aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
14-02-2024
Effe het bos in.
Vandaag was het nog even nagenieten van mijn fietstocht van gisteren. Niet dat het zomaar van 'n leien dakje liep, nee ..., ik heb er voor moeten knokken, vooral tijdens de heenrit. Maar dat maakt het eens zo plezant.
Gelet op de buien en de regen in de namiddag (dat is het nu, 12u30 aan het doen), vertrok ik deze voormiddag al het bos in. Voor ik vertrok, kreeg ik het vriendelijk verzoek om tijdig terug thuis te zijn, mijn vrouw had vroeg in de namiddag 'n afspraak en het eten diende dus tijdig op tafel te komen. Geen probleem uiteraard, ik ben 'n flexibele jongen.
Ik trok het bos in achter Sparrendal. Het viel mij vandaag op dat vele bomen het einde van de winter niet gehaald hebben. Het was gewoon de normale bosweg die ik nam, omhoog naar de Bessemerberg. Aan de legoblokken, stak ik de weg over om langs het rust- en ziekenhuis, verder te wandelen in de richting van Domein Zangersheide. Onderweg zie je dat er veel water in het bos staat, oa. die grote groen plas, eigenlijk 'n fascinerend zicht.
Eens voorbij de paarden van Melchior, was het tijd om terug te keren. Zo kon ik nog even behulpzaam zijn bij het dekken van de tafel.
En ja, wie wil weten wanneer er de volgende jaren carnaval gevierd wordt, zij het om mee te doen of anders om de streek te ontvluchten (zo ken ik er ook), hierbij 'n geheugensteuntje.
Het gebeurt me niet rap, maar vandaag had ik het nog eens zitten, effe terugschakelen naar 'n kleinere versnelling. Mijn plan was om deze voormiddag naar de abdij van Val Dieu te fietsen. Op de buienradar had ik gezien dat het droog zou blijven en dat er 'n wind van 3 bfr. zou zijn, komende uit het ZW (dus in de richting van Val Dieu). En zoals verhoopt, de zon was van de partij maar ook 'n schrale en koude tegenwind. Dat die zon mij in de ogen scheen , tot daar toe, maar die koude wind begon in te werken op mijn systeem. Om mijn motor niet op te blazen, was het dus kwestie van 'n tandje kleiner te fietsen. Op 'n bepaald moment was ik zelfs aan het denken om 'n afslag naar links te nemen (dus vroeger terug te keren). Maar mijn eergevoel had bepaald dat het Val Dieu zou worden en dat is het dan ook geworden, zij het dat de laatste kilometers tot ginder, echt op karakter waren.
Gelukkig was de brasserie van de abdij geopend, dat had ik op voorhand nagezien. Die koffie, dat stuk taart en de Cecemel kwamen dus echt op tijd. Ik ben er toch 'n tijdje blijven zitten, effe genieten van de warmte en het gezelschap. Ik was er niet alleen, er waren vele gezinnen die aan het genieten waren van 'n warme lunch, de volwassenen ook met 'n fris Val Dieu biertje.
En zoals verhoopt, de terugweg ging mij 'n stuk makkelijker af dan de heenweg. Ik had nu de wind in de rug, en die pauze had mij goed gedaan. Misschien nog 'n woordje uitleg over mijn route. Ik vertrok via het jaagpad in Briegden om in Kanne onder de brug, enkele foto's te nemen. Van Kanne ging het via Lanaye en Moelingen naar Warsage. Daar had ik dan 'n heel stuk bergop en ... wind op kop. Vooral daar heb ik mij ingehouden om niet in het rood te gaan. Ik was dus blij om in Val Dieu effe te pauzeren en ook om er enkele foto's te maken.
De terugweg liep in het begin via dezelfde wegen. In Warsage-centrum nam ik ook enkele foto's. Maar eens in Voeren, koos ik er voor om via 'n andere weg terug te keren. In 's-Gravenvoeren waande ik mij de verkondiger van de plaatselijke carnavalsstoet, ik diende doorheen de hoofdstraat te fietsen, de straat waar de stoet doorheen diende te trekken. Het volk stond al rijen dik en de muziek was uitbundig. Alleen spijtig dat ik geen karamellen bijhad om rond te strooien, ik zou nogal een bekijks gehad hebben.
Maar eens Voeren buiten, kon ik naar Maastricht fietsen, niet doorheen het centrum maar er onderdoor om via Rothem naar de Noorderbrug te pedaleren. Helemaal op het einde waar ik rechtsaf diende te gaan richting de grens en Smeermaas, zag ik die fiets nog steeds liggen, ontdaan van wielen en zadel, maar nog steeds met 'n stevige ketting vastgemaakt aan 'n paal. Hij ligt er al 'n tijdje.
En in Smeermaas kon ik zonder problemen passeren aan het kruispunt. Vandaag gaat er de carnavalsstoet uit en zo te zien stond er al heel wat volk te wachten op het jolijt. Thuis kon 'n warm bad mij lekker opkikkeren. Dat heb ik alweer gehad, Val Dieu, ... voor het eerst en niet voor het laatst dit jaar.
Voor ik vandaag begin te schrijven, wil ik eerst 'n "dank-je-wel" zeggen tegen 'n opmerkzame medeblogster. Zij attendeerde mij op het feit dat mijn verslag (plus foto's) van gisteren, tweemaal op mijn blog verschenen zijn. Hoe dat zo kwam, ik weet het niet. Mogelijk ben ik effe afgeleid geweest en 'n keer teveel op enter gedrukt. Hoe ook, merci Benthe. De fout is inmiddels hersteld.
De zon scheen deze voormiddag, tijd dus om nog eens naar Briegden te wandelen. Ik vertrok in het Uilenspiegelpark waar de lente zich stilaan laat zien. Vervolgens ging het dus naar Briegden, meer bepaald linksaf de Briegdenstraat in. Daar staat 'n kapel met bouwjaar 1943. Op het einde van die straat heb je dan rechts de holle weg, 'n beschermd pad. Aan het kapelletje ging het weer rechts omhoog naar de Kiezelweg. Daar stak ik gewoon de straat over, de Beekveldweg in. Vraag aan twintig Lanakenaren waar die straat ligt, ... misschien dat er ééntje het kan zeggen.
Iets verderop kom je vervolgens langs de aardbeikwekerij. Nu zijn de serres nog leeg, maar kom binnen enkele maanden maar eens terug ...! Aan het Louis Paul Boonpad ging ik linksaf naar Gellik. Via de Wijerdijk kwam ik in de Boonakkerstraat waar je vanuit 'n ander standpunt de oude spoorwegbrug kunt fotograferen. Het was nog redelijk vroeg, iets na elven, 'n extra lus langs Hoeve Kiewit kon er nog wel bij. Het was wel effe slalommen langs de vele plassen om de schoenen min of meer droog te houden.
Na het middagmaal ben ik voor het eerst dit jaar met gereedschap aan het werk getogen. We hebben samen de mogelijkheden eens bekenen wat er gezaaid en gepland kan worden, op welk perseel en wanneer. Ook voor het eerst heb ik besloten mij niet meer te vermoeien met het echte spitwerk, maar gewoon de boel onkruidvrij te maken, later er onze compost over te verspreiden en er dan vervolgens met de driepikkel doorheen te gaan. De grond gewoon 'n beetje los maken. Ben benieuwd naar het resultaat.
En morgen, ... als het weer wordt gelijk vandaag, dan zit er mogelijk 'n fietstocht in. Misschien Val Dieu.
Seffens om 14u11 vertrekt onze stoet. Eerst de reclamekaravaan gevolgd door de vele groepen en de prinsengarde. Om in die omstandigheden te wandelen, ... dat is natuurlijk niet te doen. Nee, mijn vrouw en ik spraken deze voormiddag al af om 'n toerke te gaan maken. Zij effe de deur uit voor 'n halfuurtje, ik iets verderweg voor ene km. of 7 à 8.
En aan de Heuvelstraat was het grappig om te zien dat kleine paadjes soms - ongewild - 'n andere naam krijgen. Mijn bestemming was vandaag weer Pietersheim. De binnenkoer van de ruïne was geopend en ik heb er dankbaar gebruik van gemaakt om daar wat foto's te nemen, ook van bovenop de toegangspoort. De trappen waren wel glibberig door de vele regen, het was kwestie van goed de leuningen vast te houden.
Vervolgens ging het doorheen de dreef om aan de toegangspilaren, links af te slaan richting de Neerharenweg. Aan de visvijver was het vandaag "code rood" voor de vissen, verschillende vissers waren actief met steeds maar beter materiaal. Het was nog vroeg toen ik doorheen de kinderboerderij stapte, 'n lus via de Asbeekweg kon er nog wel af. Die straat heb ik de laatste tijd gemeden omdat ze bijna volledig is opgebroken en het ziet er niet naar uit dat er op korte termijn verandering inkomt. Zoals altijd, kun je er verschillende paarden spotten.
Op de hoek van het Ceulemansplein zag ik 'n eetkraam staan. Die gaat zeker gouden zaken doen want de stoet trekt er voorbij. En op de Hoenderbroekstraat staat al 'n groep klaar, de prinsengarde van Tom 1. Het is op die straat dat elke groep 'n voorbehouden plaats gekregen heeft.
Nu ik dit aan het typen ben, klinkt de carnavalsmuziek al volle bak. Lanaken gaat geluk hebben, de eerste uren wordt geen regen verwacht. En mijn laatste foto, dat is ons 4-uurtje van vandaag, "puddingvlaai mèt knöbbelkes" oftewel puddingvlaai met kruimels, 'n nu erkend streekproduct in de beide Limburgen.
De bedoeling was vandaag om te fietsen en dat heb ik dan ook maar gedaan. Mijn plan was om in de voormiddag al te vertrekken en om 'n langere rit te maken met de koersfiets. Maar de regen van gisterenavond en nacht, besliste er anders over. De wegen waren nog nat en dan met de koersfiets gaan rondrijden, dat zorgt er dan voor dat je achterste ook nat wordt. Ik heb dan maar mijn rit ingekort en de stadsfiets genomen na het middagmaal.
Ik vertrok te Briegden via het jaagpad langs het Albertkanaal. Vervolgens reed ik onder de brug van Vroenhoven door om in Kanne, daar de brug over te steken richting de sluis van Lanaye. Deze keer eens niet doorheen Lixhe (of Lieze op zijn Vlaams) gereden, maar rechtdoor gegaan naar Visé. Je ziet al direct de zware Waalse industrie. Visé is ook gekend om zijn vele boten. Vervolgens ging het naar Haccourt en Hermalle. Om terug te keren moest ik weer doorheen Visé fietsen. Onderweg ook daar 'n kapel gespot.
En dan ging het naar Eijsden. Juist voor de grens, nog op grondgebied België, meer bepaald in de gemeente Moelingen, zie je de vermeldingen over Fort Navagne, ooit 'n verdedigingsschans die uiteindelijk in 1702 werd afgebroken door de Maastrichtenaren. De stenen werden gebruikt als bouwmateriaal.
Om niet doorheen Maastricht zelf te moeten fietsen, maakte ik 'n lus doorheen Gronsveld met zijn mooie molen. Vervolgens ging het over de Noorderbrug, naar Smeermaas en langs de carnavalsstraat bij uitstek in Lanaken, de Wijngaardstraat.
Zo, ik heb mij weer eens kunnen uitleven, en dat was toch de bedoeling. Voor zij die nog carnaval vieren, amuseer jullie.
Vandaag was het 'n kwestie van wat calorieën te verbranden, zeker na dat lekker dessert dat we ons deze middag lieten smaken. We hadden afgesproken om elders te gaan lunchen. Na het hoofdgerecht vonden we beiden dat er nog 'n gaatje was voor 'n dessert. En terwijl we aan dat dessert bezig waren trok de kinderstoet aan ons voorbij. De scholen en de Raod van Laon tot Aoke, hebben er werk van gemaakt. Beide foto's zijn niet van mij. Wel dank ervoor Petra.
En terug thuis heb ik maar niet geaarzeld en mij direct in m'n wandeluniform gestoken. Je kent dat, kledij die tegen 'n stootje kan en waarbij het niet erg is dat de zweetgeur van de vorige wandeling nog 'n beetje te ruiken is. Ik vertrok via de Com. Giddelostraat waar al 'n wagen ligt te wachten voor de stoet van zondag en de brug van Briegden om daar naar beneden te stappen, naar het Albertkanaal dus. En dan was het gewoon tot aan de brug van Veldwezelt, daar het kanaal over, de Neanderthalersite rechts houdende, en gewoon langs het jaagpad terug naar Lanaken.
Aan de firma Wetering ging het terug omhoog. Een zondagsfietser geraakt daar maar moeilijk boven. Op de Jan Rosierlaan zag ik 'n poort met enkele mooie maskers. Ook onze gemeente doet 'n duit in het zakje bij carnaval, de gevel is mooi gesierd. En in ons "ajdste café van Laoneke" De Hoop (ons oudste café) kon je omstreeks 16u00 al niet meer in of uit. Ik denk dat ze al aan het indrinken zijn voor de machtsoverdracht van deze avond op het gemeentehuis. Onze prins carnaval krijgt dan officieus de sleutels van het gemeentehuis en bepaalt dan zes dagen lang het cultureel beleid in Lanaken. De burgemeester mag alleen nog lastig gevallen voor andere, meer ernstige zaken.
Om de muren omhoog te kruipen, regen, regen en nog eens regen. Plezant is anders. Dan maar van de nood 'n deugd gemaakt en mij verder verdiept in de boeken van Donna Leon met commissaris Guido Brunetti in de hoofdrol. De verhalen spelen zich meestal af in Venetië. Ik ben 'n fan van haar boeken.
Het was vandaag ook wachten op 'n andere dakwerker die ik gisteren contacteerde. Bij slecht weer zou hij komen kijken naar het probleem. En zowaar, omstreeks 14u30 was hij er. Hij gaat eerst tijdens het krokusverlof skiën maar daarna komt hij het euvel oplossen. We zijn in blijde verwachting.
En wonder boven wonder, iets na 15u00 is het gestopt met regenen. Tijd dus om de wandelschoenen aan te trekken. Nu, echt droog was het nog niet, het heeft nog even gemiezerd. Ik heb 'n simpele wandeling gemaakt, vertrekkende aan de hertjes van de kinderboerderij, vervolgens langs de visvijver om daarna langs de grachten aan het kasteel te wandelen. Goed dat ik stevige schoenen aan had, door al die regen was het er vrij vettig.
Heel ver wilde ik niet meer gaan, gewoon doorheen de Putstraat, de Koning Albertlaan en vanaf het centrum nog 'n lus doorheen de Stationsstraat, de Pannestraat en de Hoenderbroekstraat. Ik had de klok in 't oog gehouden en mij ervan vergewist dat ik thuis nog effe tijd had om mij om te kleden voor het avondeten. Zo is het uiteindelijk toch nog iets meer dan 8 km. geworden. Het begint aardig aan te dikken dit voorjaar.
Morgen staat er normaal gezien 'n etentje op het programma gevolgd door 'n wandeling, zaterdag héél misschien, 'n fietstocht. De wegen moeten wel droog zijn.
Goedenavond beste vriendinnen/vrienden, het is nu 20u17, hoog tijd om aan mijn dagelijks verslag te beginnen. Het slechte weer is bepalend geweest voor mijn dagindeling. Veel regen in de voormiddag en middaguren, wat droger omstreeks 14u00. Maar seffens meer hierover.
Vooreerst wil ik even reageren op vele opmerkingen in mijn gastenboek. Wij bloggers, zijn doorgaans al een jaartje ouder en hebben weinig of geen affiniteit (meer) met het carnavalgebeuren. Dit is heel begrijpelijk. Als ik mezelf bekijk, dan kan ik alleen maar beamen dat ook wij - mijn vrouw en ikzelf - het carnaval de laatste jaren meer bekijken van op een afstand. Uiteraard is er die interesse nog wel, zie mijn functie als redactielid in onze carnavalskrant, maar het uitgaan, al dan niet verkleed, dat is er niet meer bij. Waar wij vroeger met 'n heuse bende op stap ging, soms meerdere avonden na mekaar, blijven wij nu knus in ons huis. Die groep van toen is stilaan uit mekaar gevallen, kindjes - verhuisd - enz. Op het laatst bleven mijn vrouw en ik nog alleen over. Dat hebben we nog enkele jaren gedaan, maar nu hoeft het niet meer.
Maar nu mijn wandeling. Omstreeks 14u00 begon het wat op te drogen, misschien tijd om nog eens de bus te nemen naar Zutendaal. Ik had niet zo direct 'n terugweg in mijn hoofd, maar eens in Zutendaal begon het idee te rijpen om het eens over 'n andere boeg te gooien. Hiervoor stapte ik nog vóór het centrum af op de Trichterweg. Aan het Ijsparadijs, nu gekend door onze prins carnaval die er als meewerkend echtgenoot actief is in het seizoen, ging ik links af naar de Heidestraat, richting Rekem. Je moet daarvoor over 'n krakkemikkig fietspad. Op de foto ziet het er nog redelijk uit, maar op vele plaatsen is het wegdek er eentje met veel opgevulde gaten. Je komt er doorheen 'n bosrijk gebied met vooral de rood-bruine kleuren.
Aan de Ziepbeek en iets verderop aan het kruis, ging ik rechtsaf naar hotel La Butte aux Bois. Daar ben ik even 'n foto gaan maken van 'n wandeltuin, gelegen pal tegenover het hotel. En zoals ik al vertelde, het parcours lag niet helemaal vast. Ik kon ofwel de kortste weg naar huis nemen of de Reistraat ingaan om via Pietersheim en de Koning Albertlaan, terug naar het centrum te wandelen. Gezien ik goesting had in ene lekkere warme chocomelk, koos ik voor het laatste en nam alzo eigenlijk een omweg naar huis.
Op de Koning Albertlaan liet ik het kasteel van Pietersheim rechts liggen en aan de bibliotheek nam ik mijn laatste foto van de dag. En ja, die warme chocomelk die smaakte. Het was weer 'n stevige wandeling, niet zo snel als gisteren, maar wel op het einde wat gemiezer. Mijn regenjas was toch behoorlijk nat.
Een van de hoogtepunten van het Lanaker carnaval is de komst van 't Gilde van de Blauw Sjuut, afkomstig uit Heerlen. Zij verkondigen in de Euregio de komst van carnaval, dit jaar al voor de 72ste keer. De eerste keer deden ze dat in 1949. Het is 'n eer dat ze jaarlijks ook naar Lanaken komen. Ook de kinderen van de belangrijkste scholen worden betrokken bij dit evenement. Er worden in de raadszaal wat speeches gegeven, cadeautjes uitgewisseld, liedjes gezongen door de kinderen en decoraties omgehangen. Ik was er met enkele mederedactieleden van de Bèssemgezèt. En die fotograaf op de voorgrond, dat is Ronny, de bezieler van Fotolink. Overal waar er in onze gemeente iets speciaals te doen is, daar maakt hij foto's van en plaatst deze op zijn website.
In de namiddag heb ik het gewaagd om een langere wandeling te maken. Dat het fel waaide (5 bfr.), dat wist ik, dat het eventueel kon gaan miezeren, dat kon mij eigenlijk niet zoveel deren. Uiteindelijk is het droog gebleven en mijn terugtocht was er eentje van "gone with the wind".
Ik vertrok via de Hoenderbroekstraat, de Pastoorslindestraat en de Dorpstraat. In Gellik maakte ik 'n foto van de kapel Maria, Moeder van Eeuwigdurende Bijstand van 1898, met de kerk op de achtergrond. Ook hangt er op sommige plaatsen 'n spandoek om de lichtstoet aan te kondigen. Deze stoet is immens populair. Dan ging het naar Eigenbilzen om aan de brug, de trappen naar beneden, naar het jaagpad te nemen.
Veel is er uiteraard niet te zien langs het kanaal, op één enkel schip na. In Gellik drie bruggen op één rij, met op de achtergrond die van Briegden. Daar ging ik omhoog om via het ronde punt aan de sportoase, terug huiswaarts te keren. Als ik die laatste foto zo zie, dan rijdt er ergens 'n voertuig rond met 'n stevige kras op het chassis.
Voila, ik heb het weer sportief gehouden, méér dan 12 km. gewandeld tegen 'n tempo van 6,53 km/uur.
"Bijna uit mijn jas gewaaid", op 'n andere manier kan ik het vandaag niet omschrijven. Een speciale wandeling wilde ik niet maken, het weer was er niet naar en deze namiddag ga ik naar mijn schaakclub. Tussendoor hadden we nog 'n klein werkje buiten (zorgen dat onze regenton weer kan vollopen en hopen dat het niet meer gaat vriezen).
Maar gezien ik toch naar de bakker moest, heb ik er 'n klein lusje aan vastgeplakt. Ik vertrok langs de Hoenderbroekstraat en de Pastoorslindestraat om via De Puin en de Kleine Hofstraat naar de Kounterstraat te stappen. Daar maakte ik enkele foto's. En die foto van die boom, .... je zou het niet zeggen, maar in het echt is dat 'n gigant, je raakt er met je armen niet omheen, ik denk zelfs nog niet met twee personen.
Via de sportoase dan naar de bakker. Onderweg maken ze reclame voor Rekem als carnavalsdorp. En dat carnaval leeft, in bijna iedere etalage zie je werkjes van de kinderen. Hopelijk is het weer geen spelbreker. Op vrijdag is het aan de scholen om carnaval te vieren, zondag de stoet in Lanaken, maandag in Rekem en op dinsdag in Smeermaas.
Het weer heeft vandaag letterlijk niks om het lijf, grijs en mottig. Daarenboven staat er ook veel wind, kortom, geen weer om 'n hond door te jagen. En toch wilde ik héél even de buitenlucht in. Er was zo 'n heel klein moment van - dacht ik toch - droogte. Ver wilde ik niet gaan, en ver ben ik ook niet geraakt. Het begon weer te miezeren en al die nattigheid in je gezicht, ... niet aangenaam.
Mijn wandeling beperkte zich dan ook tot effe langs het kanaal te gaan, via de sluis en Sappi, terug omhoog en voorbij de sportoase, terug naar huis. Al bij al waren het nog 5 km. maar eens thuis was ik toch blij te kunnen genieten van de huiselijke warmte.
Vandaag heb ik de koers niet opgezet, ik had geen zin om naar de grote Mathieu van der Poelshow te kijken. Niet dat ik hem niet respecteer als renner, maar met hem erbij is het maar 'n saaie bedoening. Ik heb nog even nagenoten van al die foto's van afgelopen vrijdag, de voorstelling van ons Bèssemgezèt.
Binnen enkele dagen kunnen jullie op deze link, de krant online lezen. Nu zien jullie nog even de krant van verleden jaar.
Eindelijk, gisterenavond was het moment aangebroken dat onze carnavalskrant - de Bèssemgezèt - werd voorgesteld in het gemeentehuis van Lanaken. We hebben er toch naar uitgekeken. Vanaf oktober 2023 zijn we er wekelijks mee bezig geweest en dan is het echt uitkijken naar het moment dat je die gedrukte krant in je handen kunt nemen.
Zoals jaarlijks de gewoonte is, maken we er 'n heuse show van, er zijn diverse prijzen die uitgereikt worden (Laonekenaer van het jaar - Laoneker Sjang - bak van de Bèssem - orde van de Bèssem), een van ons mensen neemt de plaatselijke politiek op de korrel en we hebben ook steeds 'n gastspreker. Onze gast dit jaar was niemand minder dan minister Zuhal Demir. De zaal zat afgeladen vol en de sfeer was geweldig. De foto's die jullie zien, zijn deels van mezelf, deels gemaakt door Ronny van Fotolink. Hiermede is carnaval echt gestart in onze gemeente.
En uiteraard werd er ook vandaag gewandeld, zij het niet al te ver. Eerst naar de bakker en nadien via de Kinderboerderij en de burchtruïne, naar mijn vriend Hubert. Ik zag hem vanmorgen bij de bakker en hij wilde mij vertellen over zijn skiverlof van de afgelopen dagen. De foto's die ik maakte zijn van de Kinderboerderij, de visvijver en de ruïne.
Deze namiddag naar de koers gekeken. De Nederlandse dames staken er met kop en schouders boven uit.
Straks is er de voorstelling van ons Bèssemgezèt (onze carnavalskrant) in het gemeentehuis. Minister Zuhal Demir is onze eregast. Morgen meer hierover.
Dat wil zeggen dat ik tijdig gewassen en gestreken dien te zijn om op mijn Paasbest, mee aan te schuiven op de ons voorbehouden plaatsen. Ik had daarom mijn wandeling deze voormiddag al gepland.
Ik vertrok doorheen de Sint-Servaaswijk om in het verlengde van de Smeetsstraat het bos in te trekken. Aan het bankje ging ik rechtsaf omhoog. Vervolgens linksaf richting Gellik. En daar heb ik vandaag mij toch even in de luren laten leggen. Ik wilde doorwandelen tot aan de Kiewitseweg om vanaf daar terug te wandelen richting het kanaal. Kwam dat even anders uit, ik botste uiteindelijk op 'n draadafsluiting met weliswaar meerdere poortjes naar de verschillende woningen. Ik heb uiteindelijk moeten improviseren om tenslotte uit te komen op de Zilverdennenlaan (zie gele cirkel op mijn kaartje).
Eens terug op gekende wegen, wandelde ik voorbij het voormalige klooster en aan de kerk, de trappen naar beneden richting de Wijerdijk. Om huiswaarts te gaan, stapte ik eerst de brug over in Gellik. Ze zijn er de balustrade aan het vernieuwen. Daarna ging het linksaf, het Pieter Paul Boonpad in. Daar ligt al jaar en dag die mestton.
Mijn klok in 't oog houdende wist ik dat het hoog tijd was om naar huis te gaan, de kok wacht niet om de genodigden lekker eten voor te zetten. Mijn laatste foto nam ik aan een der brugjes in het Uilenspiegelpark.
En nu nog even genieten van mooie muziek van de groep Enigma.
Het menu voor vandaag was rap opgesteld, naar Maastricht met ons twee, enerzijds om te shoppen en anderzijds om er iets te gaan eten. De plaats van de degustatie (deze keer niet van wijn of bier) was de Lumière aan de vroegere Sphinx. Het is 'n oud timmerfabriek waar in 1910 'n elektriciteitscentrale werd gebouwd ten behoeve van de Sphinx. Vanaf 2016 werd het 'n filmtheater met restaurant en café. Dat restaurant wilden we wel eens gaan proberen.
We vertrokken met de bus en stapten uit aan het station. Mijn vrouw wilde nog wel eens door Wijck wandelen, 'n stuk Maastricht aan de andere kant van de Maas. Vervolgens zijn we wat aankopen gaan doen in de Aziatische supermarkt. Je hebt daar keuze genoeg.
En toen was het al rap 12u00 voorbij, de inwendige mens begon te knorren. Dus wij naar de Lumière. De foto van het gebouw is geen eigen foto. Eens je het gebouw binnenstapt word je overweldigd door de architectuur en het behoud van oude elementen uit de tijd van toen. Het waren niet veel gerechten die op de lunchkaart stonden, maar hetgeen we bestelden was heel lekker. Beiden dronken we 'n alcoholvrij biertje, La Trappe Nillis ('n trappist), een van de betere alcoholvrije bieren. De foto van het Bad maakte ik van binnen het gebouw.
Na het eten ging mijn vrouw met de bus terug huiswaarts, ik te voet. Ik wandelde gewoon langs de "kleine grens", langs de Maas dus en de woonboten op de Zuid-Willemsvaart. In Lanaken de fiets-en wandelbrug over en via het park naar huis. Die foto in het park, tegen de zon in, dat is altijd tricky, je weet nooit op voorhand of dat lukt.
Zo, het was een aangename donderdag. Veel zon, weinig wind en weer eens 'n goed restaurant uitgeprobeerd.
Het gebeurt niet dikwijls dat ik pas na 20u00 aan mijn dagelijks verslag kan beginnen. Vanmorgen rond 7u45 stond onze kleinzoon al aan onze ontbijttafel waarna de mamma zich met spoed terug huiswaarts keerde om aan haar dagtaak te beginnen. De leerkrachten hadden vandaag 'n pedagogische studiedag - ze moesten volgens Arne zelf terug naar school - en dus moest de kleine opgevangen worden. Hij is gebleven tot omstreeks 15u15. Hij heeft ons goed bezig gehouden.
Daarna kon ik aan mijn wandeling beginnen. Het was onderweg nog even mijmeren over mijn mooie fietstocht van gisteren. Maar dat wandelen dus, ik vertrok onder de ring door, over het fiets- en wandelbrugje, om vervolgens het onverharde rechter jaagpad langs het kanaal te nemen richting de brug van Tournebride. Daar was ik even in dubio, direct de brug over of doorwandelen naar de sluis van Neerharen. Het is het laatste geworden. Kort aan de sluis, aan de overkant van het kanaal, zag ik de verschillende boten liggen die nu in de winter, opgekalefaterd dienen te worden voor weer enkele maanden op het water. Het zijn geen jachten of dure boten, en ik zeg dus opgekalefaterd of opgelapt worden, voldoende voor weer 'n seizoen varen over de kanalen.
Terug aan de andere kant van het kanaal, nam ik voor het eerst in mijn wandelloopbaan die trappen omhoog aan de brug. Vervolgens ging ik het domein Pietersheim in, met zicht op het kasteel, 'n kabouterhuisje in de dreef en 'n leuke laatavondfoto aan de grachten.
Thuis was het dan tijd voor het avondmaal, de kookkunsten van Jeroen Meus op tv, het nieuws en 'n babbel met mijn halve trouwboek. Nu tijdens de avonduren is er voor ons, verstokte VRT-kijkers, geen bal meer op tv. En zoals gewoonlijk wordt hij dan na het weerbericht gewoon uitgezet. Mijn vrouw zit nu te lezen en ik maak seffens nog 'n rondgang naar de verschillende blogvrienden/vriendinnen.
Deze morgen dacht ik effe, het zal toch niet waar zijn ... Ik was nog maar net per fiets vertrokken, juist Maastricht binnengereden langs de Noorderbrug. Op 'n bepaald moment zat ik op 'n vrijliggend fietspad (dus geen auto's die ons konden hinderen) en ik wilde de fietser vóór mij, voorbijsteken. Draaide die knul toch zonder boe noch ba, links af naar 'n privéterrein. Gelukkig had ik de handen aan de remmen zodat ik direct tot stilstand kwam en hem dus niet in zijn flank raakte. Ik heb toen toch 'n lelijk woord gebruikt en de knul heeft zich toch verontschuldigd. Een ongeval zit dus in 'n klein gaatje.
Inderdaad, als het in mijn hoofd zit dat er gefietst moet worden, dan gebeurt dat ook, ondanks dat er geen zon te zien zou zijn vandaag. Deze keer had ik mij beter voorbereid en 'n bidon gevuld met water, 'n klontje suiker en 'n mespunt zout. Voldoende eten, oa. 'n banaan, wat boterhammen en daarnaast uiteraard warme kledij.
Ik vertrok dus richting Maastricht. En die runderen, .... die heb ik vandaag op vele plaatsen gezien. Langs het water hebben ze plaats zat om te grazen. Via dat prieeltje in Meerssen, ging het over de Biesenberg naar Bunde, een klim van 800 meter. Wat verderop, de kerk van Moorveld, 'n wijk van de gemeente Meerssen. De kerk is nog recent, van 1954.
En dan heb je Stein, aan die brug kon ik maar moeilijk voorbij zonder 'n foto te nemen. Één woord: prachtig. Ik heb er mijn boterhammen opgegeten. In Illikhoven houden ze ook van carnaval, getuige de versiering bij 'n jeugdprinses. Het grappigste zag ik aan de brug van Maaseik, komende van Roosteren. Het gemeentelijk bord hebben ze ondersteboven opgehangen, wederom een of andere protestactie.
Iets verder, op Belgische bodem dus, kwam ik in het bedevaartsoord Heppeneert. Daar zag ik tot mijn blijdschap dat het Hepperhuys geopend was, tijd dus voor 'n stuk appeltaart met koffie. Op dat punt had ik 48 km. op de teller. Die spreuk tegen de muur, vond ik interessant. Via de Maas en Mazenhoven, ging het terug huiswaarts. Maar dat huiswaarts fietsen, dat ging gepaard met stevige tegenwind. Het was dus op karakter tot Lanaken, enerzijds om toch wat tempo te behouden en anderzijds, het is een goede training voor de volgende maanden.
In Lanaken toch nog effe het Cultuurcafé binnengestapt voor ene lekkere Duvel, die had ik wel verdiend, méér dan 81 km. gefietst. Al bij al 'n mooie fietstocht, héél even wat gemiezer in Dilsen (in feite, niet het vernoemen waard) en in de buurt van Boorsem, kwam de zon er even door.
Morgen komt de kleinzoon en dan moeten bomma en bompa voor oppas spelen. Misschien in de late namiddag nog rap de deur uit ....?
Het was vanmorgen even overleggen, wandelen of fietsen. Normaal gezien had ik het fietsen voor morgen voorbehouden, maar de zon begon al ferm te schijnen. Na 'n bezoek aan de buienradars, kwam ik echter tot de conclusie dat het weer, vandaag en morgen hetzelfde zou zijn. Ik heb dan maar besloten mijn schaakteam deze namiddag niet in de steek te laten en in de voormiddag te gaan wandelen. Ik diende sowieso naar de bakker te gaan, 'n extra lus op voorhand, kon er dan wel bij.
Ik vertrok doorheen de Sint-Servaaswijk om via dat bospad aan de Bosstraat, links af naar de Kewithstraat te wandelen. En vanaf dat punt was het met de zon in de ogen. Foto's maken is dan niet zo evident. Eens over het oud spoor, was het naar beneden naar het jaadpad met de oude spoorbrug op de achtergrond. Het was rustig aan het kanaal op één visser na. Gezien de doorgang achter Sappi op weekdagen steeds gesloten is - ook al is het bedrijf bijna dicht - diende ik terug omhoog te stappen om via de drukke Tongerse Steenweg naar mijn bakker te gaan. Ik diende twee broden mee te nemen zodat we wat in de vriezer konden steken.
En mijn laatste foto's, we zijn zoals gezegd, gisterennamiddag onze horeca gaan steunen. Lekkere pannenkoek met warme krieken. Daarna nog wat door het centrum gekeuveld en gezien dat vele winkeliers hun etalage al versierd hebben in het teken van carnaval. Nog 'n kleine twee weken en de Bèssemkaravaan zal weer uittrekken.
En o ja, die 9,35 km/uur, laat je niet misleiden. Strava had blijkbaar kuren. Gelet op mijn beweegtijd wandelde ik tegen 6,26 km/uur. Ik wandel soms wel snel, maar vliegen kan ik nog niet.
Amaai zeg, het is al lang geleden dat ik op zo korte tijd, zo dikwijls "goedemorgen" heb moeten zeggen. Ik kwam deze voormiddag in het bos heel wat wandelaars tegen van de Sparrentrippers, een wandeling uitgezet met pijltjes. Veel heb ik deze morgen niet moeten nadenken over hetgeen ik vandaag wilde doen, 'n boswandeling maken.
En ik moet zeggen, het is 'n aangename wandeling geworden, ondanks die vrieskoude van deze ochtend. Ik was al om 8u17 op pad om via de Roelerdreef het bos in te trekken. Aan die weide zag je nog goed dat het gevroren had deze nacht. Aan de boomstronk ging het rechtdoor naar de grote weg Lanaken - Zutendaal.
Aan de overkant passeerde ik eerst het rusthuis en dan het ziekenhuis. En dan begon het, het ene groepje na het andere passeerde mij, al dan niet met hond, al dan niet met wandelstokken, maar allemaal goed gekleed voor 'n stevige wandeling. We dienden wel met zijn allen onder die omgevallen boom te stappen. Toch effe uitkijken! En dan die laaghangende zon, het leverde wel enkele mooie foto's op.
Via de Sprokkelstraat en de Blindevijversweg, was het tijd om terug te keren. Onderweg nog 'n mooie reclame gezien voor 'n hoeveslager en de vlag van carnaval, ... die hangt sinds gisteren bij ons voor het raam.
En deze namiddag, .... misschien de plaatselijke horeca wat steunen met ons beidjes ....?
Van dat misschien - mogelijk - enz. van gisteren, ik hoopte 'n fietstocht te maken, kwam bijna niks in huis. Ik was vergeten dat onze dakwerker vermoedelijk vandaag zou komen opduiken, hij doet die job enkel op zaterdag. Maar om zeker te zijn had ik hem vanmorgen gecontacteerd. Effe erna kreeg ik 'n bericht binnen dat het hem spijt dat de gemaakte afspraak niet kon doorgaan. Hij was bezig met 'n groot project en had derhalve geen tijd meer voor ons. Hij raadde ons aan 'n andere dakwerker te contacteren. Daar zit je dan met - mogelijk - 'n werkje van niks. Maar voor mij is het te hoog op het dak om mij eraan te wagen. Volgende week gaan we ons beraden over het probleem. Ik kon dus wel gaan fietsen, dat was het enige positieve aan mijn verhaal.
Voor dag en dauw was ik deze morgen eerst om brood geweest. De bouwvakkers tegenover onze woning waren toen ook al op post. Maar nu mijn fietstocht.
Het was er eentje waarbij improvisatie troef was. Enerzijds stelde ik in Maastricht vast dat ik mijn drinkbus vergeten was en anderzijds ben ik even van mijn voorziene route afgesukkeld. Ik vertrok via de Bemelerberg, 'n goede waardemeter van mijn fysieke krachten. En zoals gewoonlijk, lukte dat perfect. Vervolgens kwam ik in het gehucht Wolfshuis, horende bij Eijsden-Margraten. Daar zag ik dat het winkeltje van de Tienhovenmolen open was. Mogelijk hadden zij wat drank voor onderweg. De molen stamt uit 1855 en is volledig opgetrokken uit mergel. Deze beltmolen is nog maalvaardig en op zaterdag is dat winkeltje open. Ik heb meegenomen wat voorradig was.
Daarna ging het richting Valkenburg. Ik heb er geen foto's gemaakt, te veel blijven stilstaan doet geen goed aan die oude knoken. Natuurlijk moet ik toch af en toe eens stoppen om wat mondvoorraad binnen te spelen, en waar kun je dat beter doen dan bij mooie vergezichten. In die omgeving ben ik even van mijn route afgedwaald. Maar de dorpjes Klimmen, Hulsberg, Beek en Elsloo ken ik, ik heb dus gewoon de openbare wegwijzers gevolgd en vanzelf terug op het fietsroutenetwerk geraakt.
Via de kerk van Genhout, fietste ik verder door naar Catsop, 'n gehucht horende bij de gemeente Stein. Je zou daar recht dat kapelletje kunnen binnenfietsen. Het dateert van 1848. Ik moest daar rechts aanhouden om langs en over het Julianakanaal te fietsen, terug richting België, naar de gemeente Kotem.
De terugweg was simpel, van Kotem naar Uikhoven, Rekem, Neerharen om vervolgens via de sluis van Lanaken het centrum te bereiken. En omdat deze jongen toch dorst had gekregen, kon mijn favoriete drankje er best nog bij. Daarna 'n warm bad en 'n stevig avondmaal.
Welkom, welkom zou ik zeggen op mijn fiets- en wandelblog. Dagelijk hou ik 'n dagboek bij van al mijn fietstochten in beide Limburgse provincies, zowel de Belgische als de Nederlandse. Ook van mijn wandelingen maak ik 'n verslag. Meestal zijn dat wandelingen in mijn gemeente Lanaken, maar ik durf ook al eens elders te vertrekken. Uiteraard komen daar ook wat foto's bij. En heb ik daarbuiten nog de een of andere anekdote te vertellen, dan lezen jullie dat tussen mijn schrijfsels. Nogmaals, welkom!
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.