Alexandra Maria Lara kwam naar Duitsland toen ze vier jaar oud was. Haar
vader Valentin
Platareanu was in Roemenië een gevraagd acteur en vicedirecteur van het
Nationaal Theater Boekarest. Het gezin vluchtte in 1983 voor het regime van Nicolae Ceausescu naar Duitsland. Alexandra
Maria Lara groeide op in Freiburg im Breisgau, deed het gymnasium
in Berlijn en vervolgens toneelschool.
Ze woont samen met Florian Unger.
Toen ze zestien was verkreeg ze de titelrol van de televisieserie Mensch,
Pia!. Ondertussen beschikt ze over een indrukwekkend cv. Zo speelde ze onder
andere in de televisiefilms Die Bubi-Scholz-Story, Der Tunnel en
Napoleon. In Der
Untergang speelt ze Traudl Junge, de privésecrataresse van Adolf Hitler. Voor deze rol
ontving ze in 2005 de Goldene Kamera voor
beste Duitse actrice.
Kaasrollen Het
beroemde
´Coopers Hill Cheese Rolling and Wake´ is een
historisch,
jaarlijks evenement in Gloucestershire (Engeland). Het principe is
simpel: je rent achter een kaas aan vanaf een berg, je valt een paar
honderd meter naar beneden en gaat vervolgens naar ófwel de
pub,
dánwel het ziekenhuis.
Want die helling is niet zoiets als de heuveltjes die we in Nederland
kennen. Het is een behoorlijk stijl gevaarte en als je eenmaal begint
te rennen... dan zie je er ook echt uit als een kaas die naar beneden
rolt.
Deelname
is eenvoudig:
arriveer bovenaan de heuvel, maak je beslissing,
schrijf je testament en ga! Lees meer op de officiële
website.
Kiteboarden Kiteboarden is rond 2000 voor het eerst in Nederland geïntroduceerd. De
sport bestond al een tijdje, maar was nog niet zo bekend. Kiteboarden
is een combinatie van vliegeren en surfen. Door middel van het insturen
van de vlieger ontwikkelt men trekkracht. Deze kracht wordt gebruikt om
voort te bewegen op een surfplank over het water. Het kiteboarden is al
enkele jaren de snelst groeiende en één van de sensationeelste sporten
ter wereld.
Polo ijshockey te paard heeft het imago van een
elitesport. Daar willen de spelers zelf van af. Het is juist voor
mannen en vrouwen die tegen een stootje kunnen.
De Argentijnen zijn klein van stuk en gedrongen, en ze hebben
gelooide, diepgebruinde gezichten met harde ogen, zoals het hoort bij
mannen van het buitenleven. Een aantal staat langs de rand van het
immense, zes voetbalvelden grote speelveld de wedstrijd te observeren,
terwijl ze reservepaarden bij de teugels vasthouden. Anderen komen
aangedraafd uit de richting van de stallen op alweer verse paarden. Ze
zitten hoog in het zadel en rijden alsof ze hun leven lang bijna niets
anders hebben gedaan, wat vaak ook het geval is.
Argentinië domineert al tientallen jaren de polosport, en als
helpers en verzorgers van kampioenen horen deze mannen bij een speciale
kaste in dit miniuniversum. Uiteindelijk zijn het de spelers die het
balletje tussen de doelpalen slaan, maar de helpers zorgen ervoor dat
er altijd een vers paard klaarstaat voor een tussentijdse wissel, dat
het zadel goed zit en dat de teugels bevestigd zijn. Het paard maakt de
polospeler en daarom is de man die het paard prepareert bijna net zo
belangrijk als de man die het paard bestijgt.
Men kan zich misschien een voorstelling maken van het soort publiek
dat polowedstrijden bezoekt, maar de Argentijnse verzorgers vallen uit
de toon op de Dutch Polo Masters op Polo Club Vreeland. Ze dragen half
afgezakte spijkerbroeken en verwassen T-shirts waarop nog net een
merknaam te lezen is, of een aankondiging van een ander polotoernooi.
De meesten hebben dik, zwart en lang krullend haar, dat ze in een
paardenstaart dragen.
De paarden zijn van hetzelfde type als de verzorgers klein,
krachtig gebouwd en trots. Een paard wordt voor een polowedstrijd
speciaal geprepareerd. De manen zijn geschoren, zodat de speler goed
zich heeft op een bal en de stick niet verstrikt kan raken in de haren.
Om dezelfde redenen bindt men de staart op, soms met een zogenaamde
Argentijnse knoop, maar veel vaker gewoon met een stuk tape. Om de
benen wikkelen de verzorgers voor de wedstrijd zwachtels, en veel
paarden dragen ook nog eens peesbeschermers en zogenaamde
springschoenen, die om de hoeven zitten.
De ruiters dragen stevige, hoge laarzen, witte broeken, dikke
kniebeschermers, shirts in de kleuren van hun team en een helm met een
uitzonderlijk brede klep. De veiligheidsbril is standaard, want polo is
bepaald niet ongevaarlijk; de sport is het Formule 1-racen zelfs
voorbijgestreefd als de gevaarlijkste sport ter wereld. Deze dubieuze
eer wordt gekoesterd door de spelers zelf, die het beeld van
elitesport willen bijstellen. Polo, benadrukken ze, is voor mannen en
vrouwen die tegen een stootje kunnen.
Het is ijshockey te paard, zegt Martijn van Scherpenzeel,
initiatiefnemer van de Dutch Polo Masters. Er mag veel in het contact
tussen tegenstanders, de paarden gaan met een snelheid van 60 kilometer
per uur over het veld, en de bal bereikt soms snelheden van 200
kilometer per uur. Dan gebeurt er natuurlijk wel eens een ongelukje. En
je kunt je voorstellen dat het niet prettig is om in volle galop te
vallen, en dan ook nog eens het risico te lopen dat je een paard van
600 kilo over je heen krijgt.
Op de zonovergoten zondag in Vreeland gebeuren er geen ongelukken,
maar als het spel zich verplaatst naar de zijde waar het publiek zich
heeft verzameld, is goed te zien en te horen dat het er stevig aan
toegaat. Twee tegenstanders achtervolgen de bal zij aan zij in
vliegende galop. Het paard dat zich aan de buitenkant bevindt, wordt
steeds meer naar de rand geduwd, en schuurt ten slotte duidelijk
hoorbaar met een been langs de twintig centimeter hoge, houten rand die
het speelveld begrenst. Het paard dreigt te vallen, een Argentijnse
speler vloekt in het Spaans, het publiek langs de kant deinst
geschrokken achteruit, maar dan heeft het dier zijn evenwicht alweer
hersteld en haalt men langs de kant opgelucht adem..
De ruiters vormen de elite van het polo, als ze hun helmen afzetten
is er opeens weinig meer dat ze van de helpers onderscheidt. Ze brommen
korte commentaren, onderwijl de paarden en elkaar bekloppend. En als de
ruiters zijn afgestegen, blijkt dat ze ook op dezelfde manier lopen als
de helpers; een beetje houterig, sommigen trekkebenend vanwege de
blauwe plekken en beurse ledematen, en met kromme benen door een leven
lang te paard. Paarden zijn van hetzelfde type als de verzorgers:
klein, krachtig en trots.
Snoop Dogg is voor de zoveelste maal ontsnapt aan een effectieve
gevangenisstraf. De Amerikaanse rapper werd veroordeeld tot een
taakstraf van 160 uur en een drie jaar voorwaardelijke gevangenisstraf.
Een rechter in Californië vond dit de gepaste straf, nadat de hiphopper
zelf schuld had bekend aan illegaal wapenbezit.
De 35-jarige
rapper, wiens echte naam Calvin Broadus luidt, werd vorig jaar
aangehouden op een vliegveld in Orange County met een opvouwbare
wapenstok in zijn handbagage. Maar de rapper bleef beweren dat de stok
een filmrekwisiet was. Donald Etra, de advocaat
van Snoop Dogg, is zeer tevreden met de uitspraak. "Snoop wil muziek
maken, niet voor een rechter verschijnen. Hij wil zich opnieuw
concentreren op wat belangrijk is in zijn leven. En dat zijn muziek,
filmprojecten en optredens." De hiphopper werd ook gevraagd een
schenking van 10.000 dollar te doen aan de liefdadigheidsvereniging
Right Trak. De 35-jarige artiest is niet aan zijn proefstuk toe. Als
kind kwam Snoop Dogg geregeld in aanraking met justitie vanwege zijn
druggebruik. Sinds hij de middelbare school verliet, zat hij drie jaar
lang geregeld 'ns in de gevangenis. Maar daarna wist Snoop de cel
telkens te ontlopen. Snoop werd in 1990 al eens veroordeeld voor
cocaïnehandel en toen besloot de rechter dat hij zijn hele leven lang
geen wapen mag dragen. In 1993 werd het voormalige lid van de
straatbende "Crips" vrijgesproken voor moord. (LEE
In een zwembad in Londen heeft het grootste
dinner onder water plaatsgevonden. In totaal doken 500 hongerige gasten
in het water voor de recordpoging.
Op het menu stonden een voorgerecht met gerookte zalm, krab en
asperges als hoofdgerecht, en een dessert met munt. Met de recordpoging
wilden de organisatoren ook geld inzamelen voor het goede doel.
Ondanks het driegangenmenu gingen de deelnemers niet met een
gevulde maag naar huis. Omdat onder water eten niet zo praktisch is,
kreeg iedereen slechts één hapje per gang. Elk hapje was bovendien met
jelly omwikkeld zodat het niet zou wegdrijven.
Hamsters zijn leuke diertjes om in huis te halen als je geen zin hebt in de rompslomp van een écht huisdier. Een hok plaatsen, hamster erin en klaar is Kees, denken we. Voor alle zekerheid trokken we eens bij dierendokter Rob Lückerath aan de bel om hem te vragen of het wel zo eenvoudig is. W aar moeten we allemaal op letten wanneer we overwegen een hamster te kopen?
Dierendokter Rob Lückerath: 'De aanschaf van een hamster moet goed worden voorbereid, dat geldt trouwens voor ieder dier. Een dier is in alle opzichten afhankelijk van de mens en dat schept verantwoordelijkheden (verzorging, voedsel, onderhoud kooi...).'
'Als je een beestje gaat kopen moet je er op letten dat het gezond is. Het beste is om aan het einde van de middag naar de winkel te gaan. De hamster is dan tenminste wakker en kan onderzocht worden. Een gezonde hamster heeft glinsterende kraaloogjes en een droge neus. Je moet ook testen of het diertje niet agressief is. Strijk eens met je vinger over de rug, een normale hamster staat dit toe. Wanneer dit allemaal gedaan is, til je haar op en controleer je de 'poep'. Een hamster heeft droge keutels (net als een muizenkeutel). Dit betekent dat het achterste vrij moet zijn van kleverige ontlasting. Als het diertje nog slaapt, maak het dan voorzichtig wakker. Een gezonde hamster zal actief gaan bewegen.'
Kopen we het best een jong of een oud diertje?
'Je moet weten dat een hamster niet zo oud wordt, gemiddeld zo'n 2 tot 3 jaar. Als je een diertje koopt, moet je dat goed beseffen. Als je voor de eerste keer een hamster koopt, is een diertje van zes weken prima. Koop je ze jonger dan zijn ze uiterst speels, gevoeliger aan manipulatie en is het lastiger om ze te tam te maken. Diertjes ouder dan een half jaar wennen moeilijker aan mensen. Ze hebben er dan ook al een kwart van hun leven op zitten.'
Hoe gaat dat in zijn werk, het tam maken van een hamster?
'Het doel is om de hamster te laten wennen aan de mensen in huis. We gaan dat in een paar stappen doen. Zoals bij de meeste dieren kunnen we voedsel als hulpmiddel gebruiken. Je pakt een stukje voer dat ze heel erg lekker vinden. Hou in de gaten wat ze het eerst uit haar bakje neemt en serveer haar dat dan. Hou haar de lekkernij voor en babbel tegen haar. Na verloop van tijd neemt ze het uit je hand. Vervolgens gaan we ze ook zachtjes over de rug strelen. Neem de tijd! Kunnen we de hamster voeren, dan gaan we een stapje verder. We gaan proberen het diertje van op de hand te voeren. Dit vraagt heel veel geduld. Zorg dat het diertje niet uit de handen valt.'
Hoe dienen we ons thuis verder te organiseren?
'In de winkel staan allerlei kooien, van groot tot klein. Bij de keuze van een kooi moet je rekening houden met het feit dat hamster graag wil klimmen, graven en zich verstoppen. Neem dus een kooi met horizontale tralies en vergeet niet dat er een deksel op moet liggen, anders is ze zo haar kooi uit. Het beste is om vooraf een kooi te kopen en die volledig in te richten. Vooral met kinderen is dat voorbereiden een belangrijke eerste stap, om uit te leggen wat het inhoudt om een diertje te hebben.'
'Komen we dan na de aanschaf van onze nieuwe kameraad thuis, laat haar dan rustig de nieuwe woonst verkennen. Meestal verdwijnen ze direct in hun slaaphuis om vanuit deze beveiligde omgeving de boel te overzien. Kinderen moeten goed beseffen dat het diertje nog schuw is en de eerste tijd rust vraagt. Laat ze dus niet met al hun vriendjes om de kooi heen gaan staan en opgewonden staan doen.'
Wat zetten we op het menu?
'In de natuur voeden hamsters zich met zaden en granen. Ook fruit en groenten vinden zij een lekkernij.Een hamster eet keurig met 2 pootjes en werkt dat voedsel keurig naar binnen.'
Het dier heeft ook niet voor niks zijn naam geleend aan het werkwoord hamsteren.
'Een hamster eet niet al het voer op dat ze vindt. Ze stopt een groot gedeelte in haar wangzakken. Iedere wangholte is een soort van opslagplaats. Dat opgeslagen voer neemt ze mee naar haar woning, waar ze alles weer uit de zakken haalt, en in de voorraadkast stopt.'
Wat leg je op de bodem van de kooi?
'Het beste zijn houtkrullen, geen krantenknipsels of fijne gemalen spulletjes, want die kunnen voor een hoop ellende zorgen.'
Nog een laatste tip?
'Hamsters zijn schemerdieren. Zij slapen dus overdag en zijn 's nachts actief. Hou daar bij de aanschaf rekening mee.'
Katie Melua Katie Melua groeide op in Kutaisi en later in Batoemi, gelegen aan de kust. Op achtjarige leeftijd verhuisde ze met haar ouders naar Belfast, Noord-Ierland en nog later naar Londen. Dit vanwege het beroep van haar vader, hartspecialist.
In Londen ging Katie Melua naar de BRIT School for the Performing Arts & Technology. Deze door de muziekindustrie ondersteunde school staat bekend als leverancier van beroemde artiesten. In 2003 werd Katie Melua ontdekt tijdens een showcase door Mike Batt (zelf ook zanger en tekstschrijver, maar ook arrangeur en producent) die op zoek was naar een zangeres met aanleg voor jazz en blues.
Haar eerste album Call Off The Search werd in 2003 uitgebracht. Hierop staan twee nummers van haarzelf. Haar tweede album Piece By Piece kwam uit op 26 september 2005.
Op 19 maart 2005 kwam haar grootste droom uit door samen met overgebleven leden van de Britse rockband Queen 'Too Much Love Will Kill You' te spelen op een anti-AIDS-concert in Zuid-Afrika. Het concert bracht een recordbedrag in de strijd tegen AIDS/HIV op.
Op haar tweede album staat onder andere de single Nine million bicycles, dat zij zong op het kerkelijk huwelijk van Prins Pieter-Christiaan met Prinses Anita. Dankzij de extra aandacht die Melua door dit optreden kreeg, begon haar populariteit in Nederland toe te nemen.
In 2007 maakte Katie Melua haar opwachting tijdens het openingsgala van het North Sea Jazz Festival in Rotterdam, maar ook op het festival, waar ze in 2004 voor de eerste keer optrad (toen nog in Den Haag), zal ze een optreden verzorgen. Er werd gelijk gebruik van de gelegenheid gemaakt om een tegel op de Walk of Fame Europe in te wijden.
Alessandra Ambrosio is geboren in Erexim (Brazilië) op 11 april 1981. Ze deed op 15-jarige leeftijd mee aan Elite's Look of the Year en dat leverde haar meteen een contract op. Kledingmerk Guess? zag als eerste het potentieel van Alessandra en maakte de jonge Braziliaanse het gezicht van zijn campagne. Ondertussen was Ambrosio te zien op de covers van de belangrijkste mode-tijdschriften. Ze loopt catwalks voor Laura Biagiotti, Christian Lacroix, Byblos, Fendi, Issey Miyake, Kenzo, Christian Dior, Nicole Miller en Oscar de la Renta. Alessandra sleepte ook een aantal erg lucratieve deals binnen: met Revlon Cosmetics, Gap, Calvin Klein Eyewear en Giorgio Armani.