...waarschuwing tegen de film "the passion iof the Christ'.
Dag Hijo,
Nee...ik ben nog niet naar die film geweest. Maar wat die mevrouw Emmerich betreft, kan ik nu al wel zeggen, dat 'dit van haar' van mij allemaal niet zo hóeft!....
In de Winkler Prins lees ik hierover; Stigmatisatie heet een verschijnsel, dat zich in zijn volledige vorm alleen bij Katholieken voordoet... En dan volgt een heel artikel, met nog klein geschreven nadere toelichtingen erbij. Maar dat kan je allemaal nalezen in elke encyclopedie, waarvan je er toch zeker enkele exemplaren zult kunnen inzien in elke bibliotheek.
In de loop der eeuwen werd er bij ca 330 personen stigmatisatie vastgesteld, van wie er 60 door de Rooms Katholieke Kerk heilig of zalig zijn verklaard. (Ook een zinsnede, die ik uit de overvloed van gegevens er zo even uitpik). Men wijst wel eens naar de apostel Paulus, (Galaten 6 v 17): "Overigens valle niemand mij lastig, want ik draag de littekenen van Jezus in mijn lichaam".Maar ongetwijfeld bedoelt de apostel hier: "Maak het mij nu toch niet al te lastig en te verdrietig in de evangeliedienst door gehoor te geven aan allerlei stuitende dwaalleer. Ik heb toch al zoveel littekens op mijn lichaam, gevolg van al die geselingen enz om Jezus' wil . Ik hoef er echt geen krassen op mijn ziel bij te hebben door jullie voortdurend wegdwalen".
Paulus was zo afmattend , rusteloos dienend bezig voor Jezus. Hij had echt geen gelegenhheid om in allerlei mijmeringen wonden op zijn lichaam, herinnerende aan het kruislijden van de Heer, te cultiveren.
Het is goed Hijo, om aan het eind van onze aardse loopbaan gekomen, onze eigen lichamelijke, zielse of geestelijke littekenen als ridderorden te kunnen dragen.
Ik zie geen verband tussen de film, waarover ik op dit moment alleen gelezen heb en de door jou genoemde dame uit de achttiende eeuw.
Daag Ger
Naschirft; later heb ik die fim zélf gezien en ik heb vastgesteld, dat het eigenlijk alleen maar een 'naspelen'van de visioenen van die mevr Emmerich was. Verschillen: - al op de weg van Gethsemané naar het Sanhedirin wordt Jezus bloeden verwond. Hiervan heeft de bijbel niets. - op Golgotha wordt Jezus pijnlijk uitgerekt om de nagels in bepaalde voorbewerkte holten te steken. Hiervan heeft de bijbel niets. En verder zijn vreemde voorvallen aangetekend, de duivel, die Jezus in Gethsemané allerlei moeilijkheden geeft, allemaal in strijd met het bijbelverhaal en dat van de essentie berovend..En dan al die dingen uit de bijbel, die niet vermeld zijn Nu ja....de film, is al weer lang voorbij. Er was een slimme, Amerikaanse sensatiecampagne omheen. Vergeten maar, de hele handel G
Raad aan een pas begonnen echtpaar, tevens pas-begonnen Christenen.
Dag Stefanie,
Nou zeg; jij maakt er werk van. Ik vraag: "Wil je niet de een of andere vraag stellen" Ik doe zelfs een plagerige suggestie aan de hand. Maar wat er toch aan vragen uitkomt!...ik sorteer ze even zo, dat ze al een beetje 'antwoordrijp' zijn:
- mijn man Pieter en ik zijn beginnende Christenen. Is er nu voor dat soort mensen ook geen gelegenheid om blij uit te gaan. Hoe sluiten we ons eens aan bij jonge echtparen , die Christen zijn - vroeger gingen we nog al eens naar de kroeg, waar mijn man altijd heenging. Zouden wij daarmee maar weer beginnen - mijn kroeg, waar we samen ook wel eens kwamen, is geen optie....dat is een 'gothic'kroeg. - wat moeten we nu toch eens doen op zaterdagavond. We hebben geen geld te makken, dus het kan niet eens. Maar je zit je zo te vervelen hè¨ - er moeten toch ook jonge Christenmensen zijn, waarmee we zouden kunnen omgaan. Maar hoe ontmoet je die - en daar komt iets vervelends bij: ik kan geen vrienden maken...ik heb dat niet in me - Pieter, mijn man, heeft dat wél en die komt in een kerk. Nou, dan zou je zeggen :" Kat in 't bakkie", maar in die kerk 'moeten ze 'm niet, het zegt zogezegd geen 'click' - maar er zit nog een probleem bij mij: ik ben dikwijls bot en onvriendelijk tegen anderen, ik kan niet 'open zijn'. Ik ben altijd sjago of gemaakt glimlacherig, vréselijk gewoon. - in feite ben ik harstikke eenzaam.
Nou Stefanie; ga er maar aan staan.
- allereerst; er zijn genoeg leuke, jonge echtparen om heel gezellig mee om te gaan. In onze kerk is een afzonderlijke club voor 25 plus, allemaal inhoudvolle , jonge echtparen, die soms een weekend naar een boerderij ergens gaan om lekker te eten en excursies te maken en eindeloos te praten. Het bestaat dus wel. Zoiets zal er in andere gemeenten ook zijn. - die kroegen van jou en van je man....ga daar nu niet meer heen. Een gothicbar met al die witgeschminkte koppies- of is dat tegenwoordig niet meer zo- je weet zelf, dat je daar op de duur niet van opknapt . En die meer gewone kroegen van Piet....nou; dan zát je daar aan die tap te hangen; maar bóuwde dat nu...hè nee; daar niet meer naar terug.- En dan: de fortuin zit jullie niet mee; schraalhans is op het ogenblik bij jullie keukenmeester, 'de lamp hangt zogezegd voorover'. Zaterdag zou je wel uit kunnen gaan. maar een avondje 'van kroegie naar kroegie '- en dat wil je ook niet echt meer- kost al gauw vijftig euro. Maar ik ken een instantie in Putten: Stichting Opwekking. Die geven een blaadje uit: de Gele Gids- tenminste dat hébben ze gedaan- met allemaal adressen erin van koffiebars op zaterdagavond en van samenkomsten op zondag. Dat hoeft toch ook weer geen schatten te kosten. Daar ontmoet je leuk volk. - Piet kan zich wel aansluiten bij andere mensen, maar jíj hebt dat niet. Piet heeft dan nog weer tegen, dat hij 'niet goed ligt' in de kerk, waar hij nu is. Laat hij nu eens in die 'Gele Gids' kijken. Wie weet, staat daar een adres in, waar jullie dicht bij wonen. Ga je daar toch eens kijken! 't Zou wel wonder zijn, wanneer ze Pieter daar nu ook 'niet goed vonden liggen'. - maar jij hè; die remmingen, waardoor je altijd weer bevriest, wanneer een andere jonge vrouw troostend haar arm op je schouder legt. Je kan de geestelijke liefde van anderen niet áan. Terwijl je eigenlijk snikkend bij die ander weg zou willen kruipen, doe je bot, onvriendelijk of sacherijnig. Je hart dorst naar liefde, maar er is iets in je, dat je ervoor doet wegkruipen.
Stefanie; wat doen wij nu allereerst? Alle meelezenden vragen om mee te bidden. Want ik weet het: er zitten zulke lieverds onder. Die zitten nu met tranen in de ogen te denken: "Ach gunst, die schatten. Wat zou ik ze willen troosten. Weet je wat; ik ga voor ze bidden".
En dan: ook samen, hier en nu, leggen we het hele complex aan de Heer voor:
"Heer....U weet al die dingen van Pieter en Stefanie. Heer, wilt U geven, dat ze iets met die suggestie doen om er eens op uit te gaan, hun licht zo eens hier en daar op te steken. Wilt U ze vrienden leren kennen, jonge, sterke , fleurige echtparen, die veel betere dingen weten dan alle gothic- en andere kroegen.
Heer....en wilt U allereerst naar die blokkades omzien bij Stefanie. Wilt U een begin maken met het opruimen van al die in het verleden gewortelde frustraties.
Dank U Heer".
Stefanie; ik had meer willen zeggen. Maar ik heb het idee, dat het voor dít keer genoeg is.
Jou noem ik Talita. Ik houd niet zo van 'Talietjuh', dat 'juh' staat me niet aan. Mensen, die de Here Jezus beginnen lief te hebben, beginnen gelijk al een beetje te groeien en ook hun codenaam op 'Heavenly quality ' voldoet dan eigenlijk al niet meer aan wat ze bezig zijn te worden. En zeg nou zelf: 'Talita' klinkt toch heel goed. Natuurlijk mag jij je codenaam aanhouden hoor.
En dan nog zo iets, Talita: je denkt een stomme vraag te stellen. Maar ik vind die vraag helemaal niet stom. Je vraagt eigenlijk: "Kan de duivel je depri of down of sacherijnig maken?"
Nou: met de duivel is alles mis, maar met die vraag is 'niks mis'.
De duivel , de vijand van God, wil precies andersom doen dan God. Hij is de grote 'andersommer'.
De Heer God wil Talita vol liefde , blijdschap, vreugde en vriendelijkheid maken, een en al goedheid en trouw, vol lankmoedigheid, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.
Dus wat wil de duivel...och ik noem het nu allemaal maar niet, maar de vijand van God wil alle mensen zó maken, dat ze alle anderen gaan haten, dat ze knorrig en sacherijnig en bits worden en al die lelijke dingen meer.
En wanneer jij Talita, jezelf afvraagt: "Hoe komt dat nu. Ik probeer bij de Heer Jezus te horen, maar ik voel me soms zo terneergeslagen. En ik ben ook dikwijls zo sacherijnig. Laatst zei ik tegen mijn moeder, toen ze mij vroeg om het een of ander in de huishouding te doen: 'Mens...doe het zélf!' Ze was zo verdrietig, dat ze niet eens boos werd".
Talita; de duivel heeft best wel gezien, dat jij de kant van de Heer Jezus uit wil gaan,. En hij probeert dat uit alle macht te voorkomen. Daarom beïnvloedt hij je stemmingen, want dat kan hij heus wel. Maar weet je, wat je doen kunt?
Je kunt alles gewoon tegen de Heer Jezus zeggen. De bijbel zegt: "Laten al je noden door gebed , met smeking, onder dankzegging, bekend worden bij God", (Filipp 4 v 6).
Er staat: - al je noden...: ik heb het idee- maar ik kan het mis hebben- dat je nog heel jong bent, misschien maar vijftien jaar. Maar de nare dingen, die je vertelt, zijn echt: NODEN. - bidden, maar niet met een vaag idee, maar echt met de vrolijke moed: ik ga naar een goede, sterke, almachtige vriend. - smeken; niet zo'n beetje zeggen: wég gedeprimeerdheid, maar echt 'er kracht achter zetten' - dankzeggen: gelijk al weten, dat God en Jezus 'er werk van gaan maken' en dat de oplossing er in beginsel al ís. Zouden wij het zo samen even proberen:
"Lieve Heer Jezus...hier zijn we samen: Talita en Ger. U kent de makkes van Talita, haar verslagenheid soms, hoewel ze dat helemaal niet wil...en die verlammende downheid en dan weer dat 'scherrebekkerige', terwijl ze zo graag licht wil verspreiden.
Lieve Heer...wilt U een begin maken met uw kind Talita daar af te helpen...dat ze gauw iets gaat merken.
Dank U Heer".
En ga je op die manier nu ook zelf bidden Talita. Hoor ik nog eens van je.
Want misschien bén je helemaal niet humeurig...is het gewoon een belangstellende vraag. Maar ik denk toch, dat er meer achter zit.
Waarom zou ik van alles over de toekomst moeten willen weten ?
Dag Mathilde,
Wat een heerlijk nuchtere vraag; schiet je er nu eigenlijk veel mee op, wanneer je alles over de toekomstige dingen zo goed weet.
Inderdaad Mathilde; een soldaat schiet er niet mee op, wanneer hij allerlei interessante dingen weet over de krijgsgeschiedenis. Hij behoort de goede wapenen te hebben om zich voor te bereiden op de strijd, die hij gaat voeren.
Voor jou is heel belangrijk: bekering. Mogelijk zul je zeggen: "Ger...ik ben allang bekeerd", maar bekering is een levenslang voortgaande oefening. Ik schijf daar over in 'Bijbelstudie', ook op 'VhG', een afzonderlijk topic.
En na de bekering of eigenlijk tijdens dat levenslange proces van bekering, is er dan zoiets heerlijks! Door de trouwe en toegewijde lezing van de bijbel, word je wedergeboren, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en blijvende woord van God, (1 Petrus 1 v 23).
En daarna kan je je verder voorbereiden, door op zoek te gaan naar 'de vervulling met Gods Geest', en zo strijdbaar te zijn in de moeilijke tijden, die, op geestelijk gebied, zeker komen gaan.
Mathilde, er is hierover zoveel te zeggen. Kom nog eens gauw terug met opvolgende vragen.
Waarschuwing tegen allerlei raar, pseudo-christelijk gepraat
Dag Deidre,
Wat stuur je mij nu toch voor een eng stuk. Leg toch gewoon naast je neer! En wat ik je nu vraag, is geen- nog zo zachte- berisping, maar alleen een vriendelijk verzoek: Stuur mij niet meer van die lange, dwaze stukken. Ze werken eigenlijk 'vervuilend ' op mijn antwoorden in. Zo licht verwarren de mensen iets, wat ik geschreven heb als antwoord met zulke uitvoerige citaten uit geheel andere hoek.
Want wat hier staat, lijkt wel ergens op Gods woord, maar het is niet pluis. Al dergelijke fantasterijtjes behoren wij te mijden.
De apostel Paulus zegt wel: "De gedachten van satan zijn ons niet onbekend", (2 Corinthe 2 v 11), maar dat houdt niet in, dat wij allerlei pseudo-christelijke verhalen maar als zoete koek zouden moeten opeten.
Deidre, houd jij je nu maar bij Gods woord. De bijbel zegt, dat wanneer mensen er van alles aan toevoegen... "...God aan die persoon zal toevoegen de plagen, die in dit boek beschreven zijn", (Openb 22 v 12).
En denk bij je gebeden maar niet: "Is mijn wapenrustig wel in orde. Kan mijn engel mij wel helpen" en al die andere fratsen meer.
Wat ik Manuela al heb gezegd, dat zeg ik ook tegen jou: "Zoek in je jonkheid frisse, gezellige jongelui op, met ook een hart, brandend van liefde voor de Heer Jezus. En zing en jubel de Here van harte, zoals ook staat in Ef 5 v 18 en 19: "Wordt vervuld met de Geest, en spreekt onder elkander in psalmen, lofzangen en geestelijke liederen en zingt en jubelt den Here van harte..."
En al die opgewonden, meestal Amerikaanse verhalen ....ga je die een beetje uit de weg Deidre?
O ja; als er iemand vraagt: "Waarin waren die verhalen dan fout" dan kan ik er altijd nog wat dieper op ingaan. Maar de hoofdzaak blijft: "Lees de bijbel, bid elke dag Als je groeien wilt".
Wat heb jij leuke vrienden en vriendinnen zeg. Die ene vriend bijvoorbeeld, waarover je in hoofdzaak schrijft, die jongen komt alleen maar bij je om weer eens te vertellen, hoe ellendig hij er aan toe is. En dan zijn er ook rissen kennissen op school, die allemaal aan jou vertellen, welke zelfmoord- en andere neigingen ze alzo hebben.
Manuela; wanneer jij nog op school zit, dan kan je toch hoogstens een jaar of achttien zijn. En ik weet van jou aan de hand van wat je aan mij vertelde, dat je nog allesbehalve 'vast bent gefundeerd bent in het geloof'.
En dan geven al die mensen jou zulk een zware last te dragen.
Manuela, ik ben nu echt even in zorg om jóu. Jonge gelovigen zouden eigenlijk alleen blij moeten zijn met de Heer; op grote toogdagen samen met tienduizenden andere jonge Christenen de Heer mogen bejubelen; in kleinere samenkomsten, maat toch altijd nog met vele jongeren, de Heer mogen loven en grootmaken en aanbidden en prijzen.
Kan het ook zijn Manuela, dat je een beetje onder te zware druk leeft door al die wanhoopverhalen, die je aan moet horen. Manuela; allereerst een advies voor jou: zoek de nabijheid van een heel stel jongelui op, die ook zeggen: "Wij willen gáan voor Jezus". Het soort jongens en meisjes, dat zo echt lekker blij kan zingen: "Jezus...wij vieren, dat U overwon..." en al die heerlijke strijdliederen, die er verder zijn.
Gisteren stond ik nog in een groep van 500 mensen, die met deze en andere liederen de overwinning van onze Heiland vierden met Pasen. O, wat voelt zelfs een oude rot zich dan nog lekker opgepept.
Maat jij hebt dat nodig als brood.
Mag ik jou een raad geven voor al die steunzoekende jongens en meisjes om je heen.
Kun je niet gewoon dat versje voor ze zingen: "Lees de bijbel, bid elke dag Bid elke dag, bid elke dag.
Lees de bijbel , bid elke dag Als je groeien wilt".
En wanneer ze vragen: "Wat is dat nu voor een antwoord?" zou je zoiets kunnen zeggen als: .............. "De bijbel bevat de woorden van God, die een miljoen maal beter zijn dan mijn woorden. Je moet niet lukraak zowat gaan zitten lezen. maar er zijn heus wel handleidingen, waardoor je geholpen wordt bij dat lezen. En ik wil in ieder geval dit zeggen: 'De woorden van de Heer zijn zuivere woorden', (Psalm 12 v 7) Waarom voortdurend bij mij aankomen , die toch ook niet zoveel weet. Ga rechtstreeks naar Hem, die álles weet. "Gods weg is volmaakt; des HEREN woord is zuiver", (Psalm 18 v 31) (Psalm 33 v 4): "Des HEREN woord is waarachtig" Wil jij ook hebben, dat...: 'Jóuw hart trilt van blijde woorden", ga dan naar de Heer' "., (Psalm 45 v 2).
O Manuela, je zou nog veel meer tegen hen kunnen zeggen. Maar jij en ik zijn toch in gesprek. laat het niet bij deze brief van jou. Vind je, dat mijn antwoord niet bevredigend was, kom dan terug, vul je vragen aan.
Je vraagt, hoe een verloofde jongen en meisje met elkaar behoren om te gaan ter voorbereiding op hun komende huwelijk...zodat zij in hun 'verlovingstijd', (ook al noem je dat begrip 'verloving' niet zo), al een goede springplank hebben naar de toekomst. Je neemt aan, dat ik ook getrouwd ben en vraagt, of ik je vanuit die situatie wat steun kan geven en mogelijk enkele tips.
Wel Hes; laat ik eerst onze trouwtekst geven, zoals wij die op 11 april 1945 meekregen. (Nu weet je gelijk, wanneer wij Deo Volente, ons zestigjarig huwelijksfeest hopen te vieren).
Prediker 4 v 9-12; "Twee zijn beter dan éen, omdat zij een goede beloning hebben bij hun zwoegen. Want...indien zij vallen, dan richt de een de ander weer op, maar wee die ene, die valt, zonder dat een metgezel hem opricht! Ook , indien er twee nederliggen, zullen zij warm worden, maar hoe zal éen alleen warm worden? Kan iemand er éen overweldigen, twee zullen tegenover hem kunnen standhouden; EN EEN DRIEVOUDIG SNOER WORDT NIET SPOEDIG VERBROKEN".
En Hes; wat hebben wij dat in die bijna zestig jaar van ons huwelijk beléefd!:
- doordat wij met ons tweeí«n een hechte economische eenheid vormden, waren wij in staat, zeven kinderen groot te brengen. Wij konden elkander bijsturen bij financií«le en andere beslissingen; twee weten meer dan éen. Wij zagen in ons huwelijk de zegen van het huwelijk op economisch gebied. - Soms kwam het voor, dat éen van ons viel in moeilijkheden van depressies. Maar altijd was er die andere... ach; ik heb over ons huwelijk een dagboek geschreven...ben daar nog aan bezig en ben nu op bladzijde 8600.... ....die de partner moed insprak. - Soms was er 'koude tot op het bot' vanwege verdrietelijkheden met banen en chefs enz...maar altijd was er dat verwarmende thuiskomen en dat gesprek met je vrouw. En omgekeerd waren er de zorgen om de kinderen. Maar 's avonds kon je dat alles goed samen uitspreken. - en wat viel de duivel soms hard op een van ons aan. maar altijd was er de ander, die dan juist 'in de ruimte stond' en die hulp kon bieden. - maar bovenal was er die band van ons beider liefde tot God, die ons nog eens extra samenbond.
Hes; kunnen jij en je vriend dit verhaal samen doorlopen. Ik hoop, dat jullie pas jullie echtelijke vereniging beleven, wanneer de dominee of de voorganger jullie huwelijk heeft ingezegend, maar daarna...ook voor jullie...en eigenlijk nu al in de aanloop: - samen dapper bouwen aan jullie gezin, grondslag van de samenleving - arm in arm....en wanneer er een in een kuil terechtkomt, is er de arm van die ander. - samen dapper in de koude winden van het leven, die je zo kunnen verkleumen. - samen in jullie weerstand bieden aan de satan. Wanneer er bij de een een bres wordt geslagen door de boze krachten, dan staat de ander op die bres. - en bovenal; samen de Heer vasthouden; zijn Wezen door jullie verenigd leven vlechten, zijn gouden koord door jullie samengevlochten koorden.
Natuurlijk heb ik wel enkele gedachten over celibaat. Allereerst verwijs ik naar Matth 19 v 12.
Ik heb die tekst reeds op andere plaatsen besproken. Ik zag deze tekst daar als een bewijs ervoor, dat Jezus ongehuwd was.
Ik herhaal een zinsnede eruit: "Er zijn 'gesnedenen', die zichzelf gesneden hebben terwille van het Koninkrijk der hemelen."
Het komt mij voor, dat de Heer Jezus hier bedoelt te zeggen:
"Ik heb zo'n hoge roeping. Ik kán die roeping eenvoudig niet combineren met de door God in het algemeen gewilde aardse band van het huwelijk. Daarom heb ik mij bewust van het huwelijk onthouden".
Het kan dus voorkomen, dat een mens zo gegrepen is door zijn roeping, zoals bijvoorbeeld ook Paulus, dat hij niet getrouwd is.
Maar voor elke man geldt in het algemeen dít: "....daarom zal een mens zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen".
Laat dit voor jonge mensen, die op de huwbare leeftijd zijn gekomen, een gebed zijn: "Heer...uw wil geschiede ook in dezen. Ik weet, dat het de gewone gang van zaken is, dat ik een partner voor het leven ontmoet. Wilt U geven, dat ik een partner tref, waarmee ik U kan dienen. En zolang ik zo'n partner niet ontmoet, dan blijf ik ongetrouwd"
Maar jongelui, die graag willen trouwen en die de ware partner maar niet kunnen vinden, raad ik aan, vooral die ontmoetingsplaatsen te bezoeken, waar de kans op een metgezel, die de Here vreest, groot is. Je kent zelf de trits: kerk, sam, jeugdvereniging, koffiebar, E.O.- jeugdagen enz".
Je vroeg om enkele gedachten. Die vind je hierbij.
Je hoeft niet altijd zoveel te doen in het leven, je mag ook wel eens genieten ván het leven
Dag Manuela,
Fijn, dat ik je wat heb kunnen helpen. Maar in je laatste brief schrijf je, dat je toch wel graag eens iets 'doet' voor je vrienden. Heel begrijpelijk, dat je je vrienden wilt helpen. Maar allereerst éen ding. Je bent vijftien en je behoort van je jeugd te genieten.
Prediker 11 v 9; ietsjes 'aangepast': "Verheug u , o jongedochter, in uw jeugd en uw hart zij vrolijk in uw jongedochtersjaren, ja....volg de lust van uw hart en wat uw ogen aanschouwen.... ....maar weet, dat God u om al deze dingen in het gericht zal doen komen".
Die laatste zinsnede staat er nu wat sneu bij. Maar bedoeld is alleen: "Wees blij en vrolijk, maar houd er wel rekening mee, dat die blijdschap niet doorslaat naar luchthartigheid". Nu ja; daar lijkt mij bij jou niet zoveel kans voor.
Maar dan Prediker 9 v 7 en 8: "Welaan dan, eet uw brood met vreugde en drink uw wijn met een vrolijk hart, want als gij dit doet, dan heeft God dit reeds lang zo gewild. Laten uw klederen te allen tijde wit zijn en olie ontbreke niet op uw hoofd. Geniet het leven...."
Pas dit nu eens een beetje bij je eigen situatie aan.
En dan Spreuken 15 v 15: "Voor de blijmoedige is het altijd feest". Wanneer je vriend weer komt: "Ik voelt me zo ellendig. De ene dag is al kwader dan de andere. Wanneer mensen mij vragen: 'Hoe is het', dan moet ik altijd weer zeggen: 'Slechter dan gisteren, maar beter dan morgen', (Spreuken 15 v 15), dan lach jij hem toe en zegt: "Gekkie...en het kán altijd feest voor je zijn"
Met de vreugde van de Heer Jezus diep in je hart, kan je al die neuzelende vrienden en vriendinnen veel beter helpen.
Allereerst dit: wat fijn, dat je mijn bijbelstudie over 'bekering' leest. En ook goed zeg, dat het aan je geestelijke verdieping heeft meegewerkt.
Maar nu kom ik op je vragen en opmerkingen;
Je hebt een hekel aan school, zeg je. Maar misschien is dat niet helemaal juist opgemerkt. Het begrip 'school' is voor jou verbonden geraakt met bittere ervaringen. Je hebt een verdrietig gevoel over de dingen, die je beleefde met leerlingen en leraren.
Een jaar geleden ging je de Alpha-cursus volgen en sindsdien is er een scheiding gekomen met vriendinnen en boezemvriendinnen van weleer. Jouw leeftijd is er een, waarop keuzes worden gemaakt, wel niet onherroepelijk, maar in feite toch heel vaak bepalend voor het gehele verder leven. En als de poten van de 'V' zag je de levens van je vriendinnen afbuigen van jouw eigen leven. Eerst waren ze nog te beroepen, maar gaandeweg vervaagde hun stem voor jou en kon ook jouw stem hen niet meer bereiken door de ruis van - wat je dan zou kunnen noemen- 'de wereld'.
Dat moet hard geweest zijn. Maar toen vielen ook de leraren tegen. Hun leven bleek niet geheel en al de Here toegewijd. Zeker, ook jij bent nog niet zo ver, maar hun grapjes over sex en hun vrijmoedig gepraat over 'topless' en zo, gingen je tegen de borst stuiten. En toen je de leraars als 'broeders in de Here' daarover vermaande, kwam er ook met hen een verwijdering aanzetten.
En al die nare dingen maken je school tégen.
En geleidelijk aan bekroop je de idee: "Wat doe ik hier eigenlijk. Wat doe ik eigenlijk überhaupt in dit leven. Ik zou veel liever bij God zijn in zijn heerlijkheid".
Maar Mathilde!....de heerlijheid van God in het nieuwe Jeruzalem, waarover Openbaring 22 zo treffend spreekt, wordt hier op aarde bevochten.
Ik geef jou de volgende adviezen: - bid voor je vriendinnen, die van je heengingen, 'de belevenissen zonder God' tegemoet. Mogelijk geeft de Here een mogelijkheid om jegens hen van 'de belevenissen met God' te vertellen, wanneer zij leeg van verwachtingen tot je terugkomen.
En wat de leraars betreft; er is deze bijbeltekst: "Houd ,voor zover mogelijk, voor zover het van u afhangt, vrede met alle mensen".(Romeinen 12 v 18). Jaag de moeilijkheden met hen niet op een top. Nu het niet zo lukt om met de leraars over de eisen van God te spreken, spreek dan met God over de onvolkomenheden van de leraren. Maar doe dat spreken dan in liefde , lankmoedigheid, en vriendelijkheid jegens deze opvoeders. Immers: zij weten in de dagopeningen heel goede woorden te vinden. Dat is toch al iets heel waardevols. Doof niet met een al te critische geest het goede, dat in hen aanwezig is.
Bedenk ook, dat je het wwo nodig hebt als 'stepstone' naar de door jou gewenste pastorale opleiding. Zonder vwo-diploma blijven vele deuren voor je gesloten. Je hebt de intelligentie om vwo te doen. Het zou heel naar zijn , als tegenzin tegen school vanwege allerlei negatieve ervaringen je zou verhinderen, het 'papiertje' te behalen.
Wanneer je het door mij voorgestelde in je eigen wezen verrijkt met de gedachten, die de Heilige Geest in jouw persoonlijkheid legt, zal ook de gevaarlijke spiraal doorbroken worden, die je nu tot een te laag zelfbeeld wil leiden. Het is volop van nut, zoals jij in het leven staat. Ik ben enthousiast over jouw graad van geestelijke ontwikkeling en ik ben er zeker van, dat de Heer je zal willen tonen, hoe zeer Hij jouw ijver voor zijn heerlijke zaak waardeert.
Mathilde...ik wil later nog vele dingen tegen je zeggen, maar voor heden acht ik het voldoende.
