aantal stappen: 2.161.747 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 175
aantal fietstochten: 58
Zoeken in blog
30-12-2023
Laatste fietstocht van 2023.
Het is eigenlijk niet normaal, 30 december en ik heb 'n fietstocht gemaakt. Het weerbericht had het over 'n droge dag, wat zon, maar anderzijds, redelijk wat wind. Je kent mij, dan ben ik niet meer te houden en dus werd die fiets van stal gehaald. Wel heb ik de goede raad van mijn eega opgevolgd door de gewone stadsfiets te nemen. De wegen liggen er vuil bij en dat was ook zo. Het enige minpunt was vandaag die laaghangende zon. Tot Vroenhoven heb ik omzeggens op het gevoel moeten fietsen, de zon scheen mij pal in de ogen. Gelukkig was het zaterdag en dus veel minder verkeer.
Maar eerst ben ik vanmorgen nog naar de bakker geweest om aansluitend, mijn wekelijkse taken als hulp in het huishouden uit te voeren. Na het middageten kon ik dan vertrekken.
Ik vertrok richting Veldwezelt en Kesselt om even te stoppen aan Steenbakkerij Nelissen. Alfons Nelissen begon er zijn zaak in 1921. Nu maakt de 4de generatie Nelissen de dienst uit. Via Vroenhoven fietste ik naar Riemst om daar in het centrum, rechts af te slaan richting Bilzen. Onderweg passeer je de deelgemeente's Grote- en Kleine Spouwen. In Martenslinde wilde ik café-Brasserie De Gouden Tak eens van nabij bekijken. Niet dat ik er 'n pauze wilde nemen, maar het huis op zich interesseerde mij. Het is 'n oude vierkantshoeve. Ik hou het adres wel in gedachten voor de toekomst.
Bilzen reed ik binnen via de Brugstraat en de markt. Ondanks het frisse weer, zaten de terrassen er afgeladen vol. De stad reed ik uit via dat rustige fietspad. Vervolgens kwam ik door Munsterbilzen en langsheen de oude pastorij in Zutendaal. Ik had nog wat tijd en 'n lus naar Gellik zag ik nog wel zitten. Vooral café-brasserie In de Oude Hoeve was daar mijn bestemming, mijn enige pauze van de dag. Onderweg daar naartoe, nog heel wat paarden in de weiden zien staan.
Zo, mijn laatste fietstocht van 2023 zit er op. Tot gisteren kwam ik juist niet aan die 6.500 kms. (3 kms. te weinig) maar als sportman moet die kaap overschreden worden en dat heb ik dus bij deze gedaan. Deze avond zal het rustig voor de tv zijn, en morgen het jaaruiteinde. Hopelijk wordt er - ondanks het strikte verbod - niet te veel vuurwerk afgestoken.
Vanmorgen om 7u00 waren ze er al, de metselaars die de woningen bij ons tegenover verder zouden afwerken. Met veel goede moed zijn er aan begonnen, maar tegen 9u30 hebben ze hun schup al afgekuisd, regen en het miezerige weer waren de boosdoeners.
Zelf had ik niet veel plannen om te sporten, maar ik diende wel naar de bakker te gaan. En dat lukte omstreeks 10u00, effe 'n droog moment. Het was brood voor vandaag en 'n bestelling voor zondag. En oef, het bleef schijnbaar nog effe droog, dus met 'n ommetje terug naar huis om vervolgens nog 'n korte wandeling door Lanaken-centrum te maken.
Foto's maakte ik in het Uilenspiegelpark en eentje van de kerk. Veel had het dus vandaag niet om het lijf, ik ben even buiten geweest en dat was natuurlijk de bedoeling.
Iets na het middaguur zijn we ergens gaan eten, je kunt uiteraard 'n jarige niet achter de kookpotten zetten. Nee, zo iemand moet aan tafel bediend worden met 'n lekkere lunch. We hebben er onze tijd voor genomen en zijn uiteindelijk net voor de volgende zondvloed terug thuis geraakt. Seffens naar de koers kijken. Onze landgenote Sanne Cant heeft haar eerste overwinning van het jaar behaald. Proficiat.
Vandaag was het niet moeilijk om 'n keuze te maken op sportief vlak, ik had enkele boodschappen te doen en dat combineer je best met 'n wandeling.
Maar eerst heb ik mijn schoonzoon proficiat gewenst met zijn verjaardag en morgen, ... dan is mijn halve trouwboek aan de beurt. Dat is voor haar toch 'n speciale dag, zo tussen Kerstmis en Nieuwjaar.
Mijn wandeling maakte ik via mijn geboortestraat, de Wijngaardstraat om helemaal aan het einde, rechts af te slaan, de Waterstraat in. Die straat is één der oudste van onze gemeente. Verschillende oudere woningen zijn daar nog getuige van. Vervolgens wandelde ik doorheen de Winninger- en de Drie Eikenstraat om daarna aan het rond punt, de brug over te steken naar de Industrieweg.
Via het fiets- en wandelbrugje stapte ik terug naar het centrum om daar die boodschappen te doen. Onderweg kwam ik de vader van mijn schoonbroer nog tegen, 90 jaar intussen, maar nog altijd kaarsrecht lopende, 'n gevolg van zijn loopbaan als militair. Het is altijd 'n plezante babbel met hem.
En mijn laatste afbeelding, dat is er eentje van facebook. Ik postte ook die foto van die stier in het midden van de Maas, op de groepspagina "je bent van Lanaken". Er kwamen 66 likes binnen en 65 personen vonden het nodig om er commentaar op te geven. Ik heb ze niet allemaal gelezen, dat was ook niet mijn bedoeling toen ik dat bericht aanmaakte.
Vandaag had ik maar één doel, aan de Maas gaan kijken of die stier nog in het midden van de Maas stond. Gisteren werd er in vele media, foto's getoond van die stier die klaarblijkelijk uit zijn kudde werd verstoot en in het midden van de rivier is terecht gekomen. Nu zijn die beesten wel goede zwemmers, paniek is er dus niet. Hij staat aan de Nederlandse kant van de Maas, recht tegenover het dorp Itteren. Het is dus aan de Nederlanders om de zaak op te volgen. En ja, toen ik bijna in Herbricht toekwam, zag ik hem in de verte staan.
Na dit schouwspel, fietste ik verder naar Kotem. Daar ben ik uiteindelijk toch eens gestopt aan de Sint-Antoniuskapel. Ik ben er misschien al honderd keer voorbij gefietst, het werd tijd dat ik er eens 'n foto van nam. De kapel is gebouwd in 1921. En in Kotem, fietste ik links af, de autostradebrug over richting Elsloo. Ik heb het eens geteld, maar ik ben tijdens mijn tocht, vijf keer over het Julianakanaal gefietst. De een brug dus na de andere.
Ook in Geulle a/d Maas ben ik eens gestopt. Ook daar ben ik al ontelbare keren voorbij getrokken. Het is 'n klein ingeslapen dorpje met oude huisjes, 'n Maaskruis, de kerk en wederom 'n Sint-Antoniuskapel (toevallig dus dezelfde naam als in Kotem). Deze kapel werd gebouwd in 1908.
Het ging vervolgens via Brommelen naar Itteren en Borgharen. In Itteren ben ik niet tot aan de Maas geraakt, het zou mij te ver van mijn fietsroute leiden. Wel maakte ik nog 'n foto van het kasteel van Borgharen.
En tenslotte fietste ik via Maastricht terug naar huis. Vermoedelijk zal dit mijn laatste fietstocht zijn van dit jaar. Juist geen 6.500 km. op de teller, maar ik ben tevreden over mijn sportieve prestatie.
Eerst koffie en via andere weg terug uit Maastricht.
Vriend Jos suggereerde mij om vandaag iets te doen aan die Kerstkilo's. Wel Jos, je voorstel heb ik uitgevoerd, zij het dat er eigenlijk niet zoveel extra kilo's aan mijn lijf zijn bijgekomen. Als je wat ouder wordt, krijg je niet meer zoveel op.
Maar goed, gezien het 'n droge dag was vandaag, wilde ik eens 'n alternatieve route uitproberen om terug te keren uit Maastricht. Ik nam zoals dikwijls, de bus - lijn 45 - en stapte uit aan de Wilhelminabrug. Maar eerst "first things first", 'n lekker tas koffie. Die dronk ik nog eens in de Knijnspiep. Het was al effe geleden dat ik daar nog geweest was, maar de waardin herkende mij nog. Altijd plezant zo ontvangen te worden. En ja die spreuken, het is 'n bewuste keuze om de menukaart op te maken in 't dialect en met op de laatste blz. die mooie spreuken.
Om Maastricht buiten te geraken, heb ik gewoon de fietsroute gevolgd. Zo verdwaal je niet in al die kleine straatjes, zoals de Koestraat (zie foto). Wat verderop passeerde ik aan de kerk van de St. Anna en St. Lambertusparochie. Het is 'n vrij recente kerk, gebouwd tussen 1963 en 1964. Het is intussen 'n geclassificeerd gemeentelijk monument.
En dan die alternatieve route, die ging deze keer richting Veldwezelt. Langs het fietspad is er nog veel groen. Aan het voormalige grenskantoor ging ik vóór de borden naar rechts, naar het fietspad dat mij terug naar Lanaken zou brengen. Halverwege dat pad passeer je aan 'n bord dat 'n vermelding maakt van het fort van de zouw. Ooit zou er 'n Karolingisch fort gestaan hebben dat gedateerd zou zijn tussen de 7de en 10de eeuw. Links heb je in de verte de windmolens van Lanaken, rechts 'n kleine vijver.
Aan de splitsing ging ik linksaf, rechtdoor ga je naar Smeermaas. En eens je je op de Industrieweg bent, dan ben je bijna thuis. Ik maakte daar ook nog 'n foto van een der nieuwe bedrijven die daar haar onderkomen vond. Op weg naar het centrum zag ik dat de campagne voor de gemeenteraadsverkiezing van oktober 2024 al gestart is. Open VLD (de liberale parij) heeft blijkbaar niet veel vertrouwen in haar naam, zeker nu op Nationaal vlak, de partij véél van haar pluimen verloren heeft. Maar ik maak mij nu zo de bedenking, stel dat de verenigde oppositie de nieuwe meerderheid behaalt, dan zit je daar als "Team v/de Burgemeester" zelf in de oppositie.
En mijn laatste foto, van die kist in de kleuren van carnaval, dat vraagteken verwijst naar de keuze van de nieuwe carnavalsprins. Deze wordt aangesteld begin volgend jaar.
Zo, hiermede sluit ik mijn 2de Kerstdag af. Straks nog kijken naar Sven de Leijer met zijn programma "Vrede op Aarde" met vooral Jan Peumans in 'n hoofdrol.
Dag iedereen, waar je ook woont of verblijft, mijn vrouw en ikzelf wensen jullie ene fijne Kerstdag. Dat de eventuele zorgen eventjes op het achterplan verdwijnen, dat de familiebanden weer worden aangehaald en dat we even genieten van rust en vrede. Wijzelf hebben het ons deze middag laten smaken, 'n uitgebreid afhaalmenu was het. Niks te koken, enkel op te warmen en het ons laten smaken. Het dessert is voor deze namiddag.
Omdat er dus relatief weinig werk was deze voormiddag, ben ik toch even gaan wandelen. Ik ben van het principe dat je in - bijna - alle omstandigheden toch even moet buiten geweest zijn, al was het maar om te zorgen dat je tegen 'n stootje blijft kunnen. Ik kan het mij zo voor de geest halen dat sommigen huiveren bij het idee om buiten te komen bij de minste vochtigheid of wind. Als je dan voortdurend in je schelp kruipt en achter de verwarming of in je zetel gaat zitten, dan ben je dezer dagen niet veel uit je warme huisje geweest. Op den duur kan je gestel nergens meer tegen, dat wil ik toch absoluut voorkomen.
Ver ben ik uiteraard niet geweest, er is ook nog zo iets als gedeelde werkvreugde binnenshuis (zoals oa. de tafel dekken). Ik vertrok richting Pietersheim via de Wijnwijk en het pleintje met de naam: De Stichel. Vervolgens langs de burchtruïne met ook 'n voorstelling hoe de burcht er vroeger zou uitgezien hebben.
Op de parking van het kasteel zag ik veel auto's staan, 'n teken dat velen 'n kort verblijf doorbrengen in het kasteel. Via de Putstraat en de Drie Eikenstraat, ging het via de Koning Albertlaan, terug naar het centrum. Dat koppel op de foto wandelde voortdurend voor mij op, ik was dus niet alleen.
Nu, veel volk heb natuurlijk niet gezien, iedereen zit nu vermoedelijk aan de feestdis - of zijn zich ervoor aan het klaarmaken - en het weer leende zich niet voor veel buitenactiviteiten. Het was maar weer eens aan het miezeren. Deze morgen zag het zelfs naar uit dat er maar één regenbui zou vallen vandaag, eentje gedurende de ganse dag. Gelukkig trok die regenzone weg boven ons hoofd richting Nederland en Duitsland, maar die vochtigheid bleef in de lucht hangen. En veel beterschap zit er ook niet in de volgende dagen. Toch liever 'n aantal graden kouder en wat zon.
Maar goed, de dag is nog jong, ik hoop dat jullie allemaal 'n fijne dag mogen beleven. En die laatste foto, dat is grappig. Wij zijn al jaren abonnee op het Belang van Limburg, de krant die bijna in ieders huiskamer in onze provicie Limburg, te lezen valt. En rond deze tijd is er altijd 'n jaarkalender bij. Maar als je goed kijkt naar de data van dit jaar (links) en je vergelijkt met de data van 2024 (rechts) dan zal je iets opvallen op de dag van 28 december. Zijn ze er nu pas achter gekomen dat de naamvorming toch wat vriendelijker mocht dan in het verleden ....? Feit is dat wij onze schoonzoon ook altijd plagen op die dag, want dan is hij jarig.
24 december, de vooravond van Kerstmis, traditioneel de avond dat er in familieverband lekker getafeld wordt. Ook wij hebben lekker gegeten, zij het dat we slechts met ons tweetjes waren. Het is niet zo simpel om iedereen op hetzelfde moment bij mekaar te krijgen. Maar goed, we hebben het ons goed laten smaken deze middag. Misschien zijn we op dat vlak 'n beetje averechts, maar 's avonds nog uitgebreid eten, dat bevalt ons niet meer zo goed. Soms breekt nood wet, maar als we het voor het kiezen hebben, dan eten we warm op het middaguur.
We zijn dat kersteten - ook voor morgen - gaan afhalen bij 'n traiteur in het dorp. Gelukkig zijn we droog thuis geraakt met onze draagtassen. Dat heb je natuurlijk als je geen auto hebt, alles te voet. Daarvóór was ik ook al bij de bakker, daar hadden wij ook 'n bestelling geplaatst. De chef-kok heeft dus vandaag minder werk gehad, zij het dat we toch wat extra groenten voorzien hadden. Het is tegenwoordig 'n trent dat er overal minder groenten geserveerd worden, ook in de restaurants. Lust de gemiddelde Belg dat niet meer of wat is er aan de hand ...? Bij ons ligt het bord toch voor de helft vol met groenten, wij zijn dat zo gewoon.
En zoals gezegd, de vooravond van Kerstmis, ik had in de voormiddag nog effe tijd om 'n wandeling te maken. Het miezerde wel 'n beetje, maar dat hield mij niet thuis. Het hoefde ook niet ver te zijn vandaag. Ik vertrok via de Sint-Servaeswijk waar ik ondermeer 'n mooie versierde oprit zag. Daarna ging ik doorheen de Bosstraat met op het einde, 'n doorsteek via 'n onverhard pad naar hoeve Kiewit. Het oudste deel van de hoeve zou dateren van 1834, het kasteel ernaast, kasteel Kewith is van 1700. Spijtig genoeg is het volledig vervallen en beterschap is op korte termijn niet te verwachten. En nee, op die schommel ben ik maar niet gaan zitten.
Terugkeren deed ik via de Kounterstraat, het fietspad naar de sportoase en langs - voor mij toch - de mooiste boom van Lanaken aan het college van de Paters.
En nu, ... nog wat genieten van de rust. Daarnet was ons dochter en kleinzoon nog even op bezoek. Vrijdag heeft hij zich geamuseerd met zijn klasje. Ze zijn gaan schaatsen. Aangezien het zijn eerste keer was, heeft hij 'n looprekje voor zich gekregen. Ze hebben alleszins lol gehad.
Voor wie dit vandaag nog leest, 'n fijne avond en voor morgen, ene zalige Kerstmis.
Natuurlijk had ik er rekening mee gehouden dat het kon gaan regenen, en dat heeft het uiteraard gedaan. Thuis hadden we inmiddels beslist dat het warme eten uitzonderlijk voor deze avond zou zijn. Mijn vrouw was met dat natte weer ook aan 't dralen om nog inkopen te gaan doen. En gezien het al na tienen was, wilden we niet dat winkelen en koken, 'n haastklus zou worden. "Ga jij maar op het gemak naar de winkel, intussen heb ik dan voldoende tijd om 'n wandeling te maken".
Zo gezegd, zo gedaan. Deze keer had ik wel de paraplu bij en die heb ik toch effe nodig gehad, 'n fikse bui overspoelde Lanaken. Ik vertrok via de oude bomen achter de sportoase en de velden, richting Gellik. Deze keer nam ik eens niet de Kounterstraat om terug te keren, maar de Neergellikerstraat. Zo wandel je vlak langs het oude spoor. Aan de tunnel ging ik rechtsaf naar Sappi. Gisteren hebben ze er hun laatste rol papier geproduceerd, 'n einde van 'n tijdperk. Nu rest er hun nog het versnijden van de vellen, de laatste opdrachten afwerken en de fabriek opkuisen. En daarna ....????? Het vele hout en houtpulp dat er nog ligt, zal vermoedelijk wel zijn nieuwe bestemming krijgen.
Iets voorbij het sluishuis wachtte mij 'n serieus obstakel, 'n omgevallen boom. De laatste dagen heeft het ook bij ons flink gewaaid. En de rest van de dag, ... mij bij moeder aan de haard ophouden, 'n boek lezen, 'n LP opzetten en hopen op wat foto's van onze kleinzoon. Ze gaan deze namiddag met de hele klas schaatsen. Het is zijn eerste keer! Ben benieuwd hoe het gegaan is.
Je hebt zo van die dagen dat je het gevoel hebt dat je maar weinig foto's gemaakt hebt. Dat was dus vandaag ook zo, tijdens mijn wandeling van Zutendaal naar Lanaken. Ik had de bus genomen tot buiten het centrum van Zutendaal om dan uiteraard te voet terug te keren.
Ik zag die wandeling vandaag wel zitten, zeker na die zondvloed van gisterennamiddag en avond. Gelukkig had ik 's avonds 'n chauffeur om mij mee te nemen naar de vergadering van ons carnavalskrantje. De items, de artikels, de foto's, enz. die moeten opgenomen worden, zijn zo goed als allemaal klaar. Enkel onze corrector moet nog zijn spellingscontrole doen en uiteraard toezicht houden op het juiste Lanaker dialect.
Ik ben dus gaan wandelen. Aan de voormalige speeltuin, buiten het centrum dus, stapte ik af. En tot aan de kerk van Zutendaal, is dat via de Hoogstraat, +/- 1 km. Ik had mij voorgenomen enkel via de grote wegen te wandelen, kwestie van mijn schoenen wat te sparen. En het is daarom dat er minder foto's zijn, grote wegen zijn niet zo sexy en er valt weinig te bekijken. Maar ieder dorp heeft één of meerdere kapelletjes, ook dus Zutendaal. Deze staat op de 15 Augustusstraat. Vervolgens kwam ik doorheen de wijk Gewaai en tenslotte in de wijk Besmer. In die laatste wijk staat nog het oude gebouw waar voorheen Hotel Cops was in ondergebracht. Het is al jaren geen hotel meer, maar het gebouw straalt toch nog zo'n beetje zijn oude grandeur uit.
Weer 'n mooie wandeling en maar goed dat ik ze maakte in de voormiddag, nu 13u30 is het aan 't regenen.
Onze straat zag er vanmorgen nat uit, het had dus geregend deze nacht. En verder nazicht van mijn buienradar, voorspelde niet veel beters. Wilde ik aan wandelen toekomen, dan zou het deze voormiddag moeten gebeuren.
Zo gedacht, zo gedaan. Ik vertrok via het park met die houten afscheiding aan het terrein van mijn overleden vriend. Vandaar effe naar mijn bank om er wat af te handelen om vervolgens de fiets- en wandelbrug over te steken. Vandaag wandelde ik nog eens over het onverharde pad langs het kanaal naar de brug van Tournebride.
Daar de brug over om vervolgens rechts af te draaien naar het domein Pietersheim. Aan de dreef naar het kasteel, zie je rechts 'n boom met 'n naam, iets wat je zelden tegenkomt. De Veldmaarschalk zou er al staan van in de 18de eeuw, dit naar aanleiding van het huwelijk van Prins Jan Filip Eugène de Merode met Prinses Charlotte van Nassau-Hadamer. Het terrein zelf waar de boom staat en de verhoging waarop hij staat, zou nog ouder zijn, Spaanse soldaten zouden er in de 17de eeuw begraven zijn.
Aan het kasteel, simpel linksaf naar de Merodelaan om in het centrum nog 'n tas koffie te gaan drinken. Verder wilde ik niet gaan want het was aan het miezeren. Seffens staat ons nog 'n hele plas water te wachten. Plezant is anders.
Waarom ik de laatste paar dagen mijn koersfiets weer van stal haal? Eenvoudig omdat de meeste bomen hun bladeren kwijt zijn en vele wegen en fietspaden nu netjes zijn opgekuisd. Er is dus weinig of geen slipgevaar meer voor mijn dunne bandjes.
Ik had gisteren gezien dat vandaag maandag, het mogelijk de enige dag van de week zou zijn om te kunnen fietsen. Véél wind, wat regen, kortom guur weer. Nu, pas op, ook vandaag zou het minstens 3 bfr. zijn, maar toch nog altijd minder dan de voorspelde 5 tot 6 bfr. voor de rest van de week.
Natuurlijk wilde ik zo weinig mogelijk door de bossen fietsen, en hoe doe je dat dan ...? Uiteraard doorheen Zuid-Nederlands Limburg fietsen, de streek met mooie en goed onderhouden wegen. Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht en wat verderop langs het kasteel. Vervolgens ging het naar Meerssen en daarna rechtsaf, de Biesenberg op. Hij is goed 800 meter lang met 'n stijging van max. 9%. Het is 'n helling die goed te doen is, in feite rij ik er graag naar boven.
Eens boven draaide ik rechtsaf want ik betrouwde het niet om rechtdoor te gaan. In de zomer waren daar ingrijpende werken bezig, ik weet niet of die werken afgerond zijn. Hierdoor fietste ik ondermeer door Oensel. Tot 1982 hoorde die buurt bij Schimmert, maar vanaf dat jaar is het 'n buurtschap geworden van de gemeente Beekdaelen. Daar maakte ik die foto's van de kapel uit 1937. Voorheen stond daar 'n oudere kapel, maar die verdween wegens verbreding van de weg.
En als ik doorheen Elsloo fiets, probeer ik altijd in het oudste gedeelte van de gemeente voorbij te rijden. Je hebt daar het Historiehuis van de Maasvallei, 'n streekmuseum dat ondermeer is ondergebracht in de naastliggende panden. Een mooi stukje Nederland.
In Berg a/d Maas kon ik dan met het veer de Maas over. Het ging vandaag precies wat trager dan anders. Vermoedelijk heeft de hoge waterstand en de sterke stroming, er iets mee te maken. En eenmaal terug in België, in Meeswijk, begon de ellende, wind op kop. Op sommige stukken haalde ik nauwelijk de 17 à 18 km/uur. Ik heb dan maar naar 'n kleinere versnelling geschakeld en geprobeerd 'n aanvaardbaar tempo aan te houden. Mijn laatste foto nam ik in Neerharen, villa Violette.
Deze keer ben ik terug in Lanaken, eens niet "op den boemel geweest", het is de hele dag grijs weer geweest zonder 'n streep zon. Ik begon het fris te krijgen en dan is het aangeraden om zo snel als mogelijk de warmte op te zoeken. Die koffie dronk ik dan thuis en die pint staat klaar, straks bij het avondeten.
Ondanks de minder gunstige omstandigheden, ben ik toch weer tevreden over mijn fietstocht. Ik nader nu de 6.500 kms. Misschien lukt dat dit jaar nog ....?
Het gebeurt niet dikwijls, maar vandaag deden we het nog eens (.... oei, oppassen met mijn zinsopbouw .... ), ik bedoel, we zijn nog eens gaan winkelen op 'n zondagmorgen. Het is dan heerlijk rustig en je komt niemand bekend tegen. Pas op, bekende mensen tegen komen en er 'n babbeltje mee slaan, ik hou ervan, maar als je diepvries- en koelkastproducten gekocht hebt, dan wil je die zo snel als mogelijk thuis brengen. En ja, ik ging nog eens mee om muilezel te spelen, twee fietstassen waren onvoldoende, er was 'n derde nodig. Niet dat het zó hoognodig was, we wonen vlakbij de warenhuizen, maar we hadden 'n extra bon die enkel kon ingewisseld worden bij 'n aankoop van méér dan 50,00 euro. Je zult zeggen, 50,00 euro ... dat is toch niet zoveel ...? Jawel, als je maar met zijn tweetjes bent en al wat ouder bent, dan heb je niet meer zovéél nodig.
Daarna was er nog tijd voor 'n fikse wandeling. Ik ging richting Gellik om daar aan de Wijerdijk, de brug over te steken om vervolgens aan de andere kant, links naar beneden te gaan, naar het jaagpad. Dat pad loopt zoals al dikwijls getoond, onder de oude ijzeren brug door. Het was eerst maar grijs weer, maar gaandeweg kwam toch de zon erdoor. Het is 'n verademing om wat zon te zien, 'n mens fleurt er van op.
Aan de brug van Briegden was het rechts naar boven om vervolgens via Sappi terug naar het kanaal te stappen. In die regio heb je nog weidse zichten, je kunt nog ver kijken, iets wat stadsmensen 'n gemis vinden. Aan het blauwe bordje ging het tenslotte naar links, de tunnel onderdoor, terug naar huis. En om te bewijzen dat de zon scheen, 'n foto gemaakt kort bij huis in 't Hofje.
Deze namiddag ga ik mij nog wat bezig houden met foto's van oude carnavalsgroepen vooral van de eerste wil ik nog heel wat personen herkennen. De tweede heeft al eens in ons krantje gestaan, 'n groep van Pietersheim, de foto meer dan 70 jaar geleden gemaakt. De derde is van iets recentere datum, de groep Merelvangers werd opgericht door de gebroeders Pauwen met helemaal rechts bovenaan op de foto, onze burgemeester Marino Keulen, toen nog 'n jonge snaak.
Drie op 'n rij: de Bemeler, de Cauberg, de Geulhemmer.
Nooit meegemaakt in Valkenburg, stewards die het voetgangersverkeer in goede banen moeten leiden. Seffens meer hierover.
Ik had vandaag nog eens goesting om de koersfiets van stal te halen en wat klimmetjes te gaan doen. Uiteraard heb ik eerst de bandenspanning nagezien, deze fiets is al weken niet meer buiten geweest. Er zat nog voldoende druk in de banden. Natuurlijk maakte ik ze ook schoon, eventuele kleine steentjes ontsnappen niet aan mijn aandacht en ook de ketting heb ik opnieuw gesmeerd. En daarna kon ik vertrekken.
Niet dat ik veel kms. wilde doen, als je pas ná het middaguur vertrekt, moet je vóór het invallen van de duisternis terug thuis zijn. Via Smeermaas vertrok ik over de Noorderbrug om vervolgens al rap in Bemelen te zijn. De Bemelerberg boezemt mij absoluut geen angst in, het is in feite 'n loper die je met 'n relatief normaal verzet kunt bedwingen.
Anders is het met de Cauberg, daar moet je 'n heel klein verzet opzetten om boven te geraken. Maar, .... de Cauberg oprijden, dat was niet zo simpel. Ik had het al in de smiezen bij het binnenrijden van Valkenburg, overal zag ik stewards de voetgangers in goede banen leiden. Het begon al aan de grotten, volk - volk en nog eens volk. En hoe korter ik bij het centrum kwam, des te meer moest ik afremmen. En toen ik links af wilde, de Cauberg op, stond ik letterlijk stil. Ik heb er geen foto's van kunnen maken, dat was niet te doen, en ..., ik wilde natuurlijk zo snel als mogelijk, weg uit die drukte. En dat lukte na goed 100 meter, ik kon ongestoord verder die bult omhoog fietsen.
Ná de Cauberg heb je dan de Geulhemmerberg, ook 'n kuitenbijter, maar toch iets minder moeilijk. terugkeren deed ik via Rothem en opnieuw over de Noorderbrug. In Smeermaas maakte ik uiteindelijk nog 'n extra lus via Neerharen en een van haar kapelletjes. In Lanaken-centrum, ene lekkere Duvel gedronken en het vele volk bekeken dat was opgedaagd voor de Kersthappening.
Zo, content dat ik weer eens op mijn koersfiets gezeten heb en vooral, dat ik die drie bulten nog eens bedwongen heb.
Het was weer effe geleden, maar vandaag zijn we nog eens met zijn tweetjes gaan shoppen in Genk. Uiteraard kom je dan in Shopping 1, daar is zo goed als - bijna - alles te krijgen. Nadien zijn we elders in het centrum nog gaan eten. We zijn niet kieskeurig en meestal smaakt het ons altijd, vandaag was het niet anders. Het belangrijkste was dat we nog eens onder ons beiden zijn weggeweest. Ik had in Genk mijn Strava-app aangezet om mijn gewandelde kms. te meten, maar dat verdomde apparaat gaf niet thuis, mijn registratie was volledig in de soep gedraaid. Hoe, wat, waarom ... ? Ik heb de boel maar gedeletet. Eens terug thuis, in eigen dorp maar 'n wandeling gemaakt mét registratie.
Ik had vandaag de intentie de brievenbus te gaan zoeken van onze ziekenkas. Op de bestaande locatie verdween zowel het kantoor als de brievenbus waar de medische attesten konden gedeponeerd worden voor terugbetaling op onze rekening. Een nieuw kantoor in Lanaken is er niet meer - we moeten nu naar Genk - maar er zou 'n brievenbus komen te hangen op 'n adres in de Wijngaardstraat, en naar die bus ging ik dus op zoek. En ja, ik heb ze gevonden, 15 min. wandelen vanaf thuis.
Eerst passeerde ik langs die mooie versiering bij "bloemen De Ridder" om vervolgens langs het voormalige kasteel Alicebourg te wandelen. De school die er onder dezelfde naam haar onderkomen heeft, is sinds kort van naam veranderd. Noemen ze dat met de tijd meegaan ....? Op de Waterstraat viel mij die oude woning op. Ik had wat tijd, dus ben ik nog even langs de atletiekpiste van Atla geweest en doorheen de Kinderboerderij.
Terug in het centrum kon ik het niet laten om nog eens onze kerk binnen te stappen. De Sint-Ursulakerk dateert van 1861. Recent heeft de kerkfabriek 'n nieuw - tweedehands - orgel gekocht in het Duitse Rheinberg voor 120.000 euro. De kerk aldaar wordt niet meer als dusdanig gebruikt, dus ook het orgel niet. Het betreft 'n Sauerorgel gebouwd in 1991 en het vervangt 'n 70-jarig orgel vooraan in de kerk. Het oksaalorgel op de foto, is van de hand van Pierre Schryver en is van de 19de eeuw, maar de restauratie ervan is onbetaalbaar.
Voila, dus toch 'n wandeling op mijn conto en het weekend kan nu beginnen.
Het is er toch van gekomen, nog eens meegewandeld op 'n georganiseerde wandeling van de Sparrentrippers. Het is 'n vereniging die ik al ken sinds mensenheugenis. Nochtans was ik wat ontgoocheld betreffende de weersomstandigheden, ik had de bedoeling om in de voormiddag te starten op de langste afstand. Volgens de affiche was er 'n keuze tussen de 4, 8, 12 en 20 km. Maar om die 20 km. af te haspelen, was het best om al in de voormiddag te starten. Je hebt, pauzes - en de heen en terugweg naar huis - inbegrepen, toch gemakkelijk 5 uur nodig voor die afstand. Maar de regen en het gemiezer waren de spelbreker. Je wilt niks op je lijf halen ...
Gelukkig klaarde het na het middageten wat uit en kon ik toch vertrekken naar het cultureel centrum, startplaats van de wandelingen. En wat bleek, van die mooie affiche bleek niets te kloppen, ik had de keuze tussen de 6, 8 en 10 km. Vooruit dan, het werd de 10 km. Als niet-lid betaalde ik 3,00 euro startgeld en ik kon vertrekken. Eerst door de mosselgasse (straatje zo genoemd door de aanpalende bewoners) waar die kleurrijke insectenhuisjes hingen. Vervolgens doorheen De Merodelaan en de Waterstraat om via het verlengde van de Sprokkelstraat het bos in te stappen en de pijlen te volgen. Water loopt er genoeg doorheen de beek. Het parcours dat diende gevolgd te worden, kende ik uiteraard op voorhand niet maar zeker 90% van de afgelegde wegen, doe ik regelmatig aan.
Had het nu toch met het weer te maken, op mijn wandelroute ben ik niet teveel medewandelaars tegengekomen. Enkel die man met zijn honden, één nog snellere wandelaar en 'n koppel, ook met honden. Het was vooral wandelen langsheen de blauwe- en rode route. Vele paden waren erg vettig, goed dat ik mijn hoge wandelschoenen aanhad. Terugkeren deden we via de weiden langsheen Domein Zangersheide en het kasteel in Pietersheim. Van daaruit, was het gewoon het kanaal volgen tot aan dat smalle padje omhoog naar de fiets-en wandelbrug kortbij het eindpunt, het cultureel centrum.
Daar heb ik de vereniging nog wat gesteund door 'n lekker biertje te nuttigen tegen 'n belachelijke prijs. Ook de andere consumpties waren precies aan inkoopprijs.
Op wat licht gemiezer na helemaal op het einde, is het droog gebleven en heb ik weer 'n mooie wandeling gemaakt.
Verdorie, het had niet mogen gebeuren, maar het gebeurde toch ..... Het zou droog blijven tot voorbij het middaguur, voldoende tijd dus om 'n korte fietstocht te maken. Maar bijna thuis zijnde, kreeg ik toch 'n stevige plas water over mij heen, voldoende om er 'n kletsnatte broek en jas aan over te houden.
Maar goed, het belangrijkste is weer dat ik gefietst heb. Ik reed achtereenvolgens doorheen Gellik - Eigenbilzen - Mopertingen - voorbij Hees - Veldwezelt - Maastricht - Neerharen. Ik vertrok dus richting Eigenbilzen waar ik enkele foto's maakte van de kapel O.L.V van Rust, gebouwd in 1875 en herbouwd in 1936. Doorheen het centrum was het rechtdoor tot aan het kruispunt in Mopertingen. Daar fietste ik linksop naar Veldwezelt, het dorp Hees rechts houdende. Tijd had ik nog voldoende, dus 'n passage doorheen Maastricht kon er nog wel bij. Maar juist achter de grens, toch even afgestapt aan de grote steen met zijn zwaarden. Het is 'n herinnering aan de "Slag op de Dousberg en het Lanakerveld", 'n slag die er eigenlijk nooit geweest is. Op 9/10/1568 stonden de legers van Willem van Oranje en de Spaanse edelman - Hertog Alva - tegenover mekaar. De Prins durfde niet, alhoewel hij numeriek meer soldaten had maar 'n mindere gevechtspositie, en de Hertog wilde niet, bang voor 'n nederlaag. Want als de Prins toch slag had geleverd - en gewonnen had - dan was Spanje de Nederlanden kwijt geraakt en zou de geschiedenis er héél anders hebben uitgezien. Van het land België zou mogelijk nooit sprake zijn geweest ....
In Smeermaas ben ik rechtdoor gereden naar het kasteel van Hocht. Het kasteel zelf kun je niet benaderen, wel de toegangspoort. Terugkeren deed ik via het Domein Zangersheide. Op de foto zie je de privé-ingang van de familie Melchior. En juist op dat punt, begon het te regenen, eerst wat druppels, daarna 'n hele bak vol. Voldoende om mijn jas te drogen te hangen.
En morgen ...? Dat gaat van de weersomstandigheden afhangen, ik zou graag willen meestappen in 'n georganiseerde wandeltocht van de Sparrentrippers. Je hebt de keuze uit verschillende afstanden. Hopelijk blijft het droog.
Drie voor de prijs van één, dat was het zowat vandaag. Om 11u45 diende ik op consultatie te gaan bij mijn oogarts en deze namiddag wilde ik gaan schaken. Zo kwam het dat ik vanmorgen tegen 9u00 al op pad was voor mijn enige geregistreerde wandeling.
Vóór de fiets-en wandelbrug ging ik linksaf, het smalle bospadje in, om uit te komen op het jaagpad naar Tournebride. Daar ging ik de tunnel onderdoor om via de Rode Kruisstraat, rechts aan te houden naar het Domein Pietersheim. In de verte heb je het kasteel, maar ik ging gewoon rechtdoor tot bijna aan de Neerharenweg. Op dat pad zie je steeds baasjes met hun trouwe viervoeter. Bijna op het einde ging ik naar links om 'n bospad te volgen, 'n pad dat uitkomt aan de visvijver.
Via de kinderboederij en de blauwe wandelroute, passeerde ik nog aan dat hindernissenparcours. Het is al jaren geleden dat ik daar nog sporters heb bezig gezien, in mijn jonge jaren maakten wij er toch geregeld gebruik van.
Terugkeren deed ik via de Wijnwijk.
En stipt om 11u45 was ik bij de oogarts. Een volle wachtzaal verwelkomde mij. Oei, oei, ik diende ook nog te eten, "het schaken zou zonder mij moeten doorgaan", was ik al aan 't denken. Gelukkig hadden twee patiënten 'n begeleider bij en kon ik eerder binnen dan de dame rechts van mij, die normaal gezien 'n kwartier vóór mij aan de beurt was. Wat daar de reden voor was .... ?
Nadien ben ik toch nog gaan schaken, zij het dat ik iets verlaat was. Maar we hadden tijdens het spel 'n goede babbel bij 'n lekkere pint. Zo kwam het dus dat ik vandaag drie keer gewandeld heb.
Vanmorgen stond onze Arne iets na 6u00 al aan ons bed. Uiteraard redelijk vroeg, maar hij is op eigen initiatief gisteren rond 19u30 gaan slapen en wij hebben hem de hele nacht niet gehoord. Kon dus niet beter.
Gisteren in de namiddag heb ik 'n partijtje schaak gespeeld met hem, hij krijgt op school één uur per week les in het schaken van een der meesters. En blijkbaar speelde dat schaken deze morgen nog in zijn hoofd want hij begon mijn vrouw, die absoluut niks van schaken kent, wat weetjes over het spel te verduidelijken. We hebben toch met z'n drieën onder de dekens het aanspringen van de verwarming afgewacht om te gaan ontbijten. Hij heeft zich verder goed geamuseerd.
Maar al bij al ben je toch 'n hoop energie kwijt en ik wilde het mijn vrouw niet aandoen om nog 'n heel menu op tafel te moeten toveren. We hebben het ons gemakkelijk gemaakt, elders gaan eten en dus ook geen afwas.
Maar nadien kon ik het toch niet laten om wat te gaan wandelen. Natuurlijk komt dan weer de vraag: waarheen? Het is nog eens Gellik geworden met vertrek doorheen het bos. Ik passeerde eerst in onze straat 'n reeks paaltjes vóór de rooilijn van een der woningen. Benieuwd of de gemeente die paaltjes gaat goedkeuren. Daarna wandelde ik langs de vijver, gelegen achter de woning van dierenarts Neven.
En dan het bos in. Aan het bankje, linksaf naar Gellik. Je wandelt deels langs verschillende weides waar nog vele paarden rondlopen. Ook is het altijd uitkijken om geen natte voeten te krijgen. Het bospad eindigt aan de Zilverdennenlaan. Vandaar wandelde ik naar de Bergstraat met op het hoogste punt, die charmante oude woning. Onderaan op de hoek met de Kerkstraat en de Zavelstraat, heb je de kapel van O.L.V van Bijstand.
Terugkeren deed ik via de velden langsheen de Kounterstraat. En zoals gezegd, ik was net thuis of het begon te druppelen. Voor de rest maken we het ons deze avond nog gezellig en morgen is er weer 'n nieuwe week.
Vandaag niks te wandelen of te fietsen, Sinterklaas is geweest en de kleine komt zijn cadeautjes ophalen. Uiteraard wordt er dan wat gespeeld en in de namiddag hebben we ons familiemoment. En de mama en de papa hebben straks 'n rustig moment want Arne blijft bij ons slapen.
Dus geen foto's noch verslag, maar wel 'n reeks oude postkaarten van de gemeente Peer. Peer is 'n stad in het noorden van Limburg. Zij kreeg haar stadsrechten op 9/2/1367 van de toenmalige Prins-Bisschop van Luik. Ik kom er jaarlijks toch wel 'n paar keer per fiets, zei het niet altijd in het centrum zelf, maar toch dikwijls in een der deelgemeentes, zo ondermeer Wijchmaal. Verder heb je ook nog Grote- en Kleine Brogel, Erpekom, Linde en Wauberg. Boven Peer ligt Pelt en Bocholt. Fiets ik bvb. door Wijchmaal, dan kom ik +/- aan 100 km. Zoek ik het wat verderop in Achel, dan rij ik terug via een der deelgemeentes van Peer en kom ik +/- aan 133 km.
Ik heb mij wel flink moeten beperken met die postkaartjes, er zijn er zoveel. En diegenen die ik geselecteerd heb, ik kon absoluut geen keuze maken om er 'n paar weg te laten. Met deze dus, 'n hele reeks. Veel kijkplezier en aan iedereen 'n goed weekend gewenst.
Gisterenavond moest ik toch nog de deur uit, we hadden de wekelijkse redactievergadering van onze carnavalskrant. Soms heb ik 'n chauffeur, maar gisteren was het te voet.
En vandaag, ondanks het grijze weer, toch maar 'n wat langere wandeling gemaakt. Ik heb namelijk 'n koffiekaart in de boekenkerk in Maastricht, 9 kopen en de 10de gratis. Wel, die 10de ben ik deze namiddag gaan opdrinken. Ik vertrok met de bus om aan de Wilhelminabrug mijn wandeling te starten. Het was plezant om in de kerk aangenaam pianomuziek te horen, het was er dan ook méér dan vol. Voordien was ik ook even langs de wekelijkse markt gelopen.
Om mijn wandeling wat langer te maken, ben ik de Sint-Servaesbrug overgestoken om via het stadsdeel Wijck, mijn route verder te zetten naar de Noorderbrug toe. Ik passeerde daarmee het rangeerstation van Maastricht, eerst van kortbij, daarna 'n foto gemaakt vanop de brug. En dan was het gewoon het fietspad volgen langsheen dat witte huis naar Smeermaas toe. Via de tunnel met zijn graffiti was ik rap terug in Lanaken. Het begon al wat te schemeren, de Kerstverlichting komt dan helemaal tot zijn recht.
Morgen valt er niks te sporten, onze Arne komt zijn Sinterklaascadeautjes halen en hij blijft ook 'n nachtje slapen.
En ja, zoals jullie in de titel zagen, mijn doelstelling 2023 op wandelgebied is bereikt, de 2.000 km. zijn overschreden.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.