|
Godsamme, het is kl.....teweer, enerzijds wat te warm en anderzijds veel te nat.  Deze voormiddag was het nog kantje boordje om naar de bibliotheek te kunnen gaan. Het is maar 'n kort ritje tot ginder, maar met wat gemiezer kan je broek toch nat worden. Uiteindelijk ben ik er toch geraakt. En aangezien het nog droog was bij terugkeer thuis, ben ik maar direct vertrokken voor 'n ommetje. Maar goed dat ik de helderheid had om mijn paraplu mee te nemen want ik had hem nodig. 
Ik vertrok door het Uilenstraatje en het Uilenspiegelpark. Nee, het is nu niet aan te raden die schuif-af te gebruiken, ha, ha, ha.  Kort aan de Sportoase staat 'n deel van het voormalige park van de Paters vol met sneeuwklokjes. En dat het goed nat is, dat zie je aan de Langkeukelbeek. Er is wel meer water in die beek sinds ze hogere delen van Lanaken en ook het water uit het bos, hebben aangesloten op die beek. 
Eerst kon ik nog wandelen met de gesloten paraplu in de hand, maar dat liedje duurde niet lang. Op de Bosstraat was het van dat, ... paraplu open. Eerst viel die nattigheid nog gestaag naar beneden, maar toen de wind 'n tandje begon bij te steken, was het ten enenmale tijd om thuis te geraken. Ook deze namiddag voorspellen ze niks goeds. Ik hou mijn vingers crossed voor de woensdag, het zou 'n lentedag worden, fietstijd dus. 
Afsluiten doe ik met 'n foto van begin de jaren '50 van de vorige eeuw. De mensen op de foto zijn bewoners van de Wijngaardstraat in Lanaken, mijn geboortestraat. Personen nr. 3 en 4 aan de linkerkant zijn mijn ouders. Mooie herinneringen. 
|
Een ding is zeker mijn overjas om deze morgen te gaan wandelen was een pak dunner als anders. Het waren dan ook dubbele cijfers toen ik de deur achter mij dichttrok en met de hond ging wandelen in het Raspaillebos.
Gr
Erik
Ik ben Eddy Meuris