aantal stappen: 334.707 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 29
aantal fietstochten: 12
Zoeken in blog
24-01-2025
Rotem
Het is vandaag geen weer om 'n hond door te jagen, zwijg stil van 'n bijna 71-jarige senior. Ik heb dan wel het etiket op mij plakken dat ik door weer en wind mijn dagelijkse buitenactiviteiten afhandel, maar er zijn zo van die dagen dat ik het toch voor bekeken hou.
Vanmorgen heb ik mijn eega de voorkeur gegeven om naar buiten te gaan (lees: winkelen). Het was op dat moment nog droog en met wat geluk zou ze ook nog droog thuis geraken. Per fiets met winkelwaar door de regen rijden, is niet zo aangenaam. En ze heeft het net gehaald. Intussen had ik het fort bewaakt en mijn dagelijkse sudoku's ingevuld.
Maar eens de klok van tien uur voorbij is het beginnen te regenen en het is niet meer gestopt. Het is nu bijna 15u00 en ze geven voor de rest van de dag nog steeds regen. Zoals vroeger al eens gezegd, met droog weer vertrekken en onderweg nat worden, daar maak ik geen punt van maar, ... met felle regen vertrekken, nee ook ik pas daar voor.
Ik heb mij intussen bezig gehouden met wat oude postkaartjes op te zoeken van Rotem, 'n deelgemeente van Dilsen-Stokkem. Ik passeer daar regelmatig als ik naar Maaseik fiets, hetzij om daar de Maas over te steken, hetzij om bvb. naar Thorn te rijden. Ik heb 'n greep gedaan uit het grote aanbod, hopelijk vinden jullie ze, zoals altijd trouwens, weer mooi om te bekijken. Hopende met jullie op wat zon, toch 'n fijn weekend.
Het was vandaag 'n ingeving van het moment, goesting om te fietsen. In de loop van de week zou het gaan regenen en de wind zou ook aantrekken. Morgen zou het weliswaar de mooiste dag van de week zijn, maar mijn eega en ikzelf hebben dan andere plannen.
Deze voormiddag had ik nog enkele taken te doen - naar de bakker gaan en wat huishoudelijke bezigheden - om na het middagmaal mijn fiets van stal te halen. Ik had mijn route al in mijn hoofd, simpelweg in Kotem de Maas over en via Maastricht terug naar huis fietsen.
Mijn eerste foto maakte ik thuis waarbij ik mij de bedenking maakte: "die ligt daar toch niet te wachten op de volgende sneeuwbui ...??" In Herbricht stopte ik om wat foto's te maken. Het gehucht van Neerharen, deelgemeente van Lanaken, telt nog welgeteld één inwoner, vroeger woonden daar tientallen mensen. De kapel is van 1918, opgericht omwille van de behouden terugkeer uit WO I van Jozef Dubois.
In Kotem aan 'n andere kapel, die van Sint Antonius van Padua, gemaakt in 1956, ging ik doorheen het dorp links af, richting de brug over de Maas naar Stein. Via Geulle a/d Maas, Bunde en het kasteel Meerssenhoven, kwam ik toe in Itteren, 'n carnavalsdorp zo te zien. Wie de taal niet spreekt, "vreigele" wil zeggen: knorrig - lichtgeraakt - kittelorig - enz. Het is niet helemaal hetzelfde, vreigele is in feite goedgemutst met mekaar in de clinch gaan, mekaar wat uitdagen, ... Vandaar de naam Vreigeleireriek, het Rijk (of het dorp Itteren dus) van de vreigeleire.
In het volgende dorp, Borgharen, kom je in het Beerbietersriek. Maar in Borgharen dus, zag ik dat mijn gsm nog slechts 13% power had, tijd dus om terug naar huis te fietsen en zeker geen foto's meer te maken. Mijn gsp is echt aan vernieuwing toe. Ik ga op korte termijn toch mijn powerbank moeten meenemen onderweg. Mijn echtgenote zegt dat het koude weer ook zijn invloed op de batterij kan hebben. Hoe ook, ik ga het moeten uittesten, want gaan fietsen en op het eind geen foto's meer kunnen maken, dat is 'n kleine domper op de pret.
Oef, het zag er vandaag minder mistig uit dan de vorige dagen, weliswaar nog steeds grijs, maar het kon mij niet beletten om toch 'n fietstocht te maken. De sneeuw was zo goed als verdwenen, op hier en daar nog wat restanten na, en de wegen leken mij droog. Vlak na het middageten leek het mij dan doenbaar om 'n tochtje te maken.
Ik vertrok via Briegden naar het Albertkanaal, gewoon rechts aanhoudend onder de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven door. In Kanne ging ik het kanaal over om langs het Château Neercanne te rijden. Het viel mij op dat er veel joggers actief waren. In de verte was er nauwelijks sneeuw te zien, enkel langs het kanaal en verstoken van middagzon, lag er nog wat. In Maastricht passeerde ik nog eens het standbeeld van d'Artagnon, 'n beroemde musketier die in 1673 sneuvelde bij het beleg van Maastricht. Vriend Rob komt daar dikwijls langs en plaatst dan meestal foto's op facebook. In die zelfde omgeving zie je ook nog de oude stadswallen en 'n fraai kunstwerk, kind en giraf.
Daarna fietste ik de Sint-Servaasbrug over richting Gronsveld. Daar ging ik linksaf tot bijna in het centrum van Meerssen. Terugkeren deed ik via de Noorderbrug in Maastricht. Juist vóór de grens met Smeermaas zag ik enkele Gallowayrunderen grazen. Het was daar op dat moment aan 't vriezen, -1°. Ondanks dat frisse weer, had ik nog niet al mijn krachten verspeeld, er was nog energie en tijd over voor 'n ommetje langs Hochter Bampd en café Mesjeu in Neerharen.
Maar in Hochter Bampd liep het ei zo na mis met mijn gsm, ik wilde nog wat foto's nemen van 'n kudde Konikpaarden, maar mijn beeldscherm lichtte nauwelijks nog op, batterij zo goed als plat. Het mag dan 'n wonder heten dat ik met dat allerlaatste restje power nog thuis geraakt ben. Ik heb dan in Neerharen uiteraard geen foto gemaakt van dat taartstuk met greumelen.
Zo, de tweede rit van het jaar viel weer mee. En nee, voor zij die bezorgd zijn over mijn gezondheid bij dit frisse (zeg maar koude) weer, ik ben het gewend en 'n beetje gehard door de jaren heen. Geen probleem voor mij.
Om te eindigen wil ik jullie nog effe aan het lachen brengen. Fijne zondag morgen.
Toen ik vanmorgen naar de bakker wandelde, was het -5°, bitter koud dus. In de namiddag tijdens mijn wandeling, was het in Hoeselt +2°, 'n stuk beter dus. Ik had vandaag goesting om nog eens elders te gaan wandelen. Het werd 'n route tussen Bilzen en Alden Biesen en terug.
Ik nam hiervoor de bus van 12u48 en iets na 13u15 kon ik vertrekken aan het station van Bilzen. In Hoeselt aan de holle weg, staat er die Jeugdkapel, gebouwd in 1938. Daarna was het 'n lang stuk doorheen de velden om uiteindelijk toe te komen in Rijkhoven, deelgemeente van Bilzen. Dat oud huis, "bij Martinge Nèle" viel mij direct op. Daarna begon de klim naar Alden Biesen. En ik zeg wel degelijk "klim", ik heb uiteindelijk 102 hoogtemeters gemaakt. Van in de verte zie je het kasteel al liggen.
Maar eerst kom je aan het Apostelhuis, het andere uiteinde van de Maastrichter Allee die dwars door het domein loopt. Opmerkelijk is dat het Apostelhuis op grondgebied van Kleine-Spouwen ligt, ook 'n deelgemeente van Bilzen. Enkele meters verder begint opnieuw Rijkhoven en kom je toe aan het kasteel. Ik heb er al verschillende keren over verteld, ik ga dus vandaag niet opnieuw uitwijden.
Terugkeren deed ik via de Leterweg. Je ziet dat de omgeving heuvelachtig is. De Leterweg is 'n voormalige oude tramlijn. Beneden kom je uit op enkele mooie vijvers. Op dit laatste stuk heb ik toch verschillende keren moet opletten om niet uit te glijden, ijsplekken waren er nog volop.
Dit is in het kort mijn relaas van mijn wandeling. Tot mijn spijt heb ik weer enkele foto's te veel gemaakt, ik heb dus 'n keuze moeten maken. In Bilzen aan het station had ik nog enkele minuten om mijn bus te halen, dat heb ik dan ook maar gedaan en dat verdiende drankje heb ik dan in Lanaken gedronken.
Waw, dat was al effe geleden dat er nog zo 'n hoop sneeuw gevallen is. Het was dus wachten om enerzijds de stoep 'n beetje proper te maken en anderzijds, om op wandel te gaan. In de voormiddag heb ik mij dan maar onledig gehouden met wat puzzelen en het bekijken van sociale media op mijn pc. Vanuit mijn zolderwerkkamer zag ik dat de sneeuw nog steeds bleef vallen. Het was pas rond 13u30 dat ik de schop ter hand kon nemen om 'n wandelpad vrij te maken op onze stoep en die van mijn buurman. Daarna kon ik gaan wandelen.
Het was mijn bedoeling om wat sfeerbeelden te gaan maken in Pietersheim. Ik vertrok via de Heuvelstraat om dan de Maastrichterweg over te steken en via De Merodelaan naar Pieterheim te wandelen. Ik zag al direct dat mij vele voetstappen waren voorgegaan. Het is dan ook de eyecatcher bij uitstek als je wat foto's wenst te nemen.
Uitzonderlijk kon ik doorheen de burchtruïne stappen, ik had zelfs de mogelijkheid om het kasteel vanuit 'n hoger punt te fotograferen. Enkele jaren terug heb ik daar nog eens 'n volledige fotoreportage gemaakt, uitzonderlijk hing er toen ook nog eens 'n dichte mist hetgeen feeërieke beelden opleverden.
Terugkeren deed ik via het kanaal. In het centrum dronk ik mij nog 'n warme chocomelk. Op dit moment is het nog aan het dooien, het is 1° positief. Maar als het vannacht gaat vriezen, kan het wel eens gevaarlijk worden op de wegen. Van fietsen is er dus geen sprake in de eerstvolgende dagen.
Op dagen gelijk vandaag kun je mopperen over het weer, te koud, te veel wind, vochtig, onaangenaam, ...enz. Maar als je met die gedachten in je hoofd zit, dan komt er van sporten niks terecht. Ik heb er mij alleszins niks van aangetrokken en ben zoals voorzien, vertrokken met de stadsfiets.
Goed aangekleed kon mij in feite niks gebeuren. De wind zou uit het westen komen, maar mijn tocht leidde mij naar het zuiden en terug naar het noorden. Ik had dus zijwind. Ik vertrok aan de brug van Briegden naar het jaagpad langs het Albertkanaal. In Kanne zag ik dat ik fietser nr. 125 was dit jaar. Vervolgens ging het naar de sluis van Lanaye om in Lixhe (Lieze in 't Vlaams: behoort tot Visé) de Maas over te steken naar Moelingen. En dan ging het 'n stuk doorheen het dorp Eijsden. Het was gewoon nummertjes volgen vandaag, zo kwam ik oa. in Rijckholt aan de Mariakapel. Het is 'n straatdorp horende bij de gemeente Eijsden-Margraten. Tot 1794 was het 'n Rijksbaronie. In 2022 telde Rijckholt 615 inwoners.
Daarna fietste ik doorheen Gronsveld, ondermeer langs de Torenmolen. Van dit type molens vind je er nog slechts vier in heel Nederland. De oudste delen van de molen dateren van 1623.
Terugkeren deed ik via Rothem, de Noorderbrug en de enige helling van vandaag, de Sandersweg. Afsluiten deed ik op het Kerkplein in Lanaken met ene warme cécémel. Voor de rest, tot morgen.
Je hebt zo van die dagen dat het je weinig kan schelen wat voor 'n weer het is. Voor 'n goed begrip, in Lanaken waren de straten nat, het zag grijs en er hing - zonder te miezeren - 'n bepaalde vochtigheid in de lucht. Desondanks ben ik toch op mijn stadsfiets gekropen voor 'n allerlaatste rit in 2024. Ik dacht zo: ofwel ga ik +/- 2u00 wandelen of fietsen, de keuze hing af van het moment.
En de keuze viel op fietsen, door en rond Maastricht. Een degelijk ritje was rap gemaakt, vertrekken via Veldwezelt en terugkeren via Smeermaas. Eens de grens over in Veldwezelt, was ik al rap op het O.L.Vrouweplein in Maastricht. De Basiliek , oftewel Sterre-der-Zee, dateert deels van de 11de, deels van de 12de eeuw.
Van Maastricht ging het naar Meerssen. Ook vandaag kon ik het niet laten enkele muurschilderingen te tonen. Iets verderop was het effe uitkijken om mijn route te kunnen blijven volgen. Een tijd terug had ik daar 'n bordje niet gezien met 'n omweg als gevolg. Vandaag liep het prima. Via het kasteel op Meerssenhoven, één der officiële buurten van Maastricht met slechts 25 inwoners, fietste ik terug richting Itteren. Daar stonden de gallowayrunderen en de konikpaarden, zusterlijk en broederlijk mooi naast mekaar aan de Maas, de runderen links, de paarden rechts. Het waren twee omvangrijke kudde's.
Tot slot ging mijn rit nog door Borgharen om via de Noorderbrug in Maastricht, terug naar huis te fietsen via Smeermaas. Dat was dan mijn allerlaatste fietstocht dit jaar. Ik heb 'n goei 300 km. minder gefietst als verleden jaar, maar dat kwam uiteraard door mijn gedwongen fietspauze in oktober en november.
Ver kon ik vandaag niet kijken, kijk maar naar mijn foto aan het Albertkanaal in Zutendaal. Inderdaad, het kriebelde vandaag om te gaan fietsen, dit ondanks de dichte mist. Maar het regende niet en er was nauwelijks wind, dat maakte toch het een en ander goed. Ik heb er 'n kort ritje met de stadsfiets van gemaakt. Het ging via Vroenhoven naar Riemst, daar in het centrum rechtsaf naar Bilzen om vervolgens via Zutendaal terug naar huis te fietsen.
Tja, ik heb nog gewacht tot na het middageten op wat beterschap in de weersomstandigheden, helaas, het was ijdele hoop. Ik ben toch vertrokken. Het ging eerst langs de watertoren in Veldwezelt. En dan kwamen 'n hele trits dorpjes. Eerst Kesselt, Vroenhoven, Riemst-centrum, Grote-Spouwen, Kleine-Spouwen, Martenslinde om tenslotte toe te komen in Bilzen.
Op de Brugstraat ben ik even gestopt. Dat was vroeger de uitgangsbuurt bij uitstek. Je vond daar de ene café en dancing na de andere en die waren wijd en zijd bekend. Dat oud gebouw was de vroegere stadshoeve met nog elementen van de 17de eeuw.
Wat verderop fietste ik onder de oude spoorbrug verder naar Munsterbilzen. Aan het psychiatrisch centrum ging ik linksaf naar Zutendaal. Daar zie ik altijd kans om 'n mooie foto te maken van de oude pastorij. In het centrum wilde ik 'n tas koffie scoren, maar helaas, 3de Kerstdag, mijn beoogde stopplaats was gesloten. Geen erg, dan maar gewoon naar huis en daar 'n tasje drinken.
Op het einde van mijn rit leek het of de zon zich toch nog effe wilde laten zien, maar ook die hoop werd de bodem ingeslagen. Een van mijn fietscollega's is naar de provincie Luik gefietst, en die heeft wel de zon gezien. Het is wat het is, ik heb gefietst en mijn overtollige energie ben ik zodoende kwijtgeraakt. En daar was het toch om te doen. Morgen kom de kleinzoon en die blijft slapen. Veel zal er dus niet te sporten zijn.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.
Intussen had ik het fort bewaakt en mijn dagelijkse sudoku's ingevuld. 
In Maastricht passeerde ik nog eens het standbeeld van d'Artagnon, 'n beroemde musketier die in 1673 sneuvelde bij het beleg van Maastricht. Vriend Rob komt daar dikwijls langs en plaatst dan meestal foto's op facebook. In die zelfde omgeving zie je ook nog de oude stadswallen en 'n fraai kunstwerk, kind en giraf. 
Ondanks dat frisse weer, had ik nog niet al mijn krachten verspeeld, er was nog energie en tijd over voor 'n ommetje langs Hochter Bampd en café Mesjeu in Neerharen. 
Ik ben Eddy Meuris