aantal stappen: 2.161.747 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 175
aantal fietstochten: 58
Zoeken in blog
14-03-2024
Toeristische rit oa. naar Gangelt - Duitsland
Fantastisch weer vandaag, ideaal dus om 'n langere fietstocht te maken. Ik had mij op voorhand wat voorbereid, dit wil zeggen, ik had eens nagezien welke plekken ik kon gaan bezoeken, plekken waarvan ik 'n foto diende door te sturen naar mijn kinderen. Mijn uitgangsbasis was om naar Gangelt in Duitsland te fietsen, daar ligt 'n wildpark waar ik dus ook heen diende te gaan. De andere plekken heb ik dus in functie van mijn rijrichting eraan vastgekoppeld. Maar seffens meer hierover.
Ik vertrok met veel goede moed naar Maastricht om daar de richting van Valkenburg in te slaan. Daar maakte ik mijn eerste foto aan de rivier de Geul. Vervolgens kwam ik uit aan het kasteel van Wijnandsrade. Wat verder in het dorp ben ik even afgestapt om 'n foto te nemen van dat steakhouse, speciaal! En dan kwam mijn eerste opgedragen doel in 't zicht, het kasteel van Hoensbroek. Een prachtige locatie, al zeg ik het zelf.
Mijn tweede punt bereikte ik aan bordje 70 (mijn kinderen laten mij dus overduidelijk eraan herinneren hoe oud ik intussen ben). Daar maakte ik ook die foto van dat kerkje. Dat was juist op de grens van de gemeente Brunssum. Niet gek veel verder heb je dan al de Duitse grens, meer bepaald mijn derde doelstelling, Gangelt. Het was effe zoeken om dat park in beeld te krijgen. Het is mij in feite niet gelukt, daarvoor had ik moeten omrijden en net dat wilde ik in Duitsland niet doen. De bordjes hangen sowieso al vreemd ten opzichte van bij ons, en lessen trekkende uit het verleden, was het beter niet te veel af te wijken van de gekende wegen. Het bleef dus bij 'n zijdelingse foto van de speeltuin.
Nadien was ik was blij terug in Nederland te zijn, richting Sittard deze keer. Was me daar toch wel 'n markt zeker, enerzijds waren alle richtingbordjes verstopt achter de kramen en anderzijds zaten alle terrassen boordevol. Het was dus effe zoeken naar de juiste richting. Ik heb toch nog 'n foto kunnen maken van de achterzijde van het welbekende Hotel De Limbourg, 'n gebouw van 1688.
Na Sittard was het richting de Maas fietsen, naar Born. Daar diende ik als vierde doel van vandaag, 'n foto te maken van het plaatselijke kasteel, in feite de ruïnes van het kasteel. Daarmee zat mijn opdracht erop en kon ik terug naar huis fietsen. In Berg zag ik de overzetboot juist naderen en ik heb dan ook niet getwijfeld om daar naar Belgisch grondgebied terug te keren, naar Meeswijk dus. Mijn laatste foto maakte ik nog juist aan de Nederlandse kant van de Maas.
Dat laatste stuk van mijn rit, dat is uiteraard vertrouwd terrein. Ik ben er al vele malen langs gefietst. Er was nog juist één vraag die mij parten speelde, waar kon ik nog even pauzeren? Onderweg nergens iets tegen gekomen - of het was er te vol zoals in Sittard - dus ja, ofwel bij Mesjeu in Neerharen ofwel gewoon doorfietsen tot Lanaken. En oef, bij Mesjeu kon ik bij enkele mensen aanschuiven aan 'n tafeltje op het terras. Het was zalig verpozen in het zonnetje, zeker met 'n stuk taart, koffie en ene lekkere Duvel, samen voor de prijs van 8,70 euro. En mijn tafelgenoten, ... die konden amper geloven welke afstand ik al tot dusver had afgelegd.
Zo, 'n groot verslag, er was natuurlijk ook veel te vertellen. Ik ben er blij mee, en natuurlijk ook tevreden over mijn rit. Morgen is het weer werkendag in de tuin. Hopelijk blijft het 'n tijdje droog.
Amaai, wat was dat vandaag, ... gewone stadskledij vanmorgen om naar de bakker te gaan, wandelkledij na de koffie, werkkledij na het middagmaal om te eindigen met opnieuw mijn stadskledij. Gelukkig ben ik niet zo iemand die gedragen kledij na 2 à 3 dagen in de wasmand gooit. Daar stond vandaag 'n artikel over in de krant. De meesten dragen iets max. 2 à 3 dagen.
Maar genoeg daarover, ik wilde iets schrijven over mijn wandeling. Het was deze voormiddag wel effe overleggen met mezelf, .... waarheen? Het is uiteindelijk Neerharen geworden. Onderweg heb ik mijn parcours wel aangepast naar de ingeving van het moment, ik had van de chef-kok wat uitstel gekregen op mijn terugkeer-uur, het mocht ietsiepietsie later zijn.
Tja, naar Neerharen gaan, dat doe je via de Neerharenweg, achter de kinderboerderij door, langs de paarden van Domein Zangersheide en de kapel op de Schuttershofstraat. In Neerharen stak ik de grote straat over en wandelde voorbij het plaatselijke oorlogsmonument. Vandaar ging het naar het kanaal. Daar maakte ik die foto waar je goed de splitsing ziet tussen enerzijds de Zuid-Willemsvaart (rechtdoor) en het verbindingskanaal Neerharen-Briegden (rechts). Ik volgde uiteraard het laatste. Aan de sluis van Neerharen, ging ik naar links, naar Hocht. En dan was het vervolgens de Industrieweg volgen tot in Lanaken aan de sluis.
Terugkeren deed ik via het park. Daar stroomde het water van de Langkeukelbeek nog overvloedig doorheen het rooster om vervolgens verder ondergronds te gaan. Er komt dus nog veel water van de hoger gelegen delen van onze gemeente.
En in de tuin, ... daar heb ik al mijn hortensia's gesnoeid, wel 'n rugbelastend werkje. Morgen ga ik dus fietsen, het wordt weer 'n zoektocht naar enkele plaatsen die mijn kinderen hebben aangeduid om ze te gaan bezoeken. Dadelijk naar de koers kijken, onze nationale trots Lotte Kopecky heeft al gewonnen bij de vrouwen.
Als ik al eens de bus neem om elders mijn wandeling te beginnen, dan hoeft dat uiteraard niet op de snelst mogelijke wijze van punt A (vertrekplaats) naar punt B (thuis) te gaan, tenzij de afstand groot genoeg is tussen beide punten. Zo ook vandaag, ik heb 'n stevig ommetje gemaakt en daardoor ook langs punt C, D enz. .... gewandeld.
Het was nodig dat ik mijn benen weer eens kon uitslaan, na al die regen van gisteren, was ik blij buiten te kunnen. Ik vertrok omstreeks 9u50 aan de kerk en de wekelijkse markt van Zutendaal, eigenlijk op mijn vast uur voor 'n koffie. En dat heb ik dan ook maar gedaan. Bij bakker Johan is er altijd 'n lekkere tas te krijgen en die croissant smaakte ook. Johan doet dat goed, hij is mijn voormalige ploeggenoot bij Volleybalclub Nivoc. Na zijn eerste winkel in Smeermaas, heeft hij ook in drie andere dorpen 'n winkel, waaronder dus Zutendaal. Het toeval wilde dat hij juist kwam binnengestormd om nog 'n levering af te zetten. Een korte babbel met herinneringen uit het verleden kon er nog af. Ik ben blij hem nog eens gezien te hebben.
Maar dan ging het richting Gellik via de gehuchten Stalken en Roelen. Op de Stalkerweg zie je de toegang tot de Lieteberg en het blotevoetenpad, dé toeristische plekken van de gemeente. Op die zelfde straat staat ook de Brigida of Mandelkapel. De oudste delen - achterkant en linkerkant - dateren van 1851. Alleen spijtig dat je niet naar binnen kunt kijken. Ik vermoed dat de deur enkel geopend wordt tijdens processies.
Op de Roelerweg zag ik in 'n voortuin, 'n heuse draak. Mooi beeld. Via de Kiewitseweg en de Houterstraat, liet ik de Krieckaert rechts liggen en ging ik op het einde van de straat, linksaf, naar de Wijerdijk en daar de brug over. Vervolgens ging het langs het jaagpad onder de ijzeren brug door om aan de brug van Briegden, terug omhoog te stappen. Het laatste stuk ging via de Com. Giddelostraat. Daar stond nog de carnavalswagen van "Biestig Good oet Rekem". Die groep heeft vermoedelijk deelgenomen aan de stoet van afgelopen zaterdag in Veldwezelt. De muziek was toen trouwens tot thuis te horen.
Eenmaal thuis, nog even wat tuinwerk gedaan, mijn siergras gesnoeid en mijn gras voor het eerst dit jaar afgereden. Morgen wordt nog 'n wandeldag, donderdag mogelijk 'n fietsdag. En nu - 16u17 - is het weer aan het regenen, triestig.
Vanmorgen heb ik al snel de knoop doorgehakt, er zal vandaag niet gesport worden. Toen ik de gordijnen deze ochtend opentrok, zag ik onze brievenbus met de voetjes in 'n plas water staan, 'n teken dat het al goed geregend had en nog steeds deed. De regenjas was dus nodig om de krant uit de bus te halen. En na controle van de buienradar, zag ik dat het wel eens 'n volledige regendag zou kunnen worden. Hoe ook, het is nu 10u30 en het regent, geen grote hoeveelheden, maar 'n gestaag gedruppel. Bij wat simpel gemiezer zou ik nog kunnen zeggen, ik maak 'n kleine tocht, maar met dit gedruppel word je nat en het is sowieso onaangenaam buiten. Zou het in de loop van de dag nog veranderen (lees: verbeteren), dan lezen jullie het wel.
Na dit gezegd zijnde en ook mijn beslissing om tevens mijn schaaknamiddag af te zeggen (ik moet +/- 1,3 km door de regen wandelen), nam dan mijn chef-kok de beslissing om in het menu van vandaag, 'n lookdressing in te voegen. Ja, dat schaken is de laatste tijd kind van de rekening geworden, ofwel is het weer té slecht of het is té goed, en dan ga ik fietsen.
Maar niet getreurd, ik wilde toch op deze natte maandag iets speciaals voorzien op mijn blog. Ik probeer meestal wat oude postkaartjes te plaatsen van een der steden of dorpen van onze provincie Limburg. Deze keer heb ik het eens elders gezocht, namelijk in de provincie Oost-Vlaanderen. Met al die wielerwedstrijden momenteel op tv, was mijn onderbewustzijn uitgekomen bij mijn favoriete renners van weleer, oa. Roger de Vlaeminck. En wie Roger de Vlaeminck zegt, zegt ook Eeklo. Hoe ik destijds bij Roger uitkwam ... simpel, ik was in mijn jeugd 'n hevige fan van Rik van Looy. Tijdens diens laatste profjaren kwam daar ineens 'n ander rennertje de kop opsteken, namelijk Eddy Merckx. Maar als je vóór de ene bent, dan ben je ook tégen die andere. Zo kwam het dat na het pensioen van Rik, Roger mijn nieuwe favoriet werd, opnieuw tégen die andere, d'n Eddy.
Eeklo dus, in 1240 kregen ze stadsrechten van de Graven van Vlaanderen. In de 16de eeuw was de stad het strijdtoneel tussen de protestanten uit het noorden en de katholieken uit het zuiden. Om die reden zijn er maar weinig overblijfselen uit het verleden, de stad is toen bijna volledig verwoest geweest.
Misschien dat onze vriend Albert en mede-blogger, deze reeks van postkaarten kan appreciëren. Het is maar 'n kleine greep uit het aanbod. Geniet er van. Hopelijk morgen beter weer.
Wat doe je zoal op 'n zondagvoormiddag, liefst niet in de weg lopen van de kok des huizes. Om te beginnen moest ik naar de bakker. Als je met twee, ook twee dagen doet over één brood, dan moet je om de veertien dagen op zondag vers brood halen. Ik was vrij vroeg, om 8u30 kwam de winkel al in zicht. Maar wat ook in zicht kwam, dat was de rij wachtenden die tot buiten stond aan te schuiven, precies of er 'n gratis bedeling was. En inderdaad, op twee broden na, was de hele voorraad speciaal brood al uitverkocht. Restte enkel nog, gewoon wit - grijs - zwart. En na mij, .... weer 'n rij tot buiten. Precies of er maar één bakker is in heel Lanaken (wat zeker niet het geval is).
Thuis de gratis zondagkrant eerst doorgenomen, dan 'n tasje koffie en toen kon ik vertrekken. Gellik was mijn bestemming van vandaag. Via de Kewithdreef met zijn paarden, gewandeld doorheen de Dorpsstraat en de Gellikerweg tot aan de grens met Eigenbilzen. Op dat punt nam ik de veldweg links tot aan het kanaal. Vanaf daar was het terugkeren naar de brug van Gellik. Daar ging ik bergaf naar het jaagpad met de ijzeren brug op de achtergrond. Onderweg in Gellik, 'n foto gemaakt van de lentekleuren naast dat verweerd hek, 'n groot ijzeren hek tussen 'n gewone ijzeren draadafsluiting (waarom zo 'n hoog hek op die plaats ....?) en tenslotte de kerk van Gellik op de achtergrond.
Aan de sportoase, nog even tot aan het oude college gewandeld. Aan die verweerde oude stenen brug, zag ik vele bosanemonen staan. Altijd handig als je je app Obsldentify hebt opstaan. En verder vandaag, ... morgen toch nog eens gaan schaken bedenk ik me zo, 'n fietstocht voorbereiden (mogelijk de woensdag) en wat werkuren inplannen voor mijn tuin. We zien wel.
Oef, ik kan er aan beginnen, mijn dagelijks verslag. Het is 'n passie en het kriebelt altijd om je bevindingen en foto's te delen met je vrienden. Maar omdat het weer ook degelijk was vandaag, diende ik toch eerst 'n paar uur in de tuin te werken. Wat moet, dat moet!
Maar deze voormiddag ben ik toch eerst gaan wandelen, het bos in. Uiteraard ben je dan beperkt in het maken van foto's. Ik volgde vanuit Sparrendal grotendeels 'n mountainbikeparcours. Boven op de Bessemerberg, passeerde ik het rusthuis en het ziekenhuis (foto). Ik ben 'n beetje kris-kras doorheen het bos getrokken, soms met goed gevolg, soms met modder aan de schoenen. Maar het schoeisel dat ik aan had, dat kan er tegen.
Eenmaal terug in de bewoonde wereld, zie je links de toegang tot 'n landgoed op 'n groot terrein. Via de Blindevijversweg en de Wijngaardstraat, was het even halt houden bij mijn zus. Ik diende er de nieuwste cd te gaan afhalen, gemaakt door de muziekgroep van zoon Bart, mijn neefje dus en tevens mijn petekind. De groep heet Velvet Jesus en ze kunnen op veel plaatsen optreden, 'n bewijs dat hun muziek aanslaat. Je kunt ze ook bekijken op YouTube (foto van Bart achter de drums en orgel).
En dan zoals gezegd, na het middageten, enkele uren goed bezig geweest, oa. het verwijderen van de oude frambozenstokken en het opbinden van de nieuwe takken.
Het warme maal is vandaag per uitzondering deze avond, 'n glaasje wijn hoort erbij en dan is het de zetel op met 'n goed boek. Nog ene fijne avond en ene nog betere zondag.
Beginnen doe ik met het goede nieuws, die lange fietstocht van gisteren heeft geen averij bezorgd aan mijn overjaars lichaam, ik had nergens last van. Natuurlijk wilde ik deze voormiddag ook niet te hard van stapel lopen, beter voorkomen dan genezen. Om te beginnen had ik wat achterstand bij ieders blog en anderzijds, vandaag op de internationale vrouwendag zijn we met ons tweetjes elders gaan eten. En zoals altijd op onze vaste stek, het heeft weer gesmaakt, 'n hoofdgerecht en dessert plus koffie toe.
Eens terug thuis, was het tijd om mij om te kleden en mijn wandeltenue aan te trekken. Het doel was de velden rond Oud-Caberg. Ik vertrok langs het kanaal waar ik dat speciaal bordje "pas op warm" zag staan. De vraag is: wat is er warm? Vervolgens kwam ik langs het ijzeren kruis door, het begin van de veldweg naar Oud-Caberg. Om niet doorheen het dorp te moeten, nam ik het eerst volgende pad aan de linkerkant. Zo kwam ik weer eens uit aan de kapel. Daar ging ik rechtsaf onder de tunnel door. Het was vandaag fijn wandelen in de velden, weids zicht, wat kippen die met je meelopen en vooral de rust.
Terugkeren deed ik via de brug tussen Smeermaas en Lanaken, een der toegangswegen tot het centrum. Meer valt er vandaag niet te vertellen. Tot een volgende!
Een van de opdrachten die ik diende te vervullen (mijn kinderen hebben mij met iets opgezadeld ....) was Thorn. Een foto van de kerk en de witte huisjes, dat moest ik doorsturen. De zon scheen, ik had er goesting voor, dus ik ben vertrokken.
Nu was het wel 3 bfr. wind vandaag, derhalve ben ik vertrokken met heel veel zijwind. Om te beginnen fietste ik naar Smeermaas om dan doorheen Hochter Bampd en Herbricht te gaan. Vervolgens Uikhoven en Stokkem - daar maakte ik die foto van die tank uit WO 2 - om dan doorheen Mazenhoven te passeren. Daar maakte ik aan het kapelletje 'n eerste stop voor 'n halve banaan.
Onderweg zijn ze volop aan het werk langsheen de plassen langs de Maas. Op die lopende band worden vele stenen getransporteerd. Mijn boterhammen at ik aan de brug in Maaseik, met de grenspaal vooraan en de kerk op de achtergrond. Wat verderop, iets buiten het centrum van Aldeneik, passeerde ik aan "de Sjeive dörpel", 'n café waar ik verleden jaar naar toe had moeten gaan voor 'n bijeenkomst van ex-collega's. Door het slechte weer was het er die dag niet van gekomen.
Nadien fietste ik langs de jachthaven van Kinrooi en de kerk van Kessenisch. In die kerk was ik nog nooit binnen geweest, effe stoppen dus voor 'n paar foto's. En dan heb je Thorn, even de grens over dus. Eerst 'n stop voor de inwendige mens - ja, die pannenkoek heeft gesmaakt - om dan die foto van de kerk te nemen.
Terugkeren deed ik via Wurfeld, met ondermeer het kasteel en de Zuid-Willemsvaart. Toen ik die laatste foto maakte, heb ik mijn resterende mondvoorraad achter de kiezen gestoken. Via Rekem en Neerharen fietste ik terug naar Lanaken. Daar zag ik dat ik slechts 3,5 km. verwijderd was van de 100 km. Je kent mij, dat laat ik natuurlijk niet liggen, met 'n kleine extra lus was dat in 'n handomdraai gefixt. Jullie zullen misschien denken, waw 100 km. ... maar mijn conditie was zo goed dat zelfs 20 km. extra nog gemakkelijk had gekund.
Voila, ben weeral tevreden, de wind speelde mij wat parten in de heenrit, maar je hoort mij zeker niet klagen.
Hallelujah, eerst het goede nieuws, de dakwerker is geweest en heeft de dakbedekking van onze dakkapellen proper gemaakt. Er is 'n volle emmer vuil mee naar beneden gekomen en de afvoer zat duidelijk verstopt. Ik ben blij dat dit ook weer achter de rug is.
En met dat goede weer van vandaag, heb ik niet geaarzeld en ben er vanmorgen maar direct ingevlogen om de vijf bolcatalpabomen te snoeien. Dat werkje moet gedaan worden tussen eind februari en begin maart. Het verhakselen van het snoeisel, dat gebeurt later.
Maar toen onze dakwerker omstreeks 14u00, zijn verdiende loon in ontvangst genomen had, kon ik vertrekken voor 'n busreis naar Maastricht. Ik reisde mee tot aan het spoorwegstation. Daar nog eens 'n foto gemaakt van de inkomhal. In het stadsdeel Wijck zie je ook op vele plaatsen, mooie versieringen mét jaartal boven de toegangsdeuren. Zo zag ik er eentje van 1679 en 1777. Dat Maastricht 'n oude stad is, dat weten we. Dat zie je ook aan de oude wallen en dat kanon.
In het centrum kwam ik voorbij aan Pieke Potloed, 'n restaurant waar het menu in het Mestreechter dialect is weergegeven op de menukaart. Zij werken ook met vele streekproducten, 'n aanrader dus. Maar mijn koffie dronk ik in de boekenkerk. Daar vond ik weer inspiratie voor mijn volgende leesboeken uit de bibliotheek.
Via die mooie schildering aan de Noorderbrug, keerde ik terug via de woonboten langs het kanaal. Op het einde van dat bospad, ben je dan aan de brug van Smeermaas. Die roeiers zie je veel op dit deel van het kanaal, het is 'n club van Maastricht.
En om te eindigen, vandaag ben ik voor het eerst op wandel geweest zonder jas. Met jas, zou het véél te warm zijn geweest. Na het eten nog even gekeken naar Jeroen Meus, actief in 'n keuken in Zweden. Morgen ga ik fietsen, naar Thorn, het witte dorp.
"Ver kunnen kijken", dat is toch hetgene dat ik regelmatig wil doen. Maar seffens meer hierover.
Eerst wil ik effe iets kwijt over deze voormiddag, het was nat, miezerig en grijs. Kortom, geen weer om te sporten. Maar, ... ideaal om in de tuin iets te doen, het snoeien van onze vlinderstruiken. Een beetje nattigheid kan daarbij geen kwaad, 'n goeie jas aan, iets op je hoofd en véél goesting, dat zijn de ingrediënten voor 'n mooi werkje. Om 13u30 moest ik op halfjaarlijkse controle bij mijn mondhygiëniste en daarna was het aan mij om te gaan wandelen.
Ik wilde nog eens 'n tocht maken doorheen het Belvédèrepad langs het kanaal. Daarvoor was het wandelen tot aan de brug van Briegden om vervolgens de talut omhoog te klimmen om dat groene pad te nemen tot aan de brug van Veldwezelt. Onderweg heb je dan van boven af, 'n mooi zicht op de industrie rondom het kanaal en rechts in de verte ligt de kerk van Veldwezelt.
Vervolgens moet je de brug oversteken om dan terug te keren naar Lanaken. Vandaag heb ik gekozen om het fietspad te volgen dat kris-kras flirt met de landsgrens. Het is daar dat je nog héél ver kunt kijken. Ik bid en ik hoop dat het niemand ooit in zijn hoofd krijgt om daar bebouwing te realiseren, zelfs geen industrie. Uiteraard had ik dat ver kijken ook al op het Belvédèrepad. Onderweg zag ik ook nog 'n spandoek waarop gewag gemaakt wordt van de realisatie van een groene grensbuffer, 'n initiatief van de stad Maastricht, de gemeente Lanaken en Fluvius.
Het is vandaag aan de late kant dat ik aan mijn verslag begin, dat heeft natuurlijk te maken met het feit dat ik pas omstreeks 17u15 terug thuis was. Wat deze week nog gaat geven ....? Nog heel wat snoeiwerk in de tuin, een fietstocht naar Thorn, een dagje weg met ons twee en ......
Ja, gisteren was de grote dag. Uiteraard wil ik iedereen bedanken die mij gefeliciteerd heeft voor mijn verjaardag en mijn nieuwe voordeur. We hebben het ons lekker laten smaken en tussendoor kon er nog 'n partijtje schaak af met de kleinzoon. Mijn kinderen hadden mij wel 'n hele speciale cadeau gedaan, 'n opdracht in feite. Ze hadden in 'n wiel aan weerskanten omslagen gehangen met 'n foto op en in die omslag zat 'n tip. Aan mij te weten te komen waar die foto genomen werd om vervolgens naar die plaats te fietsen om daar als bewijs ook 'n foto te nemen. Die foto diende ik dus naar de kinderen te zenden. In de enveloppen zaten ook wat centjes, bedoeld om onderweg te stoppen voor ene koffie en iets erbij. Het was ene fijne dag, ik had er naar uitgekeken.
En ja, ik ben er vandaag maar direct aan begonnen. Het weer was mij te goed om in de namiddag te gaan schaken, nee, liever in de buitenlucht. Ik vertrok via de Bessemerstraat. Op de hoek met de Roelerdreef zag ik overal papier liggen, precies of vanuit 'n voorbij rijdende auto, stapels papier naar buiten gegooid zijn. En dan mijn eerste drie opdrachten, 'n foto van C-Mine in Winterslag, het bordje met nr. 70 en de kerk van Gruitrode.
In Gruitrode was nog veel meer te zien, oa. die kapel en veel kunst met wielen en fietsjes in het centrum. Nadien nog heel wat kunst gezien, zo bvb. aan de Zuid-Willemsvaart in Eisden en de levensboom in Herbricht. Pauzeren kon ik pas na 70 km. in Kotem in de Ponderosa. Bij mijn koffie kreeg ik er 'n suikerwafel bij, uit eerlijke schaamte heb ik daar dan ook maar mijn biertje gedronken. Uiteindelijke kosten: 6,00 euro.
Met terugrijden zag ik dat de 90 km. in het bereik lagen, ik heb daarom nog 'n extra lus gemaakt via Veldwezelt. Voila, mijn eerste rit als 70-jarige. Ik heb het verschil met verleden week niet gemerkt.
Het is gebeurd, ondergetekende heeft 'n nieuwe voordeur gekregen. Ik ben blij dat ik zo oud geworden ben, mijn vader en drie van mijn grootouders hebben die leeftijd nooit gehaald. We gaan dit deze namiddag vieren in besloten kring met kinderen en kleinkinderen.
Maar verjaardag of niet, helemaal niks doen en maar met de benen onder tafel zitten, dat is niet aan mij besteed. Ik ben dus om 8u00 thuis al vertrokken voor 'n boswandeling. Ik vertrok langs dat smalle pad langs die groene draad aan de Maastrichterweg. Dan de beek over en het pad langs camping San Lanaco genomen. Veel volk heb ik niet gezien, wel oud-collega Evy met haar mama en hond. Ene leuke babbel op zondagmorgen met iemand waarmee je ooit gewerkt hebt, dat is altijd fijn.
Daarna ging mijn pad tot aan de villa's van de Goudkust. Via die kabouter, mooi weggestoken in 'n boom, wandelde ik terug langsheen de burchtruïne. Het laatste stuk van mijn wandeling ging gewoon via de Koning Albertlaan en het Molenweideplein. Daar had ik nog ene babbel met leeftijdsgenoten Frans en Guido.
Veel meer heb ik vandaag niet te vertellen, het ontbreekt mij uiteraard ook aan tijd. Ik moet mij klaar maken voor ons gezellig samenzijn. Tot morgen.
Een stralende zon deze voormiddag, echt geen weer om thuis te blijven of in de hof te werken. Dat laatste kun je ook als het miezerig is of aan de grijze kant, geen probleem. Maar vandaag hoorde ik mijn stadsfiets roepen, "pak mij vast" en wie ben ik om daaraan te weerstaan ...?
Ja ik weet wel, woensdag heb ik gezegd dat het vermoedelijk mijn laatste rit als 60-tiger zou zijn, maar het kriebelde vandaag en dus ben ik vertrokken. Van de kok had ik 'n half uur extra gekregen om de eindmeet te halen (12u30 ipv. 12u00). En zo kon ik vertrekken via de brug van Briegden en zo langs het kanaal tot in Kanne. Vervolgens ging het langs de sluis van Lanaye om dan "Pays de Liège" binnen te rijden. Via de brug over de Maas ging het dan naar Moelingen om daar links af te draaien naar Eijsden, 'n grensgemeente in Nederland. Eerst langs die oude witte woning en dan langs het plaatselijke kasteel. Je kunt daar prachtige foto's nemen en ook wandelen in het kasteeldomein.
Nadien was het gewoon terugrijden naar Maastricht, wel nu met de wind in de rug. In mijn heenrit - naar Moelingen - was het niet sneller dan 15 à 16 km/uur, terugkeren was het met versnelling 6 van de 7. Doorgaans rij ik op de 5. En eenmaal je de windmolens ziet, dan ben je bijna thuis. Op de valreep heb ik nog juist 12u30 gehaald, tja dat heb je als je tegen de wind moet opboksen. Één troost, de zon scheen volop en daar was het mij toch om te doen.
En mijn laatste foto, dat is er eentje gemaakt door die drone. Onze dakkapel ligt vol met mos en de afvoer is vermoedelijk verstopt. De dakwerker heeft de foto ook al gezien en hij was nieuwsgierig hoe ik aan die foto geraakt ben. Hij komt het probleem oplossen.
En nu naar de koers kijken. Bij de dames heeft onze landgenote Lotte Kopecky al gewonnen.
Het heeft effe geduurd voor alles in orde was met de overname van onze bank, toch zeker wat ons gezin betreft. Vanmorgen hebben we de laatste zaken geregeld en we kunnen nu weer met 'n gerust gemoed, winkelen en bankieren.
Daarna was het wachten op ene speciale bezoeker. Zoals ik jullie al eens verteld heb, is het moeilijk om 'n dakwerker aan huis te krijgen, die enerzijds het probleem detecteert en anderzijds het probleem oplost. Om in het eerste - het detecteren - te voorzien, had ik 'n kennis gevraagd om met zijn drone wat foto's te komen nemen. En inderdaad, de drone is de lucht ingegaan, straks krijg ik de foto's. Dat is dus al één probleem minder. Nu nog bekijken wat juist het probleem is aan onze dakkapel.
Daarna lag de weg vrij voor 'n wandeling. De fiets- en wandelbrug over. Er was juist 'n schip op weg naar de sluis. Via het onverharde pad langs het kanaal, wandelde ik door tot in Tournebride waar ik aan de brug rechts omhoog ging. Vervolgens de brug over en domein Pietersheim binnen. En kleur begin je nu overal te zien, de meteorologische lente start trouwens vandaag. Aan de pilaar ging het linksaf, verder het bos in. Op vele plaatsen wordt er gedacht aan de kinderen, en niet alleen gedacht, ze kunnen soms ook actief bezig zijn. En die kabouter, ... die houdt het overzicht over heel het gebeuren. Via de gracht rond de ruïne en het kasteel, was het tijd om huiswaarts te keren.
Geregend heeft het niet, ik was wel blij om 'n pet opgezet te hebben, de strakke wind voelde fris aan. En nu, terwijl ik dit aan het klaarmaken ben, luister ik naar een van mijn favoriete performers.
Jazeker, ik ben bekomen van die fietstocht van gisteren. Héél wat hoogtemeters en 'n mooie afstand. Hopelijk komen er in de volgende weken nog mooie dagen zodat ik mijn doelstellingen kan realiseren.
Vandaag was het wandeldag. Volgens de buienradar zou er wel wat nattigheid kunnen vallen, maar aan de kleur van de wolken te zien, zou het mogelijk bij wat licht gemiezer blijven. En idd. dat is het ook geworden. Nu in de middaguren zijn de druppels toch wat intenser, je ziet het aan de natte straat.
Maar mijn wandeling dus ... Ik vertrok deze keer het bos in aan de Roelerdreef. Aan de spliting boven op de Bessemerberg, ging ik linksaf naar het fietspad Zutendaal-Gellik. Op de foto is te zien waar ik links het bospad verliet en rechts het fietspad nam (allez, 't is te zeggen, je ziet niks op die foto, ik wil maar zeggen ... ). Die foto van die bomen liet mij 'n veronderstelling maken, dat ze allemaal van hetzelfde wortelgestel genieten. Zou toch kunnen?
Op het einde van het fietspad kom je automatisch uit op de Zilverdennenlaan in Gellik. Daar ging het links af naar de Bergstraat. Op de foto zie je het voormalig café, 't Bergske. Nu nog is er 'n wielerteam in Lanaken (A en B ploeg), die voorheen door dat café gesponsord werd en dat uiteraard fungeerde als stamlokaal voor de renners. Het zijn allemaal amateurs die meestal op zondag in groep fietsen. Nu drinken ze achteraf hun drankje elders.
Wat verderop in die straat, ook 'n foto gemaakt van enkele paarden. Eenmaal op de Dorpsstraat, koos ik het fietspad naar de sportoase om terug te keren. Aan een der brugjes nam ik mijn laatste foto.
Zo, dat was het weer voor vandaag. Nog ene fijne dag.
Vanmorgen, vóór ik aan mijn fietstocht wilde beginnen, heb ik eerst nog even mijn computer opgezet en mijn blog geopend. Ik was aangenaam verrast toen ik zag dat er juist op dat moment al 40.000 bezoekers op mijn blog geweest zijn. Merci dus iedereen voor jullie trouwe bezoekjes.
En zoals gezegd, vandaag stond 'n fietstocht op het menu. Ik had deze ochtend wel wat twijfels toen ik de krant uit de bus ging halen, het was één grijze soep, 'n flinke mist. Hopelijk zou dat niet te lang duren. Maar gelukkig, omstreeks 10u00 begon het open te trekken en kon ik van start gaan. En inderdaad, ik was nog niet helemaal in Maastricht toen de zon begon te piepen.
In Maastricht sloeg ik de weg naar Gronsveld in. Ook daar heb je al mooie vergezichten. En dan heb je zo van die typische oplopende straten, zoals de Rondelenstraat, ene kuitenbijter van 1,2 km. Aan de kerk van Banholt ben ik even gestopt om wat mondvoorraad achter de kiezen te steken en wat verderop zag ik die speciale woning staan met veel leem in de gevel.
In Gulpen ben ik even gestopt voor ene koffie en 'n stuk taart. En ja, voor het eerst dit jaar, buiten op het terras. Lekker in het zonnetje. Nadien passeerde ik een der hellingen van de Amstel Goldrace, de Fromberg. Een bergje van 1,5 km. waar ik toch 'n versnelling kleiner moest schakelen. In Voerendaal, de bakermat van mijn familie Meuris, zijn er verschillende mooie plekjes om te wandelen of gewoon, effe te rusten en te genieten van de omgeving.
Ook zie je af en toe in de verte 'n mooi kasteel, iets wat mij al mijn hele leven fascineert. In Genhout kom ik graag, dat is zowat 'n ijkpunt dat mij laat weten dat de terugweg er zo stilletjes zit aan te komen. Want na dat dorp, ben je al rap in Elsloo, de plaats waar ik de brug over moet richting Kotem, dus terug naar België. Maar eerst moest ik juist vóór ik de brug overstak, nog onder 'n tunnel door, vol met "street art". Op de brug zelf, het ik het vandaag eens gecontroleerd, van het ene einde tot de overkant, dat is 'n afstand van welgeteld 1,3 km.
En terug in de "heimat", dan is het gewoon de Maas volgen om tenslotte via Hochter Bampd en Smeermaas terug naar Lanaken te fietsen. En daar, voor ene keer ben ik eens afgeweken van mijn vast merk en eens iets anders geproefd. En ja Lieve, het smaakte.
Dit ritje is hoogst waarschijnlijk het laatste als 60-tiger, vanaf zondag begint 'n nieuwe episode. Ik kijk ernaar uit.
Gisterenavond kon ik het toch niet laten, ik ben 'n klein ommetje gaan maken. Het was absoluut niet de bedoeling. Regen, wind en koude hadden mij al verzoend met 'n dagje rust. Maar mijn echtgenote moest om 16u00 ergens op 'n afspraak zijn. Zij had al de hele dag "gegodverd" op dat slechte weer en zij vreesde met natte kledij op haar bestemming aan te komen. Maar niets was minder waar, zij is zelfs droog terug thuis aangekomen. Ikke dus even checken op de buienradar, en waarachtig, het zou 'n tijd droog blijven.
Gezien het op dat moment 16u30 was, kon het dus maar 'n kleine wandeling worden, zou ik alsnog even de deur willen uittrekken. En awel ja, even de jas aan, de pet op en naar buiten. Het bleef droog, maar het was best koud door die strakke wind. Beklaagd heb ik het mij niet, en ... ik was op tijd terug voor het avondeten. Veel valt er dus niet te vertellen over die wandeling, langs de sluis en de sportoase en terug naar huis.
Vandaag was het andere koek, het zou de hele droog blijven met mogelijk 'n streep zon. Voormiddag heb ik mij bezig gehouden met 'n kleine voorjaarssnoei, een aantal struiken konden al gekortwiekt worden. En vlak na het middagmaal was de koersfiets aan de beurt om gereinigd te worden. Veel water en 'n goed spons, maken al veel goed.
Daarna kon ik op pad voor 'n langere wandeling. Ik wilde vandaag nog eens de grens over. Ik vertrok via de grens in Smeermaas om dan onder de oude spoorwegbrug door te stappen. Via het nieuwe fietspad - waarbij ik de kapel links liet liggen - wandelde ik door tot aan de splitsing, links naar Oud-Caberg, rechtdoor naar Veldwezelt en rechtsaf terug naar Lanaken. Ik koos het laatste. Onderweg zie je overal dat de lente in aantocht is. Om te eindigen ging het weer langs de sluis waar juist 'n schip aanstalte maken om binnen te varen om dan, 'n stuk lager, aan de andere kant verder te kunnen.
Thuis heb ik nog het einde van de koers gezien en mijn wegroute voor morgen ligt klaar: via Maastricht naar Gulpen om via Stein terug te keren. Hopelijk schijnt morgen de zon wel, vandaag heb ik ze niet gezien.
Na overleg met mezelf, ga ik het vandaag voor bekeken houden om mij buiten te wagen. Het is nu (13u15) nog altijd aan het regenen en op 'n kortstondige pauze na, zou het omstreeks 15u00 weer regenen. De wegen zijn sowieso nat, het is onaangenaam en de goesting is er ook niet.
Toch ben ik even op mijn fiets gekropen om naar de bib te gaan voor nieuwe boeken. Het meisje achter de balie keek verwonderd op om zo 'n kletsnatte mens te zien binnenkomen. Ik had mij gelukkig thuis al vergewist van de mee te nemen boeken en die stonden er nog allemaal. Ik was dus rap terug thuis om 'n droge broek aan te trekken. En ja, ook het schaken schiet er deze namiddag bij in. Het is geen pretje om daar met natte kledij te gaan zitten. Jammer! En daarbij, 'n dagje rust kan nooit kwaad. Morgen zou het droog blijven, tijd om in de tuin te werken, mijn koersfiets proper te maken en 'n wandeling te maken. Op woensdag zou het ook droog zijn met nauwelijks wind, de wegen zouden dan moeten opgedroogd zijn, vermoedelijk ga ik dan fietsen. Dat zal denkelijk naar Gulpen gaan.
Maar gezien er geen sportieve prestatie inzit vandaag, wil ik jullie verblijden met wat oude postkaartjes. Deze keer is de stad Bree aan de beurt, de voormalige woonplaats van tennisster Kim Clijsters. Zij werd geboren op 8/6/1983 in Bilzen maar woonde nadien in Bree. Deze gemeente kreeg in de 13de eeuw stadsrechten. In 1007 werd over deze plaats gesproken onder de naam Britte.
En waarom ik iets van Bree publiceer? Uiteraard omdat ik er jaarlijks toch enkele keren per fiets passeer. Bree heeft naast enkele gehuchten, ook nog de deelgemeenten Beek - Gerdingen - Opitter - Tongerlo. Veel bier zul je dus zeggen, pils van Opitter en abdijbier van Tongerlo.
Zoals zo dikwijls, heb ik mij weer ferm moeten beperken met die kaartjes, er zijn er in overvloed. Veel kijkplezier.
Maar goed dat we deze voormiddag onze tijd genomen hebben om onze koffie te drinken, zoniet had ik 'n korte bui over mij heengekregen. Ik was juist bezig om mijn veters te strikken, toen 'n korte bui over Lanaken neerdruppelde. Ik had in het geheel niet verwacht dat het nog zou regenen, de zon scheen uitbundig en het zag er goed uit. "Kermis in de hel" noemen ze dat zeker ...?
Maar eens die nattigheid voorbij, kon ik vertrekken. Het was de bedoeling om het rustig te houden, ik had niet de moeite genomen om mijn wandelkledij aan te trekken. Wat tempo maken en daarna bezweet thuis komen, dat was uit den boze. Ik vertrok via het park om aan de Pannestraat links af te slaan richting de tunnel. Als je rechts loopt in die tunnel, dan heb je nauwelijks 'n goede 8 cm. tussen je hoofd en het plafond van de tunnel. Je begrijpt dan ook dat velen hun hoofd tussen de schouders trekken als ze die tunnel in fietsen of wandelen. Vandaar ging het naar het jaagpad om verder te wandelen tot aan de brug van Tournebride. Onderweg zag ik dat de ondergrond goed verzadigd is met water, op die plaats zag ik dat daar in het verleden zelden zoveel oppervlaktewater gestaan heeft.
In Tournebride ging ik linksaf naar Pietersheim. Ik moet op facebook toch eens wat druk zetten om die boom erkend te krijgen tot een der mooisten van Lanaken. Via de gracht omheen de ruïne en de visvijver, ging ik terug huiswaarts. Onderweg nog ene korte babbel met eerst Pierre, dan Jo en ten slotte Nico. Bekenden kom je overal tegen.
Deze namiddag zal het met de benen omhoog zijn, naar de koers kijken en tegen vier uur, ene lekkere bliksem (of eclair, anders genoemd). Er is maar één bakker in Lanaken die ze zo lekker maakt. Ja, dat was mijn eerste trip deze ochtend, brood en wat lekkers. Nog ene fijne namiddag.
Het zijn nog lang geen lentetoestanden, elke dag wat gemiezer of 'n bui en telkens ook 'n strakke wind. Maar binnen zitten is ook geen optie, dus in de voormiddag wat in de tuin gewerkt en in de namiddag mijn stadsfiets van stal gehaald. Vandaag had ik niet zo direct goesting om te wandelen, en niks doen is ook niet aan mij besteed, dus werd het fietsen ondanks de kans op gemiezer en de felle wind. Ik heb er mij niet te veel van aangetrokken, gewoon vertrekken en zien waar het schip strandt.
Ik vertrok via Herbricht aan de Maas. Ook daar is goed te zien welk 'n enorme plas water onze stroom is in de winter. En dan naar Uikhoven. En aan die spin, daar kon ik maar moeilijk aan voorbij zonder eerst wat foto's te nemen. Mooi gemaakt. Ik vervolgde mijn tocht in de richting van Kotem. Daar spotte ik 'n ganse weide vol vogels. Iets verderop kom je dan aan "den doodendraad", 'n overblijfsel van WO 1.
Via het stadion van Patro Eisden - ik weet niet of Jos er ooit zijn opwachting gemaakt heeft - fietste ik verder tot aan de vroegere koolmijn van Eisden. De gebouwen zijn nog in prima staat. Via de wijk Sint-Barbara kom je dan al rap aan het oude stationnetje van Eisden. Een mooie plaats om te pauzeren. Het was er wel open maar ik had vandaag niet veel interesse om mijn tocht te onderbreken. Op dat punt fiets je richting de Salamander in Maasmechelen en dat in hout gekapte beeld, is voor elke voorbijganger 'n lust voor het oog.
Via de Mechelse Heide en Opgrimbie was het tijd om terug te keren. Ik had geen idee hoe ver het stond met de koers. Maar bij het nuttigen van ene warme choco in Lanaken-centrum, kon ik live de beelden op tv meevolgen, nog 10 km. De beste ploeg van het moment, ging met de zege lopen. Proficiat.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.