aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
18-01-2024
Pietersheim.
Vandaag heb ik niet zoveel te vertellen, het sneeuwde gisteren en bij ons lag er vanmorgen bij het krieken van de dag, toch 'n 10 cm. Samen zijn we dan het gevecht aangegaan met dat witte spul om toch wat doorgangswegjes te maken, enerzijds naar de brievenbus, anderzijds naar de plaats waar de vogeltjes iedere dag komen eten. Mijn vrouw verzorgt ze goed en die beestjes zijn dagelijks op het appel. Uiteraard heb ik ook een loopbaan vrij gemaakt op onze stoep en die van mijn buurman en ook de brievenbus toegangsvrij gemaakt. En dan is het wachten op de dooi.
Daarna was het tijd om naar de bakker te gaan. Er was nog keuze genoeg, iedereen is toch thuis sneeuw aan 't scheppen. Daarna was het tijd om toch nog eens terug te wandelen naar Pietersheim. Op facebook had ik gisteren enkele foto's geplaatst van mijn wandeling vóór de sneeuw, 'n vriend heeft mij aangemoedigd om vandaag wat foto's te plaatsen van ná de sneeuw. En die foto's spreken voor zich. Het was 'n unieke belevenis, sneeuw - mist - laaghangende zon, kortom, Pietersheim op zijn mooist. Ik moet er dus niet veel bij vertellen, geniet van de foto's.
De eerste foto nam ik kort bij huis, in 't Hofje en die ezeltjes zag ik in de Broekstraat. En verder moet ik toch iets positiefs melden over onze plaatselijke postbedeling. Onze krant zat net in de bus, ze hebben er dus toch werk van gemaakt. Ik ga ze persoonlijk bedanken. Daar staat dan weer tegenover dat 'n ex-collega van mij overleden is. Bij het openslaan van de krant zag ik zijn overlijdensbericht. Hij is van 1951, nog vrij jong dus. Ik ben altijd zijn chef geweest. Cor was 'n gewaarde loketmedewerker.
Af en toe moet je al eens anticiperen op hetgeen dat komen gaat, in dit geval op de sneeuwbuien die ons nog te wachten staan. En kijk, het is nu 11u25 terwijl ik dit verslag aan 't maken ben, het is juist beginnen te sneeuwen.
Ik ben dus redelijk vroeg aan mijn wandeling begonnen. Ik wilde naar mijn bank gaan en ik had ook 'n opdracht meegekregen om iets lekkers bij de bakker af te halen. Jullie kennen mij intussen, de kortste afstand tussen punt A en punt B nemen, dat staat niet in mijn woordenboek, er is altijd wel 'n extra lus bij. Nu wilde ik wel niet te ver uit de buurt blijven, je weet maar nooit met die sneeuw, maar 'n ommetje doorheen Pietersheim zag ik wel zitten.
Ik vertrok langs de kapel op de Bessemerstraat om dan doorheen de kinderboerderij en de nu verlaten speeltuin te stappen. Aan de gracht omheen de burchtruïne, kon ik het niet laten om weer wat foto's te maken. Het blijft 'n speciale plaats om voorbij te wandelen. Via het kasteel en de Koning Albertlaan ging het tenslotte terug naar het centrum. Eerst nog wat bankzaken afgehandeld en dan naar de bakker.
En dan komt het, jullie weten (of misschien nog niet), in Lanaken wonen heel van Nederlanders of personen van Nederlandse afkomst. Met velen heb ik 'n goede relatie en sommigen durf ik zelfs vriend of vriendin te noemen. Maar af en toe heb je er ook enkelen bij die je liever kwijt dan rijk bent. Zo stond er ook vandaag 'n Hollandse troela (sorry beste Nederlandse vriendinnen en vrienden voor mijn woordgebruik), vóór mij met keuzestress. Uiteindelijk was de winkelbediende zo goed om akkoord te gaan met 'n half rijstevlaaitje. Begint mij ineens die dame te verkondigen dat wij hier in België niet meer mogen spreken over Limburgse vlaai omdat Europa, Nederlands Limburg het recht had toebedeeld om de Limburgse vlaai als streekproduct te noemen. Ik zag de winkelbediende al de wenkbrouwen fronsen. Natuurlijk kon ik dat niet over mijn kant laten gaan en ik heb die dame eens duidelijk gemaakt dat die Europese erkenning, geldt voor beide Limburgen, dus ook voor Belgisch Limburg. En trouwens, vertelde ik nog, het was 'n inwoner van Belgisch Limburg die na vele jaren geijverd te hebben voor die erkenning, nu eindelijk beloond werd voor zijn volharding. Veel commentaar heb ik niet meer gehoord van die Hollandse dame, de winkelbediende zag ik inwendig glimlachen. Je kunt in haar geval daar niet openlijk tegen ingaan, 'n klant is 'n klant. Maar ik had toch de voldoening zo'n troela eens op haar plaats gezet te hebben.
Dag vriendinnen en vrienden, de verwachte sneeuw is gevallen en valt nog steeds. Mooi om te zien, maar minder mooi voor wie nog de weg op moet. Ik denk ook aan al die mensen die morgen bij deze weersomstandigheden voor hun werk de baan op moeten (postbode's - koeriers - melkboer en bakker - enz.)
Bij deze dank ik jullie allen voor de vele bezoekjes aan mijn gastenboek en zeker voor de fijne reacties die ik krijg op mijn fiets- en wandelverslagen.
De eerste maand is al weer halverwege, het zal rap carnaval zijn en daarna komt de lente .... We blijven optimist!
Tijdens onze slaap is er toch weer 'n laagje sneeuw gevallen. Een voorbode voor véél meer morgen ...? Sommigen stellen dat het iets minder erg zou zijn dan voorspeld, toch zeker in onze provincie Limburg. Maar wij liggen toch kort bij de taalgrens, het zal dus afwachten zijn. Wat komt, dat komt.
Deze namiddag heb ik toch geprofiteerd van wat zon en mijn wandeling wat langer gemaakt dan eerst was voorzien. Ik vertrok langs de sportoase naar de Boonakkerstraat. Daar stonden - met de kerk van Gellik op de achtergrond - nog enkele paarden zonder jasje aan. Aan de Wijerdijk ging het dan linksaf, de brug over en Kompveld binnen. Het is 'n wijk behorende tot onze deelgemeente Gellik.
Halverwege de Kompveldstraat, ging ik deze keer naar links, naar de aardbeienkwekerij. Daar voorbij was het rechts aanhouden en de Kiezelweg oversteken. Je komt dan in 'n holle weg met aan de splitsing dat veldkapelletje. Wandel je daar linksaf of rechtsaf, dan loop je over 'n beklinkerd pad, in feite de meest gekende holle weg van Groot-Lanaken. Ik ging linksaf naar de Briegdenstraat. Daar zag ik 'n paard nieuwsgierigen doorheen 'n open raam.
Eens over de brug in Briegden, heb ik nog het kanaal 'n stukje gevolgd om tenslotte via de tunnel terug naar huis te keren. In het centrum ben ik nog even gaan overleggen bij onze plaatselijke traiteur. Ik heb op 3 maart 'n reservatie gedaan om iets speciaals te vieren met mijn gezin. Vandaag al eens gaan kijken wat ze ons te bieden hebben.
Verdorie, vandaag wilde ik na verschillende weken afwezigheid, nog eens gaan schaken. Uiteraard was het op Kerstdag en Nieuwjaar sowieso dicht, maar ook verleden week was de ruimte ingenomen door 'n nieuwjaarsreceptie voor de vrijwilligers. Ik had er dus vandaag zin in. Maar, o maar, ... het sneeuwde op het moment dat ik wilde vertrekken. En ja, dat is voor mij te voet, en dat zag ik dus niet zitten. En toen het omstreeks 14u10 effe droog bleef, was de goesting uiteraard over.
Wat wandelen dus dacht ik. Ook mijn vrouw wilde effe de deur uit om wat boodschappen te doen. Maar, ik was nog niet de straat uit, of het begon opnieuw te sneeuwen, geen grote hoeveelheden, maar toch. Tja, ik was er aan begonnen, dan maar doorzetten dacht ik. En dat was goed gedacht, 'n kwartiertje later, hield dat gemiezer van sneeuwvlokjes op. Naderhand hoorde ik dat het winkelen ook gelukt was.
Ik wandelde nog eens door de Pastoorslindestraat, De Puin en de Kleine Hofstraat. Aan de Kounterstraat ging het linksaf, terug richting de sportoase. Daar zag ik dat ze die dode boom, eindelijk gekortwiekt hebben. Die boom was immens maar vormde een gevaar voor de voorbijgangers. Wat verderop aan het college, mijn mooiste boom en de O.L.Vrouwegrot.
Uiteraard was ik op mijn hoede voor nieuwe sneeuwbuien en bleef dus toch in de buurt van mijn woning. Beetje bij beetje kon ik nog wat extra lussen maken, oa. langs het kanaal, de Koning Albertlaan, De Merodelaan en de Wijnwijk. En dan terug op de Wijngaardstraat, om via die straat huiswaarts te keren. Verrassing - ik wist het niet - , beide jeugdprinsen wonen op deze straat. Dries ergens halverwege het tweede stuk, Lowie juist aan de oversteek van de Maastrichterweg. Ja, Lanaken heeft dit jaar twee jeugdprinsen, en dus geen jeugdprinses. Beide knapen komen uiteraard uit 'n carnavalsgezin en ouders, grootouders en overgrootouders, hebben allen al 'n rol gespeeld in het carnavalsgebeuren. En die eerste foto, die nam ik vanmorgen vanuit mijn werkkamer.
Morgen zou het 'n droge dag zijn, hopelijk is dat zo want er wachten nog enkele taken.
Vanmorgen was ik om 8u30 al bij de bakker, en je zou dan denken, ... nog keuze genoeg! Helaas, de rekken waren zo goed als leeg en het was dus pakken wat er nog over was. Je hoeft je dus niet af te vragen welke stormloop er geweest is deze ochtend naar brood en gebak. De winkel gaat open om 7u00.
Na de voormiddagkoffie besloten we beiden om 'n wandeling te maken, mijn vrouw iets van 'n halfuurtje, kwestie van even buiten te zijn geweest, ikzelf 'n iets langere route. Ik vertrok doorheen de Henri Dunantstraat naar de kinderboerderij. Er waren opmerkelijk veel gezinnen op wandel tussen de diertjes. En van de boerderij is het maar 'n stap verder tot aan de visvijver. Deze is nog grotendeels dichtgevroren. Natuurlijk is de ijslaag veel te dun om je er op te wagen, vissers heb ik dus vandaag niet gezien.
Daarna ben ik nog een eind door Pietersheimbos getrokken. Ik kwam oa. langs de toegangspilaren en door de kastanjedreef. Aan het kasteel ging ik linksaf naar de Putstraat. En in de Drie Eikenstraat eindelijk eens 'n foto kunnen maken van dat oude huisje. Meestal staat er 'n auto in de weg.
En dat het nog altijd wintert, ondervond ik even verderop. Het begon weer te sneeuwen, geen grote hoeveelheden, maar wat korrelsneeuw. Ook deze morgen zag ik al veel poedersneeuw op de stoepen liggen. Tijd dus om huiswaarts te keren.
En ja, dit wil ik ook nog kwijt. Mijn vrouw en ik hebben onze gsm nu toch al 'n 4-tal jaren. We zijn er gisteren eindelijk achter gekomen dat het ontgrendelen van die gsm met 'n vingerafdruk, toch handiger is dan door telkens onze geheime code te moeten ingeven. Het installeren was in feite 'n makkie. We hebben er nu twee vingers ingezet, stel dat je 'n plakker nodig hebt op die ene vinger. Zo, dadelijk weer naar de koers kijken, het BK veldrijden voor mannen.
Ondanks het grijze en kille weer, wilde ik vandaag toch een langere wandeling maken. Het doel was Oud-Caberg, enkel de te volgen route lag nog niet vast. Eerst effe gewacht tot mijn eega terug thuis was van het winkelen - we waren in blijde verwachting van de komst van een dakwerker - daarna kon ik vertrekken.
Eens de fiets- en voetgangersbrug over, kon ik kiezen, naar rechts en direct naar Oud-Caberg of naar links en eerst naar Smeermaas. Ik koos er dit keer voor om in wijzerzin te wandelen, met de klok mee dus richting Smeermaas. Aan de Grensweg passeerde ik aan de grenspaal, de grens België - Nederland om die veldweg te nemen richting de tunnel onder het oude spoor.
Eens daar onderdoor, ging het via een toch nog bevroren veldweg, richting het kapelletje. Daar ging ik linksaf, bergop doorheen de velden met zicht op die paar woningen. Als je in de autobus zit richting Maastricht, dan zie je die woningen mooi liggen. Ze vormen als het ware een eilandje midden in het veld. Ter hoogte van die woningen veranderde de weg terug naar een betonweg met als naam: Lanakerweg.
Op het einde van die straat zie je een van de zogenaamde Landmarks met een aanduiding dat er al 7.400 jaar aan landbouw gedaan wordt in de streek. Voorbij die steen kom je dan in het woongebied van Oud-Caberg. Ik heb het nog al eens gezegd, het is een slapend dorp dat nu hoort tot Maastricht maar in een ver verleden tot Lanaken behoorde. Goed dat er nog vele oude boerderijen goed bewaard gebleven zijn.
Via het ijzeren kruis, was ik al rap op het fietspad richting Lanaken om in het centrum eerst wat op te warmen bij ene lekkere Cécémel.
En in de namiddag heb ik naar de koers gekeken. Bij de vrouwen was het ongemeen spannend met toch Sanne Cant als winnares, voor de 15de keer op rij Belgisch kampioen.
En dat dak? Hij zal nog eens mogen terugkomen, zijn ladder was niet lang genoeg.
De doelen van vandaag waren in deze volgorde: dokter - bakker - post - apotheek - Hubert. De ingrediënten waren gladde stoepen - grijs weer - vochtigheid in de lucht - kil.
Maar goed dat ik gisteren ben gaan fietsen, dat was vandaag niet mogelijk geweest. Maar goed, ik diende dus toch op wandel te gaan. Pet en handschoenen waren weeral nuttig. Gezien ik echter niet op zoek kon gaan naar fotogenieke plekjes, zijn er vandaag slechts 'n tweetal afbeeldingen. Eerst 'n gevaarlijke punt in het park, vooral voor fietsers en de beek die toegevroren is.
Als laatste bestemming koos ik ervoor om bij vriend Hubert nog eens binnen te stappen. Het is al effe geleden dat we nog samen gefietst hebben. Ik wilde wel eens weten hoe het met hem gesteld was en wat zijn doelen voor 2024 zijn. Hij heeft mij verzekert dat hij ook dit jaar wil gaan fietsen, zij het dat snelheid en afstand bekeken zullen worden in functie van zijn leeftijd en fysieke kunnen. Geen probleem, ik ben al blij dat hij niet in 'n hoekje gaat zitten.
Zo, al bij al toch 'n dikke 6 km. gewandeld, en het moet gezegd, op sommige plaatsen was het echt gevaarlijk glad. Ik hoop dat er geen ongevallen gebeurd zijn.
Vandaag kon ik het toch niet laten, er zou en er moest gefietst worden. Het weer leende zich er voor, niet teveel wind, véél zon en minder koud dan de voorbije dagen. De volgende dagen dienen zich aan als grijs, met weinig zon. Het was dus deze namiddag profiteren van de omstandigheden. Ik had 'n route in mijn hoofd, maar gaandeweg ben ik toch wat verder gegaan dan gepland. De benen voelden goed aan, dus wat extra kms. waren geen probleem.
Ik vertrok in Briegden aan de brug om vervolgens het jaagpad te nemen tot in Kanne. Daar zag ik dat er nog maar 10 andere fietsers mij vandaag waren voorgegaan. Best weinig dus, op dat moment was het toch al 13u20. Kanne is altijd mooi om er wat foto's te nemen. Vervolgens ging het naar de sluis van Lanaye om dan door te fietsen richting Moelingen. De Maas hield zich vandaag rustig, het is al anders geweest.
In Moelingen ging het dan linksaf naar Eijsden. Het is 'n slapend dorp met nog veel oude woningen en 'n mooie beeldengroep. Eens Eijsden buitengereden, is het gewoon de grote weg volgen richting Maastricht. Je dient aan de linkerkant te rijden op 'n dubbel fietspad. En die laatste foto, dat krijg je te zien bij het binnenrijden van Maastricht.
Om de stad buiten te rijden, koos ik deze keer om dat te doen via de Noorderbrug. Dat was gewoon 'n kleine lus naar rechts. Sneller ging ook, via de Wilhelminabrug en daarna langs de Bassin. Maar het wordt daar voor de fietsers moeilijk gemaakt met werken in aantocht.
In Lanaken nog twee drankjes gedronken, warm en koud om tenslotte thuis onder de warme douche te kruipen. Ik moet zeggen dat ik absoluut geen kou gehad heb tijdens mijn rit, ik was uiteraard goed voorzien van kledij, oa. thermisch ondergoed. Zo, die eerste fietstocht heb ik alweer gescoord.
Het nieuwe jaar is nog maar pas begonnen, en ik heb mij al laten vangen, ... batterij van mijn gsm plat onderweg. Dat heb je als je toestel al wat ouder wordt, je steeds je Strava-account hebt openstaan en als je onderweg heel wat foto's wenst te nemen. Dan moet je batterij vóór het vertrek, 100% gevuld zijn. En dat was vanmorgen maar 70%. Eigen schuld - dikke bult.
Ik trok deze namiddag het bos in aan de Maastrichterweg om vervolgens langs camping San Lanaco te wandelen. Je ziet overal dat het goed gevroren heeft, al is er nog geen ijsvorming op de beek. Vervolgens ging ik omhoog, de Bessemerberg op, oa. langs de houten wegwijzers. Bovenaan stak ik de grote weg over, om daarna het bospad te volgen tot aan het fietspad Zutendaal - Gellik. Dat pad ben ik blijven volgen tot aan de Zilverdennenlaan in Gellik. Daar ging ik weer het bos in om op diverse plaatsen, toch de kantjes te moeten nemen wegens grote stukken ijs, al dan niet stevig genoeg om er overheen te wandelen. Dat risico nam ik maar niet, natte voeten met zulk koud weer is niet aangenaam.
Voor een deel heb ik de rode wandeling gevolgd. En dan, aan de Kewithstraat was ineens mijn beeld zwart op de gsm, batterij plat. Effe binnensmonds gevloekt, het zal een van mijn goede voornemens voor 2024 worden, .... eerst batterij opladen. Uiteindelijk heb ik dan toch 'n goede 12 km. gewandeld. En ondanks de koude, was het een aangename tocht.
Vandaag had ik maar één doel, dat was gaan les geven in 'n school over ons carnaval, het gebeuren op zich en ons carnavalskrantje. Met Jean-Pierre en Gunter trok ik in de voormiddag naar het 4de klasje van het lager onderwijs en in de namiddag was het andere 4de klasje aan de beurt.
We hebben mekaar wat afgewisseld, dan was J.P. aan 't woord, vervolgens Gunter en dan ikzelf. Uiteraard moet ook de pc bediend worden, we werken met 'n powerpoint presentatie. Ik doe dit al verschillende jaren, ik ben gepensioneerd en heb er de tijd voor. Gunter was vandaag vrij op zijn werk en kon mee voor de klas staan.
Wat ons opvalt is dat er minder en minder dialect gesproken wordt, er gaan maar weinig vingers omhoog als we vragen wie er nog dialect spreekt of verstaat. Het is dan ook onze taak dat dialect te bewaren voor de toekomst.
En uiteindelijk was ik nog verbaasd over het aantal kilometers die ik vandaag gewandeld heb om naar de school te gaan. Uiteraard was dat in de voormiddag en nogmaals naar dezelfde school in de namiddag. Om af te sluiten, nog 'n kleine boodschap gedaan. En die kou, geen probleem, ik was er op voorzien.
Goed aangekleed kun je ook wandelen, muts op, handschoenen aan, dikke sjaal en 'n warme jas. En als daarbij de zon ook nog begint te schijnen, dan is mijn wandeling van vandaag weer geslaagd.
Het zag er echter vanmorgen minder goed uit, het sneeuwde en deze bleef ook nog eens liggen. Ik moest er evenwel toch door, er moest brood op de plank komen. Nee, die wandeling moest tocht wachten tot het gestopt was met sneeuwen. Dat gebeurde omstreeks 12u30. Ik nam hiervoor weer eens de bus naar Maastricht. Ik wilde trouwens ook eens zien hoe het nieuwe vervoersplan werkte dat sinds 6/1/2024 van kracht is op de De Lijn. Wij in Lanaken mogen niet klagen, in alle richtingen rijdt er nu 'n bus om het half uur, een hele verbetering.
Mijn wandeling begon aan het spoorwegstation van Maastricht, tevens eindhalte van vele buslijnen. Vandaar ging het doorheen Wyck, 'n wijk van Maastricht aan de andere kant van de Maas. Om die Maas over te steken, ging ik over de voetgangersbrug met de Sint-Servaesbrug op de achtergrond. Dat witte huis van 1775 is het vroegere Pesthys. Vervolgens trok ik naar het Vrijthof, een der bekendste plaatsen in de stad. In café d'n Ingel heb ik mij toch eerst 'n lekkere tas koffie gedronken.
En dan die woonboot, die is op wandel gegaan door 'n kleine dijkbreuk aan de Maas. Hij is tot stilstand gekomen tegen 'n brug. De duidelijke foto heb ik van 'n krant geleend, de andere foto nam ik vandaag. Je kon er trouwens niet kortbij komen, de hele omgeving was afgezet door politie. Zeker vijf voertuigen heb ik zien staan.
Terugkeren deed ik langs het water, tot in Smeermaas. Daar nam ik nog enkele foto's van de Maas. De waterstand is sinds gisteren gevoelig gezakt. Er is dus absoluut geen gevaar meer voor onze deelgemeente.
En dat het koud was, dat zag ik op weg naar huis. Op verschillende plaatsen zag ik ijsbrokken liggen. Waar die vandaan komen, ... ik heb er het raden naar.
En ja, het is maandag, sinds enige tijd heeft Jos mij zover gekregen dat ik de uitslag van zijn favoriete voetbalclub Racing Harelbeke bekijk. Ze hebben 'n punt meegenomen op verplaatsing bij Sparta Petegem. Prima dus, neem ik aan Jos ...?
Zo, het was weer 'n fijne wandeling, zeker na die braspartij van gisteren in Maasmechelen. Onze familie kwam er bijeen. Het eten was overvloedig en lekker.
Wat doe je als je van 12u00 tot deze avond met de benen onder tafel moet zitten? Op voorhand 'n wandeling maken uiteraard. Dat is dan ook hetgeen ik deze morgen deed. Ontbijt - zoals gewoonlijk - om 7u30 en om 8u10 de deur uit. Het parcours had ik al in mijn hoofd en ik wilde er 'n snelle wandeling van maken.
Ik vertrok via de nog slapende Arkstraat richting de sportoase. Het podium voor de veldloop van deze namiddag was nog in duisternis gehuld. Mooier was de sportoase zelf. En dan ging het richting Gellik met de kerk op de achtergrond.
Vandaag wilde ik langs het kanaal wandelen tot aan het hoogste punt om dan aan de bank en de paaltjes, rechts af te slaan. Op dat punt had ik 5,4 km. op de teller. Altijd handig om dat te weten. Via de grote weg keerde ik huiswaarts. Op vele plaatsen zie je nog de kerstversiering en dat ezeltje, die was nieuwsgierig.
Het was niet echt koud of miezerig, maar er hing toch 'n zekere vochtigheid in de lucht. Gelukkig was er weinig wind zodat het toch nog 'n plezante wandeling werd. Bij de bakker heb ik eens niks gekocht maar wel de krant op zondag meegenomen.
En zoals ik in mijn titel schreef, 'n beetje sporten, dat heb ik gedaan. Aan 6,3 km/uur bewogen en na één week in 2024, toch al meer dan 60 km. gewandeld. Niet slecht.
En nu, .... nu volgt 'n lange namiddag met hopelijk 'n lekker etentje.
Vandaag eens niet gewacht op de voormiddagkoffie maar direct de wandelschoenen aangetrokken. En bij die schoenen is 'n kleine bemerking, ik heb namelijk verschillende paren. Gisteren heb ik één stel gedegradeerd tot tuinschoenen. De zolen zijn zo goed als volledig weggesleten, niet meer gezond voor voeten en benen om daar nog mee verder te wandelen. En het is ook niet zo, dat 'n nieuwe zool soelaas kan brengen, het zijn zolen met reliëf.
Ik ben dus gaan wandelen richting de grens. Het weer en zeker de zon, gaven wel niet thuis, maar dat liet ik uiteraard niet aan mijn hart komen. In Smeermaas stak ik de grens over om iets verderop rechts af te slaan naar het fietspad dat ofwel verder gaat tot in Veldwezelt of tot op de Industrieweg in Lanaken. Dat laatste heb ik gekozen.
Vooreerst kom je onder de oude spoorwegbrug door waar er altijd water staat. En een boogscheut verder zag ik 'n uitgebrande bromfiets liggen. Wat zich hier heeft afgespeeld - op dergelijke verlaten plek - dat mag Joost weten! Aan het kruisbeeld even gestopt voor enkele foto's, en even verderop aan die grote steen, idem dito. Op de achtergrond zie je Oud-Caberg liggen.
Terugkeren deed ik oa. via de sluis van Lanaken en het Kerkplein waar er al flink gewerkt wordt om morgen de gemeentelijke receptie te laten doorgaan. En die rieten stoel in de wijk tegenover ons huis, ik hoop dat het niet de bedoeling is om die stoel te laten meenemen door handige Harry's. Veel is daar toch niet meer van te maken.
En die receptie morgen, dat laten we aan ons voorbijgaan. Morgen primeert de familie.
Grijs, miezerig, veel wind, op 'n andere manier kun je het weer niet omschrijven. Vanaf volgende week dinsdag zou er verandering in komen, kouder maar zonniger.
Deze morgen hebben wij ons wat bezig gehouden met wat poetswerk buiten, vooral de afvalcontainers en de PDM-houder, hadden 'n extra beurt nodig. Daarna heb ik er 'n gecombineerde wandeling van gemaakt, eerst naar de bakker, dan naar de bank om vervolgens richting Pietersheim te stappen.
Het begin van mijn wandeling ging over de Koning Albertlaan om vervolgens de Drie Eikenstraat in te stappen. Via het Graziëllapad, de Ganzepoel en de Putstraat, kwam ik toe in Pietersheim. Daar was het gewoon de straat oversteken om aan de ruïne enkele foto's te nemen van de toegangspoort en de grachten.
Via het bospad ben ik doorgewandeld tot aan de visvijver. Vandaag was er één moedige bezig met zijn hobby. Doorheen de kinderboerderij ging ik terug naar huis. Daar de tafel dekken en aanvallen .....!
En nu, 13u20 is het weer aan 't regenen. Houdt dat dan nooit op ...? Zoals ik al zei, mogelijk volgende week. Laat ons hopen dat de voorspellingen juist zijn. En het waterpeil van de Maas? Na 'n lichte daling gisteren, is de curve weer iets omhoog aan 't trekken.
Niks zo vervelend als dat stomme gemiezer onderweg. Je gsm wordt nat als je foto's wenst te nemen en ook mijn bril werd vochtig. Maar, om daarvoor binnen te blijven, no way.
Ik vertrok deze voormiddag via het Uilenspiegelpark, over het brugje, waar de beek ondergronds gaat. En dan ging het naar Smeermaas. Ik nam daar de Kanaaldijk aan de Zuid-Willemsvaart. Er zijn nog steeds stevige werken bezig aan de linkertalut. Op die route heb ik vandaag geen mens gezien, het druilerige weer zat er natuurlijk voor iets tussen. Het kasteel van Hocht is nu goed te zien doorheen de begroeiing. Aan de sluis van Neerharen zag ik dat er mij nog één uur restte om tijdig aan het middagmaal te zijn. De inschatting was dat de afstand tot thuis nog +/- 5 km. was, dat zou dus moeten lukken.
In het centrum van Neerharen ging ik linksaf, om aan de grote weg, gewoon over te steken richting de Neerharenweg. Rechts heb je dan Zangersheide en op het einde de kinderboerderij.
En de laatste afbeelding, dat is de actuele waterstand van de Maas in Smeermaas. Sinds gisteren is de curve iets naar beneden gezakt. Hopelijk blijft dit ook zo. En of ik tijdig thuis was? Jawel, ik had nog overschot, de benen voelden goed aan, ik had er dus wat vaart achter gezet.
Vanmorgen was deze jongen al om 7u45 op pad om naar de kapper te gaan. Lanaken was nog in diepe rust. Ik was zijn allereerste klant van het nieuwe jaar.
De rest van de voormiddag nodigde niet echt uit tot wandelen, je kent dat .... het weer uiteraard. Maar ook onze chef-kok wilde het warme middagmaal op 'n vroeger uur klaar hebben, ze had kort na het middaguur 'n afspraak elders. Zo kwam het dat ik al omstreeks 12u20 aan 'n poging begon om 'n droge wandeling te maken. En wonder boven wonder, ... dat lukte nog ook, op hier en daar 'n verdwaalde druppel.
Ik had niet echt 'n routeplan, ik wist wel dat ik er eens stevig wilde invliegen. Zo gezegd zo gedaan. Ik vertrok via de Wijngaardstraat waar tegenwoordig de brievenbus hangt van onze ziekenkas. Vervolgens richting Tournebride en Neerharen. Eerst heb je die oude schepen, dan dat schuilhuis en dan de bunker.
Eens de brug over in Neerharen, was het rechts af, Hochter Bampd binnenstappen. Na die hele heisa met die stier in het midden van de Maas, wilde ik de gallowayrunderen eens van nabij bekijken. En ja, ik heb er toch 'n aantal gespot, eentje zelfs van héél dichtbij. Die beesten hebben geen schrik van ons, dus wij ook niet van hen. Ik zag ook dat de dieren worden bijgevoederd.
Eens terug aan de Maas zag ik hoe hij uitgedijd is, niet te geloven dat je er in de zomer op sommige plaatsen te voet kunt oversteken. Wat verder 'n aantal Shetlandpony's en op het einde van de Maasdijk, 'n kapel gewijd aan "St. Antonius Kluizenaar vindt mensch en vee in het gevaar hulp en verlichting". De kapel is gebouwd in 1889. En in de Maas zelf, zie je slechts 'n paar struiken boven het wateroppervlak steken van wat in de zomer "het eilandje" wordt genoemd.
Zo, qua sportiviteit, kan ik mezelf goede punten geven, meer dan 6 km/uur en 'n afstand van iets meer dan 12 km. Het jaar is goed ingezet.
Na ons familiefeestje van gisteren, is onze kleinzoon 'n nachtje en 'n dag blijven logeren. Hij heeft goed geslapen, het was pas 7u15 toen hij aan ons bed stond. Zijn mama en papa waren werken en zijn opvang was 'n dagje dicht.
Aan ons dus de taak op hem de ganse dag te animeren. Dat ging best goed, lego is zijn favoriet speeltuig, tussendoor eens 'n filmpje kijken op de pc, met bompa 'n partijtje schaken en wat afleiding toen er familie op bezoek kwam.
Effe hebben we het ook gewaagd om 'n wandeling te maken, maar het gemiezer begon al rap weer feller te worden. Het is dus bij 'n miniwandeling gebleven.
Nu ik dit schrijf, is hij weer thuis in zijn vertrouwde omgeving en kunnen bomma en bompa even bijkomen van de drukte van de dag.
Natuurlijk kon ik het vanmorgen niet laten om al 'n wandeling te maken. We waren weliswaar iets later op dan anders, maar met het vooruitzicht van 'n drukke namiddag (onze kinderen komen af, we zijn dan met acht), wilde ik toch even van de gezonde lucht profiteren.
Nu gezond, ... er is deze nacht wat afgeschoten. Er was 'n algemeen verbod op vuurwerk afschieten, maar het merendeel heeft er zich niet aangehouden. Voor ons was het gisteren 'n rustige avond met ons twee. We keken tv naar VRT één en Canvas en maakten het ons gezellig met 'n natje en 'n droogje. En toen de meeste knallen achter de rug waren (omstreeks 0u30), zijn we in ons bed gekropen. Oude mensen moeten op tijd gaan slapen ....
Ik ben dus deze morgen effe gaan wandelen. Eerst doorheen het centrum met zijn mooie verlichting, vervolgens langs het beeld van O.L.Vrouw op de Koning Albertlaan en daarna langs de voormalige hoeve van het kasteel van Pietersheim. Via de burchtruïne, de grachten er rond, en de kinderboerderij, ging het terug huiswaarts.
Nu ik dit verslag afmaak, rest er mij nog even tijd om naar het laatste stuk te kijken van het Nieuwjaarsconcert. Daarna komen onze gasten waaronder onze kleinzoon. Hij blijft straks weer 'n nachtje slapen.
Nog ene fijne 1ste januari en geniet van het nieuwe jaar.
Dag vriendinnen en vrienden, voor ik mijn laatste verslag van dit jaar op jullie loslaat, wil ik eerst mijn allerbeste wensen uitspreken. Dat 2024 om te beginnen zeker 'n gezond jaar mag zijn - we worden er met zijn allen niet jonger op - dat we nog veel plezier in onze hobby mogen hebben, en dat iedereen op haar/zijn tempo en kunnen, nog blijft bewegen, hetzij door te wandelen en/of te fietsen.
En ja, wat doe je op 'n 31ste december? In ons geval was het de bestelling gaan afhalen bij de bakker. Niet dat we zoveel nodig hadden, maar je bent wel zeker dat het er is. Uiteraard combineerde ik dit met 'n korte wandeling. Ik vertrok langs het Uilenspiegelpark, doorheen de winkelgalerij om vervolgens effe langs het kanaal te wandelen.
Omdat het toch wat begon te miezeren, heb ik maar geen extra lussen meer gemaakt en ben ik gewoon via het oude spoor en het prieeltje achter de tunnel, naar de bakker gewandeld. Mijn laatste foto's van het jaar nam ik van de kapel op de Pannenstraat.
Als ik zo mijn sportieve prestaties overloop van de laatste vier jaar, dan heeft de covid pandemie, toch wat in gang gezet. Voorheen heb ik nooit zoveel gewandeld als nu. Dat ik iets minder gefietst heb dan verleden jaar, dat heeft dan weer te maken met de vele regendagen. Uiteindelijk heb ik in 2023, tijdens 262 dagen gewandeld en tijdens 94 dagen gefietst. Op enkele dagen na, dus bijna iedere dag bezig geweest. Hopelijk kan ik dat ook nog in 2024, ik word dan 70 jaar.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.