Goedemiddag allemaal, vandaag ben ik nog wat aan het klooien met onze dagelijkse krant. Gisteren hebben wij omstreeks 9u15 (wat rijkelijk laat is) de verkeerde krant ontvangen, Het Laatste Nieuws ipv. van Het Belang van Limburg. Het is altijd vreemd doorheen zo 'n societykrant te moeten bladeren, ik heb liever 'n krant die wat dichter bij de eigen bevolking staat. Uiteraard heb ik mijn beklag gemaakt bij de uitgever. Onze abonnement is nu met één werkdag opgeschoven.
Deze voormiddag heb ik 'n wandeling gemaakt doorheen Gellik. Ik vertrok via de Sportoase waar er heel wat kinderen aan het voetballen waren die nauwelijks 5 à 6 jaar waren. Jong begonnen is goed begonnen zeker ....
Ik wandelde door naar de Kounterstraat en vervolgens naar de Wijerdijk. Daar ging ik rechtsaf naar de kerk van Gellik. Ik had goesting om doorheen het dorp te stappen en ging zo door de Biesweg en de Zilverdennenlaan om terug te keren via de Bergstraat. Op het eind van mijn wandeling kwam ik nog vriend Willy tegen. Ik heb jaren met hem gesport, oa. competitie volleybal. Ondanks hij enkele jaren ouder is dan mezelf, is hij nog steeds sportief actief in mijn oude club Nivoc.
Het deed mij denken aan onze sportieve activiteiten in Diksmuide waar we met onze fietsclub van weleer (met ondermeer vriend Hubert) regelmatig bij Monica te gast waren in haar B&B.
Zo, de zondag is weer halfweg, straks nog even de horeca sponsoren in het centrum.
Voila mensen, mijn 2de verslag van vandaag. Als ik 'n fietstocht maak, dan zijn er vele gelegenheden om wat foto's te maken, het was vandaag niet anders. Ik vertrok zoals zo dikwijls naar Neerharen om daar langs de Zuid-Willemsvaart te fietsen tot Boorsem. Daar stak ik het kanaal over om dan langs het jaagpad tot in Eisden te rijden. Daar heb je 'n kleine haven met diverse privéboten.
Wat verderop kon ik naar links afslaan, naar de mijngebouwen en de schachten van de oude steenkoolmijn. Daar begint ook het nieuwe fietspad naar de Terhills in Lanklaar. Het was er vrij druk vandaag, weekend hè. En dan komt de Litzberg, hij is 1,8 km. lang maar de hindernis situeert zich ergens in het midden, 'n paar honderden meters dat je effe moet doorduwen. Ik zag vandaag trouwens, op twee andere fietsers na (met electrische fietsen), niemand naar As rijden, wel kwam ik veel volk tegen richting Eisden, de Litzberg naar beneden dus.
Aan het station van As reed ik verder door richting het voetbalstadion van KRC Genk. Daarna keerde ik terug naar Genk zelf om even de stoppen aan de toeristische trekpleister Kattevenne met zijn twee schansen. Tijd en goesting had ik nog voldoende, dus in Zutendaal besloot ik om rechts aan te houden, de weg naar Bilzen. Daar probeer ik altijd de Brugstraat naar boven te rijden en in het verlengde daarvan, de helling in Waltwilder. In Mopertingen koos ik vandaag de weg terug naar huis via Eigenbilzen-centrum en het Albertkanaal.
Gestopt ben ik vandaag weer nergens, liever wat extra kms. dan 'n verloren halfuur. En zoals jullie aan mijn fiets kunnen zien, slijkerige wegen waren er voldoende, ik heb dan ook 'n heel stuk doorheen de bossen gefietst. Het kon mij vandaag niet schelen hoe mijn fiets en ikzelf er zou uitzien, ik had gewoon goesting om te fietsen en 'n paar hellinkjes over te rijden.
Dadelijk kruip ik in mijn zetel met 'n goed boek en 'n glaasje wijn. Tot morgen. En o ja, zij die mijn verslag van deze voormiddag nog niet gelezen hebben, ... doen.
Die laatste foto is 'n herinneringen aan lang vervlogen tijden, de tijd dat ik bij wijze van spreken nog over 'n volleybalnet kon springen. Onze ploeg had de naam Nivoc.
Normaal krijgen jullie dagelijks van mij 'n verslag van mijn bezigheden. Uitzonderlijk moet ik er deze keer 'n extra verslag aan toevoegen. Ik ben van plan om deze namiddag te gaan fietsen en dat levert altijd wat foto's op. Gezien ik jullie echter ook wat sfeerbeelden wil tonen van de voorstelling van onze carnavalskrant - de Bèssemgezèt - gisterenavond in ons gemeentehuis, zou ik mijn max. aan foto's ruimschoots overschrijden. Dat zou natuurlijk zonde zijn.
Het was geweldig gisteren, de sfeer zat er al direct goed in en de diverse sprekers lieten zich niet onbetuigd. Gastspreekster van de avond was Laura Olaerts, gedeputeerde van de provincie Limburg, zeg maar de minister van oa. onderwijs, toerisme en milieu en klimaat van de provincie. We verkiezen ook elke jaar de "Laonekenaer van het jaar", iemand die Lanaken op de kaart zet. Dit jaar was dat Steven Roox.
Ik kan natuurlijk lang uitwijden over onze avond, maar ik denk dat de foto's meer zeggen dan mijn geschrijf. Hierbij een greep uit het groot aantal en uiteraard mijn dank aan Fotolink.
Nu ik dit aan het schrijven ben, regent het. Ik had dus deze voormiddag goed gegokt om mijn wandeling niet uit te stellen. Helemaal droog heb ik het weliswaar niet gehouden, maar op wat licht gemiezer na, viel het nog best mee. Ik had de opdracht gekregen om naar de flappentap te gaan, wat briefjesgeld gaan tanken.
Mijn eerste foto maakte ik op 'n smal en kort pad. Daar moest ik mij toch enkele bedenkingen bijmaken. Vooreerst, er hangen twee bordjes: Graziellapad en Ganzenpad, allebei met de verwijzing "Lanaken" op het bordje. Ten tweede: ik ken dat pad al langer als "Graziellapad". Tertio: Graziella leeft nog. Meestal wordt 'n straat of pad enkel genoemd naar 'n overleden persoon. Graziella werkt op het gemeentehuis en voor haar verplaatsingen per fiets daar naar toe, rijdt ze doorheen dat steegje. Mogelijk wilden de technische collega's haar dit straatbordje cadeau doen. Blijft de vraag: wat dan met het Ganzenpad???
Wat er ook van zij, ik trok na deze bedenkingen naar Pietersheim. Daar zijn altijd wel wat mooie foto's te maken, oa. langs de hoofdingang en op het binnenplein van de burchtruïne. De achteruitgang was dicht, ik diende dus op mijn stappen terug te keren en ik verliet Pietersheim langsheen de velden, ooit weelderige tuinen van het oude kasteel.
Mijn laatste foto maakte ik op de Wijngaardstraat, mijn geboortestraat. Die oude straatnaambordjes vind ik toch nog altijd mooier dan de huidige kleurloze bordjes. Ik ben blij dat dit bordje als een van de weinigen is mogen blijven hangen.
Deze avond wordt onze Bèssemgezèt voorgesteld op het gemeentehuis. Ik ben benieuwd hoe onze carnavalskrant onthaald zal worden.
In mijn schaarse vrije tijd doe ik nog wat aan opzoekingen voor mijn stamboom, vooral naar gegevens van de familie Meuris, mijn rechtstreekse voorouders dus. Ik probeer niet alleen exacte data te vinden, maar ook andere gegevens zoals hun beroep en als het mogelijk is, ook fotomateriaal.
Een mijner grootvaders heb ik nooit gekend, hij werd geboren in 1894 en stierf in 1938, amper 43 jaar. Op één enkele kleine foto na, heb ik niks van hem. En die foto was zelfs maar 'n pasfoto, vastgeniet op 'n grensarbeiderskaart. Vandaag vroeg ik aan ChatGPT om er iets beters van te maken, en dat lukte wonderwel. Een vriend van mij heeft de foto zelfs nog iets verbeterd, vergelijk het verschil maar. Dat programma is dus 'n zegen voor mensen die niks kennen van Photoshop, iemand als mezelf dus.
Vandaag heb ik in de namiddag gewandeld. Mijn startplek zou Opgrimbie worden, ik moest er dus de bus, lijn 63, voor nemen. Lang ben ik niet in dat dorp gebleven want eens ik de grote baan Lanaken - Maasmechelen was overgestoken, kwam ik al toe in het volgende dorp, Boorsem. Daar staat nog altijd de Stormvogel te blinken, de molen die door aandringen van wijlen Koning Boudewijn wit werd geverfd. Deze molen kwam er nadat de oude molen in 1858 vernietigd werd.
Eens Boorsem achter mij gelaten, kwam ik toe aan de Zuid-Willemsvaart. Ook hier staan er nog vele oude bunkers langs het water. Toen Rekem in 't zicht kwam, nam ik de beslissing om nog eens doorheen Oud-Rekem te dwalen. Je komt er oa. door de Leon Hermanslaan. Deze straat hoorde vroeger tot het domein van de psychiatrische instellingen waarbij ook het oude kasteel 'n belangrijke rol speelde. Je hebt daar bvb. het oude hospitaal, gebouwd in 1935 en het 9de kwartier genoemd werd. Alle afdelingen kregen 'n kwartiernummer. Nu is deze straat 'n exquise villawijk waar ik met mijn ambtenarenpensioen niet veel stenen zou kunnen kopen. In het Park heb je ook 'n doorkijk naar het kasteel.
Wat opvalt in Oud-Rekem zijn de verschillende B&B's, zoals De Koetsier, 'n gebouw van 1860 en In de Witte Engel, 'n gebouw van 1829. Ik verliet Oud-Rekem langs de Ukoverpoort en wandelde langs het kanaal tot Neerharen waar ik bij Mesjeu ene simpele koffie ben gaan drinken. Terugkeren deed ik via de Neerharenweg, de ezeltjes in de Kinderboerderij en 'n affiche met daarop de verschillende carnavalsstoeten in de volgende weken. Morgen wordt onze carnavalskrant voorgesteld op het gemeentehuis.
Vooraleer ik vandaag met mijn verslag begin wil ik eerst tegen jullie allemaal honderdduizend keer "dank u wel" zeggen om mijn blog zo talrijk te komen bezoeken. Ik zag het vanmorgen na het ontbijt. Merci, merci ......
De dag zag er vandaag goed uit, veel zon en 'n aangename temperatuur. Ideaal om eerst nog wat te werken in de tuin. De eerste perken zijn al proper gemaakt. In de namiddag was het dan tijd om te gaan fietsen. Niet alle wegen waren al kurkdroog, maar toch nam ik de koersfiets. Ik wilde namelijk toch 'n heel eind gaan rijden, en dan is de koersfiets idealer (lees: lichter). De eventuele natte kont zou ik er dan maar bijnemen. Dat laatste is gelukkig uitgebleven.
Want zeg nu zelf, met zulk weer moet je ervan profiteren. Onze vrienden in Noord-Nederland konden dat vandaag niet zeggen. Op vele plaatsen was het deze voormiddag extreem glad met code rood als gevolg. Afgeschafte treinen en dies meer.
Maar wij hadden dus geluk. Ik vertrok via Oud-Rekem en de kapel in Mazenhoven. Die aanduiding van het waterpeil v/d Maas met Kerstmis 1993 trok mijn aandacht. In vele dorpen was er 'n stevige watersnood. Sindsdien zijn er toch al veel werken uitgevoerd aan de Maas.
In Meeswijk stak ik de Maas over met het veer. Ik fietste vervolgens het Julianakanaal over in Berg a/d Maas. Via Stein fietste ik daarna de Hussenberg over in Geulle, 'n klim van 1,1 km. met 'n max. stijging van +/- 7,5%. Daarna diende ik doorheen het Proosdijpark te fietsen in Meerssen wegens wegenwerken. Dat was 'n ideale gelegenheid om dat prieeltje eens van korterbij te bekijken.
Ik vervolgde mijn weg via oa. Gronsveld en Oost-Maarland om dan langs het drukke fietspad terug te rijden naar Maastricht. In Lanaken had ik gezien dat er mij nog 'n klein uur restte om thuis te geraken, 'n ommetje via Veldwezelt, Kompveld en Gellik zat er dus nog in. En ook de poep had wat training nodig, zoveel kms. in het zadel. Het werden er uiteindelijk 82. Niet slecht voor begin februari. Gestopt ben ik onderweg niet. De aanvankelijke zon, begon al vrij vlug verstoppertje te spelen, het werd dus kil en het was dan ook niet aangewezen om ergens binnen te stappen en daarna 'n kou te vatten. Die Duvel heb ik wel bij het avondeten gedronken. Schol.
Vandaag viel er niet veel te fotograferen, het weer zat niet mee. Ik ben dus ook niet ver geweest, 'n stukje door het bos en verder langs enkele grotere wegen.
Vanmorgen kon ik nog in droge omstandigheden naar de bakker gaan, maar daarna was het kommer en kwel. Vooreerst wilde ik mijn stadsfiets effe onder handen nemen, ketting, cassette achteraan en de draaiende onderdelen, dienden ontvet te worden. Mogelijk gaan we beiden deze namiddag nog onze fietsen laten nakijken. Beide fietsen hebben 'n bijgeluid tijdens het trappen, deze van mij mogelijk in het crankstel.
En gezien ik toch nog even 'n wandeling wilde maken, ben ik gewapend met mijn paraplu toch nog even de deur uit geweest na de koffie. Vanaf de eerste meter tot de laatste heb ik mijn paraplu moeten openhouden. Het was dan ook niet vanzelfsprekend om überhaupt 'n foto te maken met 'n geopende paraplu. Het is dus bij 'n drietal gebleven.
Ik wandelde via de Postweg naar de Epesiastraat waar ik de Bessemerstraat overstak naar de Lepelvormweg. Aan de camping San Lanaco begint het bos. Meestal ga ik op het eerste kruispunt ofwel linksaf ofwel rechtdoor, vandaag koos ik met die regen toch maar voor rechtsaf, terug richting thuis.
Het was uiteraard goed modderig in het bos, en meer dan 'n kat heb ik niet gezien. Op de Sprokkelstraat ging ik rechtsaf de Blindevijversweg in om via de Henri-Dunantstraat mij naar huis te haasten. Inmiddels was de onderzijde van mijn broek toch al flink nat. Maar "who cares", eenmaal thuis kon ik mij toch omkleden en regen of niet, mijn dagelijkse activiteit buiten had ik toch maar weer gehad.
Afsluiten doe ik met enkele afbeeldingen die ik recent tegenkwam. Om te beginnen liet mij facebook weten dat ik 8 jaar terug deze foto op mijn account plaatste, 'n foto gemaakt tijdens de voorstelling van onze Bèssemgezèt, onze carnavalskrant. Deze van dit jaar wordt nu vrijdag voorgesteld op het gemeentehuis.
De tweede afbeelding gaat over de - waarschijnlijk - allerlaatste tour van The Rollings Stones, met voorsprong nog altijd mijn favoriete Rockband. En die laatste afbeelding, er mag al eens 'n lachje af, zeker met dit miezerig en grijs weer. Als alles goed zit en bij leven en welzijn, wordt er morgen gefietst, hopelijk met de koersfiets.
Wat doet 'n mens zoal als hij 'n teveel aan energie heeft ....?? Wel, deze mens heeft deze voormiddag in de tuin wat opruimwerkjes gedaan en in de namiddag is hij gaan fietsen. Na dat feestje van gisteren en vooral na dat lekkere eten, had ik behoefte om in beweging te zijn. De tuin leent er zich nu al voor om het een en ander op te ruimen. En na het middageten wilde ik met de stadsfiets 'n flinke tocht maken.
Ik vertrok aan de brug van Briegden om vanaf daar het Albertkanaal te volgen. Eerst ging ik in Vroenhoven onder de brug door om dan in Kanne 'n foto te maken van de landelijke omgeving. Eens Kanne buiten, zit je al direct in Wallonië, meer bepaald in het dorp Lanaye (Ternaaien in het Nederlands). Er is daar 'n klein museum waar je vanaf 1/4 tem. 30/10 op zaterdag-zondag-feestdagen terecht kunt. Ze hebben het vooral over de fauna en flora van de streek.
En die hangbrug ... ik kijk er al naar uit om onder de waaghalzen door te fietsen. Het zal nog effe wachten zijn tot ze wordt opengesteld. Vervolgens fietste ik in Lixhe langs de Maas. Kort aan Visé ga ik meestal de Maas over om even in Moelingen (Voeren) te fietsen. Terugkeren deed ik via Eijsden en Rijckholt. In dat laatste dorp passeerde ik de O.L.Vrouw van Toevluchtskapel, gebouwd in 1960. Daarna kwam ik in Gronsveld waar je aan je rechterkant mooie vergezichten hebt. Dat is oa. een van mijn favoriete bezigheden als ik fiets.
Op het einde kwam ik nog in Rothem en Maastricht om tenslotte rechtstreeks naar huis te rijden. Vandaag zat er geen pauze in, niet onderweg en ook niet op het einde. Het was maar grijs, de zon was ver weg en het was kil aan het worden, tijd dus om mij thuis onder 'n warme douche te steken.
Zo, ons familiefeestje zit er op. Een verjaardag diende nog gevierd te worden en dat deden we elders aan een goed gevulde tafel. We hebben de uitbaters alle eer aangedaan, er waren niet veel restjes meer op onze borden en schotels.
Ik heb dus wijselijk vanmorgen al de wandelschoenen aangetrokken voor 'n korte trip langs het Albertkanaal. Ik vertrok nog met het ochtendgloren richting Briegden. Daar ging ik naar beneden, naar het jaagpad. En die ijzeren brug, die staat meestal op het menu om er 'n foto van te maken. In het begin van mijn wandeling was er redelijk wat zon, maar eenmaal in Gellik begon het te miezeren.
Terugkeren deed ik via de Kewithdreef waar heel wat paarden in de weilanden staan. Eens op de Hoenderbroekstraat mocht ik natuurlijk niet vergeten om mijn besteld brood en broodjes te gaan uithalen. Wat verderop was de woning van Jeugdprins Senna I mooi versierd. De jongen is 10 jaar en zit nu in 'n heel drukke periode. Hij zal ongetwijfeld ook langs zijn gegaan in het Cultuur Café waar vandaag 'n mannenzitting wordt georganiseerd. Nee, zoiets is niks meer voor mij. Onze familiebijeenkomst van vandaag was des te gezelliger.
Naar de koers kijken doe ik vandaag niet. Ik heb niks tegen Mathieu, integendeel, ik bewonder hem, maar het koersverloop is wel héél saai. Ik ga mij nog wat bezig houden op mijn pc en misschien doorloop ik nog enkele blogjes.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.
Ik zag vandaag trouwens, op twee andere fietsers na (met electrische fietsen), niemand naar As rijden, wel kwam ik veel volk tegen richting Eisden, de Litzberg naar beneden dus. 
Ik ben Eddy Meuris