelbloesem maar brem.
"White weeping broom" is de Engelse benaming voor "Witte Huilende Bezem".
Het is een decoratieve struik die zich snel ontwikkeld tot overwoekerend onkruid.
Het is een mediterrane soort die 3 m. hoog kan worden en  uitlopen tot 6 m. breed.
Er bestaan vele soorten "Witte Huilende Bezem" en volgens sommigen is de Retama op de foto's een endemische Canarische soort. Alleen kenners kunnen het verschil zien.
Bloeitijd van late winter tot midden lente en overdadig na regen.
In Australië wordt deze struik bestreden en is import verboden. 

Onlangs vroeg iemand mij : "Waar staat die brem?"
Ik vertelde hem : "Je rijdt er alle dagen voorbij,  bergop van de weg "los Llanos - Puerto Naos",
juist voobij "Las Norias".
"Ach ja, Daar?!?"
Ieder mens kijkt met andere ogen naar zijn omgeving, en die afwijkende visie helpt bij het maken van foto's die de moeite waard zijn.
De wereld door de ogen van Jef ziet er toch anders uit dan door de ogen van Jan.

Na de regens is het vochtige pre-park van de "Caldera de Taburiente" een invitatie voor "Natuur".
Wanneer de regens ophouden, onderscheidt het boslandschap zich door een weelderige vegetatie en is het een inspiratiebron voor "groen".
Door het hemelse water, mist, vocht, dauw en lage bewolking ontstaan er contrastrijke groene landschappen.
Deze tijd van het jaar is er een plek waar je jezelf in Ierland waant.
Ierland mag dan bekend staan als het land met de veertig tinten groen, La Palma het eiland met de vele minicontinenten kan gerust wedijveren met de mistige Ierse ommuurde groene weiden, velden en heuvels.
Iets later komt de zon er eindelijk goed door (ik ben steeds vroeg op stap), de lage bewolking verdwijnt en lost op, alles om je heen is groen, groen en groen. De temperatuur is aangenaam en de eerste wandelaars komen eraan.

La Palma "het groene eiland" wordt algemeen beschouwd als de parel op de kroon voor wandelaars.
Laat ons hopen dat de 5956 hectaren "preparque" gevrijwaard blijven van elke vorm van verdere urbanisatie en dat de ecologische, wetenschappelijke en esthetische waarden van  dit gebied behouden blijft voor toekomstige generaties.

Volgens www.windfinder.com zouden de golven aan de westkust van La Palma,
vandaag rond 09 uur een hoogte bereiken van 6,90 meter.

Impressionante beeldresultaten van deze morgen (vóór 09 uur) in de haven van Tazacorte.

De eerste reeks foto's spreken voor zichzelf, na de shooting was ik natuurlijk kletsnat ;-)))

                                                                  ***

De tweede reeks zijn van het gehucht "La Bombilla", vakantie-, buitenverblijf en woonst van vele Palmeros. Het gehucht is illegaal gebouwd. Het staat op een vroegere bananenplantage,  door het steeds binnendringen van zout water door de branding had de eigenaar er de brui aangegeven en de lokalen toelating gegeven om er "hutjes" neer te zetten. Dit is mettertijd uitgegroeid tot een heuse wijk. Dus de grond is nog steeds eigendom van de vroegere plantage eigenaar, d.w.z. niemand heeft "papieren".
Bombilla moet nu afgebroken worden, er is wel een gezamenlijke advocaat aangesteld maar niemand heeft "een poot om op te staan". Bombilla moet wijken voor het nieuwe toekomstige toerisme.
Daarom de tittel "Bombilla in het nauw" "Letterlijk en figuurlijk".

De foto's zijn genomen op 16-02-10 rond 9 uur.

                                               AMANDELBOMEN BOVEN EL PASO
                                            ___________________________________

Bijna overal in de noordelijke helft van La Palma groeien er amandelbomen.
Een van de mooiste plekken met amandelbomen is de landelijke omgeving boven El Paso.
Er zijn verschillende wandelpaden waar de knoestige amandelbomen je door de eeuwen heen hun sprookje vertellen. Zo lijkt het althans.
Aan de takken hangen slierten mos. sommige takken zijn overgroeid met verschillende kleuren mos.
Er heerst werkelijk een mystieke sprookjessfeer. 
In de adembenemende schoonheid van het pre-park van de "Caldera de Taburiente" lijkt de lage bewolking alle geluid op te slokken.

Beeldresutaten van de branding voor hotel Sol in het toeristisch plaatsje "Puerto Naos".
De foto's zijn van maandag 15 februari 2010, tussen 15 en 16 uur.

De klif van Puerto de Tazacorte vóór en na de regens

Happy Valentine´s Day.

Toemaatje voor de zondag,
Enkele zonsondergangen uit mijn archief.

Het lijkt erop alsof het toeval een rol speelt bij elke zonsondergang, geen twee zijn gelijk, soms met spectaculaire kleuren, anderen dan weer met verrukkelijke pasteltinten.
Met name in de winter, als de zon laag staat en het licht een langere weg door de atmosfeer moet maken, kom je de prachtigste kleuren tegen.
Laaghangende bewolking, zicht op de oceaan en een kleine dosis geduld zijn de ingrediënten voor een geslaagde foto van een zonsondergang.
Op een eiland wonen midden in de oceaan, zonder elke dag de zon te zien onder gaan kan ik mij haast niet voorstellen ;-)

Extra toemaatje voor morgen : " Valentijnsdag "

Een zoet voorproefje voor morgen "Valentijnsdag".
De cherimoya is een tropische plant en kwam oorspronkelijk voor in de hoogland-valleien van Zuid-Amerika tussen de 1000 en de 2000 meter hoogte.
Het vruchtvlees van de cherimoya smaakt naar een zeer zoete romige appel en men kan hem uitlepelen.
De vruchten zijn vaak hartvormig.
De Palmeros met een Zuid-Amerikaanse ziel hebben cherimoyas in de tuin staan.

Soms ga ik de meeuwen opzoeken en probeer ik er achter te komen hoe lang ze blijven zitten als ze benaderd worden. Deze meeuwen kennen geen mensen met brood.
Dus achter de meeuwen aanzitten kun je maar van op grote afstand.
Met een 200 mm. lukt het wel de "ready for take off" te shooten ;-)

                                                                     ***

Steeds als ik me met meeuwen bezig hou, denk ik aan "Jonathan Livingstone",
"de" metafoor voor het beperkte leven.
Als je op een eiland bent geboren, heb je om je heen de steeds allesomvattende weidse horizon van de oceaan, met het onbekende daarachter.
Ik ken Palmeros die vertrokken zijn naar Zuid Amerika,  taxichauffeur geweest zijn in Londen, enkelen naar Duitsland en zelfs één Palmera naar België.
Maar de band met La Palma blijft.
Ze zijn ontsnapt aan het "beperkte leven" en hebben nieuwe horizonten opgezocht, maar in hun hart blijven ze "Eilanders".

Een van de meest idyllische plekjes in Los Llanos is de "Plaza Chica".
Aan de "Plaza de España" staat de kerk en langsheen een doorgang komt men op een pleintje met stenen banken, palmbomen en een fontein.
Aan de hand van het architectonisch complex merkt men hier het koloniale welvarend verleden.
Nu koloniseren kleine winkels en restaurantjes de oude huizen die gebouwd werden eeuwen geleden door de rijke families van weleer.