|
Soms mag 'n mens al eens geluk hebben. Vandaag zag ik tijdens mijn wandeling 'n regenboog staan, het was het moment om ergens binnen te springen. Seffens meer hierover. 
Vandaag begon ik mijn dag - zoals ik het gisteren gepland had - met opruimwerken in de tuin. Eerst heb ik mijn siergras serieus ingekort om vervolgens mijn wijnranken en hortensia's te snoeien. Het siergras gaat op de composthoop, het houterige snoeisel ligt aan de kant om later verhakkeld te worden. 
In de namiddag had ik dan goesting om nog eens de bus naar Waltwilder te nemen en uiteraard te voet terug te keren. Ik vertrok aan de Sint-Remigiuskerk, gebouwd in 1862. Het is een der kerken waar je nog gewoon naar binnen kunt. De kerk werd trouwens gebouwd op 'n kunstmatige verhoging. De Pastorie wat verderop, is gedateerd tussen 1850 en 1860. 
Op de grens tussen Waltwilder en Hoelbeek heb je het Domeinbos Groenendaal. Het situeert zich in 'n groter geheel, samen met het Munsterbos en Zangerhei. Je hebt daar ook het kasteel Groenendaal. Het is 'n prachtige omgeving om te wandelen. Toen ik Hoelbeek binnenstapte maakte ik mij de bedenking dat de inwoners aldaar, het wel heel groots zien, de naam Hoelbeek alléén is blijkbaar onvoldoende, nee .. het moet Hoelbeek-city zijn.  De Hoeve wat verderop is 'n historische hoeve uit 1845.
Eens ik het centrum van Eigenbilzen gepasseerd was, dienden de veldwegen zich aan. Ik had gevreesd dat de wegen vol klei en modder lagen, maar dat viel eigenlijk reuze mee. Op 'n enkele plas water waar ik moest uitwijken, kon ik goed doorwandelen. In Gellik op de splitsing van de Wijerdijk en de Kompveldstraat, zag ik plots 'n regenboog staan. Dat voorspelde niet veel goeds, tijd dus om zo snel als mogelijk ergens binnen te vluchten.  En die plek vond ik op de Kerkstraat in De Oude Hoeve. Ik was nog maar net binnen toen het effe stevig begon te regenen. Zoals ik in mijn aanhef al vertelde, je mag al eens geluk hebben. En hetgeen ik daar naar binnenkapte, dat was natuurlijk mooi meegenomen. 
Terugkeren deed ik via de Kerkstraat en de Kewithdreef. Het miezerde wel nog 'n beetje maar dat beetje nattigheid kon mijn goede humeur niet temperen. Mijn laatste afbeelding kwam ik op facebook tegen. Vroeger werden de boten op deze manier voortgetrokken. De wegen langs het kanaal worden nog steeds jaagpaden genoemd.
|
Ik ben Eddy Meuris