aantal stappen: 2.178.667 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 176
aantal fietstochten: 58
Zoeken in blog
03-04-2024
Hochter Bampd.
Vanmorgen had ik het idee om eens te weten te komen hoeveel stappen ik per dag nu zet. Uiteraard vind je die info breed uitgesmeerd op internet. Zoals ik het nu lees, wordt er uitgegaan van 10.000 stappen per dag. Dat zou overeenkomen met 7 à 8 km. en dat op 1,5 uur wandelen. Gemakshalve hou ik het op 7,5 km. Maar ik lees ook dat 6.000 stappen per dag al prima is en dat je dan goed bezig bent. Gezien ik dagelijks mijn kms. bijhoud, was het natuurlijk 'n makkie om het totaal stappen voor dit jaar te berekenen. Ik kwam uit op het verbijsterend aantal van 991.467 stappen (toch deze die geregistreerd zijn via Strava). Gezien ik toch mijn blog heb ondergebracht in de sportieve groep, heb ik dan links op mijn blog, het totaal aantal stappen bijgevoegd. Bekijk het maar eens als jullie het verslag van vandaag gelezen hebben.
Het wandelen was iets voor deze namiddag, in de voormiddag was ik van dienst om de gekochte waren thuis te krijgen. De wandeling was voorzien om doorheen Hochter Bampd te stappen. Hiervoor ging ik eerst naar de brug van Tournebride om vervolgens langs het kanaal tot aan dat wit huis te wandelen. Dat huisje staat er maar verloederd bij. Op facebook heb ik maar direct 'n bemerking geplaatst op het forum van Groot-Lanaken. Zo kwam ik te weten dat het nog altijd de bedoeling is om er 'n fietscafé van te maken, maar dat die initiatieven even "on hold" gezet zijn wegens brandstichting door krakers. Ik hoop maar dat er schot in de zaak komt, gelijk het er nu uitziet, is de sloop niet meer veraf.
Aan de overkant van het kanaal was het immense koolzaadveld goed te zien. Aan de brug in Neerharen stapte ik dan rechts Hochter Bampd binnen. Ook aan deze kant was het koolzaadveld prachtig om te zien. Dieren zie je er nu in deze tijd van het jaar niet. Aan het wildrooster, nog even naar links gestapt, naar de Maas. Aan de overkant zie je het dorp Borgharen liggen. Terugkeren deed ik via de Sapstraat. Op de hoek van die straat zie je in 'n nis enkele mooie beelden. En hoe korter ik bij huis kwam, des te meer begon de zon te schijnen. Fietsen zit er nog niet echt in, dat is vermoedelijk iets voor zaterdag. Dan zou de temperatuur boven de 20° uitstijgen.
Als je in de vroege ochtend over de straat loopt - in mijn geval was dat naar mijn afspraak bij de kapper om 8u00 - dan kun je de mensen die je ziet, onderbrengen in één categorie, de baasjes die hun hond uitlaten. En na die renovatiewerken, ben ik 'n brood gaan halen op de markt. Mijn vaste bakkerijen zijn met verlof of hebben hun sluitingsdag. Plezant zo 's morgens is ook het gezang van de botvinken, je hoort voortdurend "suskewiet".
Daarna was het weer tijd om me wat bezig te houden met de tuin. Het was regelmatig op de knieën zitten om buiten het onkruid, geen andere plantjes mee uit te trekken.
Na het middageten kon ik dan gaan wandelen. Vandaag wederom de bus genomen, nu naar Maastricht. Tot aan de halte heeft het gemiezerd en onderweg zag ik dat de ruitenwissers goed hun werk dienden te doen. Maar eenmaal afgestapt aan de voormalige Sphinx, was het weer droog. Eerst 'n tasje koffie en dan wat wandelen doorheen de stad. Zoals gewoonlijk ontdek ik telkens weer 'n nieuwe versiering op een der oudere woningen. En wie al eens in de binnenstad komt, die weet dat hij of zij er nooit alleen is.
Ik wandelde verder, ondermeer langs de O.L.Vrouwekerk om via de Sint-Servaesbrug de Maas over te steken. Wat verderop hadden vooral de duiven het een en ander naar binnen te smikkelen. Op dat punt was het tijd om terug te keren, vandaag nam ik de trappen omhoog naar de Noorderbrug.
Ik ben over die brug al ontelbare keren gefietst, maar vandaag had ik dat toch beter niet gedaan, al was het nu te voet. De wind die ik moest trotseren, noopte mij tot het afzetten van mijn pet en het omhoog doen van mijn regenkap. Maar goed, wat later kon ik rechts afslaan naar dat witte huis. Daar ben ik links omhoog de Sandersweg opgewandeld. Ik fiets daar wel eens over, 'n bergje van niks eigenlijk, maar ik wilde toch eens het profiel ervan opzoeken.
Nadien, op weg naar Smeermaas, even 'n halte bij die paarden. In Smeermaas zelf, was het effe "kermis in de hel", tegelijk zon en 'n regenbui. En op het moment dat ik begon met dit verslag (16u42), was het goed aan het regenen, ik heb dus geluk gehad.
Het gekabbel van het water, daar wordt 'n mens rustig van. Niet dat ik die rust bewust opzoek, ik ben sowieso 'n rustige mens, jaag me nergens meer voor op, neem geen deel aan de debatten over de grote vraagstukken des levens en bekijk alles door 'n positieve bril. Maar zo langs het kanaal wandelen, daar word je precies "zen" van.
Gelukkig heb ik "überhaupt" kunnen gaan wandelen, vanmorgen zag het er niet zo best uit. Gemiezer en nattigheid, en op de buienradar zag ik 'n doorlopende blauwe streep (regen dus) tot iets na het middaguur. Toen ik op 'n bepaald moment uit het raam keek en het ogenschijnlijk droog was, heb ik mij niet lang bedacht en ben direct vertrokken.
De brug van Veldwezelt was mijn doel. Ik vertrok langs die mooi geschilderde elektriciteitskastjes naar de Industrieweg. En zoals gezegd, ik wilde langs het water wandelen, dus naar beneden naar het jaagpad. In Veldwezelt aan de brug, was het terug omhoog. Daar heb je de grote baan Bilzen - Maastricht met de landsgrens wat verderop.
Eens de brug over, was het weer naar beneden. Langs die route kun je ook het fietsroutenetwerk volgen (lees: dus ook omhoog). Er zijn maar weinigen die er per fiets zonder problemen boven geraken. En dan was het opnieuw het kanaal volgen tot aan de brug van Briegden. Onderweg nog vriend Jos tegengekomen en bijna op het einde, nog ene babbel met 'n collega-wandelaar.
Terugkeren deed ik via het Uilenspiegelpark. En die laatste foto, die kader hangt in mijn werkkamer. Ik kreeg hem toen ik 50 jaar werd. Het is precies of dat gisteren was. Wat vliegt de tijd toch snel.
Een vrolijk Paasfeest iedereen. Hopelijk komt er heel wat lekkers op tafel en kunnen jullie genieten van 'n fijn samenzijn met kinderen en/of familie.
Bij ons komt er oa. 'n lekkere spinnentaart op tafel. Om duimen en vingers van af te likken .... Ik had ze besteld en diende enkel naar de bakker te gaan om ze - en nog andere lekkernijen - te gaan afhalen.
Maar jullie kennen mij, eerst 'n klein ommetje. Ik zag al direct 'n aantal fietsen geparkeerd staan tegen wat verkeerspalen. Die zie ik daar al 'n tijdje staan, eerst denkende dat het fietsen zijn van mensen die gaan werken (of studenten) die iets verderop de bus moeten nemen, maar nu vandaag - Pasen - staan ze er nog. Ik vermoed dus dat het fietsen zijn van bewoners van omliggende appartementen die geen garage of berging hebben bij hun woonst. Ze liggen alleszins goed aan de ketting.
Via de Heuvelstraat kwam ik in de Broekstraat. Daar had ik nog 'n korte babbel met vriend Peter. Vervolgens ging ik langs het cultureel centrum om daarna mijn portefeuille te voorzien van wat cashgeld.
En dan bij de bakker, het was aanschuiven tot op straat. Ze waren nochtans de klanten aan het bedienen met vijf medewerksters. Maar ja, iedereen kwam aanzetten met 'n bestelbonnetje, dus dat kost tijd om alles goed te vinden tussen al die bestellingen. Daarnaast nemen ze vanaf morgen, twee weken verlof. Dus vele klanten profiteren ervan om de diepvries aan te vullen.
Maar goed, ik had tijd en weglopen deed mijn taart niet. Nu nog hopen dat straks iedereen genoeg heeft. Fijne dag verder nog.
De titel van vandaag had ook kunnen zijn: "na gedane arbeid, fijn op wandel". Ja, inderdaad, vanmorgen toch weer vier uur gewerkt in de tuin, maar toen vond ik het toch welletjes, genoeg is genoeg. Nu had ik wel goesting om in de tuin te werken, zeker tijdens zo 'n lange tijd. Je ziet het resultaat van je inspanningen, en dat is hetgeen wat telt.
Maar eens mijn materiaal opgeborgen, kon ik van kledij wisselen en nam ik de bus van 14u14 naar Zutendaal. Daar startte ik met 'n tas koffie in het fietscafé, pal in het centrum. En dan kon ik vertrekken. Eerst langs die mooie muurschildering om vervolgens langs het klauterbos te stappen. Dat bos is 'n speelbos voor kinderen met tal van plekken waar ze hun evenwicht kunnen testen. Het is gelegen naast de Lieteberg.
Daarna kwam ik in de wijk "Broek". Ik heb bewust die weg gekozen omdat het niet altijd recht op recht hoeft te zijn, er mag al eens 'n ommetje inzitten. Iets verderop, ging het naar links, naar de gemeente Eigenbilzen en naar het Albertkanaal. Links van dat kanaal liggen verschillende vijvers, effe 'n moment van rust.
Aan de brug van Eigenbilzen, ging het weer naar links. Daar zag ik dat kruis aan de kant van de weg. Ik zie bijna dagelijks kapelletjes op mijn tochten, maar dergelijke kruisjes zie ik spijtig genoeg ook veel te veel. Om begrijpelijke redenen heb ik de naam verborgen.
Terugkeren deed ik dus via Gellik en langs de paarden op de Kewithdreef. Zo, ik heb mij vandaag weer geen minuut verveeld. Morgen komen de kinderen met hun gezin. De kleinzoon mag weer op zoek gaan naar de paaseitjes. En o ja, die laatste foto, die kreeg ik vandaag van mijn neef. Ik sta in het midden, 4 jaar oud, met links van mij mijn bompa. De man rechts ken ik niet. Dat moet ik dus nog uitzoeken.
Deze ochtend ben ik gewandeld naar de bakker en er mijn bestelling gedaan voor zondag om vervolgens goed drie uur in de tuin te werken. Ik heb oa. het perseel van de vrouwenmantel proper gemaakt (lees: onkruid verwijderd en de uitgebloeide delen grotendeels verwijderd). Daarna had ik de tijd om 'n wandeling te maken.
Gezien ik toch 'n abonnement heb op De Lijn, nam ik de bus van 13u50 naar Eigenbilzen kerk. De bedoeling was om via de velden terug te keren. En waar je ook loopt, je kunt er niet aan voorbij, kapelletjes "bij de vleet". Het eerste werd gebouwd in 1931 en wordt in de volksmond het Fonskeskapelletje genoemd. Wat verderop, ondertussen al in de velden, dacht ik eerst onterecht: waw, het ziet er best droog uit.
Het tweede kapelletje is verbouwd in 1872 maar er zou al in de 14de eeuw 'n bouwsel gestaan hebben. Wat wel opvalt is dat de Stad Bilzen zijn historische gebouwen goed onderhoud. En dat het niet overal even droog is, dat zag ik iets verderop, 'n grote plas met de kerk van Veldwezelt op de achtergrond. En dat jong leven, dat zal zich afgevraagd hebben wat die lange slungel daar aan het doen was .... ha, ha, ha.
In Veldwezelt nog even - voor mij toch - wat minder bekende wegen ingeslaan. Uiteindelijk 'n smal pad genomen, terug naar de Kiezelweg. Via de brug van Briegden en later nog 'n fantasietje van deze blogger, naar huis., Ik heb weer 'n goed gevulde dag achter de rug. Nog 'n fijn weekend iedereen.
Mijn passie is fietsen, maar gewandeld wordt er des te meer. Maar bij het wandelen kom ik niet voorbij de opdrachten die mijn kinderen mij hebben gegeven. Ik wilde dus wel gaan fietsen vandaag, spijtig genoeg was het weer nog maar eens spelbreker. Mijn omslagen liggen klaar en ik weet dus waarheen. Het zal dus nog effe wachten zijn om die ritten te maken. Ik moet oa. doorheen veldwegen, dat is nu absoluut niet te doen. De boeren laten nu veel kleigrond achter op die wegen met hun tractoren. En op vele plaatsen staat er ook water. Het moet dus 'n langere periode droog zijn om daar doorheen te fietsen. Nu, geen probleem, ik heb tijd.
Ik wandelde dus deze namiddag naar Pietersheim. Via het smalle pad langsheen de technische dienst, kwam ik aan het kasteel. Daar ging ik verder doorheen de kastanjedreef. Helemaal op het einde ging ik linksaf richting de Neerharenweg. Juist vóór die weg, kun je links het bospad blijven volgen, maar dat had ik vandaag beter niet gedaan. Het was slalommen langsheen de plassen en het slijk.
Aan het bord met de wandelwegen, nam ik het besluit om nog eens over het vlonderpad te wandelen. Ik was eigenlijk nieuwsgierig naar de staat van het pad. Het was bijwijlen of ik op 'n waterpad wandelde, zo ging ik op en neer. En effe voet langs dat pad zetten, dat was uit den boze. Gegarandeerd was je je schoen kwijt door de zuigkracht van de natte ondergrond. Het verbaasde mij dus niet dat ik thuis zijnde, zag dat mijn tempo zéér traag geweest was. Aan dat poortje verliet ik dat bospad om via de Sprokkelstraat en de Asbeekweg terug huiswaarts te keren. Grappig was dat bordje "only dog shittt" met 3 t-s.
Morgen bij de bakker 'n bestelling doen voor zondag en de daaropvolgende dagen. Enkele bakkers nemen 'n weekje vrijaf.
Deze voormiddag viel er niks te sporten, regen, buien, ... kortom veel nattigheid. Ik had het deze ochtend al in de smiezen toen ik omstreeks 7u15 naar de bakker wandelde. Toen al had ik mijn paraplu nodig voor onderweg. Voeg daar dan nog eens 'n koude wind aan toe, dan weet je het wel.
Maar in de namiddag, het was zo rond 13u00, zag ik mijn kans schoon om toch de wijde wereld in te trekken. Vandaag had ik goesting om vanuit Opgrimbie te vertrekken. Dat betekende dus 'n autobus, die van 13u30. Je doet er 20 minuten over om tot ginder te geraken. Mijn eerste bezienswaardigheid onderweg was de St. Christoffelkapel, het is het enige wat nog rest van de oorspronkelijke kerk uit de 16de eeuw. Mijn tweede historische gebouw was de Stormvogel in Boorsem. Deze molen kwam in de plaats toen zijn voorganger in 1858 afbrandde.
Aan de brug in Boorsem ging ik rechtsaf, naar het jaagpad. Daar zag ik enkele paarden zich te goed doen aan wat krachtvoer. Het volgende dorp op mijn pad was Rekem. Daar aan de kant van het water staat die beeldengroep die refereert naar WO I. Op de foto zie je Oud-Rekem in heel zijn glorie. En 'n paar stappen verder hebben ze het laatste initiatief van de gemeente neergezet, "de beweegbank". Ze staat er nog maar goed veertien dagen en ze is er gekomen op voorstel van de plaatselijke bewoners. Met het zogenaamde "L-budget" konden zij 'n bedrag besteden aan het meest gekozen voorstel. Zelf heb ik er mij niet aan gewaagd, ik had al beweging genoeg.
Mijn reis ging verder langs het kanaal en dat wit huis. Normaal gezien zou dat 'n fietscafé moeten worden. Maar de laatste tijd zie ik er geen beweging meer, als het zo verder gaat, is dat huis 'n vogel voor de kat en kunnen de fietsers op hun kin kloppen.
In Lanaken nam ik dat korte bospad naar de fiets- en wandelbrug. En jullie weten, de klokken komen van Rome! Bijna thuis zag ik dat het boven Zutendaal weer donker werd. Gelukkig bleef het toch droog, we hebben al genoeg nattigheid gehad.
Koers heb ik vandaag niet gezien maar ik heb wel meegekregen dat onze Wout 'n stevige val gemaakt heeft.
Al zeg ik het zelf, deze tweedaagse mocht er best wezen. Gisteren maakte ik 'n pittige maar ook plezante fietstocht, vandaag had ik 'n aangename wandeling naar Maastricht en terug naar huis. Het weer was goed, vandaag zelfs beter dan voorspeld. Profiteren dus.
Dat deed ik deze voormiddag al, eerst naar de bibliotheek en dan wat werken in de tuin, oa. mijn gras kortwieken. Na het middagmaal had ik dan de tijd voor mezelf, ik wilde nog eens naar Maastricht wandelen. Om op alles voorbereid te zijn, had ik toch maar mijn busabonnement meegenomen, stel dat ik genoodzaakt zou zijn om met het openbaar vervoer terug te moeten keren.
Maar zover is het dus niet gekomen, die pittigheid van gisteren zat nog wel in de benen, maar de zon scheen mij te mooi om in 'n bus te kruipen. In tegenstelling tot eerdere langere wandeltochten, heb ik mij deze keer wel wat ingehouden en het tempo niet te hoog gelegd.
Ik vertrok aan de brug in Smeermaas naar rechts, het pad dat leidt naar de woonboten en dat deels door 'n bosje gaat. Onderweg even 'n foto gemaakt van de sluis aan de overkant van het water. Eens in Maastricht, nam ik dat weinig gebruikte wandelpad naar de Noorderbrug. De bedoeling was om in de Gedeelde Weelde 'n koffie te gaan drinken, maar het café was vandaag uitzonderlijk gesloten. Dan niet ...!
Terugkeren deed ik via de grote weg, langs de Maas. Ik zag oa. dat de woonboot die in januari na 'n dijkbreuk onder 'n brug was klem komen te zitten, terug vrijgetrokken is en op de wal op schade zal gecontroleerd worden. En wat verderop te denken van die brievenbus? "the ugliest ever", de meest lelijke ooit ...! In Smeermaas even op die container gekropen om wat foto's te maken van de Maas.
En thuis begint alles in bloei te geraken, fijn om zo je erf op te wandelen.
Zoals ik in mijn titel schrijf, speelde de zon vandaag verstoppertje. Lange tijd was ze er, die zon, om dan even achter de wolken te verdwijnen. Zo ging dat vandaag de hele tijd door. Nu, geen probleem, ik wilde vandaag gaan fietsen onder enkele voorwaarden. En ja, de wegen waren droog, geen regen, wat zon en de wind viel best mee. Uiteraard stonden er weer enkele doelstellingen op mijn programma, ik moet aan mijn kinderen laten zien dat ik hun opdracht ter harte neem.
Ik vertrok via Briegden en wilde via Kanne naar mijn eerste doel fietsen, de sluis van Lanaye. Viel dat effe tegen in Kanne, het jaagpad was afgezet en niemand mocht langs. Gelukkig kende ik 'n alternatieve route, maar die deed mij al direct 'n klimmetje maken, de St. Pierre, 'n rustige helling van +/- 1 km. In de afzink ervan, enkele foto's genomen, oa. van de brug die ik even later diende over te fietsen. Op de brug zelf, ben ik ook gestopt want ik diende 'n foto te nemen van de sluis van Lanaye. Korterbij wilde ik niet gaan, dat gaf enkel extra kms.
Vervolgens ging het naar Moelingen. Daar stond ik nog eens te voet om de trein door te laten. Via het plaatsje Withuis kwam ik nog even in Nederl. Limburg om iets verderop, de weg rechts in te slaan, richting mijn tweede doel, de oude spoorwegbrug van Sint-Martensvoeren. Onderweg kwam ik nog voorbij de Steenboskapel in 's Gravenvoeren. Opmerkelijk aan die kapel - gebouwd trouwens in 1850 - is dat bij de bouw ervan, oude stenen zijn gebruikt van 'n oude Romeinse villa. In lang vervlogen tijden, liep er zelfs 'n Romeinse weg langs die locatie. En toen ging het stevig bergop, de Schilberg op, 'n stevige kuitenbijter. Onderweg had ik de helling al zien liggen in de verte.
Via Slenaken kwam ik in het plaatsje Banholt. Daar zag ik 'n bordje "open" staan bij 'n brasserie, tijd voor 'n pauze, koffie en vlaai. Ik was even de enige klant, maar bij het verlaten van het etablissement, waren nog andere gasten neergestreken op het terras. Mijn rit heb ik vervolgens verder gezet richting Valkenburg. Daar is altijd wat te beleven en de terassen zijn er nooit leeg. Wat verderop had ik mijn derde klim, de Stoepert, 2,5 km met gelukkig 'n bescheiden hoogteprofiel.
In Genhout kon ik aan de terugtocht beginnen te denken. Eerst in Bunde aan dat kruisbeeld mijn laatste mondvoorraad verorberd om dan de helling naar beneden te nemen, naar Meerssen. Het weer was goed, dus kon je ver kijken. Altijd mooi die landschappen.
Eens in Meerssen was het gewoon rechtdoor naar Maastricht, de Noorderbrug over en via Smeermaas terug naar huis. Na mijn warme douche, nog eens op de weegschaal gaan staan, 65,6 kg. voor 1,82 m. lengte. Het hoeft dus niet te verbazen dat deze jongen flink zijn bord heeft bijgevuld bij het avondeten. Mijn vrouw had vermoedelijk al 'n voorgevoel, er zat voldoende in de pan. En mijn kinderen, ... die vinden het geweldig hetgeen ik doe.
Sorry allemaal, maar veel valt er vandaag niet te vertellen. Vanmorgen ben ik naar de bakker geweest op 'n ogenschijnlijk droog moment. Maar hoe meer ik de winkel naderde, hoe meer druppels er begonnen te vallen. Ik had het een en ander nodig, maar door die nattigheid kon enkel mijn draagzakje enige bescherming bieden. Eens terug buiten begon het feller en feller te regenen. Gelukkig had ik ook 'n krantje meegenomen zodat ik die stoffen draagzak zo vast kon houden dat het krantje enigszins mijn brood beschermde. Voor mezelf was er geen probleem, gewoon 'n andere broek aandoen en "klaar is Kees".
Nadien had ik na de koffie per uitzondering nog eens cash-geld nodig. Eens dat geregeld, kon ik op bezoek gaan bij 'n onfortuinlijk familielid. Een klein ongevalletje heeft gezorgd voor 'n periode van rust. Er mag gedurende 'n 5-tal weken niet gesteund worden op die voet. Dus lopen is helemaal uit den boze. Ben dus maar even morele steun gaan geven. De partner is nu manusje van alles.
Voor de rest is het dus bij die 4,8 km. gebleven. Geen erg, 'n dagje rust kan nooit kwaad. Het is trouwens fris voor de tijd van het jaar, zeker met die gure wind.
De enkele foto's die ik maakte zijn van ons gemeentehuis en de kerk op de achtergrond en van 'n nieuwe bouwkavel bij ons op de hoek van de straat. Er zullen heel wat woningen verrijzen met vooral toch in begin, veel overlast voor de buurt.
Voor de rest gaan we proberen onze zondag zo goed en aangenaam mogelijk rond te krijgen. Bij leven en welzijn en indien er voldaan wordt aan 'n aantal voorwaarden (lees: het mag niet regenen, weinig wind, wat zon, droge wegen), dan ga ik morgen fietsen ipv. naar de schaakclub te gaan. Het zou - volgens de verwachtingen toch - morgen de beste dag van de week worden.
Ik ben al 'n oudere senior die soms vergeet hoe oud hij eigenlijk al is. Desalniettemin weet hij niet van ophouden en wandelt of fietst hij nog dagelijks, ofwel in zijn eigen streek of hij zoekt het sportieve vertier wat verder weg. Hoe ook, hij komt altijd terug met heel wat foto's, en die worden dan met jullie gedeeld. Al deze foto's zijn - indien gewenst - vrij te gebruiken door jullie, behoudens foto's waarop personen staan. Van die laatste categorie hebben jullie mijn toestemming nodig om ze te kopiëren. Veel lees- en kijkgenot.
Dat is het minste wat je kunt zeggen, "veel kleur in de lucht". Toen ik deze voormiddag aan mijn wandeling begin op de Postweg, zag het vóór en rechts van mij maar donker uit. En tien stappen verder toen ik links afsloeg, de Eikelenweg in, was de kleur staalblauw. Desalniettemin heb ik er mij weinig van aangetrokken, gewoon effe het bos in.
Deze keer wandelde ik het bos in via de Smeetsstraat om vervolgens het pad naar Gellik te nemen. Aan de kerk, ging ik dat smal steegje naar beneden, trapjes in feite, dus opletten dat je je niet misstrapt. Aan de brug van Gellik diende ik al direct mijn pet af te zetten, anders liep ik gevaar dat die pet ineens naar hogere en onbestemde oorden zou opstijgen.
Terugkeren deed ik via het Louis Paul Boonpad. Daar zijn de eerste aardbeiplantjes al in de serre gezet. Ook de eerste bloesem trok direct mijn aandacht.
In de voormiddag gaan wandelen, zeker als ik pas omstreeks 10u00 vertrek, dan is het altijd regelmatig op mijn klok kijken om thuis niet te laat toe te komen voor het middageten.
In de namiddag nog 'n tijdje in de tuin gewerkt tot regen en hagel mij naar binnen riepen. Het is goed geweest voor vandaag. Mijn verslag afwerken en dan met 'n boek in de zetel. Ik zal wel moeten, nu 15u42, hagel en 'n donderslag. Nog ene fijne avond en mooie zondag.
Dag vriendinnen en vrienden, zet jullie schrap, er valt vandaag véél te vertellen. Ik wilde deze namiddag de bus nemen naar Mechelen-aan-de-Maas en dan te voet terugkomen. Oorspronkelijk was het mijn bedoeling om langs het kanaal te wandelen, maar dat liep toch even iets anders. Als je naar mijn kaartje kijkt, dan is dat geen rechte lijn maar 'n grillige lijn. Dadelijk meer hierover.
In de voormiddag was ik nog even zoet met mijn regelmatige dokterscontrole en het halen van brood, na het middagmaal nam ik dan de bus van 13u30 naar Mechelen-aan-de-Maas. Daar stap je uit in het centrum, maar de weg die ik wilde nemen, lag aan de andere kant van de brug, langs de Zuid-Willemsvaart. Eerst nog even de kerk binnengestapt, deze dateert van 1851-1854. En dan langs het jaagpad, richting Boorsem, 'n deelgemeente van Maasmechelen. In dat dorp ligt de gerestaureerde boerderij van voormalig voetballer en trainer, Eric Gerits. Wat verderop, wandelde ik opnieuw 'n brug over, nu naar de rechterzijde. Daar vind je op grondgebied van Rekem, het erkend natuurreservaat "de Oude Weerd", 'n domein van bijna 30 hectaren groot. Op vele bomen in die buurt langs het kanaal, hangen vogelnestjes. Mooi!
En eens aankomende in Oud-Rekem, vond ik het welletjes om maar steeds langs het kanaal te wandelen, mij toch wat te eentonig. Wat lette mij om nog eens door het voormalige mooiste dorp van Vlaanderen te wandelen ... Eerst aan de Oude God onder de Ucoverpoort door, de enige nog bestaande toegangspoort van het oude stadje. Dan langs "het oud gerechtshof", het vroegere huis van de schepenbank van het Graafschap Rekem en vanaf 1611 ook van Boorsem. En vervolgens door enkele pittoresk uitziende straatjes.
Op de hoek van de Veldstraat, ook in Rekem, zag ik gelijktijdig het nu en het vroegere. Het nu, weer een van die vele carnavalswagens en er pal tegenover, de kapel van O.L. Vrouw van Bijstand, gebouwd einde de 19de eeuw.
Terugkeren deed ik langs de weide met vele alpaca's, mooie dieren. En bijna thuis, staat de Japanse sierkers in volle bloei. Het was juist na het einde van de koers dat ik thuis toekwam (ik heb Mathieu dus niet zien winnen), en op dat moment begon het al te miezeren om even later te regenen. Voila, 'n mooie wandeling en morgen begint het weekend.
Wederom 'n mooie dag vandaag. Deze voormiddag in de tuin gewerkt. Eerst de restanten van het snoeisel verhakseld en daarna 'n aantal perken proper gemaakt. Na de middag was het dan wandeltijd.
Het is zo een van die wandelingen die bijna op routine gemaakt worden, de Wijngaardstraat in, vervolgens naar de Waterstraat om dan links naar Pietersheim af te draaien. Uiteraard zijn er altijd wel wat mooie foto's te maken, oa. die foto waarop boven op de oude toegangspoort, een van onze gevleugelde dieren, flink van zijn tetter aan 't maken was. Tja, de poort naar de ruïne stond open, dus ben ik binnen ook enkele foto's gaan maken. Op eentje zie je de resten van wat ooit 'n waterput moest voorstellen.
Via de Reistraat wandelde ik verder naar de brug van Tournebride, om aan de overkant, het onverharde pad langs het kanaal te nemen. In Lanaken kon ik dit beeld vastleggen, mooie bloemen die ons eraan herinneren dat Pasen op komst is. En op het Kerkplein vind je dit beeld.
Het was vandaag 'n simpele doordeweekse wandeling, niet bijster spectaculair, maar na zo 'n mooie fietstocht van gisteren, mocht dat wel. Thuis heb ik naar de koers gekeken en een van mijn favoriete renners, Thomas De Gendt, nog eens in de aanval zien trekken.
Deze morgen had ik echt geen moeite om te bepalen wat de sportieve prestatie van vandaag zou worden, namelijk 'n stevige fietstocht. Zoals jullie weten ben ik nog steeds bezig om enkele locaties te bezoeken, 'n verjaardagsopdracht van mijn kinderen. Op het programma stond: de Zigeuner in Diepenbeek, de brug in Godsheide en het vliegveld van Kiewit.
Met goed weer in het vooruitzicht (lees: zon en weinig wind), ben ik deze voormiddag omstreeks 10u00 vertrokken voor 'n lange fietstocht. Ik vertrok via Gellik om vervolgens naar Munsterbilzen te fietsen. Daar stopte ik even voor 'n foto van 'n rustplek voor zij die het nodig hebben. Vervolgens was het zorgen om in Bilzen niet op de woensdagmarkt terecht te komen, dus even 'n klein ommetje doorheen de stad.
Na Bilzen heb je dan eerst Beverst en daarna zit je in Diepenbeek. Jullie kennen mij intussen, 'n kapel ga ik zelden zomaar voorbij. Ook aan deze St. Rochuskapel ben ik even gestopt. Het is 'n oude kapel, van 1850, maar op deze plaats zou 'n gebouw gestaan hebben van 1626, herbouwd in 1738 en vernield tijdens de Franse Revolutie. Opmerkelijk is dat oud-collega Gerard genoemd wordt op het infobord. Gerard was niet alleen 'n postier, maar ook 'n politicus. Veel valt er van het inwendige niet te zien, de opening aan de deur is voorzien van 'n soort net.
Eenmaal daar voorbij, kwam mijn 1ste opdracht in 't zicht, 'n foto maken van de Zigeuner, 'n bloeiend autocarbedrijf. Eenmaal door Hasselt uit, fietste ik onder mijn 2de opdracht door, de brug van Godsheide. En dan ging het richting Bokrijk. Juist vóór het domein, ben ik even gestopt voor 'n koffie en 'n stuk appeltaart. En dan was het fietsen doorheen het water.
Op dat punt diende ik naar rechts te gaan, maar .... op mijn programma stond ook het vliegveld van Kiewit, en dat lag links. Ik diende dus even mijn fietsparcours te verlaten en effe om te rijden. Ik heb toch even aan voorbijgangers gevraagd naar de kortste afstand erheen. En dat lukte wonderwel. Op mijn kaartje is dit punt te zien (zie blauwe cirkel).
Eenmaal mijn foto's daar gemaakt, ging ik op weg naar Zonhoven. Daar sta ik altijd versteld van de schoonheid van die muurschilderingen onder 'n tunnel. Die schilderingen bestaan al jaren en gelukkig hebben vandalen er zich ver van weggehouden. Na Zonhoven-centrum, fietste ik doorheen natuurgebied "de Teut". Via het bedrijf Essers, ging het vervolgens naar Hengelhoef. Daar diende ik voor het eerst linksaf te slaan ipv. rechtdoor langsheen het kasteel. De site heeft 'n lange geschiedenis, het huidige gebouw werd gerenoveerd door Baron de Beeckman de Vieusart in 1903.
terugkeren deed ik via het station van As en de Mechelse heide. En zoals voorspeld, er was veel zon, ik was blij om voor het eerst dit jaar, in korte broek gefietst te hebben. En die Duvel in Lanaken, hij moet maar niet zo lekker zijn. Schol.
Vandaag was ik buddy van dienst. Mijn echtgenote diende in Genk naar 'n oogspecialist te gaan, en je kent dat, er worden druppeltjes in de ogen gedaan en vervolgens zie je alles wazig. Ik diende dus oa. te waken over haar welzijn en de juiste betaling bij de dokter. Nadien zijn we nog in de stad iets smakelijks gaan eten.
Eenmaal terug thuis, dat was rond 14u00, kriebelde het om te gaan wandelen. Het was dan ook mooi weer, ideaal om 'n stevig toerke te maken. Ik wilde nog eens doorheen Hochter Bampd stappen. Om te beginnen de brug over in Smeermaas, om vervolgens links af te slaan langsheen de Zuid-Willemsvaart. Links zie je de verloederde oude douanekantoren. Wat verderop zijn ze volop aan het werk aan de linker talut. Ze zijn die aan het verstevigen.
En dan ben je in Hochter Bampd. Runderen en paarden heb ik niet gezien - die zitten vermoedelijk aan de waterkant - fietsers en wandelaars des te meer. Op het eind van het natuurgebied, ging ik linksaf, de brug van Neerharen over. Daar staat 'n goed onderhouden bunker en 'n monument dat herinnert aan WO II.
Op de Schuttershofstraat, nog even 'n foto gemaakt ten behoeve van Lieve. Zij vroeg mij of de kapel verwijst naar de Maagd van Banneux. Ik weet het in feite niet. Er staat enkel: "de Maagd der Armen". Op internet geen uitsluitsel gevonden.
Morgen staat er 'n fietstocht op het programma. Slaap wel allemaal.
Maandagmorgen, 'n nieuwe week met nieuwe kansen. Volgens onze weervrouwen en mannen, zouden we 'n drietal mooie dagen krijgen, geen regen en wat zon. Profiteren dus van die gunstige vooruitzichten.
Deze morgen heb ik niet lang moeten nadenken om er op uit te trekken, rond 8u30 was ik al onderweg naar de bakker met vooraf wel 'n grote lus. Ik vertrok richting Pietersheim, langs het kasteel door om vervolgens in Tournebride, rechts het jaagpad te nemen langs het kanaal.
Nu het bedrijf Sappi geen productie meer heeft, meren er ook geen schepen meer aan en kun je vrij doorwandelen achter het bedrijf. Daar kwam ik neef Bart per fiets nog tegen. Hij had vermoedelijk 'n werkgerelateerde opdracht. Opmerkelijk ook, in de grote opslaghal van Sappi, stond de muziek loeihard, er werken nog altijd mensen die voor het onderhoud moeten zorgen. Naar verluidt, zouden er enkele bedrijven interesse hebben in de site.
Wat verderop ging het terug omhoog, de kleuren van de lente tegemoet. Terug tussen de woningen, zag ik 'n grote groep wandelaars, allemaal bekenden. Zij wandelen elke maandagvoormiddag, vooral in de herfst en de winter om dan in de lente en de zomer, te fietsen. Een kleiner groepje zag ik in het park, dat waren de mensen die wat minder mobiel zijn maar toch buiten willen komen om dan ná de wandeling, samen met de grote groep, ergens 'n tas koffie te drinken. Ik heb mij al eens afgevraagd of dat ook iets voor mij zou zijn, zo gaan wandelen in groep? Maar mijn passie zegt mij dat het toch nog wat te vroeg is, die groep gaat mij niet snel en niet ver genoeg. Misschien binnen enkele jaren ... Wie weet?
Deze namiddag ga ik nog eens schaken. De voorbije maandagen liep het telkens mis, ofwel regende het op het moment dat ik erheen diende te gaan, ofwel was het weer zó goed dat ik koos voor 'n fietstocht. Deze week fiets ik op woensdag. Mijn route moet ik nog bepalen.
Mij hoor je niet klagen, veelal dezelfde paden bewandelen ... Het is niet anders, in mijn volleybalperiode was het ook steeds dezelfde zaal om te trainen en dezelfde sporthallen waar we onze wedstrijden speelden. Ook toen verveelde dat nooit, integendeel. Het belangrijkste is buiten komen en bewegen, genieten van de rust en de zon, luisteren naar de vogeltjes die fluiten en zingen, af en toe 'n babbel met 'n bekende en zeker optimaal profiteren van gezonde lucht.
Vandaag was ik al om 8u10 op pad, het doel had ik al gesteld, Pietersheim zou het worden. Onderweg heb ik toch 'n aantal keren bij splitsingen van wegen, de goesting van het moment gekozen en andere wegen genomen. Uiteindelijk ben ik toch in Pietersheim geweest.
Ik vertrok langs de Blindevijversweg om daar links af te slaan naar het bos. Je hebt daar vele plekjes waar foto's mogelijk zijn, 'n ijzeren hek, de beek en zicht op het vele water in het bos. Veelal was ik alleen, tenzij op het laatste stukje van de blauwe route langs Zangersheide, daar zag ik al eens 'n jogger, mountainbiker of andere wandelaar.
Aan de Neerharenweg stak ik over om 'n einde te wandelen in Pietersheimbos. Die attributen die jullie zien op de foto, worden veel gebruikt door de kleine kinderen om er geluid uit te halen. En aan het kasteel hebben de ganzen totaal geen angst meer voor foto's makende wandelaars.
Terugkeren deed ik oa. via de Koning Albertlaan om achter de kerk, bij de bakker 'n zondagskrantje uit te halen. Nee, brood en lekkers had ik niet nodig, de vlaai van gisteren is nog niet helemaal op. Nog ene fijne zondag.
Soms moet je al eens goei afspraken maken, zeker als de kleinzoon verwacht wordt. Zijn mama en papa hadden 'n vuil werkje op het programma staan en dan loopt zoon-lief best niet in de weg. Dus wordt hij vandaag gedropt bij bomma en bompa. Maar eerst ging hij nog naar zijn skate-activiteit, zijn nieuwste hobby.
Ik had dus vanmorgen nog wat respijt om de deur uit te gaan, zeker omdat ik toch nog naar de bakker moest voor brood en 'n echte Limburgse vlaai.
Ik vertrok via de sportoase naar de Kounterstraat. De hemel kleurde maar grijs en even dacht ik dat ik het niet droog zou houden. Mijn tocht vervolgde ik richting Gellik, onder de ijzeren brug door en dan de brug van Gellik over, richting Kompveld. Je kunt ook daar héél ver kijken, dat is ons voordeel nog, je woont en leeft nog in de vrije natuur. Via Kompveld dus, was het wandelen naar Veldwezelt. Daar koos ik de Kiezelweg om terug te keren. Toen ik juist op de brug stond in Briegden, passeerde juist die boot onder mij door.
Veel valt er verder niet te vertellen over mijn wandeling behoudens het feit dat ik toch bijna 10 km. bezig geweest ben. Vanaf 11u00 was onze Arne thuis en ik heb samen met hem, oa. wat filmpjes bekeken van Tom en Jerry, altijd hilarisch. En nu, heb ik even 'n rustpauze - mijn vrouw is met hem wat boekjes aan het lezen - om mijn verslag neer te schrijven. Tot later.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.