het begon allemaal nogal kalm,om dik drie uur in de ochtend.... we beginnen stillekes aan routine te krijgen in het vroeg vertrekken om dus in antwerpen de zaken in orde te brengen.... voor onze volgende chalenge!
of te wel met andere woorden, de volgende verwachting..... met als het moest kunnen iets betere uitkomst..... op de wereld lopen veel...... vul zelf maar in...... en iedereen is super sociaal, zeker en vast als het om zichzelf gaat..... oeioeioei.... geen socialer volk dan, maar owee... als het iemand anders betrefd, geven de meesten niet thuis, en mag je al van geluk spreken als je niet bestolen wordt.....
enfin dat ter zake.... Dus terug om te gaan werken... iets na vier uur vertrokken.... In het pallettenfabriek dat op onze weg ligt naar de tol (payage) was het zelfs nog kalm, het personeel was nog maar aan het binnen druppelen..... en daar aan kunnen we zien.... dus dat we redelijk vroeg op pad zijn....
aangekomen direct in actie geschoten.... en om dik half twee in de namiddag, dus klaar... wij blij dat we vroeg thuis zouden kunnen zijn, want al die kilometers vreten toch wel aan je conditie, temeer om dat de rest van je leven gewoon verder gaat natuurlijk, we vinden het sneu voor de hondjes maar meer dan 12 uur in de buik van een donkere camionet zitten om eigenlijk maar drie uurtjes in antwerpen te zijn.... is dierenmishandeling.... zodra we langer in antwerpen zijn, kunnen ze mee !!.... maar nu moeten ze dus braaf ( tussen haakskes dat hopen we, want ze durven al eens beginnen zingen, als ze denken dat we weg zijn)
maar goed.... we komen aan in Luxenburg.... tanken.... betalen..... chit!!!!... ik heb de portemonay, mat bankkaarten, paspoort enzovoort op de richel in antwerpen latenn liggen... dus eerst naar de grote baas, en de situatie uitgelegd, mijn camera als onderpand gegeven, ( ik kon immers niet betalen ) en dan helemaal terug naar antwerpen, om dus de vergeten portemonay te gaan halen..... al die lange uurtjes nog eens overgedaan, in het spitsuur... dus fille's aan op en afritten , en aan de wegen werken..... het was super lang.... we hadden ook nog eens grote honger in antwerpen en op de hoek van onze straat is er een goeie (althans voor de gekochte toestanden) pizzabakker... dus eerst nog een large pizza gegeten met cola... en dan terug op weg..... in Luxenburg onze schulden vereffend, cameraatje terug gekregen.... en om half twee in de ochtend geariveerd, ik was draaierig .... van vermoeidheid.....theo is blijkbaar als een blok in slaap gevallen, de sloor heeft gans de rit voor zijn rekening genomenn.... en ik heb eerst nog een uur of zowat liggen koekeloeren, te moe, en mijn vaste prik... insomnea.... maar ik heb geslapen.... was wel al wakker om dik zeven uur.... en nu is Molly naar boven gekomen... om ons lekker op te vrijen, en zijn liefde te verklaren, hij heeft ons blijkbaar erg gemist... de hondjes natuurlijk ook... maar die hebben we dus deze nacht al heerlijk getracteerd op een stukje vleesworst (charcuterie)... Molly was niet te houden, die is er toen we thuis kwamen.... als een pijl uit een boog vandoor gegaan....
|