|
Vandaag stond in het teken van de veldloop die Atla organiseerde, de atletiekclub waarbij onze kleinzoon is aangesloten. Hij liep in de categorie: Benjamin jongens - geboortejaar 2017. De wedstrijd ging door op de terreinen van Atla zelf, in Pietersheim dus. 
Gezien hij zou vertrekken om 11u55 stond het mij vrij om er te voet naar toe te gaan. Ik vertrok via het Uilenspiegelpark om vervolgens via de sluis naar Tournebride te wandelen langs het Verbindingskanaal. Met al die sneeuw heb ik uitzonderlijk eens geen wielertoerist gezien.  Eens in Tournebride is het maar 'n paar stappen tot in Pietersheim. Met die beroemde boom moet ik toch eens 'n collage maken. 
Toen ik aan de beukendreef kwam, was het nog maar 11u05, tijd dus om nog 'n ommetje te maken doorheen het domein. Al zeg ik het zelf, de foto's zijn best geslaagd. En ben je de grachten voorbij, dan hoorde ik al de geluiden van Atla, de speaker die het schema in goede banen diende te leiden. 
Het was effe zoeken tussen al dat volk naar dochter, schoonzoon en kleinzoon tussen die massa supporters. De kleinzoon vertrok gezwind aan zijn wedstrijd, maar kon de eersten niet volgen. Hij had namelijk geen gepast schoeisel aan. Zijn normale schoenen waren met die sneeuw niet aangewezen wegens kans op uitglijden en voor spikes zit hij nog te zeer in de groei. Hij heeft het dus moeten doen met zijn hoge schoenen, niet ideaal maar hij bleef tenminste recht. En op het einde kon hij bij het spurten toch nog verschillende leeftijdsgenootjes voorblijven.  Hij was wat ontgoocheld omdat hij niet méér vooraan was geëindigd. Maar dat is de echte spirit van de winnaar, ontgoocheld zijn als het iets minder ging. Iedereen heeft uiteindelijk nog 'n aandenken gekregen.
Ik keerde met de auto terug naar huis waarna we allemaal genoten van 'n lekker middagmaal.  En die laatste afbeelding, ... toen de koers nog werd gereden in alle weersomstandigheden.
|
Ik ben Eddy Meuris