La Mort Subite - Brussel

La Mort Subite - Brussel
Brussel was toen nog een bruisende stad,
Brussel was toen oh la la en olijk.
Brussel was toen nog een ruisende stad,
Brussel en Brussel was vrij en vrolijk.
Zo gaat het refrein dat Liesbeth List zingt geïnspireerd door Jacques Brel.
In 2003 was Brel 25 jaar dood.
Hij bezweek op 9 oktober 1978 in Parijs aan longkanker.
Hij was maar 49
Hij zou nu 80 jaar zijn geweest moest hij naast mij gezeten hebben in zijn café
La Mort Subite.
Een foto in het café brengt de herinnering naar boven.
Ik zat misschien op zijn plaats, Wie weet?
Over wat zouden we gesproken hebben?
Over politiek? Over de onterechte schorsing van Yanina Wickmayer?
Of over bier?

Wanneer u voor het café staat dan kunt u zich niet inbeelden
welk een gigantisch prachtig interieur achter die voorgevel verscholen zit.
Het decor is dat van een oud fin de siècle Brussels café dat niet verandert is
sinds de opening in 1910.
Het is een geweldige plek om er te vertoeven,
Een ontmoetingsplaats voor alle rangen van de bevolking.

Deze plaats zou zo uit een Franse film kunnen komen
Een film noire.
Hoewel ik geen voorstander ben van roken mag er in dit interieur
wel een sigaretje opgestoken worden . Al was het enkel en alleen maar voor de foto’s
Mijn buur Jacques zal zeker niet geprotesteerd hebben.
Kijk en gniet













Mort Subite - 4,5%Alc.Vol
Mort Subite (Alken-Maes)
Koperkleurig bier met een romige witte schuimkraag
Wandklevig
Ingeschonken in zijn origineel glas.
Het aroma is zacht te noemen
Appeltjes met zoete prikkels
Lichte azijn
De smaak is een spel van zoet en zuur
Citroen – limoen - appeltjes
Hout?
Korte zure afdronk
Niet slecht
Goede instap naar de zuurdere oude geuze
Het verhaal van La Mort Subite is gekend
Maar ik pen het hier nogmaals neer om jullie
beste lezers een muisklik te sparen.
Onderstaande tekst is te vinden op hun website
en ook in de menukaften in het café
Voor de ontstaansgeschiedenis van deze merkwaardige biernaam
moeten we zo'n tachtig jaar terug in de tijd.
Omstreeks 1910 was de heer Théophile VOSSEN baas van het café "LA COUR ROYALE"
dat op de hoek van de Stormstraat en de Bergstaat lag.
Onder zijn cliënteel waren veel vaste klanten
van de Nationale Bank (Makelaars, kassiers, enz).
Omdat er maar een paar loketten waren, moesten zij doorgans lang wachten.
Natuurlijk doodde men de tijd liever onder vrienden, achter een goed glas bier,
dan wachtend voor de loketten.
Terwijl de rondjes elkaar opvolgden, won en verloor men van elkaar aan de " PITJESBAK ",
het tegenwoordige dobbelspel "421"
Omdat de ongelukkige verliezer "de dode" werd genoemd, speelde men,
als de tijd drong, nog snel een allerlaatste potje in één snelle, korte slag.
Van daar een " MORT SUBITE ".
De benaming raakte al snel ingeburgerd bij de stamgasten
van de "COUR ROYALE" en Meneer VOSSEN besloot zijn zaak om te dopen.
Voortaan las men op het nieuwe uithangbord: "A LA MORT SUBITE"
Het lag nu voor de hand om ook zijn gueuze die naam te geven. En dat deed hij.
Eind 1928, verhuisde de Heer VOSSEN, maar hij bleef in de wijk wonen.
René en Jean-Pierre hebben gedurende 36 jaren de traditie
van hun grootvader voorgezet en tegenwoordig is dat de beurt aan
Bernard en Olivier, de achterkleinzonen VOSSEN, vierde generatie.
In hun zaak, aan de Warmoesberg n°7, kunt U nog steeds genieten
van de voortreffelijke gueuze en het traditionele en beschermde interieur.
En op het uitgang bord prijkt nog altijd
A LA MORT SUBITE
http://www.alamortsubite.com/






















































































































































