aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
26-03-2024
Effe op en af naar Maastricht.
Al zeg ik het zelf, deze tweedaagse mocht er best wezen. Gisteren maakte ik 'n pittige maar ook plezante fietstocht, vandaag had ik 'n aangename wandeling naar Maastricht en terug naar huis. Het weer was goed, vandaag zelfs beter dan voorspeld. Profiteren dus.
Dat deed ik deze voormiddag al, eerst naar de bibliotheek en dan wat werken in de tuin, oa. mijn gras kortwieken. Na het middagmaal had ik dan de tijd voor mezelf, ik wilde nog eens naar Maastricht wandelen. Om op alles voorbereid te zijn, had ik toch maar mijn busabonnement meegenomen, stel dat ik genoodzaakt zou zijn om met het openbaar vervoer terug te moeten keren.
Maar zover is het dus niet gekomen, die pittigheid van gisteren zat nog wel in de benen, maar de zon scheen mij te mooi om in 'n bus te kruipen. In tegenstelling tot eerdere langere wandeltochten, heb ik mij deze keer wel wat ingehouden en het tempo niet te hoog gelegd.
Ik vertrok aan de brug in Smeermaas naar rechts, het pad dat leidt naar de woonboten en dat deels door 'n bosje gaat. Onderweg even 'n foto gemaakt van de sluis aan de overkant van het water. Eens in Maastricht, nam ik dat weinig gebruikte wandelpad naar de Noorderbrug. De bedoeling was om in de Gedeelde Weelde 'n koffie te gaan drinken, maar het café was vandaag uitzonderlijk gesloten. Dan niet ...!
Terugkeren deed ik via de grote weg, langs de Maas. Ik zag oa. dat de woonboot die in januari na 'n dijkbreuk onder 'n brug was klem komen te zitten, terug vrijgetrokken is en op de wal op schade zal gecontroleerd worden. En wat verderop te denken van die brievenbus? "the ugliest ever", de meest lelijke ooit ...! In Smeermaas even op die container gekropen om wat foto's te maken van de Maas.
En thuis begint alles in bloei te geraken, fijn om zo je erf op te wandelen.
Zoals ik in mijn titel schrijf, speelde de zon vandaag verstoppertje. Lange tijd was ze er, die zon, om dan even achter de wolken te verdwijnen. Zo ging dat vandaag de hele tijd door. Nu, geen probleem, ik wilde vandaag gaan fietsen onder enkele voorwaarden. En ja, de wegen waren droog, geen regen, wat zon en de wind viel best mee. Uiteraard stonden er weer enkele doelstellingen op mijn programma, ik moet aan mijn kinderen laten zien dat ik hun opdracht ter harte neem.
Ik vertrok via Briegden en wilde via Kanne naar mijn eerste doel fietsen, de sluis van Lanaye. Viel dat effe tegen in Kanne, het jaagpad was afgezet en niemand mocht langs. Gelukkig kende ik 'n alternatieve route, maar die deed mij al direct 'n klimmetje maken, de St. Pierre, 'n rustige helling van +/- 1 km. In de afzink ervan, enkele foto's genomen, oa. van de brug die ik even later diende over te fietsen. Op de brug zelf, ben ik ook gestopt want ik diende 'n foto te nemen van de sluis van Lanaye. Korterbij wilde ik niet gaan, dat gaf enkel extra kms.
Vervolgens ging het naar Moelingen. Daar stond ik nog eens te voet om de trein door te laten. Via het plaatsje Withuis kwam ik nog even in Nederl. Limburg om iets verderop, de weg rechts in te slaan, richting mijn tweede doel, de oude spoorwegbrug van Sint-Martensvoeren. Onderweg kwam ik nog voorbij de Steenboskapel in 's Gravenvoeren. Opmerkelijk aan die kapel - gebouwd trouwens in 1850 - is dat bij de bouw ervan, oude stenen zijn gebruikt van 'n oude Romeinse villa. In lang vervlogen tijden, liep er zelfs 'n Romeinse weg langs die locatie. En toen ging het stevig bergop, de Schilberg op, 'n stevige kuitenbijter. Onderweg had ik de helling al zien liggen in de verte.
Via Slenaken kwam ik in het plaatsje Banholt. Daar zag ik 'n bordje "open" staan bij 'n brasserie, tijd voor 'n pauze, koffie en vlaai. Ik was even de enige klant, maar bij het verlaten van het etablissement, waren nog andere gasten neergestreken op het terras. Mijn rit heb ik vervolgens verder gezet richting Valkenburg. Daar is altijd wat te beleven en de terassen zijn er nooit leeg. Wat verderop had ik mijn derde klim, de Stoepert, 2,5 km met gelukkig 'n bescheiden hoogteprofiel.
In Genhout kon ik aan de terugtocht beginnen te denken. Eerst in Bunde aan dat kruisbeeld mijn laatste mondvoorraad verorberd om dan de helling naar beneden te nemen, naar Meerssen. Het weer was goed, dus kon je ver kijken. Altijd mooi die landschappen.
Eens in Meerssen was het gewoon rechtdoor naar Maastricht, de Noorderbrug over en via Smeermaas terug naar huis. Na mijn warme douche, nog eens op de weegschaal gaan staan, 65,6 kg. voor 1,82 m. lengte. Het hoeft dus niet te verbazen dat deze jongen flink zijn bord heeft bijgevuld bij het avondeten. Mijn vrouw had vermoedelijk al 'n voorgevoel, er zat voldoende in de pan. En mijn kinderen, ... die vinden het geweldig hetgeen ik doe.
Sorry allemaal, maar veel valt er vandaag niet te vertellen. Vanmorgen ben ik naar de bakker geweest op 'n ogenschijnlijk droog moment. Maar hoe meer ik de winkel naderde, hoe meer druppels er begonnen te vallen. Ik had het een en ander nodig, maar door die nattigheid kon enkel mijn draagzakje enige bescherming bieden. Eens terug buiten begon het feller en feller te regenen. Gelukkig had ik ook 'n krantje meegenomen zodat ik die stoffen draagzak zo vast kon houden dat het krantje enigszins mijn brood beschermde. Voor mezelf was er geen probleem, gewoon 'n andere broek aandoen en "klaar is Kees".
Nadien had ik na de koffie per uitzondering nog eens cash-geld nodig. Eens dat geregeld, kon ik op bezoek gaan bij 'n onfortuinlijk familielid. Een klein ongevalletje heeft gezorgd voor 'n periode van rust. Er mag gedurende 'n 5-tal weken niet gesteund worden op die voet. Dus lopen is helemaal uit den boze. Ben dus maar even morele steun gaan geven. De partner is nu manusje van alles.
Voor de rest is het dus bij die 4,8 km. gebleven. Geen erg, 'n dagje rust kan nooit kwaad. Het is trouwens fris voor de tijd van het jaar, zeker met die gure wind.
De enkele foto's die ik maakte zijn van ons gemeentehuis en de kerk op de achtergrond en van 'n nieuwe bouwkavel bij ons op de hoek van de straat. Er zullen heel wat woningen verrijzen met vooral toch in begin, veel overlast voor de buurt.
Voor de rest gaan we proberen onze zondag zo goed en aangenaam mogelijk rond te krijgen. Bij leven en welzijn en indien er voldaan wordt aan 'n aantal voorwaarden (lees: het mag niet regenen, weinig wind, wat zon, droge wegen), dan ga ik morgen fietsen ipv. naar de schaakclub te gaan. Het zou - volgens de verwachtingen toch - morgen de beste dag van de week worden.
Ik ben al 'n oudere senior die soms vergeet hoe oud hij eigenlijk al is. Desalniettemin weet hij niet van ophouden en wandelt of fietst hij nog dagelijks, ofwel in zijn eigen streek of hij zoekt het sportieve vertier wat verder weg. Hoe ook, hij komt altijd terug met heel wat foto's, en die worden dan met jullie gedeeld. Al deze foto's zijn - indien gewenst - vrij te gebruiken door jullie, behoudens foto's waarop personen staan. Van die laatste categorie hebben jullie mijn toestemming nodig om ze te kopiëren. Veel lees- en kijkgenot.
Dat is het minste wat je kunt zeggen, "veel kleur in de lucht". Toen ik deze voormiddag aan mijn wandeling begin op de Postweg, zag het vóór en rechts van mij maar donker uit. En tien stappen verder toen ik links afsloeg, de Eikelenweg in, was de kleur staalblauw. Desalniettemin heb ik er mij weinig van aangetrokken, gewoon effe het bos in.
Deze keer wandelde ik het bos in via de Smeetsstraat om vervolgens het pad naar Gellik te nemen. Aan de kerk, ging ik dat smal steegje naar beneden, trapjes in feite, dus opletten dat je je niet misstrapt. Aan de brug van Gellik diende ik al direct mijn pet af te zetten, anders liep ik gevaar dat die pet ineens naar hogere en onbestemde oorden zou opstijgen.
Terugkeren deed ik via het Louis Paul Boonpad. Daar zijn de eerste aardbeiplantjes al in de serre gezet. Ook de eerste bloesem trok direct mijn aandacht.
In de voormiddag gaan wandelen, zeker als ik pas omstreeks 10u00 vertrek, dan is het altijd regelmatig op mijn klok kijken om thuis niet te laat toe te komen voor het middageten.
In de namiddag nog 'n tijdje in de tuin gewerkt tot regen en hagel mij naar binnen riepen. Het is goed geweest voor vandaag. Mijn verslag afwerken en dan met 'n boek in de zetel. Ik zal wel moeten, nu 15u42, hagel en 'n donderslag. Nog ene fijne avond en mooie zondag.
Dag vriendinnen en vrienden, zet jullie schrap, er valt vandaag véél te vertellen. Ik wilde deze namiddag de bus nemen naar Mechelen-aan-de-Maas en dan te voet terugkomen. Oorspronkelijk was het mijn bedoeling om langs het kanaal te wandelen, maar dat liep toch even iets anders. Als je naar mijn kaartje kijkt, dan is dat geen rechte lijn maar 'n grillige lijn. Dadelijk meer hierover.
In de voormiddag was ik nog even zoet met mijn regelmatige dokterscontrole en het halen van brood, na het middagmaal nam ik dan de bus van 13u30 naar Mechelen-aan-de-Maas. Daar stap je uit in het centrum, maar de weg die ik wilde nemen, lag aan de andere kant van de brug, langs de Zuid-Willemsvaart. Eerst nog even de kerk binnengestapt, deze dateert van 1851-1854. En dan langs het jaagpad, richting Boorsem, 'n deelgemeente van Maasmechelen. In dat dorp ligt de gerestaureerde boerderij van voormalig voetballer en trainer, Eric Gerits. Wat verderop, wandelde ik opnieuw 'n brug over, nu naar de rechterzijde. Daar vind je op grondgebied van Rekem, het erkend natuurreservaat "de Oude Weerd", 'n domein van bijna 30 hectaren groot. Op vele bomen in die buurt langs het kanaal, hangen vogelnestjes. Mooi!
En eens aankomende in Oud-Rekem, vond ik het welletjes om maar steeds langs het kanaal te wandelen, mij toch wat te eentonig. Wat lette mij om nog eens door het voormalige mooiste dorp van Vlaanderen te wandelen ... Eerst aan de Oude God onder de Ucoverpoort door, de enige nog bestaande toegangspoort van het oude stadje. Dan langs "het oud gerechtshof", het vroegere huis van de schepenbank van het Graafschap Rekem en vanaf 1611 ook van Boorsem. En vervolgens door enkele pittoresk uitziende straatjes.
Op de hoek van de Veldstraat, ook in Rekem, zag ik gelijktijdig het nu en het vroegere. Het nu, weer een van die vele carnavalswagens en er pal tegenover, de kapel van O.L. Vrouw van Bijstand, gebouwd einde de 19de eeuw.
Terugkeren deed ik langs de weide met vele alpaca's, mooie dieren. En bijna thuis, staat de Japanse sierkers in volle bloei. Het was juist na het einde van de koers dat ik thuis toekwam (ik heb Mathieu dus niet zien winnen), en op dat moment begon het al te miezeren om even later te regenen. Voila, 'n mooie wandeling en morgen begint het weekend.
Wederom 'n mooie dag vandaag. Deze voormiddag in de tuin gewerkt. Eerst de restanten van het snoeisel verhakseld en daarna 'n aantal perken proper gemaakt. Na de middag was het dan wandeltijd.
Het is zo een van die wandelingen die bijna op routine gemaakt worden, de Wijngaardstraat in, vervolgens naar de Waterstraat om dan links naar Pietersheim af te draaien. Uiteraard zijn er altijd wel wat mooie foto's te maken, oa. die foto waarop boven op de oude toegangspoort, een van onze gevleugelde dieren, flink van zijn tetter aan 't maken was. Tja, de poort naar de ruïne stond open, dus ben ik binnen ook enkele foto's gaan maken. Op eentje zie je de resten van wat ooit 'n waterput moest voorstellen.
Via de Reistraat wandelde ik verder naar de brug van Tournebride, om aan de overkant, het onverharde pad langs het kanaal te nemen. In Lanaken kon ik dit beeld vastleggen, mooie bloemen die ons eraan herinneren dat Pasen op komst is. En op het Kerkplein vind je dit beeld.
Het was vandaag 'n simpele doordeweekse wandeling, niet bijster spectaculair, maar na zo 'n mooie fietstocht van gisteren, mocht dat wel. Thuis heb ik naar de koers gekeken en een van mijn favoriete renners, Thomas De Gendt, nog eens in de aanval zien trekken.
Deze morgen had ik echt geen moeite om te bepalen wat de sportieve prestatie van vandaag zou worden, namelijk 'n stevige fietstocht. Zoals jullie weten ben ik nog steeds bezig om enkele locaties te bezoeken, 'n verjaardagsopdracht van mijn kinderen. Op het programma stond: de Zigeuner in Diepenbeek, de brug in Godsheide en het vliegveld van Kiewit.
Met goed weer in het vooruitzicht (lees: zon en weinig wind), ben ik deze voormiddag omstreeks 10u00 vertrokken voor 'n lange fietstocht. Ik vertrok via Gellik om vervolgens naar Munsterbilzen te fietsen. Daar stopte ik even voor 'n foto van 'n rustplek voor zij die het nodig hebben. Vervolgens was het zorgen om in Bilzen niet op de woensdagmarkt terecht te komen, dus even 'n klein ommetje doorheen de stad.
Na Bilzen heb je dan eerst Beverst en daarna zit je in Diepenbeek. Jullie kennen mij intussen, 'n kapel ga ik zelden zomaar voorbij. Ook aan deze St. Rochuskapel ben ik even gestopt. Het is 'n oude kapel, van 1850, maar op deze plaats zou 'n gebouw gestaan hebben van 1626, herbouwd in 1738 en vernield tijdens de Franse Revolutie. Opmerkelijk is dat oud-collega Gerard genoemd wordt op het infobord. Gerard was niet alleen 'n postier, maar ook 'n politicus. Veel valt er van het inwendige niet te zien, de opening aan de deur is voorzien van 'n soort net.
Eenmaal daar voorbij, kwam mijn 1ste opdracht in 't zicht, 'n foto maken van de Zigeuner, 'n bloeiend autocarbedrijf. Eenmaal door Hasselt uit, fietste ik onder mijn 2de opdracht door, de brug van Godsheide. En dan ging het richting Bokrijk. Juist vóór het domein, ben ik even gestopt voor 'n koffie en 'n stuk appeltaart. En dan was het fietsen doorheen het water.
Op dat punt diende ik naar rechts te gaan, maar .... op mijn programma stond ook het vliegveld van Kiewit, en dat lag links. Ik diende dus even mijn fietsparcours te verlaten en effe om te rijden. Ik heb toch even aan voorbijgangers gevraagd naar de kortste afstand erheen. En dat lukte wonderwel. Op mijn kaartje is dit punt te zien (zie blauwe cirkel).
Eenmaal mijn foto's daar gemaakt, ging ik op weg naar Zonhoven. Daar sta ik altijd versteld van de schoonheid van die muurschilderingen onder 'n tunnel. Die schilderingen bestaan al jaren en gelukkig hebben vandalen er zich ver van weggehouden. Na Zonhoven-centrum, fietste ik doorheen natuurgebied "de Teut". Via het bedrijf Essers, ging het vervolgens naar Hengelhoef. Daar diende ik voor het eerst linksaf te slaan ipv. rechtdoor langsheen het kasteel. De site heeft 'n lange geschiedenis, het huidige gebouw werd gerenoveerd door Baron de Beeckman de Vieusart in 1903.
terugkeren deed ik via het station van As en de Mechelse heide. En zoals voorspeld, er was veel zon, ik was blij om voor het eerst dit jaar, in korte broek gefietst te hebben. En die Duvel in Lanaken, hij moet maar niet zo lekker zijn. Schol.
Vandaag was ik buddy van dienst. Mijn echtgenote diende in Genk naar 'n oogspecialist te gaan, en je kent dat, er worden druppeltjes in de ogen gedaan en vervolgens zie je alles wazig. Ik diende dus oa. te waken over haar welzijn en de juiste betaling bij de dokter. Nadien zijn we nog in de stad iets smakelijks gaan eten.
Eenmaal terug thuis, dat was rond 14u00, kriebelde het om te gaan wandelen. Het was dan ook mooi weer, ideaal om 'n stevig toerke te maken. Ik wilde nog eens doorheen Hochter Bampd stappen. Om te beginnen de brug over in Smeermaas, om vervolgens links af te slaan langsheen de Zuid-Willemsvaart. Links zie je de verloederde oude douanekantoren. Wat verderop zijn ze volop aan het werk aan de linker talut. Ze zijn die aan het verstevigen.
En dan ben je in Hochter Bampd. Runderen en paarden heb ik niet gezien - die zitten vermoedelijk aan de waterkant - fietsers en wandelaars des te meer. Op het eind van het natuurgebied, ging ik linksaf, de brug van Neerharen over. Daar staat 'n goed onderhouden bunker en 'n monument dat herinnert aan WO II.
Op de Schuttershofstraat, nog even 'n foto gemaakt ten behoeve van Lieve. Zij vroeg mij of de kapel verwijst naar de Maagd van Banneux. Ik weet het in feite niet. Er staat enkel: "de Maagd der Armen". Op internet geen uitsluitsel gevonden.
Morgen staat er 'n fietstocht op het programma. Slaap wel allemaal.
Maandagmorgen, 'n nieuwe week met nieuwe kansen. Volgens onze weervrouwen en mannen, zouden we 'n drietal mooie dagen krijgen, geen regen en wat zon. Profiteren dus van die gunstige vooruitzichten.
Deze morgen heb ik niet lang moeten nadenken om er op uit te trekken, rond 8u30 was ik al onderweg naar de bakker met vooraf wel 'n grote lus. Ik vertrok richting Pietersheim, langs het kasteel door om vervolgens in Tournebride, rechts het jaagpad te nemen langs het kanaal.
Nu het bedrijf Sappi geen productie meer heeft, meren er ook geen schepen meer aan en kun je vrij doorwandelen achter het bedrijf. Daar kwam ik neef Bart per fiets nog tegen. Hij had vermoedelijk 'n werkgerelateerde opdracht. Opmerkelijk ook, in de grote opslaghal van Sappi, stond de muziek loeihard, er werken nog altijd mensen die voor het onderhoud moeten zorgen. Naar verluidt, zouden er enkele bedrijven interesse hebben in de site.
Wat verderop ging het terug omhoog, de kleuren van de lente tegemoet. Terug tussen de woningen, zag ik 'n grote groep wandelaars, allemaal bekenden. Zij wandelen elke maandagvoormiddag, vooral in de herfst en de winter om dan in de lente en de zomer, te fietsen. Een kleiner groepje zag ik in het park, dat waren de mensen die wat minder mobiel zijn maar toch buiten willen komen om dan ná de wandeling, samen met de grote groep, ergens 'n tas koffie te drinken. Ik heb mij al eens afgevraagd of dat ook iets voor mij zou zijn, zo gaan wandelen in groep? Maar mijn passie zegt mij dat het toch nog wat te vroeg is, die groep gaat mij niet snel en niet ver genoeg. Misschien binnen enkele jaren ... Wie weet?
Deze namiddag ga ik nog eens schaken. De voorbije maandagen liep het telkens mis, ofwel regende het op het moment dat ik erheen diende te gaan, ofwel was het weer zó goed dat ik koos voor 'n fietstocht. Deze week fiets ik op woensdag. Mijn route moet ik nog bepalen.
Mij hoor je niet klagen, veelal dezelfde paden bewandelen ... Het is niet anders, in mijn volleybalperiode was het ook steeds dezelfde zaal om te trainen en dezelfde sporthallen waar we onze wedstrijden speelden. Ook toen verveelde dat nooit, integendeel. Het belangrijkste is buiten komen en bewegen, genieten van de rust en de zon, luisteren naar de vogeltjes die fluiten en zingen, af en toe 'n babbel met 'n bekende en zeker optimaal profiteren van gezonde lucht.
Vandaag was ik al om 8u10 op pad, het doel had ik al gesteld, Pietersheim zou het worden. Onderweg heb ik toch 'n aantal keren bij splitsingen van wegen, de goesting van het moment gekozen en andere wegen genomen. Uiteindelijk ben ik toch in Pietersheim geweest.
Ik vertrok langs de Blindevijversweg om daar links af te slaan naar het bos. Je hebt daar vele plekjes waar foto's mogelijk zijn, 'n ijzeren hek, de beek en zicht op het vele water in het bos. Veelal was ik alleen, tenzij op het laatste stukje van de blauwe route langs Zangersheide, daar zag ik al eens 'n jogger, mountainbiker of andere wandelaar.
Aan de Neerharenweg stak ik over om 'n einde te wandelen in Pietersheimbos. Die attributen die jullie zien op de foto, worden veel gebruikt door de kleine kinderen om er geluid uit te halen. En aan het kasteel hebben de ganzen totaal geen angst meer voor foto's makende wandelaars.
Terugkeren deed ik oa. via de Koning Albertlaan om achter de kerk, bij de bakker 'n zondagskrantje uit te halen. Nee, brood en lekkers had ik niet nodig, de vlaai van gisteren is nog niet helemaal op. Nog ene fijne zondag.
Soms moet je al eens goei afspraken maken, zeker als de kleinzoon verwacht wordt. Zijn mama en papa hadden 'n vuil werkje op het programma staan en dan loopt zoon-lief best niet in de weg. Dus wordt hij vandaag gedropt bij bomma en bompa. Maar eerst ging hij nog naar zijn skate-activiteit, zijn nieuwste hobby.
Ik had dus vanmorgen nog wat respijt om de deur uit te gaan, zeker omdat ik toch nog naar de bakker moest voor brood en 'n echte Limburgse vlaai.
Ik vertrok via de sportoase naar de Kounterstraat. De hemel kleurde maar grijs en even dacht ik dat ik het niet droog zou houden. Mijn tocht vervolgde ik richting Gellik, onder de ijzeren brug door en dan de brug van Gellik over, richting Kompveld. Je kunt ook daar héél ver kijken, dat is ons voordeel nog, je woont en leeft nog in de vrije natuur. Via Kompveld dus, was het wandelen naar Veldwezelt. Daar koos ik de Kiezelweg om terug te keren. Toen ik juist op de brug stond in Briegden, passeerde juist die boot onder mij door.
Veel valt er verder niet te vertellen over mijn wandeling behoudens het feit dat ik toch bijna 10 km. bezig geweest ben. Vanaf 11u00 was onze Arne thuis en ik heb samen met hem, oa. wat filmpjes bekeken van Tom en Jerry, altijd hilarisch. En nu, heb ik even 'n rustpauze - mijn vrouw is met hem wat boekjes aan het lezen - om mijn verslag neer te schrijven. Tot later.
Mijn sportieve prestatie van vandaag is niet te vergelijken met mijn fietstocht van gisteren. Die rit had dan ook alles.
1. Lang en ver: stukje Duitsland gedaan
2. Beetje avontuur: ik was héél alleen
3. Beetje zoeken: zoeken naar mijn weg (en al eens misgereden) en zoeken naar de plekjes waar ik 'n foto moest nemen van mijn kinderen
4. Allert blijven: mijn fietsroutenetwerk in het oog houden, oppassen voor slecht wegdek, oppassen in het verkeer, enz. ...
5. Motor niet in 't rood laten gaan: dat had ik goed onder controle, ik reeds slechts 19,2 km/uur gemiddeld
Mijn wandeling van vandaag was dus gewoon 'n tussendoortje. Ik vertrok naar Briegden, de brug over en links af naar de holle weg, die met de kasseien. Achter het kapelletje ging het rechtsaf, de andere holle weg in, maar deze is onverhard. Vervolgens de Kiezelweg over om daar maar weer eens 'n carnavalswagen te zien staan. En dan ging het naar het Louis Paul Boonpad, de linkerkant, het stuk dat uitkomt aan de Wijerdijk in Gellik. Op de Boonakkerstraat waar ik 'n foto nam met de ijzeren brug achter mij, had ik nog ene babbel met een mijner vroegere medewerksters, Alice. Altijd prettig als je als gelijken kunt praten terwijl we vroeger medewerkster en kantoorchef waren.
Om terug te keren nam ik de Smeetsstraat om op de hoek met de Eikelenweg, die bank op foto te zetten. Is het om de wandelaars effe te laten rusten of dient ze als babbelbank voor de buurtbewoners ...?
Na de wandeling en het middageten, werd ik vrijgesteld van hulp bij de afwas en kon ik beginnen aan het hakselen van snoeiafval. Daar ben ik toch zoet mee geweest tot iets na 15u00. Toen moest ik stoppen wegens stevige regen en anderzijds omdat mijn rug enkele signalen gaf. Nu even dit afwerken en dan naar de koers kijken op tv. Fijn weekend iedereen.
Fantastisch weer vandaag, ideaal dus om 'n langere fietstocht te maken. Ik had mij op voorhand wat voorbereid, dit wil zeggen, ik had eens nagezien welke plekken ik kon gaan bezoeken, plekken waarvan ik 'n foto diende door te sturen naar mijn kinderen. Mijn uitgangsbasis was om naar Gangelt in Duitsland te fietsen, daar ligt 'n wildpark waar ik dus ook heen diende te gaan. De andere plekken heb ik dus in functie van mijn rijrichting eraan vastgekoppeld. Maar seffens meer hierover.
Ik vertrok met veel goede moed naar Maastricht om daar de richting van Valkenburg in te slaan. Daar maakte ik mijn eerste foto aan de rivier de Geul. Vervolgens kwam ik uit aan het kasteel van Wijnandsrade. Wat verder in het dorp ben ik even afgestapt om 'n foto te nemen van dat steakhouse, speciaal! En dan kwam mijn eerste opgedragen doel in 't zicht, het kasteel van Hoensbroek. Een prachtige locatie, al zeg ik het zelf.
Mijn tweede punt bereikte ik aan bordje 70 (mijn kinderen laten mij dus overduidelijk eraan herinneren hoe oud ik intussen ben). Daar maakte ik ook die foto van dat kerkje. Dat was juist op de grens van de gemeente Brunssum. Niet gek veel verder heb je dan al de Duitse grens, meer bepaald mijn derde doelstelling, Gangelt. Het was effe zoeken om dat park in beeld te krijgen. Het is mij in feite niet gelukt, daarvoor had ik moeten omrijden en net dat wilde ik in Duitsland niet doen. De bordjes hangen sowieso al vreemd ten opzichte van bij ons, en lessen trekkende uit het verleden, was het beter niet te veel af te wijken van de gekende wegen. Het bleef dus bij 'n zijdelingse foto van de speeltuin.
Nadien was ik was blij terug in Nederland te zijn, richting Sittard deze keer. Was me daar toch wel 'n markt zeker, enerzijds waren alle richtingbordjes verstopt achter de kramen en anderzijds zaten alle terrassen boordevol. Het was dus effe zoeken naar de juiste richting. Ik heb toch nog 'n foto kunnen maken van de achterzijde van het welbekende Hotel De Limbourg, 'n gebouw van 1688.
Na Sittard was het richting de Maas fietsen, naar Born. Daar diende ik als vierde doel van vandaag, 'n foto te maken van het plaatselijke kasteel, in feite de ruïnes van het kasteel. Daarmee zat mijn opdracht erop en kon ik terug naar huis fietsen. In Berg zag ik de overzetboot juist naderen en ik heb dan ook niet getwijfeld om daar naar Belgisch grondgebied terug te keren, naar Meeswijk dus. Mijn laatste foto maakte ik nog juist aan de Nederlandse kant van de Maas.
Dat laatste stuk van mijn rit, dat is uiteraard vertrouwd terrein. Ik ben er al vele malen langs gefietst. Er was nog juist één vraag die mij parten speelde, waar kon ik nog even pauzeren? Onderweg nergens iets tegen gekomen - of het was er te vol zoals in Sittard - dus ja, ofwel bij Mesjeu in Neerharen ofwel gewoon doorfietsen tot Lanaken. En oef, bij Mesjeu kon ik bij enkele mensen aanschuiven aan 'n tafeltje op het terras. Het was zalig verpozen in het zonnetje, zeker met 'n stuk taart, koffie en ene lekkere Duvel, samen voor de prijs van 8,70 euro. En mijn tafelgenoten, ... die konden amper geloven welke afstand ik al tot dusver had afgelegd.
Zo, 'n groot verslag, er was natuurlijk ook veel te vertellen. Ik ben er blij mee, en natuurlijk ook tevreden over mijn rit. Morgen is het weer werkendag in de tuin. Hopelijk blijft het 'n tijdje droog.
Amaai, wat was dat vandaag, ... gewone stadskledij vanmorgen om naar de bakker te gaan, wandelkledij na de koffie, werkkledij na het middagmaal om te eindigen met opnieuw mijn stadskledij. Gelukkig ben ik niet zo iemand die gedragen kledij na 2 à 3 dagen in de wasmand gooit. Daar stond vandaag 'n artikel over in de krant. De meesten dragen iets max. 2 à 3 dagen.
Maar genoeg daarover, ik wilde iets schrijven over mijn wandeling. Het was deze voormiddag wel effe overleggen met mezelf, .... waarheen? Het is uiteindelijk Neerharen geworden. Onderweg heb ik mijn parcours wel aangepast naar de ingeving van het moment, ik had van de chef-kok wat uitstel gekregen op mijn terugkeer-uur, het mocht ietsiepietsie later zijn.
Tja, naar Neerharen gaan, dat doe je via de Neerharenweg, achter de kinderboerderij door, langs de paarden van Domein Zangersheide en de kapel op de Schuttershofstraat. In Neerharen stak ik de grote straat over en wandelde voorbij het plaatselijke oorlogsmonument. Vandaar ging het naar het kanaal. Daar maakte ik die foto waar je goed de splitsing ziet tussen enerzijds de Zuid-Willemsvaart (rechtdoor) en het verbindingskanaal Neerharen-Briegden (rechts). Ik volgde uiteraard het laatste. Aan de sluis van Neerharen, ging ik naar links, naar Hocht. En dan was het vervolgens de Industrieweg volgen tot in Lanaken aan de sluis.
Terugkeren deed ik via het park. Daar stroomde het water van de Langkeukelbeek nog overvloedig doorheen het rooster om vervolgens verder ondergronds te gaan. Er komt dus nog veel water van de hoger gelegen delen van onze gemeente.
En in de tuin, ... daar heb ik al mijn hortensia's gesnoeid, wel 'n rugbelastend werkje. Morgen ga ik dus fietsen, het wordt weer 'n zoektocht naar enkele plaatsen die mijn kinderen hebben aangeduid om ze te gaan bezoeken. Dadelijk naar de koers kijken, onze nationale trots Lotte Kopecky heeft al gewonnen bij de vrouwen.
Als ik al eens de bus neem om elders mijn wandeling te beginnen, dan hoeft dat uiteraard niet op de snelst mogelijke wijze van punt A (vertrekplaats) naar punt B (thuis) te gaan, tenzij de afstand groot genoeg is tussen beide punten. Zo ook vandaag, ik heb 'n stevig ommetje gemaakt en daardoor ook langs punt C, D enz. .... gewandeld.
Het was nodig dat ik mijn benen weer eens kon uitslaan, na al die regen van gisteren, was ik blij buiten te kunnen. Ik vertrok omstreeks 9u50 aan de kerk en de wekelijkse markt van Zutendaal, eigenlijk op mijn vast uur voor 'n koffie. En dat heb ik dan ook maar gedaan. Bij bakker Johan is er altijd 'n lekkere tas te krijgen en die croissant smaakte ook. Johan doet dat goed, hij is mijn voormalige ploeggenoot bij Volleybalclub Nivoc. Na zijn eerste winkel in Smeermaas, heeft hij ook in drie andere dorpen 'n winkel, waaronder dus Zutendaal. Het toeval wilde dat hij juist kwam binnengestormd om nog 'n levering af te zetten. Een korte babbel met herinneringen uit het verleden kon er nog af. Ik ben blij hem nog eens gezien te hebben.
Maar dan ging het richting Gellik via de gehuchten Stalken en Roelen. Op de Stalkerweg zie je de toegang tot de Lieteberg en het blotevoetenpad, dé toeristische plekken van de gemeente. Op die zelfde straat staat ook de Brigida of Mandelkapel. De oudste delen - achterkant en linkerkant - dateren van 1851. Alleen spijtig dat je niet naar binnen kunt kijken. Ik vermoed dat de deur enkel geopend wordt tijdens processies.
Op de Roelerweg zag ik in 'n voortuin, 'n heuse draak. Mooi beeld. Via de Kiewitseweg en de Houterstraat, liet ik de Krieckaert rechts liggen en ging ik op het einde van de straat, linksaf, naar de Wijerdijk en daar de brug over. Vervolgens ging het langs het jaagpad onder de ijzeren brug door om aan de brug van Briegden, terug omhoog te stappen. Het laatste stuk ging via de Com. Giddelostraat. Daar stond nog de carnavalswagen van "Biestig Good oet Rekem". Die groep heeft vermoedelijk deelgenomen aan de stoet van afgelopen zaterdag in Veldwezelt. De muziek was toen trouwens tot thuis te horen.
Eenmaal thuis, nog even wat tuinwerk gedaan, mijn siergras gesnoeid en mijn gras voor het eerst dit jaar afgereden. Morgen wordt nog 'n wandeldag, donderdag mogelijk 'n fietsdag. En nu - 16u17 - is het weer aan het regenen, triestig.
Vanmorgen heb ik al snel de knoop doorgehakt, er zal vandaag niet gesport worden. Toen ik de gordijnen deze ochtend opentrok, zag ik onze brievenbus met de voetjes in 'n plas water staan, 'n teken dat het al goed geregend had en nog steeds deed. De regenjas was dus nodig om de krant uit de bus te halen. En na controle van de buienradar, zag ik dat het wel eens 'n volledige regendag zou kunnen worden. Hoe ook, het is nu 10u30 en het regent, geen grote hoeveelheden, maar 'n gestaag gedruppel. Bij wat simpel gemiezer zou ik nog kunnen zeggen, ik maak 'n kleine tocht, maar met dit gedruppel word je nat en het is sowieso onaangenaam buiten. Zou het in de loop van de dag nog veranderen (lees: verbeteren), dan lezen jullie het wel.
Na dit gezegd zijnde en ook mijn beslissing om tevens mijn schaaknamiddag af te zeggen (ik moet +/- 1,3 km door de regen wandelen), nam dan mijn chef-kok de beslissing om in het menu van vandaag, 'n lookdressing in te voegen. Ja, dat schaken is de laatste tijd kind van de rekening geworden, ofwel is het weer té slecht of het is té goed, en dan ga ik fietsen.
Maar niet getreurd, ik wilde toch op deze natte maandag iets speciaals voorzien op mijn blog. Ik probeer meestal wat oude postkaartjes te plaatsen van een der steden of dorpen van onze provincie Limburg. Deze keer heb ik het eens elders gezocht, namelijk in de provincie Oost-Vlaanderen. Met al die wielerwedstrijden momenteel op tv, was mijn onderbewustzijn uitgekomen bij mijn favoriete renners van weleer, oa. Roger de Vlaeminck. En wie Roger de Vlaeminck zegt, zegt ook Eeklo. Hoe ik destijds bij Roger uitkwam ... simpel, ik was in mijn jeugd 'n hevige fan van Rik van Looy. Tijdens diens laatste profjaren kwam daar ineens 'n ander rennertje de kop opsteken, namelijk Eddy Merckx. Maar als je vóór de ene bent, dan ben je ook tégen die andere. Zo kwam het dat na het pensioen van Rik, Roger mijn nieuwe favoriet werd, opnieuw tégen die andere, d'n Eddy.
Eeklo dus, in 1240 kregen ze stadsrechten van de Graven van Vlaanderen. In de 16de eeuw was de stad het strijdtoneel tussen de protestanten uit het noorden en de katholieken uit het zuiden. Om die reden zijn er maar weinig overblijfselen uit het verleden, de stad is toen bijna volledig verwoest geweest.
Misschien dat onze vriend Albert en mede-blogger, deze reeks van postkaarten kan appreciëren. Het is maar 'n kleine greep uit het aanbod. Geniet er van. Hopelijk morgen beter weer.
Wat doe je zoal op 'n zondagvoormiddag, liefst niet in de weg lopen van de kok des huizes. Om te beginnen moest ik naar de bakker. Als je met twee, ook twee dagen doet over één brood, dan moet je om de veertien dagen op zondag vers brood halen. Ik was vrij vroeg, om 8u30 kwam de winkel al in zicht. Maar wat ook in zicht kwam, dat was de rij wachtenden die tot buiten stond aan te schuiven, precies of er 'n gratis bedeling was. En inderdaad, op twee broden na, was de hele voorraad speciaal brood al uitverkocht. Restte enkel nog, gewoon wit - grijs - zwart. En na mij, .... weer 'n rij tot buiten. Precies of er maar één bakker is in heel Lanaken (wat zeker niet het geval is).
Thuis de gratis zondagkrant eerst doorgenomen, dan 'n tasje koffie en toen kon ik vertrekken. Gellik was mijn bestemming van vandaag. Via de Kewithdreef met zijn paarden, gewandeld doorheen de Dorpsstraat en de Gellikerweg tot aan de grens met Eigenbilzen. Op dat punt nam ik de veldweg links tot aan het kanaal. Vanaf daar was het terugkeren naar de brug van Gellik. Daar ging ik bergaf naar het jaagpad met de ijzeren brug op de achtergrond. Onderweg in Gellik, 'n foto gemaakt van de lentekleuren naast dat verweerd hek, 'n groot ijzeren hek tussen 'n gewone ijzeren draadafsluiting (waarom zo 'n hoog hek op die plaats ....?) en tenslotte de kerk van Gellik op de achtergrond.
Aan de sportoase, nog even tot aan het oude college gewandeld. Aan die verweerde oude stenen brug, zag ik vele bosanemonen staan. Altijd handig als je je app Obsldentify hebt opstaan. En verder vandaag, ... morgen toch nog eens gaan schaken bedenk ik me zo, 'n fietstocht voorbereiden (mogelijk de woensdag) en wat werkuren inplannen voor mijn tuin. We zien wel.
Oef, ik kan er aan beginnen, mijn dagelijks verslag. Het is 'n passie en het kriebelt altijd om je bevindingen en foto's te delen met je vrienden. Maar omdat het weer ook degelijk was vandaag, diende ik toch eerst 'n paar uur in de tuin te werken. Wat moet, dat moet!
Maar deze voormiddag ben ik toch eerst gaan wandelen, het bos in. Uiteraard ben je dan beperkt in het maken van foto's. Ik volgde vanuit Sparrendal grotendeels 'n mountainbikeparcours. Boven op de Bessemerberg, passeerde ik het rusthuis en het ziekenhuis (foto). Ik ben 'n beetje kris-kras doorheen het bos getrokken, soms met goed gevolg, soms met modder aan de schoenen. Maar het schoeisel dat ik aan had, dat kan er tegen.
Eenmaal terug in de bewoonde wereld, zie je links de toegang tot 'n landgoed op 'n groot terrein. Via de Blindevijversweg en de Wijngaardstraat, was het even halt houden bij mijn zus. Ik diende er de nieuwste cd te gaan afhalen, gemaakt door de muziekgroep van zoon Bart, mijn neefje dus en tevens mijn petekind. De groep heet Velvet Jesus en ze kunnen op veel plaatsen optreden, 'n bewijs dat hun muziek aanslaat. Je kunt ze ook bekijken op YouTube (foto van Bart achter de drums en orgel).
En dan zoals gezegd, na het middageten, enkele uren goed bezig geweest, oa. het verwijderen van de oude frambozenstokken en het opbinden van de nieuwe takken.
Het warme maal is vandaag per uitzondering deze avond, 'n glaasje wijn hoort erbij en dan is het de zetel op met 'n goed boek. Nog ene fijne avond en ene nog betere zondag.
Beginnen doe ik met het goede nieuws, die lange fietstocht van gisteren heeft geen averij bezorgd aan mijn overjaars lichaam, ik had nergens last van. Natuurlijk wilde ik deze voormiddag ook niet te hard van stapel lopen, beter voorkomen dan genezen. Om te beginnen had ik wat achterstand bij ieders blog en anderzijds, vandaag op de internationale vrouwendag zijn we met ons tweetjes elders gaan eten. En zoals altijd op onze vaste stek, het heeft weer gesmaakt, 'n hoofdgerecht en dessert plus koffie toe.
Eens terug thuis, was het tijd om mij om te kleden en mijn wandeltenue aan te trekken. Het doel was de velden rond Oud-Caberg. Ik vertrok langs het kanaal waar ik dat speciaal bordje "pas op warm" zag staan. De vraag is: wat is er warm? Vervolgens kwam ik langs het ijzeren kruis door, het begin van de veldweg naar Oud-Caberg. Om niet doorheen het dorp te moeten, nam ik het eerst volgende pad aan de linkerkant. Zo kwam ik weer eens uit aan de kapel. Daar ging ik rechtsaf onder de tunnel door. Het was vandaag fijn wandelen in de velden, weids zicht, wat kippen die met je meelopen en vooral de rust.
Terugkeren deed ik via de brug tussen Smeermaas en Lanaken, een der toegangswegen tot het centrum. Meer valt er vandaag niet te vertellen. Tot een volgende!
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.