Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto

bestblogs artist_lover
Foto
ARTIST LOVER

24-06-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Editors, Manic Street Preachers en Sigur Rós op Pukkelpop

Editors, Manic Street Preachers en Sigur Rós op Pukkelpop

Om de Editors te bekijken druk op de foto.

.
Pukkelpop heeft weer een pak nieuwe namen toegevoegd aan zijn affiche. Onder meer Sigur Rós, Editors, Manic Street Preachers, Arsenal en De Jeugd van Tegenwoordig zakken op 15, 16 en 17 af naar de wei van Kiewit in Hasselt. Organisator Chokri Mahassine maakte de nieuwe namen gisteren bekend.

Sigur Rós was in 2000 nog een van de ontdekkingen in onze kleine Club tent, maar groeide in de tussentijd uit tot een van de spannendste live acts van haar generatie en staat dus terecht hoog op de affiche van Pukkelpop 2008".

Andere topper die aan de affiche is toegevoegd is Editors, die in 2005 en vorig jaar nog op het podium van Pukkelpop stonden. Ook Cold War Kids, DeadMau5, het Zweedse Meshuggah, de Noren van Animal Alpha, De Jeugd Van Tegenwoordig, Le Le en aka The Junkies zijn nieuw, net als Those Dancing Days The Like MaxNormal.TV en Moveis Coloniais de Acaju.

Het festival verwelkomt daarnaast "de crème de la crème van de Belgische scene": Das Pop, Monza, Girls in Hawaii, Arsenal, Tim Vanhamel, The Black Box Revelation, A Brand, Creature With The Atom Brain, The Germans, Headphone, Freaky Age, Motek, The Hickey Underworld, COEM, Amenra, Lemon en Roadburg zijn samen met Soulwax, 2manydj's en Dr. Lektroluv (eerder al bekend) "de tricolore trots van de affiche".

24-06-2008 om 14:04 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tommy Lee werd vegetariër om Pamela terug te winnen

Tommy Lee werd vegetariër om Pamela terug te winnen

De afbeelding “http://i298.photobucket.com/albums/mm275/dimieken/tommy-lee.jpg” kan niet worden weergegeven, omdat hij fouten bevat.
Enfant terrible Tommy Lee (45) heeft wel degelijk een inspanning moeten leveren voordat zijn ex Pamela Anderson (40) ermee instemde terug bij hem in te trekken. Moest hij stoppen met roken, snuiven en zuipen? Nee. Moest hij zijn pornocollectie naar het containerpark dragen? Neen. Moet hij voortaan zelf zijn sokken oprapen en zijn hemden strijken? Driewerf neen, maar Tommy zal voortaan geen sappige biefstukken meer verorberen. Hij is ervan overtuigd dat zijn overstap naar een vegetarisch dieet de doorslaggevende factor is geweest om dierenvriendin Pamela weer in huis te krijgen.

"Sinds vier weken ben ik vegetariër. Ik was bereid om eender wat te proberen", verklaart Tommy.

Voor het welzijn van hun twee zonen, de 12-jarige Brandon en de 10-jarige Dylan, zijn Pamela en Tommy altijd close gebleven. Ze is in tussentijd wel twee keer getrouwd geweest: met Kid Rock en met Rick Salomon. Beide huwelijken duurden slechts enkele maanden.

Pamela bereidt zich voor op haar nieuwe docu-serie 'Pam - Girl on the Edge', dat ze zelf omschrijft als "een kunstproject en een zelfportret", niet zomaar een reality show. Ze zal de reeks ook zelf regisseren en monteren.

24-06-2008 om 13:54 geschreven door artist lover


» Reageer (1)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Matthew McConaughey hangt het varken uit in Nicaragua

Matthew McConaughey hangt het varken uit in Nicaragua

De afbeelding “http://i298.photobucket.com/albums/mm275/dimieken/matthew-mcconaughey.jpg” kan niet worden weergegeven, omdat hij fouten bevat.
Zijn zwangere vriendin, het Braziliaanse model Camila Alvez, zal het niet graag horen en vermoedelijk zal Matthew McConaughey een woordje uitleg mogen geven aan het meisje. Website starpulse.com heeft immers details over het surftripje dat de aanstaande papa vorige week maakte naar Nicaragua. Daar raakte hij zo aan de zuip dat hij de bar moest buitengedragen worden nadat hij elke vrouw die hem onder ogen kwam probeerde te versieren. De nacht voordien was hij zo dronken dat hij in een gracht sukkelde.

"Hij leek wel achttien"
De locals in 'The Iguana Bar' in San Juan Del Sur waren geschokt door het gedrag van de acteur. "Hij klampte elke knappe vrouw aan. Hij was zo dronken dat hij wel een kerel van achttien leek. Vrijdag viel hij flauw in een gracht, de volgende nacht was hij zo dronken dat hij de bar moest uitgedragen worden", aldus een ooggetuige.

Te dronken om te scoren
Amber, een Nicaraguaanse, beweert dat McConaughey haar en haar vriendin probeerde te versieren. Hij werd echter lastig toen hij zijn flipflops kwijtraakte. "Hij stond op een tafel, en schreeuwde in dronken, gebroken Spaans: 'ik ben mijn flipflops kwijt'. Toen hij merkte dat hij gefilmd werd, rukte hij een meisje de camera uit haar hand en probeerde die stuk te slaan. Toen dat niet lukte, greep hij het meisje vast en begon hij met haar te dansen. Hij danste met een heleboel vrouwen, maar hij was te dronken om te scoren".

Respect kwijt
Een andere local: "Hij was in zijn eentje, wat iedereen verbaasde. Die kerel dronk alles door elkaar en tegen de tijd dat hij zaterdagavond moest buitengedragen worden, had hij iedereens respect kwijtgespeeld".

24-06-2008 om 13:50 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anita Ward
Anita Ward
Om Ring My Bell te bekijken druk op de foto.



.

Anita Ward (Memphis (Tennessee), 20 december 1956) is een Afrikaans-Amerikaanse zangeres.

Anita brak in Nederland en België alleen door met het nummer "Ring My Bell" in 1979. In eerste instantie vond ze het nummer zelf niets aan, maar het bleek echter een gouden greep uit haar carriére want dit was haar enige echte grote hit. Het wordt op de dag van vandaag nog vaak in disco's gedraait.

Verder treed ze nog regelmatig op met grote evenementen zoals:

  • Op oudjaarsavond in 2002 zong ze "Ring My Bell" bij het Times Square in New York.
  • Op oudjaarsavond in 2005 zong ze in haar geboortestad Memphis in the Bealstreet. Daar zong ze haar grootste hit "Ring My Bell" en andere discosongs.

24-06-2008 om 12:44 geschreven door artist lover


» Reageer (2)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Samen leven
Samen leven

De afbeelding “http://i298.photobucket.com/albums/mm275/dimieken/Elena-Santarelli-3.jpg” kan niet worden weergegeven, omdat hij fouten bevat.

in zachte tegenwind

 

 

mag ik de wind

even spreken

die verkillend

langs me gaat

 

me in de kou

laat staan en

bulderend over

samen leven gaat

 

je vlaagde speels

in lente geven

plaagde zomers in een

bui twee keer beleven

 

hagelde in

laatste dagen toen

bliksemslagen mij steeds

vaker op mijn donder gaven

 

in zachte tegenwind kom

ik je morgens tegen en als

de zon opgaat in samen spreken

weten we de hoek waaruit die waait

 

24-06-2008 om 11:36 geschreven door artist lover


» Reageer (1)
23-06-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Peaches and Herb
Peaches And Herb.
Om Reunited te bekijken druk op de foto.


.

23-06-2008 om 19:24 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onenigheid tussen Olsen-tweeling

Onenigheid tussen Olsen-tweeling

De afbeelding “http://i298.photobucket.com/albums/mm275/dimieken/olsen-tweeling-1.jpg” kan niet worden weergegeven, omdat hij fouten bevat.
Het botert even niet zo tussen de beroemde tweelingzusjes Mary-Kate en Ashley Olsen. Dat vertelt een bron aan de New York Post. Geruchten over de onenigheid staken vorige week de kop op toen de actrices apart van elkaar een interview gaven aan de Amerikaanse modekrant 'Womens Wear Daily' over hun nieuwste modelijn Elizabeth and James.

Volgens de bron houden de 22-jarige zusjes, die nog twee andere kledinglijnen hebben, ook gescheiden werkbesprekingen. "Er is iets tussen hen gebeurd en ze hebben het nog niet uitgepraat." Over de oorzaak van de ruzie is niets bekend.

23-06-2008 om 17:02 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Slechtste cover ooit van Celine Dion en Anastacia

Slechtste cover ooit van Celine Dion en Anastacia

Om Celine Dion te bekijken druk op de foto.


De Canadese zangeres Celine Dion en haar Amerikaanse collega Anastacia hebben de slechtste cover van een nummer aller tijden op hun geweten. Dat blijkt uit een peiling van het Britse tijdschrift Total Guitar die gisteren is gepubliceerd.

Tijdens een optreden in Las Vegas zes jaar geleden zongen de twee het nummer 'You Shook Me All Night Long' van AC/DC. Volgens het tijdschrift deden ze dat zo tenenkrommend slecht dat het neerkwam op 'heiligschennis'.

Op de tweede plaats eindigden de Sugababes en Girls Aloud met Walk This Way, naar het nummer van Aerosmith en Run DMC. De Ierse jongensgroep Westlife werd derde met een cover van More Than Words van Extreme.

De beste cover daarentegen was All Along The Watchtower van Jimi Hendrix. Dit nummer was oorspronkelijk van Bob Dylan.

23-06-2008 om 13:49 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Surfvrienden McConaughey slaags met paparazzi

Surfvrienden McConaughey slaags met paparazzi

De afbeelding “http://i298.photobucket.com/albums/mm275/dimieken/mcconaughey.jpg” kan niet worden weergegeven, omdat hij fouten bevat.
Een groepje surfers is slaags geraakt met een dozijn paparazzi die Matthew McConaughey wilden fotograferen. De Amerikaanse acteur werd lastiggevallen door de fotografen terwijl hij probeerde te surfen, zo is te zien op een video op entertainmentwebsite TMZ.

Bij het opstootje zou een paparazzo een gebroken neus hebben opgelopen, terwijl de camera van een ander sneuvelde toen hij tegen de rotsen werd geduwd. De 38-jarige McConaughey was niet betrokken bij de vechtpartij. Volgens de politie heeft een fotograaf aangifte gedaan wegens mishandeling. Er zijn geen arrestaties gepleegd.

23-06-2008 om 13:34 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jeroem Van Der Boom
Jeroem Van Der Boom
Om Jij Bent Zo te bekijken druk op de foto.

.

23-06-2008 om 12:19 geschreven door artist lover


» Reageer (1)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bobby Mcferrin
Bobby Mcferrin
Om Don't worry be happy te bekijken druk op de foto.



.

Robert (Bobby) McFerrin Jr. (11 maart 1950) is een in New York geboren Amerikaanse a capella-zanger, die beïnvloed is door de jazzmuziek. Hij is vooral bekend van zijn wereldwijde hit Don't Worry, Be Happy uit 1988. Dit lied, uit de film Cocktail met Tom Cruise, voerde internationaal de hitlijsten aan. Het lied werd door George H.W. Bush gebruikt in zijn verkiezingscampagne voor het presidentschap in 1988, totdat Bobby McFerrin bezwaar maakte. Het lied werd in Nederland gecoverd door Alfred Lagarde, alias Johnny Camaro.

Zijn vader, Robert McFerrin sr., was de eerste zwarte solo-zanger in de Metropolitan Opera. In 1958 verhuisde de familie McFerrin naar Hollywood, toen Robert McFerrin gevraagd werd de zangpartij van Sidney Poitier te verzorgen in de film Porgy and Bess. De jonge Bobby McFerrin begon in deze periode met muziekles. Aanvankelijk speelde hij klarinet, maar hij stapte al snel over naar de piano. Even overwoog Bobby McFerrin priester te worden, tot hij als tiener definitief voor een carrière in de muziek koos.

In 1977 begon Bobby McFerrin, die tot dan toe als pianist in een band getourd had door de Verenigde Staten, met zingen. Hij werd zanger van de groep Astral Project uit New Orleans. Daarna tourde hij met de jazz-zanger Jon Hendricks. Zijn ster als zanger rees gestaag in de volgende jaren. In 1980 kon hij optreden op het The Playboy Jazz Festival, een jaar later op het Kool Jazz Festival in New York. Kort hierna bracht hij zijn eerste album uit. In 1983 maakte hij zijn eerste tournee door Europa. Hij specialiseerde zich in optredens zonder voorbereid materiaal en waarbij geen begeleiding gebruikt werd. Hoewel het Europese publiek in eerste instantie enigszins terughoudend reageerde, werd hij al snel een gevierd zanger. De Duitse pers noemde hem een Stimmwunder. Opnames van deze optredens werden uitgebracht op het album The Voice.

Op zijn derde album Simple Pleasures uit 1988 stond Don't Worry, be Happy. Voor dit lied ontving hij twee Grammy's. Het album en vooral het lied brachten Bobby McFerrin in het middelpunt van de popmuziek. In plaats van zijn populariteit uit te buiten, nam Bobby McFerrin een sabbatical op. In deze periode begon hij zich toe te leggen op het dirigeren. Hij volge lessen bij onder andere Leonard Bernstein, Gustav Meier and Seiji Ozawa. Op zijn veertigste verjaardag mocht hij het San Francisco Symphony Orchestra dirigeren.

Hierna nam hij het klassieke album Hush op met de cellist Yo-Yo Ma. In 1994 werd McFerrin benoemd tot creative director van het St. Paul Chamber Orchestra en bracht hij het album Paper Music uit, een verzameling opnames van McFerrin als dirigent.

Sindsdien heeft Bobby McFerrin opgetreden met vermaarde orkesten. Hij is getrouwd en heeft drie kinderen.


23-06-2008 om 11:58 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
22-06-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een bos liefde
Een bos Liefde

De afbeelding “http://img130.imageshack.us/img130/5338/go4islafisher003oq3.jpg” kan niet worden weergegeven, omdat hij fouten bevat.

22-06-2008 om 23:54 geschreven door artist lover


» Reageer (2)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bobby Blue Bland
Bobby Blue Bland
Om Manday Nlues te bekijken druk op de foto.

.

22-06-2008 om 19:39 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kenny Wayne Stepherd
Kenny Wayne Stepherd
Om Prison Blues te bekijken druk op de foto.

.

22-06-2008 om 17:12 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Charlie Wood
Charlie Wood
Om Festival Reus Blues te bekijken druk op de foto.

.
Nog geen jaar geleden leerde ik het werk van Charlie Wood kennen, en dadelijk behoorde ik tot zijn fans, want Charlie is een keyboardspeler en zanger van grote klasse. Die cd "Lucky" liet mij kennismaken met de uitstekende zangkwaliteiten van Charlie en zijn funky toetsenwerk op hammond B3 en piano, en niet alleen dat, want Charlie speelt ook nog de drum- bas en gitaartracks op deze cd. Als vaste huismuzikant in de "King's Palace", een bekende club op Beale street in Memphis, kent hij na vele jaren optreden natuurlijk het klappen van de zweep. Met die soepele prachtstem van hem brengt hij songs die varieren van pure blues tot Jazz, maar meestal met een portie New Orleans invloed. Die stem van hem heeft wat van Ray Charles feeling, en de klankkleur van zowel Georgie Fame als James Taylor, een ideale combinatie dus om jazzy bluessongs te brengen, hetgeen de songs op deze cd dan ook zijn. Pure clubmuziek, je kan je zo inbeelden dat je in die bluesclub op Beale Street zit en geniet van die lekkere muziek van Charlie Wood en zijn band “The New Memphis Underground”, een achtkoppige formatie van uitstekende muzikanten, stuk voor stuk vakmensenwaaronder de bekende harpspeler Billy Gibson, die ook op hetzelfde platenlabel Daddy-O records zijn releases uitbrengt. “Let It Rip” het eerste nummer is een knap gezongen shuffle, met uitstekende boogie woogie piano-interventies van Charlie. Die uiterst wendbare stem van hem maakt van alle songs iets bijzonders. “Brand New Feeling” is een van die songs waarin wat Ray Charles bovenkomt. In “Too much Is Not Enough”, een snel gezongen boogie met uitstekend pianowerk, zijn ook de blazers van de band, saxofonist Kirk Smothers en trompetist Marc Franklin, uiterst actief. Enkele bekende bluescovers, waaronder “Send me Someone To Love” van Percy Mayfield en “Drown In My Own Tears” van Henry Glover, in een versie die in niets moet onderdoen voor de versie van Ray Charles, maar het merendeel is eigen werk (10 van de 14 songs). Het grappige, hoekig gezongen “Don’t Let The Money Get Funny, Honey’ is een van die eigen songs, net als “Almost Forgot About The Blues”, een slowblues waar Charlie weer eens zijn uiterst soepele stem kan tonen, die dat bluesgevoel uistekend kan overbrengen. “Coffee is for me” draagt de geest van “Rocket 88” in zich, de song waarvan beweerd wordt dat het de eerste rock ‘n ‘roll song was. Dit rockt in alle geval als de swingende neten. Maar in de bluesy, langzamere songs is Charlie op zijn best, die stem met al zijn wendingen en intonaties is zo ’n genot om naar te luisteren, en als daarachter dan die romige klank van de Hammond B3 opduikt krijg je dat echte Muscle Shoals of Stax geluid. Zo een nummer is “You Don’t Really Want To Know”, zonder meer de beste song op deze cd, die het predikaat “All Killers,No Fillers” van mij al lang verdiend had. Deze song zit vanaf nu in’t speciale mapje van mijn MP3 speler met de “kippevel” momenten. Moet ik nog meer zeggen?

22-06-2008 om 16:48 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BB King
BB King
Om Blues Boys Tune te bekijken druk op de foto.

.

Riley B. King (Itta Bena (Mississippi), 16 september 1925), beter bekend als B.B. King, is een bekende Amerikaanse bluesgitarist. op 15 december 2006 ontving B.B. King de hoogste burgeronderscheiding, de Medal of Freedom.

Zijn bekendste hit is waarschijnlijk: "The Thrill Is Gone" uit 1970.

King werd geboren op een plantage en spendeerde een groot deel van zijn jeugd samen met zijn moeder en grootmoeder werkend als een sharecropper. Hij zegt dat hij, voor hij van zijn andere talenten weet had, 35 cent voor elke 45 kg katoen betaald kreeg. Reeds vroeg raakte King in de ban van zwarte muzikanten als T-Bone Walker en Lonnie Johnson, en jazzartiesten zoals Charlie Christian en Django Reinhardt. Snel ontwikkelde King zijn eigen muzikale vaardigheden in de kerk bij het zingen van gospel.

In 1943 verhuisde B.B. King naar Indianola, Mississippi. Drie jaar later verhuisde hij weer naar Memphis, Tennessee, waar hij zijn gitaartechnieken verfijnde, met de hulp van zijn neef, country bluesgitarist Bukka White.

Uiteindelijk begon King zijn muziek live op het radiostation van Memphis WDIA te brengen, een station dat juist een draai had gemaakt door enkel zwarte muziek te spelen, iets wat zeer opmerkelijk was toen. On air begon King The Pepticon Boy te gebruiken, wat later Beale Street Blues Boy werd. Die naam werd afgekort tot gewoonweg Blues Boy, wat uiteindelijk B.B. werd.

In 1949 begon King songs op te nemen onder contract met RPM Records. Veel van zijn vroege opnames werden geproduceerd door Sam Phillips, die later het legendarische Sun Records zou stichten.

In de jaren 1950 werd B.B. een van de belangrijkste namen in R&B muziek, met een imposante lijst van hits zoals "You Know I Love You", "Woke Up This Morning", "Please Love Me", "When My Heart Beats Like a Hammer", "Whole Lotta' Love", "You Upset Me Baby", "Every Day I Have The Blues", "Sneakin' Around", "Ten Long Years", "Bad Luck", "Sweet Little Angel", "On My Word of Honor" en "Please Accept My Love". In 1962 begon King bij ABC-Paramount Records.

In November 1964 nam B.B. King het legendarische album Live at the Regal op in het Regal Theater te Chicago.

King vond zijn eerste succes buiten de bluesmarkt in 1969 met zijn remake van Roy Hawkins' melodie, "The Thrill Is Gone", dat een hit werd in zowel de pop- als de R&B-hitlijsten, een zeldzame gebeurtenis, zeker in die tijden. Kings succes bleef duren in de jaren 1970 met liedjes als "To Know You Is to Love You" en "I Like to Live the Love". Van 1951 tot 1985 verscheen King maar liefst 74 keer in de Billboards-R&B-charts.

De jaren 1980, 1990 en 2000 leverden niet zoveel platen op, maar King bleef wel zeer actief in televisieshows, films, en treedt zo'n 300 keer per jaar op. In 1988 bereikte hij een nieuwe generatie fans via de single "When Love Comes To Town", opgenomen samen met de Ierse band U2. In 2000 duetteerde King met gitarist Eric Clapton om Riding With The King op te nemen.

In 2004 werd aan King een eredoctoraat overhandigd van de Universiteit van Mississippi. Tevens had hij ook zijn uitgebreide bluescollectie geschonken aan het 'Ole Miss Center for Southern Studies'.

Met zijn 82 jaar heeft King een zeer vol en zeer actief leven geleid. Hij bezit een vliegbrevet, is bekend als gokker, vegetariër, niet-drinker en niet-roker. Als diabeticus sinds meer dan tien jaar, is King een van de spreekbuizen van de strijd tegen diabetes.

B.B. King speelt vooral op Gibson-gitaren en noemt ze traditiegetrouw "Lucille".

Dit is ontstaan in de winter van 1949. King speelde in Twist, een plaats in Arkansas, Amerika. Tijdens zijn optreden begonnen twee mensen te vechten en ze stootten een vat brandende benzine om die als verwarming dienst deed. Daardoor kwam het gebouw in brand te staan. Toen iedereen buiten was, realiseerde King zich dat hij zijn gitaar had achtergelaten. Hij riskeerde toen zijn leven om zijn gitaar te halen.

Toen King later hoorde dat het gevecht over een vrouw ging die "Lucille" heette, besloot hij zijn gitaar zo te noemen, om zich er aan te herinneren nooit meer zoiets te doen.

Ook zijn hond die op 27 januari 2006 vermist is geraakt heet "Lucille". Degene die de hond terug vindt, krijgt als beloning een gitaar met handtekening.


22-06-2008 om 14:18 geschreven door artist lover


» Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Marcia Ball
Marcia Ball
Om On The Mountain te bekijken druk op de foto.

.
Marcia Ball (Orange (Texas), 20 maart 1949) is een Amerikaans bluespianist en zangeres.
Ball werd geboren in Texas maar groeide op in Vinton, Louisiana. Ze stamde uit een muzikale familie, begon al op vijfjarige leeftijd met pianospelen en had al vroeg interesse in de New Orleansjazz- en bluesstijl, zoals uitgevoerd werd door musici als Fats Domino, Professor Longhair en James Booker. In 1970 begon ze op eenentwintigjarige leeftijd een countrymuziek band genaamd Freda and the Firedogs in Austin, Texas en in 1974 begons ze haar solocarrière.
Ball staat bekend om haar pianostijl die blues laat samensmelten met elementen van zydeco, swampblues en boogiewoogie. Haar bekendste plaatopnamen stammen uit de jaren 80 en begin jaren 90 en zijn uitgegeven door Rounder Records. Ball werd opgenomen in de Austin Music Hall of Fame in 1990.

22-06-2008 om 11:13 geschreven door artist lover


» Reageer (1)
21-06-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jimi Hendrix
Jimi Hendrix
Om All Along The Watchtower te bekijken druk op de foto.



.

James Marshall (Jimi) Hendrix (Seattle, 27 november 1942 – Londen, 18 september 1970) was een invloedrijke Amerikaanse gitarist.

Hij werd bekend door zijn virtuoze, flamboyante gitaarspel. Hij bracht een revolutie in het gitaarspelen teweeg door het gebruik van nieuwe akkoorden, feedback en vernieuwende opnametechnieken. Zijn stijl is een samensmelting van rock, blues, en jazz.

Jimi Hendrix werd als Johnny Allen Hendrix geboren op 27 november 1942 om 10:15 's ochtends, in Seattle (Washington VS), en was van gemengde afkomst (Afro-Amerikaans, Cherokee en Iers). Nadat zijn vader, Al Hendrix, terugkwam van zijn dienstplicht in het leger, noemde hij zijn zoon James Marshall Hendrix, omdat Johnny de naam was van een man waarmee zijn toenmalige vrouw was vreemdgegaan. Jimi's moeder Lucille, die 16 was toen ze Jimi baarde, was danseres en verslaafd aan alcohol. Jimi woonde vaak bij familie. Kleine "Jimmy", of "Buster", zoals hij werd genoemd in zijn jongere jaren, was altijd erg verlegen en terughoudend. Hij groeide op in de achterbuurten van Seattle. Zijn moeder is vrij jong aan alcoholvergiftiging gestorven, Jimi was niet bij de begrafenis aanwezig.

Van jongs af aan was hij weg van muziek. Al Hendrix, de vader van Jimi, betrapte hem er regelmatig op de bezem als gitaar te gebruiken. Dit zag hij nadat hij Jimi opdracht had gegeven de kamer te vegen, en na afloop tientallen twijgjes op de grond vond. Hierna besloot Al een ukelele voor zijn zoon te huren. Na een aantal maanden werd het steeds moeilijker voor Jimi's vader om de rekeningen te betalen, zo ook voor Jimi's ukelele. Aangezien Al Jimi's plezier belangrijker vond dan het zijne, gaf hij het saxofoonspel (hij speelde toentertijd zelf sax) op. Zo kon hij een akoestische gitaar voor Jimi kopen, die inmiddels 11 jaar was. In zijn dertiende levensjaar kocht Jimi zijn eerste elektrische gitaar, een Supro Ozark 1560 S. Jimi gebruikte deze gitaar toen hij in zijn eerste bandje speelde, "The Rocking Kings".

In 1961 verliet Jimi Hendrix zijn middelbare school, om het leger in te gaan. Later, eenmaal beroemd, vertelde hij vaak aan de pers dat hij van school af was gestuurd, omdat de rector hem hand in hand had zien lopen met een blank meisje. Dit bleek, na navraag bij zijn oude klasgenoten en zijn vader, absoluut niet waar te zijn.

Jimi ging in dienst bij de luchtlandingsdivisie, die in het zuiden van de VS was gelegerd. Hier ontmoette hij in nabij gelegen cafeetjes veel muzikanten, waaronder Billy Cox, een bassist waarmee hij later nog op het Woodstock-festival optrad en enkele singles opnam. Hendrix zag veel goede gitaristen aan het werk, die een grote indruk op hem maakten. Na veertien maanden in het leger in dienst te hebben gezeten werd hij ontslagen, vanwege een gebroken enkel na een mislukte parachutesprong. Charles R. Cross, de schrijver van het boek A Room Full Of Mirrors (Een biografie over het leven van Jimi Hendrix), beweert echter dat Hendrix zich voordeed als homoseksueel, en zo hoopte te worden ontslagen uit de luchtlandingsdivisie.

Na het ontslag trok Jimi als begeleidend gitarist door de Verenigde Staten, waar hij met vele soul- en bluesgroepen optrad, waaronder veel bekende namen als B.B. King, Little Richard, Jackie Wilson, Bo Diddley en The Isley Brothers. Als beroepsmuzikant oefende Hendrix gemiddeld 6-8 uur per dag, een gewoonte, die hij tot aan zijn dood vol zou houden. In Greenwich Village in New York, waar Hendrix optrad als gitarist-zanger met zijn band Jimmy James and the Blue Flames, werd hij ontdekt door Chas Chandler (toen de basgitarist van de Engelse groep The Animals), die hem zag spelen in het plaatselijk bekende "Café Wah". Na enkele keren met hem te hebben gesproken, en tientallen keren te hebben gejamd, vroeg hij hem mee te gaan naar Engeland, om daar zijn muziekcarrière van de grond te krijgen.

In Engeland vormde hij een groep onder de naam "The Jimi Hendrix Experience". Het was een groep met een paar vluchtig bij elkaar gezochte muzikanten, maar die later een sterk trio bleek te zijn. Hendrix zong zelf en speelde uiteraard gitaar, en hij werd daarbij ritmisch ondersteund door Noel Redding, basgitaar en gitaar, en Mitch Mitchell op drums. Noel Redding was van oorsprong helemaal geen bassist, en Mitch Mitchell kwam uit een heel ander hoekje van de muziekindustrie, namelijk de jazz.

Eenmaal gevormd, trad de band op in kleine cafeetjes in Engeland. Door Hendrix' flamboyante verschijning, zijn gitaartechniek en extravagante optredens werden ze al snel populairder, maar echte faam bleef uit. Met de cover "Hey Joe", opgenomen in 1966 (het lied is vermoedelijk geschreven in 1960), kwam Jimi Hendrix op nummer 6 in de Britse hitparade. De B-kant van de single was "Stone Free", geschreven door Hendrix zelf. Nadat hun eerste album, Are You Experienced? in 1967 was uitgebracht, kwam het succes. The Jimi Hendrix Experience werd zowat in één klap beroemd in Engeland. Hun singles werden veel op radio gedraaid, en de band werd regelmatig uitgenodigd voor tv-opnames van populaire muziekprogramma's. Naarmate de tijd verstreek begon de rest van Europa ook steeds meer lucht te krijgen van "The Experience". Al snel toerden Hendrix en zijn band door veel landen in Europa, waaronder Nederland, Duitsland en Noorwegen.

Hoewel Hendrix in Engeland successen boekte en zijn faam zich verspreidde, was hij nog weinig bekend in de VS. Het eerste optreden in de VS op het Monterey International Pop Festival op 18 juni 1967 bracht daar verandering in; The Jimi Hendrix Experience sloeg in als een bom en Jimi kreeg de status from rumour to legend. Op dit optreden stak hij ook zijn gitaar in brand, iets wat hij overigens maar driemaal deed. Andere gimmicks die hij ook al in Engeland gebruikte waren het spelen met zijn tanden en met de gitaar achter zijn rug.

Vanwege een onhandig platencontract moesten er twee platen worden gemaakt in 1967. Het tweede album "Axis Bold as Love" kwam uit eind 1967. Hierin is veelvuldig gebruik gemaakt van nieuwe gitaar- en studiotechnieken, waarmee Hendrix tot op de dag van vandaag nog geassocieerd wordt. Op deze plaat staat de klassieker "Little Wing" en nummers als "Spanish Castle Magic", "If 6 was 9" en "As Bold as Love".

Het derde album van de band, Electric Ladyland (1968), wordt door critici beschouwd als het beste werk in zijn carrière. Het werd ook het best verkochte album dat Hendrix ooit maakte, en het bevat tijdloze klassiekers zoals de cover van Bob Dylan All Along The Watchtower en de instrumentale blues song Voodoo Child (Slight Return). De beroemde hoesfoto van Electric Ladyland, waarop 19 naakte vrouwen te zien zijn, werd geheel tegen de wil van Hendrix in gebruikt. Hendrix zelf had voor deze plaat de voorkeur voor een hoesfoto waarop hij met Redding en Mitchell te midden van een aantal klauterende kinderen op een kunstwerk zat.

De Jimi Hendrix Experience trad zeer vaak op in televisie-uitzendingen, clubs, en uitverkochte stadions. De drie mannen bleken elkaar erg goed aan te vullen, maar Noel Redding was vaak ontevreden over hoe alles verliep met de band. Hij vond de commerciële hype rond de band maar niets en speelde veel liever op zijn traditionele instrument, de gitaar, dan te bassen bij The Jimi Hendrix Experience. Noel Redding richtte hierom naast The Experience zijn eigen band op, "Fat Matress", waarop Jimi vaak pesterige verwijzingen naar Noel maakte, zoals "Thin Pillow".

Het feit dat Noel zijn eigen band had betekende dat hij en Jimi elkaar steeds minder zagen in de studio. Dit betekende onder andere dat Jimi zelf een deel van de baspartijen inspeelde bij het opnemen van zijn album Electric Ladyland (ook op de andere albums speelde hij vaker bas). Noel weigerde overigens vaak dit te doen, vanwege Hendrix' perfectionisme. Bij bijvoorbeeld de single Gypsy Eyes liet Hendrix Redding de baspartij maar liefst 43 keer opnieuw inspelen, tot grote ergernis van Redding. Na een optreden op het Denver Popfestival in Denver, waarin Hendrix en de rest van zijn band zich moesten opsluiten in een truck vanwege hysterische fans, kondigde Noel Redding zijn vertrek aan.

In augustus 1969, op het beroemde Woodstock-festival in New York, verraste Hendrix iedereen door zonder aankondiging (de presentator kondigde hen wel aan, maar verkeerdelijk als The Jimi Hendrix Experience) opeens met een totaal andere band op het podium te verschijnen. Hij noemde de band "Gypsy Suns and Rainbows", die tijdens het Woodstock-festival bestond uit ondere andere zijn oude legermaatje en bassist, Billy Cox, en Experience-drummer Mitch Mitchell. Hierna heeft hij nog één optreden gedaan met deze band, onder de naam "Band of Gypsys", alleen werd Mitch Mitchell tijdelijk ingeruild voor Buddy Miles, en werden veel percussionisten weggehaald uit de opstelling, en werd de ritmegitarist verbannen. Zijn optreden op Woodstock wordt door veel mensen een van zijn beste liveoptredens ooit genoemd. In deze show bracht hij onder andere een beroemde controversiële versie van het Amerikaanse volkslied ten gehore. Veel mensen dachten dat dit een protestlied was tegen de Amerikaanse regering, Hendrix zelf zei in een interview bij het televisieprogramma "The Dick Cavett Show" dat dit totaal niet het geval was. I thought it was beautiful, zei hij.

Na ongeveer twee maanden rust te hebben genomen en aan zijn nieuwe album, First Rays Of The New Rising Sun te hebben gewerkt, besloot Hendrix zijn oude band, The Jimi Hendrix Experience weer bij elkaar te brengen. Hendrix, Mitchell en Redding hadden net bekend gemaakt weer te gaan toeren, maar op het laatste moment haakte Redding af en haalde Jimi opnieuw Billy Cox terug als bassist. De band heeft nooit een officiële naam gehad, maar veel fans die de optredens hebben meegemaakt na hun, overigens ietwat korte tour, noemden de band steevast "The Cry of Love Band", naar de naam van de tournee zelf. Veel shows van deze tournee zijn professioneel opgenomen in hoge geluidskwaliteit en worden nu nog steeds beschouwd als gedenkwaardige concerten van Hendrix.

Al zijn hele carrière lang vertelde Hendrix aan veel mensen dat hij graag een plek had voor zichzelf waar hij in alle rust liederen kon opnemen, componeren en mixen. In de beginjaren van zijn carrière had hij daar simpelweg het budget niet voor, maar hij maakte zijn droom in augustus 1970 eindelijk waar. Hij zocht samen met zijn geluidstechnicus Eddie Kramer een pand uit ergens in New York dat kon dienen als een pand om een studio in te vestigen. Na een korte zoektocht vond Kramer een geschikte locatie op 8th street, en liet Jimi zich door professionele architecten leiden en zijn droomstudio bouwen. Veel conflicten vertraagden de bouw: hevige regenval verwoestte een deel van de ruwbouw, en pompen moesten worden geïnstalleerd toen bekend werd dat het pand gesitueerd was boven een ondergrondse rivier. Uiteindelijk moest een zesvoudige lening van Warner Brothers de studio redden.

Hendrix spendeerde uiteindelijk maar vier weken tijd in de studio, drie weken daarvan terwijl het bouwen van de studio nog in de eindfase zat. Op 26 augustus werd de bouw voltooid en werd een groot openingsfeest gehouden. De volgende dag vloog hij naar Londen voor zijn optreden op het Isle Of Wight Festival op 30 augustus 1970 (Hendrix zou pas na middernacht het podium betreden).

Electric Lady Studios, zoals Hendrix zijn studio had genoemd, is na Hendrix' dood een immens populaire studio geworden waar veel beroemde artiesten en bands hun muziek hebben opgenomen, waaronder John Lennon, Led Zeppelin, The Rolling Stones, David Bowie, The Who, Stevie Wonder, Frank Zappa, Dave Matthews Band en Green Day.

Hendrix stierf in het Samarkand hotel te Londen op 18 september 1970, doordat hij stikte in zijn eigen braaksel, nadat hij als gevolg van een overdosis slaappillen en het drinken van wijn in een coma was geraakt. Hierbij zou een rol hebben gespeeld dat Britse slaappillen die hij in had genomen sterker waren dan de Amerikaanse slaappillen, waaraan hij gewend was. Hij werd begraven in Renton, een stadje bij Hendrix' geboortestad Seattle (WA). Hendrix werd 27 jaar oud. Na een autopsie werd duidelijk dat Hendrix nooit in zijn leven verslaafd is geweest aan heroïne, en dat dit dan ook niet de doodsoorzaak was, wat destijds veel mensen dachten.

De omstandigheden rond zijn overlijden zijn echter nooit geheel opgehelderd.

Hendrix' stijl was uniek, en ondanks zijn hectische toerschema en perfectionisme in het opnemen van nummers, heeft hij meer dan 300 onuitgebrachte nummers nagelaten. Muzikaal gezien tilde Hendrix volgens velen het elektrische gitaarspel naar een veel hoger niveau, en door zijn gebruik en combinatie van onder andere feedback, distortion en wahwahpedalen is de populariteit van deze effecten en technieken na Hendrix' dood veel groter geworden. Hij haalde het uiterste uit zijn gitaar, meestal een Fender Stratocaster (die hij daarmee definitief op de kaart zette), en combineerde die op allerhande manieren met zijn versterker(s) (meestal Marshall).

De invloed van Hendrix is tot op de dag van vandaag terug te vinden in moderne muziek. Artiesten als Queen, Lenny Kravitz, Popa Chubby, Steve Vai, Yngwie J. Malmsteen, Prince, Billy Gibbons, Jeff Beck, Stevie Ray Vaughan, John Frusciante, Wolfmother, Eric Johnson en Walter Trout zijn door hem beïnvloed.

21-06-2008 om 22:37 geschreven door artist lover


» Reageer (1)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gelukkig zijn
Gelukkig zijn

De afbeelding “http://i298.photobucket.com/albums/mm275/dimieken/keira1411024x768.jpg” kan niet worden weergegeven, omdat hij fouten bevat.

21-06-2008 om 20:37 geschreven door artist lover


» Reageer (2)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allman Brothers band
Allman Brothers Band
Om Blue Sky te beluisteren druk op de foto.

.
The Allman Brothers Band is een invloedrijke Amerikaanse Southern rock- en bluesband uit Macon, Georgia, in eerste instantie rond de broers Duane en Gregg Allman. Met hun mix van blues, country, rock en zelfs jazz en klassieke muziek groeide The Allman Brothers Band uit tot een van de belangrijkste rockbands van de jaren zeventig.

De band werd in 1969 opgericht door Duane Allman (gitaar), Gregg Allman (vocalen en orgel), Dickey Betts (gitaar), Berry Oakley (basgitaar), Butch Trucks (drums) en Jai Johanny "Jaimoe" Johanson (drums). Duane en Gregg hadden daarvoor gespeeld in een garageband, The Escorts, later Allman Joys genaamd, en in The Hour Glass. The Hour Glass bracht twee geflopte albums uit bij Liberty Records. Hierna bouwde Duane Allman een reputatie op als sessiemuzikant, waarna hij in '69 een groep mensen om zich heen verzamelde en zo The Allman Brothers Band vormde. De band tekende een contract bij Capricorn Records.

De nieuwe band gaf eerst vele optredens voordat een LP werd uitgebracht. Het debuutalbum, The Allman Brothers Band, werd een stevig bluesrock-album. Het was geen groot commercieel succes, maar maakte wel indruk op de critici en leverde de band een cultstatus. Het tweede album, Idlewild South uit 1970, is geproduceerd door Tom Dowd. Het album werd een groot succes. Ook optredens begonnen meer mensen te trekken, doordat de band een reputatie kreeg met het bijzondere complexe maar coherente samenspel en de lange jams.

In maart 1971 speelde de band enkele malen in de Fillmore East. Deze optredens zijn opgenomen en te horen op hun derde album, de dubbel-LP At Filmore East. Het album werd een doorslaand succes en groeide uit tot een klassieker, die wordt beschouwd als een van de beste live- en bluesrock-albums allertijden.

Op 29 oktober 1971, niet lang nadat At Filmore East de gouden status had verworven, kwam Duane Allman in een motorongeluk om het leven. Ondanks het verlies van de leadman besloot de band toch door te gaan en de opnames van het vierde album af te maken. Dickey Betts nam de rol van Duane over op Eat a Peach. Na enkele optredens als een vijfkoppige band werd er besloten weer een zesde lid en een nieuw muzikant toe te voegen aan de band. Het werd pianist Chuck Leavell.

In november 1972 kwam ook Berry Oakley om in een motorongeluk, niet ver van de plaats waar Duane Allman was omgekomen. Hij werd vervangen door Lamar Williams. In 1973 kwam het nieuwe album uit, het toegankelijke Brothers and Sisters. Op dit album veranderde de muziekstijl meer richting de countryrock. Dit had twee oorzaken: anders dan de vorige drie albums werd dit album niet geproduceerd door bluesrock-producer Tom Dowd, en Dickey Betts kreeg, als enige gitarist in de band, meer invloed op de muziek, en ontwikkelde zich tot de tekstschrijver en de leadzanger van de band.

Op Brothers and Sisters staan twee van de bekendste nummers van The Allman Brothers Band, het instrumentale "Jessica" en de grote hit "Ramblin' Man". Op dat moment was de band qua populariteit op zijn hoogtepunt. Door het succes van de Allman Brothers Band trokken andere labels ook southern rock-acts aan. Een van de bekendste bands die op deze manier van het succes van de Allman Brothers Band profiteerden was Lynyrd Skynyrd.

In 1974 kwamen er problemen in de band. Gregg Allman en Dickey Betts begonnen beide een solo-carrière, Allman kwam in de publiciteit door een huwelijk met Cher, en overmatig alcohol- en drugsgebruik zorgden voor wrijvingen binnen de band. Dit resulteerde in het onevenwichtige Win, Lose or Draw.

In 1976 viel de band uit elkaar, toen Gregg Allman werd opgepakt voor meerdere drugs-gerelateerde misdrijven en getuigde tegen een vriend en medewerker van de band. Leavell, Johanson en Williams vormden samen de band Sea Level, en Betts ging verder met zijn solo-carrière. Capricorn bracht hierna enkele albums uit met nog niet eerder uitgebracht materiaal en live-opnames, waaronder Wipe the Windows, Check the Oil, Dollar Gas.

In 1978 kwam de band (behalve Leavell en Williams) weer bij elkaar om Enlightened Rogues op te nemen. Het album werd weer geproduceerd door Tom Dowd. Ook werd er een nieuw lid aangetrokken, gitarist Dan Toler. Ondanks een goed album was de populariteit voor de band gezakt, mede door de opkomst van nieuwe muziekstijlen als punk en disco die de muziekindustrie gingen overheersen.

In 1979 ging Capricorn Records failliet en werd overgenomen door PolyGram, waarna de Allman Brothers Band een contract tekende bij Arista. De hieropvolgende albums werden slecht ontvangen. Het ontslag van Jaimoe, begin jaren tachtig, leidde uiteindelijk tot het uiteenvallen van de band in 1982.

Pas in 1989 kwam de groep weer bij elkaar, mede door het succes van een uit vier cd's bestaande compilatiealbum, uitgebracht door PolyGram. De band was niet compleet: Leavell was op tournee met de Rolling Stones en Williams was in 1983 gestorven aan kanker. De band werd aangevuld met gitarist Warren Hayes en bassist Allen Woody. De groep sloot een contract met Epic Records en bracht in 1990 het album Seven Turns uit, dat zeer goed werd ontvangen bij critici en hun bestverkopende album in jaren werd. De daaropvolgende albums konden echter geen groot publiek meer trekken, ondanks goede kritieken.

The Allman Brothers Band zijn nu nog steeds bij elkaar, en trekken met hun concerten nog altijd volle zalen. De nieuwe gitarist is de jonge en talentvolle Derek Trucks. In 1995 werden ze opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Datzelfde jaar kregen ze ook een Grammy Award voor Best Instrumental Performance voor hun nummer "Jessica". Sinds 1994 spelen Hayes en Woody ook in de southern rockband Gov't Mule.


21-06-2008 om 17:21 geschreven door artist lover


» Reageer (0)


Foto

Foto

Gastenboek

Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

E-mail mij

Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Archief per maand
  • 03-2020
  • 02-2020
  • 01-2020
  • 12-2019
  • 11-2019
  • 10-2019
  • 09-2019
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 08-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!