Vandaag heb ik de rollen eens omgekeerd, ontspanning in de voormiddag, werken in de namiddag. Van 'n fietstocht was er weliswaar geen denken aan, daarvoor waaide het mij te hard, het werd 'n stevige wandeling. 

Deze keer koos ik nog eens om 'n deel van de rode route te nemen, niet de kortbij gelegen stukken, maar het traject dieper in het bos. Ik vertrok hiervoor langs de Sprokkelstraat met die poort als laatste bewoonde stuk van de straat. Daarna was het gewone de rode pijlen volgen. Het is steeds op en af wandelen, vooral in het begin. Ik had uiteindelijk bijna 80 hoogtemeters. Dat de herfst er zit aan te komen, dat zie je aan de verkleuring bij vele varens. 

Dat stuk van de rode route is zeer aangenaam, je hebt op 'n bepaald moment enkele mooie dreven, ongerepte natuur dus. En op sommige plekken staan rustbanken voor de wat ouderen onder ons. 

Terugkeren deed ik via de paarden van Zangersheide en de houten vlonder achter de Kinderboerderij. In de namiddag was het dan wat werken geblazen in de tuin. Maar na enkele uurtjes heb ik het toch opgegeven, de wind floot mij wat te hard om de oren.  Dadelijk plannen maken voor mijn volgende fietstocht. Dat zal vermoedelijk zaterdag zijn met 'n ritje naar Sittard om daar in het Tom Dumoulinpark wat rond te rijden. 

Vandaag denk ik ook aan ons ma. Ze werd geboren op 3 september 1929 en is al vele jaren niet meer bij ons. 

03-09-2025, 15:46 geschreven door eddy meuris

Een mens mag al eens geluk hebben, thuis komen en binnen de tien seconden erna begon het te regenen. Deze voormiddag ben ik lui geweest. Op 'n wandeling naar de bakker en de bank na, heb ik niet veel uitgericht. Ja, wat sudoku's opgelost, maar dat getuigt niet van grote activiteit. Het mag al eens zeker ...  In de namiddag was er wel energie ten overvloede zodat ik te elfder uur nog besloot om 'n fietstocht te maken. 

Maar voor ik dat verslag begin, eerst 'n foto van onze kleine, gemaakt gisteren op weg naar zijn 1ste schooldag op het 2de lager. Zo te horen is alles vlot verlopen. 

Mijn fietstocht had ik wederom in het teken gezet van de ZW-wind, nu met de wind op kop vertrokken richting Hasselt. Ik fietste doorheen Bilzen en Beverst om daarna effe te stoppen aan dat 19de eeuws kapelletje in Lutselus, gehucht van Diepenbeek. Daarna reed ik doorheen Hasselt. Sinds enkele jaren kun je daar vlot fietsen zonder opgehouden te worden door het verkeer. Aan de tuikabelbrug in Godsheide ging ik linksaf richting Bokrijk. Godsheide is 'n deelgemeente van Hasselt en volgens de laatste tellingen heeft het 2.347 inwoners. En wie het wil weten, het heeft niks te maken met de "Heide van God", maar het zou te maken hebben met 'n verbastering van 'n middeleeuwse plaatsbeschrijving, de scheiding tussen Hasselt en Diepenbeek. 

Deze keer fietste ik in Bokrijk niet de route doorheen het water, maar ik nam de afslag naar het vervoerbedrijf Essers in Genk. In Winterslag moest ik zoals verwacht omrijden wegens wegenwerken. In Genk zelf, kort achter het voormalige hospitaal, was ik blij verrast 'n nieuw fietspad aan te treffen. Tijdens de naastliggende werken bestond dit pad van +/- 200 meter uit steenslag. 

Terugkeren deed ik via Kattevennen, Zutendaal en de Duivelsberg in Opgrimbie. In Opgrimbie kwam ik kort langs het klooster dat in 1999 werd gebouwd op 'n stuk grond van het Koninklijk Domein te Opgrimbie. Het werd geschonken aan het Monasterium O.L.Vrouw van het Fiat door onze toenmalige koning Boudewijn.

Tegen mijn gewoonte in had ik nog geen pauze genomen, daar moest dus dringend iets aan gebeuren. Die plek vond ik eens te meer in Neerharen bij Mesjeu.  Na een koffie en 'n biertje kon de fietser aan zijn laatse 5 km. beginnen. En zoals gezegd, ik kwam thuis, borg mijn fiets weg en nestelde mij op het terras om mijn fietsschoenen uit te doen, en het begon te regenen. Timing is alles in het leven. 

En zou ik mij later ook zo moeten voortbewegen, hopelijk dan zonder politie jagend op mij.  

02-09-2025, 19:38 geschreven door eddy meuris

In de voormiddag heb ik mijn werkkledij aangetrokken, in de namiddag mijn wandeltenue. De klimop diende nog eens bijgesnoeid te worden. En al was die nog kletsnat, ik ben er toch aan begonnen. Doorgaans doe ik dat vervelend werkje op droge momenten met als gevolg: veel stof en daardoor meer dan één zakdoek nodig. Nu had ik totaal geen last van al dat stof. Hoe ook, ik ben er toch enkele uren zoet mee geweest. 

In de namiddag heb ik de bus genomen naar Bilzen-centrum. Op de Markt sta ik altijd even te kijken naar het oude stadhuis. Het is van einde de 17de eeuw en heeft ene dubbele trap. Dat had te maken met twee burgemeesters die gelijktijdig in functie waren. Het is blijkbaar het oudste stadhuis van Limburg. 

Daarna wandelde ik via Meershoven naar Munsterbilzen. Langs 'n laagstamboomgaard hebben ze verschillende bijenkasten gezet. Daarna kwam ik in Hoelbeek. Dat is in feite 'n slapend dorpje met verschillende oude woningen. Ook in Eigenbilzen heb je diverse oudere huizen, oa. die oude hoeve met als naam: "Trijn van Netje". Deze woning staat nu te koop voor 120.000 euro. De hoeve is van 1874 en is 'n beschermd monument. Als je de foto's bekijk op de website van de makelaar zou je zeggen: afbreken die boel en nieuwbouw zetten. Maar dat gaat zo maar niet. De koper zal grondig mogen renoveren met vele beperkingen. 

Via de brug van Eigenbilzen wandelde ik verder naar Gellik waar ik 'n tasje koffie ben gaan drinken. Onderweg daarnaar toe, ben ik nog even blijven stilstaan bij 'n gedenksteen van 'n overleden jonge kerel die daar ter plaatse verongelukte. Het kan altijd en bij iedereen gebeuren.  Altijd iets om over na te denken, al mag je het positieve in het leven nooit wegdrukken.  Tot morgen alweer.

01-09-2025, 18:44 geschreven door eddy meuris