Voor een avonturier is in de oerwoudachtige kloven, die verborgen liggen tussen de kammen, een onbedorven wereld te vinden. Mystieke geitenpaden verborgen in barranco's waar rust en schoonheid heersen, die leiden naar de oude woongrotten van de oerbewoners van La Palma. Hun cultuur bevatte een spirituele kracht die werd ingegeven door hun voorouders.
Zij begroeven hun doden in grotten van verschillende afmetingen. er zijn begraafplaatsen gevonden met wel 20 lichamen.
In dit deel van La Palma valt ook de meeste regen. In de winter beuken reusachtige golven tegen de basaltstenen kust dat resulteert in honderden meters hoge kliffen die uit de oceaan oprijzen.
Voor de vroege Palmeros was het ook een thuis, een plek om te vissen en hun geiten te hoeden. Hun aanwezigheid is nog zichtbaar. Het landschap is er bezaaid met tekenen van meer dan 1000 jaar bewoning; stenen muurtjes, altaren, overblijfselen van grotwoningen en talloze rotsinscripties.
_________________________
Op het laatste stuk van het pad doorheen de barranco ontmoet ik iemand die al een lange tijd op weg lijkt. Een jonge 'outlaw' met een enorme rugzak die mij met grote passen passeert. Aan de rand van de klif laat hij zijn last voor zijn voeten vallen, gaat zitten op een rotspunt, strekt zijn benen en vraagt mij of ik zijn taal spreek. "Natuurlijk, ik ben immers een Vlaming". Hij vertelt dat hij Eric heet. Hij is van plan zes maanden in een grot, lager in de kloof en dichter bij de kust, te verblijven. Gans die tijd wil hij zich richten op het universum en mediteren.
"Als je het pad volgt door de barranco zie je overal grotten met platforms en steenmannen," zegt hij.
"Die steenmannen zijn waarschijnlijk namaakaltaren, die kunnen er nog niet zolang staan, ze lijken wel in harmonie met het oerlandschap." "Ja dat weet ik ," antwoord ik.
We babbelen een poosje, Eric lijkt volledig in harmonie met zichzelf en de wereld. Hij zwiert zijn zware last over zijn schouders, we nemen afscheid en met vaste tred loopt hij het pad af verder naar beneden. Hij draait zich om en roept mij na: "Geniet van je reis over de aarde".
"Doe ik, voor de rest van mijn leven," denk ik.











11 reacties op dit bericht
Vis, vis, lange vis...
VIS
Ja!
Mooi!!
Michelly
vissen
Hoeveel gaan ze nu de kilo? t' zijn mooie Wim!
Ik zou je aanraden niet van uw eiland weg te gaan, 't is hier veel te nat en te koud!
Misschien kom ik ooit wel eens langs, je kan de pracht van je eiland in ieder geval mooi weergeven! Je maakt een mens jaloers!
visjes
Je verzameling word goed aangevult
of ze hebben een ander mens blij gemaakt.
knappe vissen met telkens hun verhaal!
Gr.
P-TER
blub
Eens rolden ze over de zeebodem, meegevoerd door de stromingen, gepolijst door het zeebodemzand.
Nu zijn ze getransformeerd in vissen, zwemmend doorheen de tijd.
Ik zou best zo'n toerist willen zijn die op zo'n souvenis stuit, ook al hou ik niet van vis op mijn bord :p
en?
Steen wordt vis of omgekeerd...
Een keisteen, middendoorgebroken;
Daar binnen waren 't prachtige kleuren;
Een zee met wolken, een zeilend bootje,
Een vlag, door de wind in rimpels geplooid;
Er stonden ook letters en cijfers boven.
Maar voor ik dat allemaal goed kon lezen,
Heeft een man mij die twee helften afgenomen
En ze over de schutting weggegooid.
© Hendrik de Vries
kunstwerkjes
Menig toerist zal er weer blij mee zijn, je hebt het er maar druk mee.
mooie vissen
de roeier is knap gevonden.
weer bijgezien.
groetjes
ludo