De hele voormiddag ben ik braaf binnen gebleven, de buienradar gaf regen, en wat denk je ...... natuurlijk geen regen. Dat kon ik natuurlijk niet hebben, mij zo om de tuin leiden. Er zou dus in de namiddag gesport worden, regen of geen regen. Het was alleen nog kiezen tussen wandelen en fietsen. Het is fietsen geworden met de stadsfiets. Ik heb tegen mijn vrouw gezegd: "ik ga fietsen, regent het, wel dan heb ik pech, ik waag het erop".

Een juist plan had ik niet, ik ben gewoon mijn neus achterna gereden. Ik vertrok via Smeermaas om daar Hochter Bampd binnen te rijden. Daar rijpte het idee om de Maas over te steken om via Stein en Maastricht terug te keren. In Uikhoven heb ik nog even met het idee gespeeld om het veer te nemen. Maar toen ik zag dat het veer aan de overkant lag en er aan beide kanten geen andere fietsers te zien waren die wilden oversteken, ben ik maar doorgereden tot in Kotem. Ik wilde voor mij alleen die schipper de overzet besparen. In Kotem heb ik dan gewoon de autostradebrug als oversteekplaats genomen.

In Stein heb je 'n mooi zicht op het Julianakanaal. En dan heb je de verschillende dorpjes na mekaar. Eerst Geulle a/d Maas met zijn St. Antoniuskapel, gebouwd in 1908, dan het kasteel van Geulle. In feite is dat de voorburcht van het in 1847 afgebroken kasteel. En iets verder in Geulle, had ik het toch effe in de mot, regen op komst. Gelukkig was het café Preuverie Auwt Gäöl open en kon ik met nog heel wat anderen, genieten van 'n lekkere tas koffie op het overdekt terras. De zaak is blijkbaar al 125 jaar oud. En maar goed dat ik er beschutting had gevonden, 'n fikse bui maakte de straten kletsnat.

Via het kasteel Meerssenhoven, gebouwd in de 16de eeuw, was het kwestie om snel mogelijk terug te keren. Ik betrouwde het niet. Via Itteren en Borgharen kwam ik in Maastricht waar ik toch effe opnieuw diende te schuilen onder de oude Noorderbrug. En in Lanaken, goed 2 km. van thuis, had ik nog eens prijs, weer regen. En weer had ik geluk dat ik onder de tunnel kon schuilen, kort aan ons cultureel centrum.

Maar ja, jullie kennen mij, veel heb ik niet gesakkerd, het hoort er bij. En om de dag helemaal goed te maken, onze Lotte is opnieuw wereldkampioen, voor het 2de jaar na mekaar. Ferm, wat 'n sportvrouw!!!!!

28-09-2024, 18:03 geschreven door eddy meuris

Dat je zo in 't zweet kunt geraken, nochtans had ik mij stevig ingehouden qua snelheid en afstand, maar die regenjas die ik aanhad, liet natuurlijk niks door. Ik kon bij wijze van spreken mijn kledij uitwringen toen ik thuis kwam.

Deze voormiddag had ik mij met andere zaken bezig gehouden, de start van de nieuwe Bèssemgezèt 2025, onze carnavalskrant die tijdens carnaval 2025 zal verschijnen. Het is nog vroeg, maar eens moet je eraan beginnen.

In de namiddag had ik dan de keuze, ofwel 'n wandeling of 'n fietstocht. Het kriebelde om te fietsen en dat heb ik dan ook maar gedaan. Nochtans waren de weersomstandigheden niet optimaal, rond 14u00 zou het even kunnen regenen. Zoals gezegd heb ik daarom mijn tocht maar beperkt en vertrok ik via de brug van Briegden naar het jaagpad langs het Albertkanaal. Eens onder de brug van Vroenhoven door was ik al rap in Kanne. De bedoeling was dat ik naar Maastricht zou fietsen. Dat is op dat punt gewoon bordje nr. 12 nemen van het fietsroutenetwerk met het kasteel links van je.

Maar eens in Maastricht dacht ik eraan dat de St. Pietersberg nog niet op mijn palmares stond van beklommen cols. Ik ben daarom gewoon rechts afgeslaan, terug richting Lanaye om iets verderop aan de berg te beginnen. Halverwege ben ik afgestapt om foto's te maken van Fort St. Pieter. Op die plaats begint ook het 500 km. lange Pieterpad, 'n fantastische wandelroute. Er was veel volk op wandel rond het fort.

En iets verderop de berg, kwam ik dan uit op de zwevende brug over de voormalige steengroeve van ENCI. Ook daar waren er veel toeristen. Ik had mij al langer voorgenomen die plaats eens te bezoeken maar het kwam er maar niet van. Ik maakte dus duidelijk 'n goei beslissing om de St. Pietersberg op te fietsen. Voor zij die er nog nooit geweest zijn, 'n aanrader!!!

Uiteraard konden de nodige foto's niet ontbreken, 'n vriendelijke dame is speciaal op 'n bankje gaan staan om mij te vereeuwigen.

En het weer .... tja in Kanne effe onder 'n inrit moeten gaan schuilen, in Maastricht heb ik het gemiezer maar laten vallen, het was zo erg niet, maar nu niet zo lang geleden, viel er toch in Lanaken 'n stevige bui. Gelukkig zat ik hoog en droog.

24-09-2024, 16:56 geschreven door eddy meuris

Vandaag ga ik niet overdrijven, maar ik schat dat ik zeker 'n paar duizend fietsers gezien heb onderweg. Het leek wel of héél Limburg aan het fietsen was. Natuurlijk was het aangenaam rijden, 'n zonnige dag met 'n zomerse temperatuur en weinig wind. Ideaal om zo laat in de maand september, nog te genieten van de mooie plekken in onze provincie.

Ik begon mijn fietstocht oa. via Gellik en Munsterbilzen om aan het station van Bilzen, de lange fietsstrook nr. 106 te nemen richting Beverst. Daar ben ik al dikwijls aan die oude hoeve gepasseerd. Hoeve Damershof is gebouwd in de 19de eeuw. Daarna kwam ik in Diepenbeek voorbij de Sint-Servatiuskerk. Deze kerk werd gebouwd na de afbraak van de oude kerk in 1777. De toren is bewaard gebleven en is dus heel wat jaren ouder dan de huidige kerk.

Juist vóór Bokrijk had ik de keuze, ofwel stoppen voor 'n pauze of doorrijden en hopen op 'n andere pauzeplaats. Ik nam er het zekere voor het onzekere en ben daar toch afgestapt, weliswaar met nog maar iets meer dan 40 km. op de teller. En maar goed ook, in Zonhoven en Houthalen fietste ik voornamelijk doorheen de bossen. In Bokrijk was het vrij druk aan het traject van "fietsen door het water". Velen waren foto's aan het maken waardoor ik toch effe moest uitkijken om niemand te raken.

In Zonhoven ben ik even gestopt om ook mijn boterhammen aan te spreken. Een vriendelijke dame wilde mij absoluut vereeuwigen met 'n foto. Ik passeer daar minstens één keer per jaar en die muurschilderingen zien er nog altijd even fris uit.

Ik fietste dus verder via Houthalen, Helchteren, Opglabbeek en As. In As was het geweldig druk, het was er gewoon aanschuiven om over de fietsbrug te geraken. In 'n flits zag ik dat ik vandaag fietser nr. 2.299 was (op één dag en dat omstreeks 14u45). Natuurlijk waren dat allemaal fietsers die richting de mijnterrils in Lanklaar wilden gaan. Ik zag ook de fietsers die terugkeerden, één lange rij fietsers, zover als je kon kijken. Het zal daar vandaag weer 'n overrompeling zijn geweest. Goed dat ik er midden deze week geweest ben in minder drukke omstandigheden.

Nee, ik ben gewoon doorgefietst richting de Salamander in Mechelen a/d Maas om vervolgens via Opgrimbie en Rekem naar Neerharen te fietsen voor 'n korte stop bij Mesjeu. Ene lekkere Duvel had ik wel verdiend.

De laatste foto is gemaakt in de jaren '50 met links mijn vader Guillaume en rechts zijn beste vriend Jean. Ze waren facteurs of postbode's in Lanaken. Onze pa is gestorven in 1959 tijdens zijn dienstronde, ik moest toen nog 5 jaar worden. Deze foto had ik nog nooit gezien en werd mij gisteren bezorgd door een van mijn neven.

Nog ene fijne avond en geniet morgen van de zondag.

21-09-2024, 17:14 geschreven door eddy meuris

Een helling niet overgeraken, dat staat in feite niet in mijn woordenboek en dat kon ik dan ook niet over mijn kant laten gaan. Een mens heeft toch ook zijn eergevoel, .... ha, ha, ha. Nu, ik had afgelopen maandag wel 'n geldig excuus, ik had toen mijn stadsfiets bij met amper 7 versnellingen. Vandaag wilde ik die helling toch eens opnieuw oprijden, maar nu met de koersfiets. Ik heb vooraan drie tandwielen en achteraan 'n cassette van negen. Ik kan dus kiezen tussen 27 versnellingen en dat scheelt natuurlijk 'n slok op een borrel.

Ik vertrok weer via Rekem waar die bewegingsbank 'n mooi initiatief is maar waar ik nog nooit bewegers heb gezien. Via de Tuinwijk in Eisden, was ik weer rap aan de mijngebouwen waar de route naar de nieuwe pontonbrug echt begint. Het was weer rustig daar in Lanklaar, het was ook nog vroeg op de dag. En je hebt er wel altijd iemand die bereidwillig 'n foto van je wil maken.

En dan die Litzberg, ik kende hem nu, en gewapend met voldoende versnellingen ben ik er vrij vlot bovengeraakt. Naast mij reed 'n man met elektrische ondersteuning op zijn fiets en hij wist mij te vertellen dat het ook voor hem redelijk zwaar was geweest.

Eens boven kon ik mijn weg vervolgen, eerst via As, dan Opglabbeek om tenslotte in Meeuwen halt te kunnen houden aan de Bullenschool. En nee, ik heb niet lang moet twijfelen tussen de verschillende soorten vlaai, ze was lekker en ze gaf mij weer voldoende nieuwe energie.

Nadien kwam ik nog oa. in 'n deelgemeente van Peer, doorheen Kelchterhoef in Houthalen-Helchteren en langs 'n heus wijngebied in Genk. Terugkeren deed ik via de kanaalbar in Eigenbilzen.

En die laatste afbeelding, ..... die kon ik niet laten liggen, de tekst is in het plat Lanakers. Wie het niet begrijpt, laat maar van je horen, Maar ik denk dat de tekening voldoende uitleg geeft. Tot morgen.

18-09-2024, 18:13 geschreven door eddy meuris

Belgisch Limburg heeft er weer 'n nieuwe fietsattractie bij, "fietsen tussen de Mijnterrils" in Lanklaar. Het voorbije weekend konden de eerste fietsers en wandelaars al kennismaken met deze nieuwe realisatie. En dat het er druk was dit weekend, dat schreven alle kranten.

Vandaag maandag zou het er minder druk moeten zijn en dat bleek ook zo. Ik had mijn route zo ingepland dat ik eerst richting Eisden zou fietsen, dan over de pontonbrug en via As terug naar huis. In Neerharen kwam ik langs het voormalige brugwachtershuisje. De bedoeling is dat het 'n fietscafé wordt. Lang heeft het er verwaarloosd bijgelegen, nu zijn er werken bezig die erop duiden dat de plannen toch gerealiseerd gaan worden.

Dan was het verder fietsen langs de Zuid-Willemsvaart tot in Eisden. Daar zag ik meteen dat het fietsroutenetwerk enkele aanpassingen ten gunste had gedaan. Je rijdt nu niet meer langs de Decathlon, maar je gaat rechtsreeks naar de oude mijngebouwen van Eisden.

In Lanklaar, bijna aan de pontonbrug, was het wel even snelheid terugnemen, ik kon niet anders dan de voorliggende groep gewoon te volgen. Voorbijrijden dat ging niet, dat fietspad was te smal en er kwamen natuurlijk ook voortdurend tegenliggers aangefietst. Maar ik had tijd, rustig aan dus tot aan de brug. Maar eens op de pontonbrug kon ik gewoon doorfietsen, er was nauwelijks volk te zien. Als je zo rondom je keek, het was er prachtig.

Nu was ik ook wel geïnteresseerd in de rest van dat nieuwe fietstraject naar As toe. Even voorbij het ponton, moest ik schakelen met mijn versnelling, 'n korte maar venijnige knik lag op het parcours. Maar toen kwam het, enkele kms. verderop doemde ineens 'n heuse muur voor mij op. Ik mag van mezelf zeggen dat ik 'n geoefend fietser ben - ik rij zelfs graag bergop - maar met mijn stadsfiets met amper 7 versnellingen, raakte ik niet boven. Ik ben moeten afstappen en heb mijn fiets tot boven moeten duwen. En als ik al niet boven geraak, wat moet dat dan niet zijn voor de gewone dagjesfietsers die niet elektrisch rijden ...? Ook omgekeerd is die helling 'n hindernis, ik zag verschillende mensen voetje voor voetje naar beneden wandelen. Anderen die weliswaar in het zadel bleven, hadden de schrik in hun ogen. Ik ben benieuwd of daar 'n oplossing voor is. Met mijn koersfiets ga ik uiteraard nog eens terug, normaal gezien gaat dit lukken.

Eens voorbij de helling is het mooi fietsen. Uiteraard is er ook 'n afdaling, maar die is veel langer, en dus ook minder steil voor de mensen die uit As komen. Ik heb dus niks dan lof voor dit initiatief in Limburg.

Terugrijden deed ik vanuit As naar Wiemesmeer. Het was omwille van wegenwerken wel kris-kras door het dorp rijden en het fietspad doorheen het bos naar Zutendaal, was zelfs volledig afgesloten. Dus gewoon terug via de grote weg. In Zutendaal zelf ben ik nog even gestopt voor 'n tasje koffie.

Dat was het weer voor vandaag. Geniet van jullie avond. 

16-09-2024, 18:34 geschreven door eddy meuris