aantal stappen: 2.178.667 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 176
aantal fietstochten: 58
Zoeken in blog
03-12-2023
Effe de koude getrotseerd.
Je hebt zo van die momenten dat het precies kouder lijkt dan op andere dagen. Was het werkelijk kouder of kon ik er vandaag misschien minder tegen, ... who knows? Feit is dat ik mij toch al had voorgenomen niet al te ver te gaan, gewoon even langs het kanaal.
Ik vertrok in de richting van de sluis om aan Sappi 'n foto te maken van de opslag van zand en grind aan de overkant en die oude verweerde reddingsboei. Onder de brug van Briegden doorwandelend, wat verderop rechts afgeslaan, bergop naar het oude treinspoor. Via de velden omheen sportoase, terug naar huis.
Het had dus vandaag niet veel om het lijf, dat moet ook niet, gisteren tijdens mijn fietstocht al voor voldoende energieverbruik gezorgd. Deze namiddag met de benen omhoog, naar de koers kijken en het ons gezellig maken.
Het is geen zicht, ik weet het, ... maar het was wel lekker warm aan de oren. Op die manier bleef mijn muts strak om de oren zitten, en dat was toch de bedoeling. Sorry dat ik enkelen onder jullie heb afgeschrikt.
Maar goed, het ging vandaag droog blijven met niet te veel wind, ideaal dus om te gaan fietsen. Ik prefereer in deze tijd de stadsfiets, zeker omdat ik veel bossen zou gaan doorkruisen. Ik vertrok richting Zutendaal met 'n eerste korte stop aan de grot in Wiemesmeer. Er waren vandaag geen bedevaarders, het café er tegenover had des te meer klandizie. Vandaar ging het naar de Molenvijvers in Genk waar ik die draaibrug over moest.
En dat Genk 'n mijnverleden had, dat zie je aan de verschillende terrils, oa. die van Zwartberg waar ik langs fietste. De mijn van Zwartberg werd in 1925 in bedrijvigheid genomen en al op 10/10/1966 gesloten wegens de torenhoge kosten en tekorten. Vandaag heb ik grotendeels gefietst doorheen de bossen en dat zie je aan mijn tempo, 'n stuk trager. Het was op vele plaatsen toch voorzichtig zijn met al die afgevallen bladeren.
Na 35 km. was het tijd voor 'n koffiepauze en die vond ik in het station van As. Een goed verzorgde locatie en vriendelijke bediening - het is er ooit anders geweest - en het was er tevens goed warm. Maar al dat goeds heeft blijkbaar zijn prijs: 'n gewone tas koffie met 'n simpel koekje kost er 3,00 euro. Wij zijn dat niet gewoon. Maar geen gezeur, het deed deugd.
En het was al effe geleden, maar vandaag wilde ik die toren in As nog eens beklimmen en boven wat foto's nemen. Met gezwinde moed naar boven, maar ... die trappen bleven komen .... geen probleem, ik kan wat hebben. En uiteraard, het uitzicht was adembenemend.
Terugkeren deed ik via de Salamander in Maasmechelen. Daar was het rond de vele wandelaars slalommen. Mijn laatste foto nam ik op weg naar Opgrimbie, op 'n stuk van een van de vele mountainbikeroutes. In gestrekte draf ging het tenslotte huiswaarts, het begon al 'n beetje te schemeren en ik wilde absoluut thuis geraken vóór het invallen van de duisternis.
Een lekkere douche en avondmaal later, voelt deze fietser zich weer helemaal ok.
Het was wel fris deze voormiddag, maar dat kon mij toch niet weerhouden om 'n mooie wandeling te maken. Ik wilde nog eens doorheen het bos naar Gellik gaan. Het was wel effe met mezelf overleggen over het te nemen traject. Tja, ik kan tegenwoordig vrij accuraat berekenen hoeveel tijd ik denk nodig te hebben om die wandeling te maken. Je moet enerzijds rekening houden met het moeilijkere parcours in het bos en anderzijds werd ik geacht om nog te tafel te dekken voor het middagmaal (lees: op tijd terug thuis zijn).
En eens mijn beslissing genomen, kon ik vertrekken via de Bosstraat en de Smeetsstraat. In het verlengde van die laatste straat, stapte ik het bos binnen. Door al die afgevallen bladeren zie je niet veel paddenstoelen meer, maar die rode zwavelkoppen kon ik toch nog ontdekken. Dat de grond verzadigd is met water, dat zie je op meerdere plaatsen in het bos. Ik volgde gewoon recht toe - recht aan mijn weg om uiteindelijk uit te komen op het fietspad Zutendaal - Gellik.
Via de Zilverdennenlaan en het voormalige klooster, wandelde ik terug huiswaarts langsheen de sportoase. Op dat pad is het vrij vettig. De afgevallen bladeren vormen 'n smurrie op de weg. Dat komt omdat op die plaats, de zon nauwelijks kan schijnen en daardoor steeds vochtig blijft. Het is er dan ook oppassen voor de fietsers die er langs moeten.
Zo dat was mijn geregistreerde wandeling, deze morgen was ik al naar de bakker geweest en seffens ga ik nog op ziekenbezoek bij mijn onfortuinlijke vriend. De dag is weer goed gevuld.
Mijn chef-kok zag het vandaag niet zitten om te kokkerellen, dus werd het 'n etentje op verplaatsing. Het was alweer effe geleden, het mocht dus wel. Maar eens terug thuis, was er toch die drang om de benen in beweging te zetten.
Ik had geen afgelijnd plan, het was dus gewoon mijn neus achterna. Ik vertrok over de fiets- en wandelbrug richting Smeermaas. Ooit zou dit gehucht Semermaes geheten hebben. Aan de brug ging ik linksaf, langsheen de Zuid-Willemsvaart. Momenteel zijn er ingrijpende werken bezig aan de linker talut. Het is er fijn wandelen, zo kom je voorbij het kasteel van Hocht. Nu met de afgevallen bladeren, heb je 'n min of meer goed zicht op het kasteel. Het huidige gebouw dateert van het 3de kwart van de 18de eeuw.
Op het einde van het pad, de plaats waar het Verbindingskanaal en de Zuid-Willemsvaart in mekaar vloeien, nam ik nog 'n foto van dat witte huis in de verte en de kerk van Neerharen. Aan de sluis van Neerharen, was het tijd om huiswaarts te keren, linksom dus richting Pietersheim. Daar nam ik nog 'n foto van de toegangspilaren en de speling van zon en wolken.
Ik heb mij niet gehaast, maar ik merkte wel dat ik geen seconde te vroeg ben toegekomen thuis. Zoals gewoonlijk doe ik mijn schoenen uit voor ik de woning betreed, en die handeling was nog niet voltooid of het begon al te druppelen om effe nadien over te gaan in 'n fikse regenbui. Van geluk gesproken.
Morgen kan het zijn dat we gaan shoppen in Maastricht.
Na die zondvloed van gisteren, kon ik dit vandaag wel hebben, 'n aangename fietstocht. Het was droog, weinig wind en af en toe de zon, genieten dus. Uiteraard had ik mij warm gekleed, 'n muts op het hoofd en daar bovenop mijn fietshelm.
Ik vertrok via Gellik en Eigenbilzen naar Munsterbilzen. Daar 'n eerste stop aan het voormalige Psychiatrische ziekenhuis. Dan ging het naar Bilzen om 'n redelijk lang fietspad te nemen langsheen de autostrade (foto met grijze en gele paaltjes). In Beverst zag ik een van de vele kapelletjes die ik vandaag weer tegenkwam, maar het hoogtepunt van mijn tocht, dat zag ik in Schoonbeek. Je moet er heen over 'n onverhard fietspad, maar eens het kasteel in zicht komt, kun je niet anders dan afstappen en wat foto's nemen. De oudste delen dateren van ergens in de middeleeuwen. In 1333 viel het kasteel onder het Graafschap Loon.
Na Beverst, fietste ik naar Zutendaal. Ik had goesting aan 'n goei tas koffie. Die vond ik in 't Zutendalertje. Kostprijs voor hetgeen jullie op de foto zien: 2,30 euro!! Vervolgens ging ik naar de Duivelsberg in Opgrimbie, het centrum van dit dorp om tenslotte via Rekem en Neerharen terug huiswaarts te keren.
De laatste foto maakte ik in onze tuin. Zo, mij nu klaar maken voor het warm avondeten. Daarna, 'n laatste groet gaan brengen aan mijn voormalige buurvrouw. Zij is in de leeftijd van 98 jaar overleden.
Regen, regen en nog eens regen, het houdt maar niet op. Vanmorgen bij het ontbijt stelden wij ons de vraag of we voor ene keer eens brood uit de vriezer zouden halen, zowel voor vanavond als voor morgenvroeg. Uiteindelijk moet je toch af en toe eens het ingevroren brood vervangen. Maar bij het bekijken van de buienradar zag ik dat er toch even 'n klein droog moment zou zijn. Wassen en aankleden dus en de krant zou voor daarna zijn.
En wel, ik ben droog tot bij de bakker geraakt, maar op de terugweg - die ik wat langer wilde maken - begon het toch te regenen. Gelukkig had ik mijn paraplu bij. Veel foto's heb ik derhalve niet kunnen maken. Eerst 'n foto van de ingang van het Uilenspiegelpark en op de tweede staat het gedenkmonument van Henri Giddelo, bevelhebber-kapitein-commandant van de troepen in Lanaken op 10 mei 1940. Op die eerste dag van WO II hebben de Duitsers de kazerne gebombardeerd en samen met heel wat manschappen, is de bevelhebber gesneuveld. De straat waar ooit de kazerne stond, is genoemd naar zijn bevelhebber.
Ik heb nog even de boot afgehouden of ik al dan niet ging schaken, maar het aanhoudend gedruppel op ons afdak, deed mij inzien dat ik de wandelafstand tot het Dienstencentrum, nooit droog zou kunnen overbruggen. En daar met vochtige kledij gaan schaken, dat zag ik niet zitten, spijtig maar helaas.
Morgen zou het 'n droge dag worden, dan bekijk ik het me wel wat er aan mogelijkheden zijn om buiten te zijn.
Leve de droge periodes, ze zijn schaars momenteel en dus moet ik er ten volle van profiteren. Gezien er op zondag geen krant is, was ik al om 8u15 op pad. Ik had mij vanmorgen beperkt tot 'n kattenwasje, uitgebreid badderen en mijn wekelijkse scheerbeurt (sinds ik met pensioen ben, hoeft dat niet meer alle dagen), dat was iets voor ná de wandeling.
Ik vertrok eerst langsheen die grazende paarden om vervolgens richting Pietersheim te wandelen. De herfstkleuren zijn nu prachtig, langsheen de grachten, met zicht op de ruïne en daarna de mooie dreef en zijn toegangspilaren.
Vandaag had ik nog eens goesting om doorheen de Goudkust te stappen. Ooit stond het in de krant dat vele villa's in deze wijk te koop stonden. Dat is nog steeds zo, vele eigenaars zien hun kinderen vertrekken en ze blijven achter met 'n immens groot huis. Door de crisis in de bouwsector zijn er nu maar weinig gegadigden om zulke grote villa's en de bijhorende gronden te kopen.
Terugkeren deed ik via de Neerharenweg. Auto's kunnen (mogen) er niet passeren. Dat is natuurlijk goed om het sluikverkeer tegen te gaan. Deze straat is overigens ook het vertrekpunt van veel fietstochten. En die zwammen, ... dat zijn nevelzwammen. Voila, mijn wandeling zit er weer op, de doelstelling van 2023, 2.000 km. wandelen, komt nu wel héél dicht bij.
Wat deze namiddag nog gaat brengen, dat laten we aan het weer over. Mogelijk gaan we de plaatselijkse economie nog wat steunen. En morgen wordt er weer geschaakt. We krijgen twee nieuwe leden, 'n patiënt van het OPZ-Rekem en zijn begeleider.
Het was vandaag wandelen tussen de buien door. Deze morgen, eerst naar de bakker en dan pas de krant lezen. Je moet al eens van je gewoontes afwijken. In de voormiddag wat puzzels in de krant ingevuld en na het middageten, naar buiten.
Ik vertrok richting Gellik via de Kewithdreef. Daar zie je nog vele velden en dus ook open ruimtes. Een mens heeft dat nodig om eens ver te kunnen kijken. Vervolgens de Dorpsstraat in om onder de kerk door, links af te slaan naar de Wijerdijk. Daar zag ik 'n mooi versierd raam. Er zijn mensen die daar werk van maken.
Aan het kanaal, de brug over en links naar beneden naar het jaagpad. Links zag ik al de dreigende wolken die even verderop aan de ijzeren brug, in de vorm van 'n fikse bui, het nodig achtte de wereld te besproeien. Het was gelukkig maar van korte duur.
Eens in Briegden, de berm naar beneden en achter Sappi door. Aan de sluis zag ik dat ze toch voldoende water willen doorgesluisd krijgen, het peil van de kanalen staat idd. redelijk hoog.
Terugkeren deed ik via het kerkhof, nog eens kijken of alles in orde is met het graf van ma en grootmoeder. En bij het maken van dit verslag, heeft het weer flink geregend. Ik was dus op tijd terug thuis.
Gisterenavond nog eens 'n film gezien in de bioscoop, dat was bijna honderd jaar geleden. Nu, ik overdrijf natuurlijk, maar dat we nog eens in de bioscoop geweest zijn, dat is geleden van de tijd dat onze kinderen nog klein waren, dus enkele tientallen jaren geleden. Op wandelafstand is dat ongeveer drie km. heen en terug. De film begon om 19u00, we zijn dus met ons beidjes ruim op tijd thuis vertrokken. Dat we nog eens naar de film gingen, dat had te maken met het feit dat onze schoonzoon meegewerkt heeft aan de film, zij het achter de schermen (catering, rekwisieten, allerlei hulp). Ook kwam hij in beeld in de film als figurant. Bij de aftiteling werd zijn naam enkele keren vernoemd. Ook onze dochter heeft wat bijgedragen aan het welslagen van de film, ook achter de schermen.
De film, de Zondebokken, gaat over de bokkenrijders, einde de 18de eeuw in de streek van Maaseik. De acteurs, allemaal amateurs, hebben uitsluitend het Limburgs dialect gesproken. Op generlei wijze werd de film gefinancierd, acteurs, figuranten, medewerkers en makers van de film, deden dat op vrijwillige basis. Er werd wel 'n bescheiden bedrag bijeen gesprokkeld via crowdfunding, maar dat geld is in zijn geheel opgegaan aan catering. Desondanks is het afgewerkte product meer dan het bekijken waard, we hebben ons gisteren niet verveeld. De film is in meerdere bioscopen te bekijken.
Vandaag was het beslissen of ik 'n voet buitenshuis zou zetten. Regen, regen en nog eens regen. Tegen 14u30 was er 'n héél klein streepje zon, de moment dus om naar buiten te trekken. Ik werd verzocht om ook bij de flappentap te passeren, en voor de rest diende ik het droog te houden. Uiteraard is dat niet gelukt, ik had wel mijn paraplu bij, maar de strakke wind blies toch dat nat gedoe tegen mijn kledij en schoenen aan. Gevolg: water in de schoenen.
Ik ben dus niet ver gegaan en veel foto's zijn er dus ook niet gemaakt. Met je paraplu in de hand is dat 'n heel gedoe. Ik heb mij dus beperkt tot 'n korte wandeling langsheen de sluis en de sportoase. En die twee jonge mensen voor mij, .... die hadden dus geen paraplu bij en die hebben zich thuis kunnen uitwringen vermoed ik. Maar ja, so what, met droge kledij aan, kunnen we de avond inzetten en morgen begint weer het weekend.
Vandaag wilde iech nog ins op en aaf wandele nao Mestreech. Het waor al effe geleije. Sorry mensen voor mijn dialect, ik moet wat oefenen voor onze carnavalskrant die volledig in het dialect geschreven wordt. Ik wilde eigenlijk zeggen dat ik nog eens naar Maastricht wilde wandelen, op en af.
In de voormiddag naar de bakker en mij wat bezig gehouden, na het middagmaal op pad. Ik vertrok langs het voormalige douanekantoor. Ik heb daar nog 'n mooie anekdote over. In mijn kindertijd gingen wij (mijn ma, grootmoeder en ikzelf) regelmatig met de bus naar Maastricht om er allerlei inkopen te doen. En bij terugkeer aan de grens, kon je er geheid van op aan dat de douaniers de bus instapten. Hoe het kwam, dat wist ik toen niet, maar telkenmale pikten ze er 'n aantal dames uit die ze in hun kantoor, naast de kachel lieten plaats nemen. De dames in kwestie hadden uiteraard boter gekocht en onder hun kledij verstopt, hopende dat ze niet werden uitgekozen om mee te gaan. Je kon wel vermoeden wat er dan met die boter gebeurde ... Was het te merken aan hun gedrag of schuldgevoel? Feit is dat ma en grootmoeder nooit in die situatie verzeild geraakt zijn. En natuurlijk, ... ook zij kochten toen als eens boter in Maastricht.
Via het mooie fietspad was ik al rap aan de Noorderbrug en even verder aan 'n brugje over 'n plas water. De foto van Loods 5 maakte ik aan de buitenkant. Wil je er binnen inkopen doen, dan moet je toch wat tijd uittrekken, je bent er niet op 'n scheet terug buiten. Mijn koffie dronk ik in "De Gedeelde Weelde".
Terugkeren deed ik via de kleine grens, langs de Maas dus. Eerst voorbij de Bosschersluis en daarna langs de plaats waar je kunt wonen op het water. Ze zeggen wel eens woonboten, maar dit lijkt meer op 'n echt huis. Bijna in Smeermaas aan de Maas, nog 'n laatste foto van een der oude huisjes, juist voor de grens. Ik heb 'n zwak voor die oude huisjes, zeker als ze zo goed onderhouden zijn.
Bijna terug in Lanaken-centrum, nog 'n groot oponthoud tegengekomen. Een goede kennis wandelde voor mij op en we hebben ter plaatse en nadien samen nog opwandelend, heel wat afgebabbeld. Zij is 'n echt spraakwaterval, maar eentje van het goede soort en het was dus aangenaam haar nog eens ontmoet te hebben.
Het is vandaag de stadsfiets geworden. De wegen waren wel droog, maar de richting die ik had gekozen, ging over verschillende paden waar vermoedelijk nog veel afgevallen bladeren liggen. En kletsnatte afgevallen bladeren, dat gaat niet niet samen met de dunne bandjes van een koersfiets.
Het zag er even naar uit dat we de zon niet te zien zouden krijgen, de hele voormiddag is het grijs en kil gebleven. Ik heb daarom er maar van geprofiteerd om nog wat afgevallen bladeren in mijn tuin en oprit, bijeen te harken. Tien volle kruiwagens heb ik afgevoerd naar de composthoop. Tegen 12u30, na het middagmaal, begon de zon er eindelijk door te komen, niet helemaal van harte, maar het was toch al 'n begin.
Ik vertrok door in Briegden, het jaagpad te nemen naast het Albertkanaal. Aan de brug van Vroenhoven nam ik enkele foto's. Vervolgens ging het via Kanne en de sluis van Lanaye, naar Lixhe (Lieze in 't Vlaams). Langs de Maas reed ik door tot aan de brug die mij naar Moelingen zou brengen. Voor ene keer ging ik eens niet linksaf - naar Eijsden - maar fietste ik rechtdoor naar 's-Gravenvoeren. Ik kan mij niet herinneren wanneer ik nog eens met de stadsfiets in dat dorp geweest ben. Onderweg daarheen, 'n foto van 'n kapelletje en de weidse omgeving. Eerst nam ik ook nog foto's in Moelingen aan de kerk.
Bij het terugkeren had ik de keuze, oftewel rechtstreeks naar Maastricht of toch nog 'n ommetje maken doorheen Gronsveld en Rothem. Ik koos het laatste en kon daardoor nog 'n foto maken van de molen in Gronsveld en die statige woning, juist buiten Rothem.
In Lanaken de inwendige mens nog even opgewarmd met ene lekkere warme choco en dan naar huis voor 'n even warme douche.
Het was 'n mooie tocht, toch zeker met die tragere en zwaardere stadsfiets. 56 kilometers en 224 hoogtemeters. Vooral die hoogtemeters, ik rij met 7 versnellingen en doorgaans gebruik ik de 5. Maar vandaag heb ik toch verschillende keren de 1 moeten gebruiken om boven te geraken op die korte maar nijdige hellingen. En voor de rest, het was droog, weinig wind en regelmatig zag ik de zon.
Het was vandaag 'n wandeling in twee delen, eerst naar de kapper en dan vervolgens naar de markt, om ten slotte deze namiddag het bos in te trekken.
Mijn wekker stond op 6u55, de afspraak bij de kapper was om 8u00. Ik neem graag mijn tijd 's morgens en zodoende kon ik omstreeks 7u45 vertrekken naar Eddy, mijn kapper. Vervolgens diende ik 'n brood te halen, en voor ene keer was er dat eentje van op de wekelijkse markt. 3,40 euro voor 'n gesneden speltbrood, op steen gebakken. Ik weet niet hoeveel tegenwoordig de broden elders in het land (of buitenland) kosten?
Nadien was het even standby blijven thuis, Sinterklaas zou in de loop van de dag 'n pakje voor de kleinzoon komen afleveren. Maar na het middagmaal en de juiste afspraken met mijn halve trouwboek kon ik nog eens vertrekken voor 'n wandeling doorheen het bos. Ik vertrok doorheen de Blindevijversweg waar de bewoners 'n mooie opstelling gemaakt hebben van de Kerstman. Daarna via de Sprokkelstraat het bos in. De Premiumroute heb ik rechts laten liggen, het zou mij te ver om brengen. Op dat punt ben ik gewoon rechtdoor, de Bessemerberg omhoog gewandeld.
Aan de grote weg, moet je dan voorbij die grote legoblokken. Een grote parasolzwam viel er mij direct op. Ondertussen bleef het gewoon verder miezeren, dat deed het al toen ik thuis vertrok. Een mens heeft dan de hoop dat het wel ééns zal stoppen, ... niet dus. Ik heb dan ook geen al te grote omwegen meer gemaakt, maar via de kortste weg huiswaarts gekeerd. Ondertussen nog 'n foto gemaakt van dat nieuwsgierig paard en de kleurtjes op de Pannestraat.
En mijn eerste drie foto's, ... die maakte ik uiteraard vanmorgen. Eerst de wijk bij ons tegenover (om 7u45), dan Residentie Molenhoek. Dat zijn assistentiewoningen voor zelfstandige senioren. Tenslotte, de Kerstverlichting in het centrum.
En morgen ....? Ik had het idee om te gaan fietsen met de koersfiets. De rit ligt al klaar, maar met die natte wegen van vandaag, lijkt mij dat nu geen al te best idee. Het zal vermoedelijk 'n rit worden met de stadsfiets en dan natuurlijk 'n minder lang parcours. Ik bekijk het me morgen wel.
We hebben ons vanmorgen verslapen, 't is te zeggen, IK heb mij verslapen. Mijn bedgenote heeft gebaard van kromme haas en liet het mooi gebeuren. Nu, wat is verslapen als je om 7u45 wakker wordt? Dat is uiteraard relatief, want als je gepensioneerd bent en je hoeft voor niets of iemand je bed uit, dan is uitslapen iets wat gerelateerd is met de donkere ochtenden.
Maar goed, effe nadien zaten we toch aan het ontbijt om daarna ons krantje te lezen. Het was vandaag ook weer 'n dag om naar de bakker te gaan, uiteraard combineerde ik dat met 'n ommetje vooraf. Ik had op de buienradar gezien dat het omstreeks 10u00 zou gaan regenen.
Ik vertrok doorheen de Broekstraat om aan het kanaal Briegden - Neerharen, de brug over te steken. Wat verderop, naar rechts om uit te komen aan het fiets- en wandelbrugje. Vandaar wandelde ik richting de sluis en de tunnel onder de ring rond Lanaken. En die vogel langs het kanaal? Ik denk dat het 'n aalscholver is.
Na mijn brood gekocht te hebben, terug naar huis doorheen het park. Kinderen zitten nu op school, de speeltuigen liggen er dus verlaten bij. Maar ook op vrije dagen zie je weinig kinderen, de toegang tot die tuigen is niet gemakkelijk, je moet er doorheen 'n drassig veldje. Aan het brugje, linksaf naar het Uilenstraatje en juist op tijd terug thuis want het begon stevig te regenen.
Het zal deze namiddag weer 'n optie zijn: "to play chess or not to play chess"? Het zal weer van het weer afhangen. Zoniet, mij nog wat bezig houden met de Bèssemgezèt (zie foto).
En o ja, nog 'n update over mijn vriend die gisteren gevallen is. Hij is naar het ziekenhuis gebracht ter controle en ze hebben hem daar gehouden voor verdere verzorging. Er was dus duidelijk meer aan de hand. Hij heeft al gesproken met familieleden maar kan zich niks meer herinneren van hetgeen er gebeurd is.
Er bestaan aangenamere wandelingen dan die van vandaag, seffens meer hierover.
Na die overvloedige regen van gisteren, stond ik deze morgen al vroeg te popelen om mijn wandelschoenen te kunnen aantrekken. Zoals gebruikelijk zaten wij weer vroeg aan ons uitgebreid ontbijt en daardoor kwam het dat ik al om 8u08 de deur uitging om 'n kijkje te gaan nemen aan de Maas. Ik wilde wel eens weten hoe hoog de Maas vandaag stond. Te zien op de website, is het waakpeil nog lang niet bereikt.
Ik vertrok doorheen het park en langs de plaats waar de Langkeukelbeek ondergronds gaat. Via de Jan Rosierlaan en de Nijverheidslaan, ben je dan al direct in Smeermaas. Ook hier zie je de uiterlijke tekenen van het katholieke geloof veelvuldig in het landschap. Mogelijk is Limburg nog de meest gelovige provincie van België.
Een paar honderden meters verder ben je dan aan de Maas. Als je de rivier nu ziet en je vergelijkt met zijn debiet in de zomermaanden, dan heeft de Maas iets majestueus. Je ziet direct dat het 'n regenrivier is die de nabij gelegen kanalen (Zuid-Willemsvaart en Albertkanaal) voorziet van water. En als je dan weet dat in het Antwerpse, het drinkwater gehaald wordt uit het Albertkanaal, dat weet je hoe belangrijk de Maas in feite is.
En dat de Maas hoog staat, dat zie je aan het eilandje. Als het met zijn voeten onder water staat, dan staat het water relatief hoog. Maar zoals gezegd, het alarmpijl is nog lang niet bereikt. Op het einde van het fietspad, ging ik links-links om daar terug te keren naast de Zuid-Willemsvaart. Je vraagt je waarschijnlijk af, waarom 'n kanaal vlak langs de Maas? Dat komt omdat de Maas voor schepen onbevaarbaar is. Het is 'n regenrivier maar in de zomer kun je er op sommige plaatsen te voet over. Ik maakte ook 'n foto van het kerkhof. De overledenen hebben steeds zicht op het water. Wat verder zie je de oude douanekantoren. Afbreken of niet? Het gemeentebestuur raakt er niet uit.
Via de kerk van Smeermaas ging ik terug huiswaarts. Maar, ... en dan komt het onaangename, kort aan het cultuurcafé zag ik iemand op de grond liggen, kermend van de pijn. Zijn hond stond langs hem. Ik sprak hem aan, maar hij bleef met zijn aangezicht op de grond liggen en het duurde effe eer ik zag wie het was. Was me dat toevallig ook nog 'n vriend. Na veel vijven en zessen, kon hij recht komen en ik zag dat hij bloed had aan zijn handen en neus. Een dokter wilde hij niet en ik heb hem ondersteund tot aan zijn huis, ondertussen zijn hond aan de leiband houdende. Eenmaal bij hem thuis binnen, klaagde hij over hoofdpijn maar 'n dokter wilde hij niet. Te langen leste ben ik naar huis gegaan en heb een van zijn familieleden gebeld die 'n kijkje ging nemen. Het was effe schrikken. Ben benieuwd wat de gevolgen zijn voor mijn vriend.
Bij het ter perse gaan, zo noemen ze dat bij de geschreven pers, werd mij gemeld dat ze mijn vriend naar de spoedafdeling van het ziekenhuis gebracht hebben voor 'n grondig onderzoek.
Dag vriendinnen en vrienden, soms laat het weer je in de steek. Het regent momenteel en het zou verder de hele dag blijven regenen. Plezant is dat niet, maar helaas, het is niet anders en ik zal er maar het beste van maken. Vanmorgen tijdens 'n droog moment, toch in de rapte naar de bakker geweest, 'n wandeling van juist geen 2 km. Ik ben dan toch al even buiten geweest.
Maar ik vrees de rest van de dag thuis te moeten blijven. Nu, geen erg, 'n dagje rust zal zeker niet slecht zijn en ik heb trouwens nog werk te doen voor onze carnavalskrant. Een goed boek ligt ook altijd klaar en, ..... plezant is het ook altijd om nog eens in de oude postkaarten te duiken. Vandaag wil ik jullie Oostende voorstellen, niet de tijd van nu, maar de tijd van toen. Er bestaan zovele postkaarten van deze kuststad, ik heb mij dus ferm moeten beperken. Ik hoop dat jullie het 'n mooie reeks vinden want ik weet zeker dat jullie ooit Oostende al eens bezocht hebben of er nu zelfs wonen.
Ik zou zeggen, hou jullie bezig, en voor de onfortuinlijken die te kampen hebben met wateroverlast, ik leef met jullie mee. Veel sterkte en moed.
Ik had het mij gelukkig goed gepland, fietsen in de voormiddag en in de namiddag mijn blogje bijwerken en hier en daar 'n bezoekje brengen aan collega-bloggers. Het bleef dus droog tussen 9u00 en 12u00, terwijl het nu lichtjes aan 't miezeren is.
Maar vandaag had ik dus goesting om te fietsen, het was mij al wat te lang geleden. Niet de koersfiets, maar de gewone stadsfiets. Ik wilde niet wéér plat rijden met mijn dunne bandjes op de koersfiets. Vele wegen zijn vuil en met die afgevallen bladeren zie je niet altijd waar je overheen rijdt.
Ik vertrok richting Herbricht. Aan de brug zag ik dat ze volop aan 't werk zijn aan dat witte huis op de achtergrond. Na zovele jaren te zijn verwaarloosd, zou er mogelijk toch schot in de zaak zitten om die woning om te vormen tot 'n horecazaak, iets wat toch de bedoeling zou zijn. Wat verderop zie je dat aan de Nederlandse kant van de Maas goed werk is geleverd, zoniet zou het water véél hoger staan.
In Kotem wilde ik de autostradebrug over fietsen aan de gewone rechterkant. Maar dikke pech, het fietspad was door werken afgezet tem. 17/11, morgen dus. Ik heb dus effe moeten rondrijden om aan de linkerkant wel de brug over te kunnen. Eens in Nederland, de andere kant dus, word je wel geconfronteerd met de Scharberg, 'n klein steil ding van ocharme 200 meter, maar wel steil. Op het profielkaartje zeggen ze max. 9% over de eerste 50 meter. Maar dat is 'n gemiddelde, ik vermoed dat het steilste stuk boven de 10% was, ... en dat met mijn stadsfiets ...! Opmerkelijk is dat het Julianakanaal 'n stuk hoger ligt dan het Maasbekken. Je fietst er soms op wegen en dan zie je ineens links boven je, 'n schip voorbij varen. Je kunt er ook fijn wandelen.
Mijn rit ging verder langsheen het kasteel van Geulle a/d Maas en 'n kapel in Brommelen, gebouwd door haar inwoners in 1959. Toen ik er binnenging, was er juist 'n oude man aan 't bidden. Hij heeft er ook 'n kaarsje aangestoken. Het was zelfs warm in de kapel. Vervolgens fietste ik verder tussen Itteren en Borgharen. Rechts heb je 'n prachtige natuurstrook. Achteraan, de Maas en helemaal aan de einder, België.
Zoals meestal keerde ik terug via de Noorderbrug in Maastricht en dat mooie oude huis kort bij de grens. Mijn laatste foto maakte ik aan de oude spoorbrug, juist vóór de grens. Op dat punt zag ik dat de 40 km. reeds bereikt waren, maar dat het ook tijd was om mij naar huis te spoeden. De chef-kok zou "not amused" zijn zou ik te laat zijn zonder te verwittigen.
Voila, dat zit er weer op. De rest van de week geeft niet veel fietsweer.
Amai, na die zondvloed van gisteren, was het vandaag 'n verademing om nog eens 'n normale wandeling te hebben gemaakt. Ik was er weer aan toe. Hiervoor nam ik nog eens de bus, de 20b (tot voor kort de 20a). Ik stapte af aan de Zangerheistraat.
Via de Hoefaertweg ging ik tot aan de brug om daar rechts af te slaan zodat ik het Albertkanaal aan de rechterkant kon volgen. Op 'n bepaald moment kom je dan onder de brug van Gellik en de oude spoorwegbrug door. Iets verderop zag ik heel wat nevelzwammen. In Briegden was het effe bergop richting de brug en die mooie elektriciteitskastjes. Om niet al direct huiswaarts te keren, maakte ik nog 'n lus langsheen Sappi en de sluis van Lanaken.
De laatste kilometers gingen via de school op de Jan Rosierlaan en het Kerkplein waar al naarstig begonnen is met het aankleden van het gehele centrum met Kerstversiering. Zo vroeg al ??? Tja, die firma kan natuurlijk niet overal tegelijk aanwezig zijn.
En wat morgen brengt, hopelijk 'n droge dag. Ik wil misschien nog eens gaan fietsen. En ja, wat dat "Eigebilze - Laoneke" betreft (dialect voor beide gemeenten), ik ben momenteel "in the mood", het maken van onze carnavalskrant, volledig in het Lanaker dialect.
Het is er gisteren toch van gekomen, ik ben naar onze schaakclub gegaan. Het was droog toen ik vertrok maar gaandeweg begon het toch te miezeren. Maar gewapend met 'n stevige paraplu, ben ik desalniettemin met droge kledij achter het schaakbord geraakt. Éen maal verloren, de tweede partij, pad of gelijk spel en de drie volgende partijen gewonnen. Een succes dus. En de opkomst was ook 'n succes, vijf borden voor elf spelers.
Vandaag hebben we nauwlettend de buienradar in 't oog gehouden, mijn vrouw ging inkopen doen, ikzelf naar de bakker. De afstand tot onze bakker is +/- 900 meter, ik heb dus nadien nog 'n klein ommetje gemaakt. Via de Pannestraat, het park in met zijn aloude bomen om vervolgens via het Uilenstraatje richting de markt te wandelen. Daar kwam ik 'n oude bekende tegen, .... mijn eigen vrouw.
Op het oorlogsmonument naast de kerk, zie je nog dat Lanaken in vroegere tijden geschreven werd als Lanaeken (met ae achteraan). En op het Hubert Vranckenplein spotte ik weer 'n carnavalswagen. Ik denk dat de carnavallisten zitten te popelen om in diverse stoeten op te trekken. En nu, met naar de buienradar te kijken, prijs ik mij gelukkig om warm en droog binnen te zitten. Ver heb ik vandaag niet gewandeld, maar ben toch effe buiten geweest.
Het blijft hallucinant, automobilisten die gsm-en terwijl ze aan het rijden zijn. Hebben dan alle campagnes op radio en tv geen effect? Zijn de boetes dan nog te laag? Moeten ze eerst betrokken geraken in 'n ongeval? Het was weer van dat deze voormiddag, ik kan mij daar aan ergeren.
Maar goed, laat ik mijn dag niet verpesten door het onverantwoord rijgedrag van mijn medeburgers. Ik ben, ondanks buien en regen, toch even de straat opgeraakt en ik kreeg er direct 'n opdracht bij: "ga je dan ook even bij de slager binnen". Geen probleem, ik vertrok langs het voormalige park van het college aan de sportoase. Vervolgens langs Sappi waar verleden week 'n protestactie werd gehouden naar aanleiding van de nakende sluiting van de fabriek. Zo 'n 500 arbeiders met familie, maakten er hun opwachting bij de aankomst van de CEO-Europa.
Wat verderop aan het kanaal, waren ze juist 'n groot schip leeg aan 't maken. De haven daar fungeert als opslagplaats van zand. Via de sluis, terug naar het centrum om daar uiteraard mijn aankopen te doen bij onze slager. Er wordt nog heel veel zelf bereid, en dat proef je. Onderweg ook al de eerste carnavalsvlag aan 'n gevel gespot.
En nu, ... het is aan het regenen. Normaal gezien hoor ik omstreeks 13u15 te vertrekken naar de schaakclub. Ik ga mij alleszins niet laten nat maken, het moet dan maar zonder mij. Ik heb nog effe tijd om te beslissen. Tot morgen.
Als je met 'n kind van Pietersheim getrouwd bent, de jongste van het gezin, dan lijkt het mij logisch dat je je hart verpand hebt aan Pietersheim. In mijn jeugd was het nog privébezit van de Prinselijke familie De Merode, maar in 1971 werd het domein en het kasteel aangekocht door de gemeente. Toen ik op vrijersvoeten was, ben ik verschillende keren met de hond des huizes gaan wandelen in het domein. En nu nog kom ik er graag.
Maar eerst was ik vanmorgen omstreeks 7u00 al op pad, om 'n brood en wat botercroissants te gaan kopen. In deze tijd van het jaar heb je dan dikwijls die rode gloed aan het firmament. Ik was wel gewapend met 'n sjaal, muts en handschoenen, het was verdorie fris. Maar eens terug thuis in de warmte, kon ik aan 'n lekker ontbijt beginnen, de tafel was al royaal gedekt.
Vandaag maakte ik dus 'n wandeling naar Pietersheim. Ik vertrok via de Postweg en de Eikelenweg om in de Asbeekweg, dat eenzame paardje te zien staan. Je zag er ook goed aan de weiden dat de temperatuur kort bij het vriespunt lag. Vervolgens ging het doorheen de Henri Dunantstraat om in de Neerharenweg, achter de hondenschool, het bos in te trekken. Je geraakt nu niet uitgekeken op die prachtige dreven met hun mooie kleuren. Ook hier hing 'n mistlaag over de velden.
Ik heb mij niks aangetrokken van de modderige paden (uiteraard wel de droogste plekjes opgezocht), maar zo in de voormiddag in de natuur wandelen, dat geeft je direct nieuwe energie. Grappig was ook 'n ontmoeting met 'n goede kennis, Ferdi. "Voila", vertelde hij, "ik heb tegenwoordig ook 'n rollator". Hij wees op de buggy van zijn kleinkind.
Terugkeren deed ik via de toegangsweg naar het kasteel, ja, er staan nog altijd bloemen en De Merodelaan. Bijna thuis, nog 'n laatste foto van het monument voor Hubert Vrancken, als officier van de Weerstand, te Antwerpen gefusilleerd op 7 januari 1944.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.