|
Vandaag ben ik droog vertrokken maar als 'n sneeuwmannetje teruggekeerd. Niet dat ik er last van had, in tegendeel, het heeft iets om te wandelen tijdens 'n sneeuwbui.  De sneeuw die nu op dit eigenste moment aan het vallen is, blijft weer liggen. Ik kan dus straks of morgen weer met de sneeuwschop er op uittrekken om de stoep proper te maken. 
Deze voormiddag zijn we samen nog aan het poetsen gegaan. Als je volk in huis hebt gehad, zeker met dit weer, dan is er altijd wel iets om te reinigen.  In de namiddag kon ik dan gaan wandelen. Ik had nog eens goesting om het bos in te trekken. Ik vertrok aan de Roelerdreef, langs de school, om vervolgens de Bessemerberg omhoog te wandelen. Daar stak ik de grote weg over om vervolgens eerst langs het rusthuis te stappen en nadien langs het ziekenhuis.
Daarna was het even voorzichtig zijn, de afdaling van de Bessemerberg. Gelukkig hadden de mountainbikers 'n smalle strook sneeuwvrij gemaakt zodat ik goed de eventuele ijsplekken in 't oog kon houden. En ik moet zeggen, ik ben geen enkele keer uitgegleden. 
Op het einde stak ik nog even de Neerharenweg over om tenslotte via de Kinderboerderij en langs de piste van Atla, Pietersheim te verlaten. Terugkeren deed ik via de Wijnwijk en de Wijngaardstraat.
En die laatste afbeelding is 'n klein fantasietje, de beroemdste boom van Pietersheim, drie-maal afgebeeld. 
|
Lieve groetjes vanwege Annie & Rogier. 
Ik ben Eddy Meuris