Ik ben Helga
Ik ben een vrouw en woon in Denderleeuw (Belgie/Vlaanderen) en mijn beroep is secretaresse (tegenwoordig heet dat assistant...).
Ik ben geboren op 24/07/1960 en ben nu dus 64 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wandelen, reizen, lezen, computeren, en ik volg graag voetbal- en wielerwedstrijden.
Deze profielfoto is genomen in Chileens Patagonië.
4de Internationale Wandeltocht Vichte - Dhron 2010, georganiseerd i.s.m. wandelclub De Textieltrekkers vzw. (361)
22.07.2010 - Dag 0 Samenkomst, aanmelding en receptie
Samen met Paul kom ik voorspoedig aan in cultureel centrum De Stringe, waar we met onze bagage onze slaapplaats markeren (en ik die van Annemie en Mark), ons aanmelden (en daarbij een boekje, een T-shirt, een pet en een koffiemok ontvangen) en de bekenden en minder bekenden begroeten. Weldra komen ook Annemie en Mark aan en wanneer ook zij het nodige hebben gedaan, gaan we in Tiegem een terrasje doen, zij eten een ijsje en ik drink mijn merk (bruin Kasteelbier). We komen net op tijd terug om in groep naar het kasteel Verhaeghe te wandelen, achter de vlaggen gedragen door wandelaars. Daar krijgen we enkele speeches te horen, van Godfried (Algemeen Coördinator), van de burgemeester van Anzegem en van een bestuurslid van Aktivia (ik denk Mark Van Leuven). Nadien mogen we proeven van het lekkers ons aangeboden, en ik moet zeggen, de Duchesse de Bourgogne is niet te versmaden. Na een poos drinken, knabbelen en babbelen gaan wij (Annemie, Mark en ik) een frietje eten in Tiegem waarna we nog eens hetzelfde terras aandoen en dan gaan we terug, want we moeten er 's anderendaags vroeg uit.
23.07.2010 - Dag 1 Vichte -Ghislenghien = 51,500 km
We worden al om 05.30 uur gewekt (al deden sommigen dat zelf met hun GSM), een half uur later is het ontbijt al klaar, voor deze eerste dag krijgen we daarbij ook een paar koffiekoeken. Er is steeds koffie, thee en warme chocomelk, enkele verschillende soorten brood(jes), kaas, ham, jam en chocopasta, alsook fruitsap, yoghurt en Soja-drink. Zoals gebruikelijk moeten we zelf afruimen en onze vaat doen (bord, koffiekop en bestek).
Om 06.55 uur is de afspraak voor toespraakje van Godfried, de groepsfoto en het doorknippen van het lint. Omdat het aan het regenen is, gebeurt dit nog in de zaal. Van regen blijven we verder bijna gespaard, het valt al bij al nog mee, vooral in de namiddag. We verlaten Vichte via het beeldje van De Verteller en trekken naar het Kluisbos. Daar regent het opnieuw maar men is er wat beschut door de bomen. We steken de taalgrens over nadat we eerst nog de Knokteberg hebben bedwongen. Intussen hebben we al twee maal bevoorrading gekregen, in Otegem en op de Kluisberg, in de buurt van de grote hall waar de tweedaagse start. Ook in Russeignies krijgen we te drinken en te knabbelen en een uurtje later zijn we al op de middagpost in Saint-Sauveur, onder een leuk, houten afdak. Elke middag krijgen we een kop soep met iets te eten, dat is daarom niet altijd een belegde boterham, zoals vandaag. Na de middagpauze gaan we door de Pays de Collines, wat niet ver van Ronse gelegen is, over Les Monts, door het Bois de Leuze, langs La Huissière en door het Bois Lefevre naar het vroegere Musée du Tour de France. Vier jaar geleden heb ik daar gauw eens rondgekeken, maar dat kan nu niet meer, alles ligt uitgestald in het Centrum van de Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde, dus kunnen we enkel drinken en knabbelen. Onderweg komen we langs het huis van een weldoener die fris water heeft klaar gezet met een geschreven aanmoediging, zo heeft hij ook zijn praatje met elke wandelaar die passeerde (en zich tijd gunde om te stoppen J). Via het golvend landschap van Ouedenghien, Ostiches en Rebaix (waar we de Blanche zijrivier van de Dender en de Dender zelf oversteken) komen we aan in Ghislenghien. Overigens, we passeren ook langs de woning waar we vier jaar geleden op het terras zaten, samen met Jean-Pierre en Claire (maar zij nemen dit jaar geen deel aan Vichte-Dhron). Deze keer staat ons niemand op te wachten, zijn ze niet thuis? Of zitten ze naar de Ronde van Frankrijk te kijken? In Ghislenghien, Hall Omnisport La Couturelle, krijgen we lekker eten (soep, hoofdschotel steeds met sla, tomaat en geraspte wortels, dessert) aangeboden.
24.07.2010 - Dag 2 Ghislenghien - Les Bons Villers = 61,500 km
Vandaag hebben we 10 km meer te stappen dan gisteren en dus worden we een uur eerder gewekt. Na het ontbijt en bij de verzameling voor de groepsfoto, vraagt Godfried dat de eigenaars van een GSM er zouden zorg voor dragen dat ze daarmee toch de nachtrust van de andere wandelaars zouden respecteren. Vandaag zijn er drie personen die elk een stukje van het lint mochten afknippen, er zijn immers drie verjaardagen te vieren. Als eerste is West-Vlaming Ludo (uit het gezelschap van Monique, Marc, Frans, ) met de schaar in de weer, dan ik en vervolgens Jos, wellicht ongeveer de jongste deelnemer. Elk van ons krijgt ook een fles Duchesse de Bourgogne, maar het team medewerkers is zo vriendelijk om die voor ons koel te bewaren tot we terug in Vichte zijn.
Vandaag gaat het geleidelijk omhoog, we hebben een hoogteverschil van ongeveer 50 meter te overbruggen, "twee keer niets", maar voor zo'n lange etappe volstaat dat wel, 't zal nog zwaar genoeg worden. In de voormiddag gaan we langs dorpjes als Gibecq en Gondregnies en in Horrues steken we de Senne over naar Braine-le-Comte voor de soep en het brood. Daar zijn John, Roos en Christine (de mobiele Rode Kruis-ploeg) verkleed als hippies compleet met jointje (maar niet aangestoken J) iedereen vrede toewensend. Nadien zien we duidelijk het complex van het Hellend Vlak van Ronquières, maar we maken gelijk een omtrekkende beweging, via een gehucht geheten Mon Idée. "Mijn gedacht!" zou Boma zeggen. J Na dat sluiscomplex volgen we ongeveer 8 km het oude kanaal, eerst rechts op het fietspad en dan links over een wandelpad, waar we toch nog met mountainbikers geconfronteerd worden, hoewel er een verkeersbord staat dat alle verkeer verbiedt, en hoewel het pad niet overal even goed begaanbaar is omdat het hier en daar overwoekerd is met onkruid. Na nog een klein uurtje komen we in Obaix aan waar de bevoorrading verzorgd wordt door en bij Michel Defrenne, die met Les Roses Noires de Tubize de vierdaagse mars van Parijs (Lagny sur Marne) naar Tubize organiseert tijdens het (zelf te verlengen) pinksterweekend. Daar zitten ook zijn vrouw en Anne, de kinesiste. Wanneer Michel vraagt wat ik wil drinken, zeg ik al grappend een picon-bière, wat ik tijdens Parijs-Tubize heb leren kennen. J Bier heeft hij wel, maar geen picon dus drink ik hetzelfde als Annemie en Mark, zijnde koffie, we gaan met ons kroesje en een stuk zelfgebakken cake in hun tuin zitten (zij zitten op hun overdekt terras, net als Odette en Francine die onze kaartnummer noteren). Wanneer wij hen verlaten, in de richting van Odoumont, komen we op een gewestweg terecht, waar enkel ter rechter zijde een verhoogde berm ligt, en die gebruiken we dan ook om het gemotoriseerd vervoer niet te hinderen. Maar zo missen we wel een wegwijzertje naar links en we stappen het hele eind tot het volgende kruispunt, even later gevolgd door Franco en Willem. Mark houdt enkele automobilisten staande om de weg naar Odoumont te vragen, en telefoneert dan met Godfried en vervolgens met Jacques (de "buschauffeur"). We moeten dus een heel eind terug en zien intussen andere wandelaars (Martine, Virginie en Pedro) meteen de goeie weg inslaan. Door licht golvend boerenlandschap stappen we naar Odoumont, waar we na bevoorrading enkele sporen van vernieling zien, veroorzaakt door de julistorm, zo ligt een elektriciteitspaal nog steeds over de weg, samen met de draden. Met enige vertraging bereiken we dan toch Frasnes-Les-Gossilies, onze tweede overnachtingplaats in Les Bons Villers. Daar zitten Michel en Anne intussen ook al te kroezen. Na de gebruikelijke reservatie van onze slaapplaats en een verfrissende douche, gaan we eten, en we worden beloond voor die paar kilometers meer (of ik krijg nog een verjaardagsgeschenk), want het is zalm met béarnaisesaus en tagliatelli. J
25.07.2010 - Dag 3 Les Bons Villers Profondeville = 48,300 km
Vandaag hebben we nog niet de kortste etappe, maar we mogen wel anderhalf uur langer blijven slapen. En ook moeten we vandaag niet veel stijgen, enkel op het einde en afgesloten met een flinke afdaling door het bos.
Maar bij de start worden we eerst nog gezegend door paters John en Fernand, zou het nodig zijn? In de voormiddag krijgen we twee bevoorradingen alvorens de middagpost te bereiken, daarvoor verlaten we de provincie Henegouwen en trekken we provincie Namen binnen. We wandelen over de Rau de Plamico, door velden, over de rivier Grand Vau, over nog een rivier, de Orneau, naar Moustier. Ook daar zijn paters John en Fernand present met wijwater en kwast. In de namiddag volgen we een tijdje de Oude Samber, trekken door het Bois de Soye, steken de Samber over en volgen deze tot de abdij van Floreffe. Intussen merken we dat er een zondagwandeling wordt georganiseerd, maar die wandelaars worden in de abdij niet verwacht. Wie ik er wel enigszins verwacht, is Marc van de Caracolles Andennaises, en hij is er niet alleen, zijn vrouw Martine en hun dochter Margot zijn ook van de partij. De organisatie trakteert hier op een drank en ik kies als gebruikelijk voor een donker abdijbier terwijl mijn vrienden zich bij de koffie houden. De afstanden tussen de bevoorradingen zijn kort gehouden, alleszins onder de 6 km en zo lijkt het lekker op te schieten. We klimmen tot Chapelle St. Roch en dalen vervolgens weer af, eerst door het bos Haute Marlagne en dan het Bois de Villers, waar we de afdaling naar de Hall Omnisport La Hulle in Profondeville beginnen. Daar treffen we tot ons plezier Christine (Krikri voor picasa-fotokijkers) aan, zij woont er. Vanavond eten we buiten, het weer is er naar, en het missen van het wegwijzertje nabij Obaix op weg naar Odoumont komt ter sprake met de twee uitpijlers bij ons aan tafel, Francis en Wouter.
26.07.2010 - Dag 4 Profondeville Nassogne = 62,800 km
Vandaag moeten we weer vroeger opstaan, en het wordt ook heuvelachtiger. Eerst volgen we een tijd de Samber, onderweg aangevuurd door Christine, om deze stroom dan over te steken en de eerste beklimming aan te vatten. We mogen eerst nog wat recupereren op vlak terrein alvorens enkele bossen te bezoeken: Bois d'Anwai, Bois des Loges, Herbois. In een van deze bossen, ter hoogte van Evrehalles, moeten we zigzaggend de heuvel op, onderweg aangevuurd door Raymond en Claire. Dan volgt weer wat plat terrein om dan een heel eind verder evenzeer zigzaggend te dalen. Na nog een flinke doortocht door het domein dat eigenlijk tot de Waalse watermaatschappij lijkt te horen komen we in Spontin voor de bevoorrading, dat zou moeten het exacte centrum van de Waalse regio zijn. Dicht bij de bevoorradingsplaats staat een kasteel uit de 12de eeuw. Over een golvend landschap door kleine dorpjes (Sovet, Fayi en Corbion) bereiken we de middagpost, al heeft dat wat voeten in de aarde. Ter hoogte van een jeugdkamp lijkt ons dat er wat weinig wegwijzertjes hangen, Mark telefoneert eens te meer met Jacques en dankzij zijn aanwijzingen bereiken we de cafetaria van de plaatselijke voetbalploeg via de achterkant ervan. In plaats van belegde broodjes krijgen we een koude schotel met groenten, salami, zelfs een stuk meloen. Helaas moet de organisatie wel de drankvoorraad aan de uitbater van de kantine laten, die heeft zijn prijzen blijkbaar aangepast, of hij denkt dat Chevetogne in de Jupiler League voetbalt
Na het lekkers wandelen we langs de abdij van Chevetogne naar Mont Gauthier, door het bos, over de rivier de Vachau, en het Bois de St-Rémy. Onderweg worden we verwelkomd door twee Señoritas die onze dagkaart afstempelen en intussen een flamenco dansen op de Radio 2 zomerhit (al is die dan nog niet verkozen), "Dos cervezas, por favor". Verder stappend bereiken we de bevoorradingsport in Havrenne, waar we halfweg zijn. "Proficiat en tijd voor een drink," staat in het boekje, maar hier is enkel frisdrank te verkrijgen. J Enfin, ons scheiden nog 16 km en twee bevoorradingen alvorens de Hall Omnisport in Nassogne te bereiken. Daar krijgen we eens te meer een lekker avondmaal opgediend.
27.07.2010 - Dag 5 Nassogne - Wiltz (Gr.H.Lux.) = 66,000 km
Vandaag krijgen we de langste etappe voor de boeg met wat minder uitgesproken hellingen, doch we moeten daarom niet vroeger opstaan. Na het ontbijt en de gebruikelijke startprocedure trekken we er dus op uit en na een doortocht door een bos komen we weldra bij het Musée de la vie rurale. Het lijkt me wat het Bokrijk van Wallonië met oudere huizen, kerken en een winkeltje, op de parking ervan vinden we medewerkers met onze frisdranken en knabbels. Soms lopen we langs de Masblette, soms steken we die over. We krijgen nog paden voor de voeten geschoven zoals in de bossen van St-Hubert, Laneuville au Bois, Bois de Herbaimont, en we bereiken zo de middagpost in Givry. Daar zijn enkele medewerkers ook verkleed: Romain met lange, blonde manen in een paardenstaart en een marinepet op, Marnik als Belg met tricolore Jupilerhoed en Fernand als Schot in kilt (maar zijn short is iets te lang J). Het is hier dat we, naast soep, ook brood en kop met vinaigrette te eten krijgen.
Na dit lekkere maal stappen we verder langs de rivier Rouette en enkele dorpjes langs de Rau du Grand Etang (die grote vijver doet me denken aan een meertje in Jutland, doch daar staat wel een zitbank). Via Hemroulle en Luzery bereiken we het Memorial du Mardasson in Bastogne. Daar staan Christiane en Walter met onze bevoorrading maar ook een journalist-fotograaf van Het Laatste Nieuws om foto's van wandelaars te nemen. We vervolgen onze weg via Benonchamps (onderweg kwam Claude Tixhon ons tegemoet en fotografeerde elke wandelaar) naar Schleif. We volgen dan de oude treinbedding waar al lang een fiets- en wandelpad van gemaakt is, en dit tot aan de rand van Wiltz, van daar is het niet ver meer tot Lycée du Nord. Volgens Elie, die ons het T-shirt, onze startkaart en het inlichtingenblad voor de volgende dag net als het klevertje van deze dag overhandigde, is er weer wat gemoderniseerd in deze school, de meeste wandelaars kunnen slapen in de zaal in plaats van een klasje te moeten zoeken. In Wiltz hebben de medewerkers in de keuken gezorgd voor een lekkere spaghetti bolognese, ik heb het gesponsorde T-shirt dus wat gespaard. J
28.07.2010 - Dag 6 Wiltz - Bettendorf (Gr.H.Lux.) = 40,200 km
De wandeldag begint nogal regenachtig, van de nochtans fraaie locatie van de eerste bevoorrading aan de Nocher kapel valt dan ook niet veel te genieten. Van de natuur wel, zeker wanneer we door bossen mogen wandelen, want het bladerdek beschut wat tegen het gedruppel. Ook aan de vliegende controle bij het Napoleonsboompje begint het weer te regenen, doch Napoleon en zijn twee eredames staan ertegen beschut. Na een foto en een plat watertje stap ik (Annemie en Mark zijn me vooraf gegaan, hun fysieke conditie is veel beter dan de mijne) weer verder naar het feodaal kasteel van Bourscheid voor het middagmaal (belegde boterhammen met soep). Daar vind ik ook Annemie en Mark terug die me meenemen voor de rest van de dag, langs de kerk van Burden en de Sûre. Christiane en Walter, alsook Christine, Roos en John wachten ons op bovenaan de Goldknapp, mensenlief, wat is me dat weer een helling buiten categorie!! Wat later worden we beloond met een afdaling en een rustige wandeling langs de Sûre. Annemie en ik zoeken naar de trap waar we twee jaar geleden met de voeten in het water gingen zitten (het weer leende er zich toen iets beter voor, maar toch). We vinden maar 1 trap, ter hoogte van een grote camping, maar we verwachten ons nog aan een trap, doch vinden die niet. Op de duur, al voorbij de laatste bevoorrading, stelt Mark voor om te gaan pootjebaden waar een rij stenen voor een minuscuul watervalletje zorgt, en we kunnen net naast elkaar zitten, met de voeten in het water. Gelukkig maar, anders had ik mijn handdoekje voor niets meegenomen. J Weldra bereiken we de Hall Omnisport van Bettendorf, waar we ons installeren en genieten van het lekkere avondmaal.
29.07.2010 - Dag 7 Bettendorf (Gr.H.Lux.) - Helenenberg (D.) = 44,000 km
Vandaag is wellicht de zwaarste maar volgens mij ook de mooiste etappe (al zijn er nog andere die ik zeer naar waarde schat), gelukkig is 't niet ver. Na het ontbijt en de gebruikelijke startprocedure steken we onmiddellijk de Sûre over en volgen deze dan tot in Moestroff, van dan begint het traject dat we twee jaar geleden voor het eerst volgden: Gaalgebierg, Jongebüesch, Hessemillen, Eppeldorf. Al tot in Beaufort, waar het kasteel nog steeds staat te pronken en waar Martine en Dany (Padstappers) staan te kletsen, heb ik kunnen genieten van een stukje Klein Zwitserland. Aan dat kasteel staan Christine en Roos de wandelaars op te wachten met een dosis EPO (uit eigen voorraad J), kom maar op, we kunnen 't nog gebruiken! Dan volgt een lang en spectaculair eind door Klein Zwitserland, met nog een bevoorrading aan een kiosk in Berdorf, alvorens de middagpost in Echternach te bereiken en daar mijn twee vrienden terug te vinden.
Ik geniet van het middagmaal en verzorg mijn voeten wat alvorens wij onze weg voort zetten. Dat doen we via een Konditorei waar we ons een ijsje halen en waar ik de sanitaire faciliteiten bezoek. Met het ijsje in de hand wordt meteen stevig geklommen, dus is het beter dat we even gaan zitten. Weldra ben ik het spoor van Annemie en Mark bijster maar in Klein Zwitserland krijg ik gezelschap van Paul, Martine en Virginie, maar weldra ook van de "bus": Jacques, Luc, Dirk en Jos. Op de trappen die wij in een smalle kloof dienen af te dalen, worden we gestremd door een groep kindjes met enkele begeleiders. Verder genieten wij van de natuur, de grillige rotsformaties, en we zijn er niet alleen, veel toeristen komen ons tegemoet. Aan de bevoorrading met controle te Irrel is het gedaan met de doortocht van Klein Zwitserland, genietend van een reep chocolade geniet ik evenzeer van het mooie pad dat er is aangelegd. In Eisenach spreken Christine (Temse) en Cathérine de wandelaars moed in, nog 3,5 km tot de Don Bosco Eduardstift in Helenenberg. Daar hebben Annemie en Mark mijn slaapplaats gereserveerd. Deze keer moeten we een eind terug voor ons avondmaal, dat begint echter met een aperitief alvorens we, op aangeven van Frans, tafel per tafel, ons bedienen aan het koud buffet.
30.07.2010 - Dag 8 Helenenberg - Neumagen-Dhron = 45,700 km
Vandaag staan we om 5 uur op, de etappe is weliswaar niet lang, maar er staan twee stevige beklimmingen op het programma en de organisatie wil dat iedereen wat tijd heeft om zich te verfrissen en te installeren alvorens bij de wijnboer langs te gaan. Dat is namelijk anders dan de vorige jaren, waar iedereen meteen bij de wijnboer aankomt, komen we nu aan bij de sporthal van Neumagen. Het is misschien minder spectaculair maar wel erg praktisch.
Na Welschbillig krijgen we een nieuw stukje parcours voorgesteld richting Kordel, en we krijgen weer een eindje bos om doorheen te wandelen. Van net aan de rand van het bos hoor ik muziek weerklinken, op de parking van Kyll Muhlenberg zit het Gezin Van Paemel op ons te wachten, boer John aan een pijp lurkend, Christine en Roos lijken wel Ma Flodder. J Een uur later kom ik bij de bevoorrading waar Christine en Walter hun laatste dienst van de dag aanbieden (tenzij ze ergens achter de schermen meehelpen), intussen is Linda uit Hoboken me al tegemoet komen lopen en staat Sara aan de bevoorradingspost op haar Jos te wachten. Weldra bereik ik de brouwerij van Naurath, waar de organisatie trakteert. Daar ik het bier, dat ik er twee jaar geleden dronk, niet echt lust, kies ik nu voor een glaasje witte wijn en spreek met Annemie en Mark, die daar net vertrekken, af dat we elkaar een eindje verder aan de middagpost zien. Maar dat middagmaal (buffetje met bediening) is daar zo copieus dat ik het haast niet op krijg, en de bus is ook al aangekomen.
Ik ga dan ook verder via Hetzerath en Rivenich, daar wandel ik tussen de wijngaarden, min of meer in gezelschap van Jacques, die de bus dus achtergelaten heeft, en Willem, die zowat elke 5 stappen een foto neemt. Ik denk trouwens dat zowat iedereen een foto genomen heeft van de aankondiging "Laatste beklimming". J Rechtover de laatste bevoorrading staat een mooi kapelletje, nadien krijg ik nog enkele keren met "vals plat" af te rekenen, maar dan begint het gemoedelijke dalen. Ineens zie ik de brug over de Moezel, maar ik ben er nog niet, want het parcours draait nog rechtsaf, de wijnheuvel volgend, zodat ik Neumagen de rug toekeer. Eindelijk mag ik even later dan de brug oversteken en een eind verder, rechtsaf, linksaf, het straatje omhoog, trappen op en daar staan wandelaars en supporters de laatste deelnemers te verwelkomen met een applaus en felicitaties. Ook Annemie is daar bij, en ze loodst me naar mijn laatste slaapplaats in de sporthal. Na de ontvangst van het laatste T-shirt met klevertje en de douche vertrekken we, de vlaggendragers volgende, naar de wijnboer Michael Stadtfeld, waar we zijn wijn proeven.
Een kort eindje verder wacht de Dhrontalhalle ons op voor het avondmaal en het feestje. Josiane dankt, in naam van de wandelaars, de talrijke medewerkers alsook de organisatie. De burgemeester, zijn vrouw, de wijnboer en twee wijnkoninginnen zijn ook van de partij. Dan volgt de uitreiking van aandenken, diploma, gele wegwijzertje aan roze lint en een fles wijn aan de wandelaars. Eerst komen de nieuwelingen aan de beurt, dan zij die voor de tweede keer, de derde keer en de vierde keer deelgenomen hebben. We kunnen ons dan bedienen aan het rijke buffet onder het genot van een streepje muziek. Alleen jammer dat het orkest het eerder voor bekeken houdt dan de andere jaren, en vooral dat de muzikanten de traditie niet in ere houden: geen "Lebt denn der alter Holzmichel noch?" (nummer van Die Randfichten)! Op de duur legt Christine (Rode Kruis) dan haar CDs op. Om zowat 23 uur stappen Annemie en Mark het op, en wanneer een rondje disco uit de jaren '80 begint, vertrek ik ook, in het gezelschap van Krist.
's Anderendaags staan we om 06.30 uur op, ontbijten in de Dhrontalhalle, gaan terug naar de sporthal om de grote bagage in te laden, maar we springen eerst gauw de plaatselijke supermarkt binnen voor vloeibare souvenirs. Terwijl Annemie en Mark de boodschappenkar terug rijden, reserveer ik zitplaatsen in een der twee bussen. De bus waar wij in zitten vertrekt zoals de andere om tien uur, stopt onderweg voor een snelle hap (waar al enkele wandelaars afscheid nemen) en voor een wandelaar die voor ander vervoer gezorgd heeft in Deinze. In Vichte heet het dan weer afscheid nemen en naar huis rijden.
't Was weer mooi en goed georganiseerd! Op naar 2012. J Hartelijk dank aan de organisatoren en hun medewerkers, ze hebben piekfijn werk afgeleverd en de atmosfeer zat erg goed!
Neigembostocht, georganiseerd door W.S.V. De Sportvrienden v.z.w. (087)
Ik kwam om 06.00 uur aan op de parking van de parochiezaal te Neigem bij Ninove; raar maar waar, er stond nog geen wandelaar te wachten om zich in te schrijven. Zou het voorspelde weer (buiig in de voormiddag) er voor iets tussen zitten? Om een uur of elf heeft het eens driftig gegoten, maar voor het overige denk ik dat het nog reuze mee viel.
Ik kon me dus rustig installeren met de nieuwe laptop en printer (!!!). Tijdens de dag had ik inschrijvingskaarten te tellen en enkele adresetiketten te maken voor op die inschrijvingskaarten, en ook nog drie voorinschrijvingen voor de 2daagse van 11 en 12 september te noteren (op 11 september organiseert W.S.V. De Sportvrienden v.z.w. en 's anderendaags WSV De Kadees, beide in Aalst). Intussen kon ik dus eens verpozen bij mijn vrienden Annemie en Mark, zowel voor als na hun wandeling. Al hadden we zowat 1600 inschrijvingen minder dan vorig jaar, toch verkochten we flink broodjes, smos en vooral boterhammen met plattekaas, ook de soep was uitverkocht in de late namiddag.
21.07.2010 - Dauw- en midweektocht, georganiseerd door W.S.V. Egmont Zottegem (163)
Ik kwam voorspoedig aan en wachtte even op Annemie die weldra aankwam. Omdat we twee dagen later aan een achtdaagse wandeltocht van Vichte (West-Vlaanderen) naar Neumagen-Dhron aan de Moezel zullen starten, hielden we het bescheiden met 10 km. Deze leidde ons langs boerderijen (zoals de hoeve Bloeme) en landbouwgronden via een rustpost en de Paddestraat terug naar Velzeke.
Het was een rustige tocht, waar we, als ik me niet vergis, 1 onverhard pad betraden, voor het overige was het parcours verhard. Het weer was enigszins zomers: licht bewolkt, warm en droog.
18.07.2010 - Urbanustochten, georganiseerd door Wandelclub De Marktrotters Herne vzw (114)
Ik kwam voorspoedig aan en trof daar al Trees en haar vriend Ton, Annemie en Mark kwamen even later ook aan. Traditioneel trakteerden zij ons op cake en een druppel, intussen had ik ons al een warme drank gehaald. Zij schreven zich in voor 22 km, ik had genoeg aan 15 (werkelijk 16,120 km).
Samen vertrokken we naar Sint-Pieters-Kapelle na een fotosessie aan het bronzen standbeeld van stripheld Urbanus (creatie van Urbain Servranckx en enkele vrienden), en bereikten deze rustpost na een flink uur stappen, 8,6 km verder, langs Muilebeek en Eysbroeck, en vooral langs kerselaars. In Sint-Pieters-Kapelle houden we even rust en toen we opnieuw vertrokken, scheidden onze wegen zich reeds, dus namen we afscheid van elkaar. Ik ging dan rechtsaf, zij naar links. Via Smeijersmark, Rendries en het station van Herne bereikte ik de sporthal waar nog een rustpost was georganiseerd. Ik liet enkel mijn kaart afstempelen en had nog een ruime 2 km te stappen.
Het was een mooie tocht, hoewel ik de indruk had dat verharde wegen iets meer aangedaan werden dan natuurpaden. Het weer was zomers: zonnig, warm en droog.
17.07.2010 - Euraudax Haren, georganiseerd door Euraudax België (258)
Ik kwam voorspoedig maar laat (12 minuten voor het vertrek van de eerste lus ) aan en schreef me in voor 25 van de maximaal 100 km. Het is de eerste keer dat ik aan deze organisatie kan deel nemen omdat het anders samenvalt met een ander evenement waar ik wou aan meedoen, maar meer dan 25 km zag ik niet zitten met een 8-daagse wandeltocht in het verschiet. Dus kwam ik ook uit sympathie voor organisator en baankapitein Luc, die zijn tocht van Waver naar Haren verplaatste.
Onlangs zag ik een folder van deze tocht en ik hoopte op een groene lus in enkele Brusselse gemeenten. We vertrokken in Haren aan het clubhuis van de MIVB en gingen via Sint-Stevens-Woluwe (Zaventem) naar de twee andere Woluwe-gemeenten (Sint-Lambrechts-Woluwe en het ernaast gelegen Sint-Pieters-Woluwe). Na zowat anderhalf uur hadden we een eerste wagenrust aan Hof ter Berge, wat we bereikten langs openbare en onverharde wegen en paden. Nadien kwamen we aan de tweede reden van mijn bezoek, een serie natuurdomeinen en parken, met of zonder vijvers: Hof ter Musschen, Bronnenpark, Maloupark, Woluwepark (waar ik vorig jaar ook al door wandelde, tijdens de Euraudax Ster vijfdaagse van Antoine). In Sint-Lambrechts-Woluwe is ook de Franstalige universiteit St.-Luc en niet ver ervandaan vonden Micheline, Antoine, Luc (een andere dan de baankapitein ) en Michel een plaatsje om ons een tweede wagenrust aan te bieden met frisse halve tomaten (peper en zout op tafel) en natuurlijk frisdranken. We keerden terug via Sint-Stevens-Woluwe (Zaventem), zagen enkele vliegtuigen overvliegen, en via Evere bereikten we het clubhuis terug. De meesten bleven eten, maar ik liet mijn boekjes afstempelen en wenste iedereen nog smakelijk eten en een fijne wandeling.
Alvast tijdens die eerste lus was het weer zomers: zonnig, droog en warm, maar wel met wat wind ter verkoeling.
11.07.2010 - Schiptrekkerstocht, georganiseerd door W.S.V. De Sportvrienden v.z.w. (087)
Ik kwam voorspoedig aan en installeerde mijn secretariaat achteraan de zaal want daar, in een kast, waren vier stekkerdozen voorhanden. De eerste wandelaar was intussen al vertrokken, en nog zonder inschrijvingskaart, want officieel wordt pas vanaf 7 uur gestart en t was nog 6uur Ze leren het niet, hé. OK, het zou weer zwoel worden maar op dat ochtenduur steekt het toch niet?
Het werk van de dag bestond vooral uit het tellen van de kaarten (zon 900) en het drukken van zelfklevers, maar er kwamen ook twee nieuwe leden zich aanmelden (een koppel uit Denderleeuw), van harte welkom! In de voormiddag permitteerde ik mij een half uurtje pauze met mijn beste vrienden die 18 km kwamen wandelen, intussen gaf de laptop bijna de geest, eens de schermbeveiliging (dat is zoals bekend meer ter versiering) zijn dienst gedaan had, was er geen leven meer in te zien, dus trok ik de elektriciteitsstekker aan de laptop uit, stak hem opnieuw in en kon de kaarten tellen die ik al geteld had want het rekenblad was weer leeg, gelukkig was het dus nog vroeg op de dag en viel het mee Toen mijn vrienden na hun wandeling terug waren en iets hadden verbruikt, gingen ze weg en ik deed ze uitgeleide. Toen ze weggereden waren, werd ik op het terras uitgenodigd door twee clubleden die me wat anders aanboden dat wat onze hofbrouwer levert, maar daar werd ik na een paar slokken weggeroepen voor een aspect van mijn werk. Tegen 16 uur was de uitslag uitgeprint, aan de federatie doorgegeven via haar e-loket en uitgehangen en ruimde ik mijn hoekje op, zodat ik tijdig kon helpen met het opruimen van de tafels waar toch al lang niemand meer zat.
Zoals gezegd was het weder opnieuw op zijn best: zonnig, droog (tenzij van t zweet) en ook warm. J
04.07.2010 - 18de Molsbroektochten, georganiseerd door W.S.V. De Reynaertstappers Belsele-Sinaai (150)
Ik kwam voorspoedig aan en schreef me in voor 17,7 km waar ik om ongeveer 08:30 uur aan begon. Zo goed als meteen werd ik langs de Molsbroek geleid, een natuurreservaat dat 80 ha groot is en waar je 4,5 km rond kan wandelen en vooral genieten van de natuurpracht. Nadat ik ongeveer een uur langs het geasfalteerd pad ging en nogal wat fotos nam, werd ik ter hoogte van de vaart naar een deelgemeente van Waasmunster, Ruiter genaamd, gestuurd. Daar staat de mooie Sint-Jan Baptistkerk, maar die bezocht ik niet, wel de controle- pardon: rustpost bij een voetbalplein. Het parcours van 17,7 km maakte nog een plaatselijke lus alvorens langs de andere kant van het natuurreservaat en door een bos (beschutting tegen de naarstig verwarmende zon) terug naar Lokeren te wandelen.
Lokeren ligt op ongeveer 60 km van Denderleeuw maar de wandeling was de verplaatsing zeker waard. Bovendien was het weer ook op zijn best: zonnig, droog en tevens warm.
26.06.2010 - Euraudax Achel-Lommel, georganiseerd door Euraudax Belgie (258)
Ik kwam voorspoedig aan samen met Paul en Rudolf in de Zaal Aan de Statie, Paul en ik schreven ons in voor de volle pot, Rudolf had nog een afspraak en koos voor de eerste lus alleen. Intussen druppelden andere wandelaars binnen, meestal bekenden maar ook enkelen die ik nog niet van ziens ken. Ook Annemie en Mark kwamen aan, zij schreven zich in voor 75 km.
De eerste lus leidde ons over enkele verharde maar veel onverharde en behoorlijk stoffige wegen doorheen de mooie natuur via een kapel voor O.L.V. in de Nood waar we bevoorraad werden met o.a. frisdranken en cake. Het ging verder naar de Kluis, een traditionele caférust, waar de ijsjes en de trappisten vlot over de toogbank gingen. Annemie, Mark en ik opteerden voor een ijscoupe met een frisdrank wat we ons wel lieten smaken. Tussen de start en de eerste pauze en tussen de twee pauzes had Jean nog voorzien dat zijn medewerkers klaar stonden met veel mineraalwater. Nog 6 km scheidden ons van de startzaal waar we een frisse pastasalade kregen. Wij namen intussen afscheid van Rudolf. Intussen konden wij onze voeten en benen van al dat stof ontdoen in emmers fris water wat ons door Jeans medewerkers ter beschikking werden gesteld (Annemie had haar eigen plonsbadje bij).
De tweede lus liet ons evengoed over stoffige paden maar ook verharde wegen (zoals fietspaden) ploeteren en verschafte ons twee wagenrusten, eentje aan de Drie Bruggen en eentje aan Malpie, een van de talrijke natuurgebieden. Tijdens deze lus passeerden we nogmaals aan de abdij van Achel, even verder stond een ijscremeverkoper en Mark trakteerden ons op eentje met twee bolletjes. Toen we even verder aan de waterbevoorrading kwamen, waren de wandelaars alweer vertrokken. We kwamen zo terecht in Valkenswaard in Nederland. Op de wagenrust trakteerde Kim met schuimwijn op zijn 40.000ste wandelkilometer, hartelijk gefeliciteerd en doe zo voort ! Dan keerden we terug naar Hamont-Achel, waar we soep, een hoofdschotel en een ijsje aangeboden.
De derde lus kende enkel in de eerste zes kilometer wat stoffige paden, nadien viel de duisternis langzaam in en Jean & Hilde hadden voorzien dat ze dan zulke hindernisrijke (stenen) paden moesten vermijden. Weldra was de volle maan te zien, en dat was ook het enige dat nog te fotograferen viel. De wagenrusten bevonden zich aan Quatre Bras (das dus niet alleen in het Brusselse ) en het station van Neerpelt. Zo keerden we terug voor een soep met brood of een hamburger. Intussen had ik node afscheid te nemen van Annemie en Mark. Ik moest ook afscheid nemen van Paul die twee weken na een operatie (in de spoedafdeling, hij kon nadien naar huis) flinke pijn leed aan zijn opgezwollen rechter knie, het was beter dat hij naar huis ging en zich daar goed verzorgde, o.a. middels rust, voorspoedige beterschap, Paul ! Lucia had inmiddels ermee ingestemd dat zij me naar huis zou brengen (met de trein zou het zeker drie uur duren), waarvoor mijn oprechte dank !
De vierde lus begon met verharde paden langs het gemeentehuis van Hamont en de parking van een bedrijf over verharde wegen, pas op het einde, wanneer de dageraad alweer was aangebroken, kwamen er stoffige en stenige paden bij kijken. Zo konden we weer voor het ontbijt aanschuiven, het meeste stond al klaar op de tafels voor de wandelaars, de ham, kaas, jam en chocopasta waren te halen op de buffettafel. Intussen waren enkele supporters zich komen inschrijven voor de laatste lus, zoals Linda en Charles uit Hoboken, hartelijk welkom !
De laatste lus was opnieuw even stenig en stoffig als de eerste twee en hadden een wagenrust aan De Wulp, een natuurcentrum, en aan de Stenen Brug, waar er nog veel fruitsalade over was toen iedereen die wou zich had bediend. Terug in de zaal deden Jean en Frank (als hoogstaanwezend bestuurslid van Euraudax België) hun zegje, en Jean deelde Gouden Arenden uit (een eerste was al uitgereikt na 100 km), eentje aan Sandra en eentje aan Geert van de club van Lommel, hartelijk gefeliciteerd !
Het weer was zomers: zonnig, droog en warm, meer kunnen we niet verlangen !
20.06.2010 - 19de Water- en bostocht, georganiseerd door W.S.V. Horizon Donk vzw (L 066)
Dit was het doel van een busuitstap met de club en dus moest ik niet ver: te voet naar t dorpsplein. Zij die mee wilden, waren allemaal mooi op tijd en de busreis verliep voorspoedig. Om ongeveer negen uur waren we in Linkhout, een deelgemeente van Lummen.
Ik plande om 21 km te wandelen en tot de laatste splitsing bij mijn gezelschap te blijven: Yvette, Julienne, de twee Trezen (beide vriendinnen heten Marie-Thérèse) en Herman. Het mooiste van de tocht viel ons meteen te beurt, een eindje langs de oever van het Schulens Meer, 95 ha groot. Daarna werd het af en toe nog even leuk wandelen, door bossen op brede en soms smalle paadjes, sommige behoorlijk zanderig (en ik wandelde natuurlijk op sandalen ). Af en toe dreigde het te regenen en dat deed het ook net toen we de (eerste) rustpost bereikten. Daar bleven we nogal lang schuilen, aten intussen een belegd broodje wat we doorspoelden. We vertrokken daar weer om ongeveer 13 uur en ik besloot dan dat ik me voor de overige 14 km misschien wat zou moeten haasten (je weet nooit wat je onderweg overkomt) en bleef dus bij mijn gezelschap. Zo keerden we terug naar de parochiezaal waar we een Horizonsmos (genoemd naar de organiserende club) verorberden en doorspoelden met onze favoriete drank. Het was ook pas toen we terug kwamen van de wandeling dat ik eindelijk nog andere bekenden zag: Ivan die ook al deel nam aan Vichte-Dhron en Pierre die volgende maand voor de 8ste keer deel neemt aan de Haervejsvandring (wat ik dit jaar helaas niet zal kunnen).
Het weer was dus niet zo zomers als je zou verwachten in juni, met te lage temperaturen en regenachtig. Voor de club deerde dat niet want er kwamen bijna 1500 bezoekers wandelen.
18.06.2010 - 31ste Nacht van Vlaanderen, georganiseerd door V.Z.W. De Nacht (311)
Ik reed er met twee treinen (overstappen te Brugge) naartoe vanuit Brussel, kleedde mij om, haalde mijn inschrijvingsomslag samen met die van Annemie, Mark en Trees, en diende mijn bagage in. Terwijl ik op hen wachtte, kon ik menig bekende wandelaar begroeten, en toen zij dan ook hun bagage hadden ingediend, gingen we in de zaal ernaast onze broodjes eten (bereid en meegebracht door Trees) en doorspoelen (ik haalde twee koffie en twee donkere Leffe).
Tegen kwart na 8 s avonds gingen we de groep wachtenden vervoegen, en weldra mochten de wandelaars ook vertrekken, de lopers waren toch al uit de weg. Zoals de twee eerdere jaren mochten we eerst de kermissfeer opsnuiven, gingen dan een bos door, Groenhove, en na een uurtje mochten we de wandelaars op de 10 km uitwuiven. Ook nog traditioneel is dat de eerste controleposten nauwelijks zitplaats boden, daarvoor was de groep zeker nog te groot, in Loppem en Oostkamp was zelfs geen WC voorzien, dat stond dan wel op het overzicht van rustposten en hun openingsuren. Wat er wel was, kleine muziekgezelschappen in Groenhove, Veldegem en Loppem. Om bijna middernacht namen we ook afscheid van de wandelaars die aan 42 km genoeg hadden. Van dan hadden de 100-km-stappers het rijk voor lange tijd voor hen alleen. Via Waardamme (leuke naam voor een woordspeling: Waar damme zijn? In Waardamme), Hertsberge en Ruiselede bereikten we Beernem. Daar mochten we naar goesting belegde broodjes nemen, ik koos er twee en Mark trakteerde met zelfgebakken frikadellen. Ik trok hier ook een ander paar kousen aan, want met sandalen wandelen is plezant voor de voeten, ze mogen wat zwellen, ze zullen niet knellen zoals in schoenen. Maar die kousen trekken ook wat stof, zand, kiezels aan en dat is minder plezant voor de voeten.
Nadat we ons hadden versterkt en verfrist, gingen we verder naar het schone Brugge, via Moerbrugge en Assebroek, waar Maaike, in het gezelschap van haar broer Joost, werd opgewacht door haar kersverse echtgenoot Peter. Een wagenrust met gratis Duvels boden zij ons echter niet aan (das toch niet ons favoriete bier). Om Brugge binnen te mogen, moesten we nog even wachten eer de draaibrug weer op zijn plaats stond en de slagbomen werden opgehaald. Al zagen we veel trekpleisters van dit openluchtmuseum vorig jaar ook al, ze nodigen steeds uit voor het nemen van fotos. Alleen aan de achterkant van het station, waar al lang aan een nieuw gebouw (als ik me niet vergis: voor winkels en horeca-zaken) wordt gebouwd, daar mocht een wegwijzertje meer gehangen worden, als ik dat mag zeggen. In de kantine van de ijspiste van het Boudewijnpark vonden we alweer onze bagage, en kregen daar boterhammen, ook naar goesting, ik hield het op twee lekkere, lichtbruine boterhammen met gehakt (stuutjes met gemalen, om het Brugs met het Denderleeuws te combineren). Annemie trakteerde er op haar zelfgebakken cake, mjammie mjammie ! Daar trok ik een ander T-shirt aan voor de laatste 30 km. We verlieten Brugge via het Beisbroek, Tillegembos en een kasteel (van Tudor?). Op een onverhard pad van dit natuurgebied struikelde Trees over een obstakel (steen dat half uit het pad omhoogsteekt?) en viel pardoes voorover. Gelukkig bleven de gevolgen beperkt en niet zo ernstig als we eerst vreesden: ze kneusde haar gelaat net onder haar oog. Hopelijk trekt die zwelling en verkleuring gauw weg. Intussen telden we af, we hadden na die val nog drie controleposten, de Groene Meersen, de voetbalkantine van Aartrijke (waar ik zag dat Nederland met 1-0 voor stond op Japan, dat was ook de eindstand), de parochiezaal van Wijnendale nabij de mooie kerk en via het fiets- en wandelpad van 3 km (waar ook de Batjestocht langs ging) bereikten we spoedig zaal De Mast waar we aan de bel hingen. We konden dan ons diploma, een medaille en vooral het T-shirt (donkergroen in plaats van zwart) in ontvangst nemen. We dronken nog wat, feliciteerden nog andere deelnemers en gingen dan naar huis (ik vanaf Wetteren met de trein).
Het weer was wat wisselvallig, niet echt warm op de laatste dag van de lente, lang moesten we niet in T-shirt lopen, soms was een regenjas nuttig wegens de miezerbuien. Maar al bij al viel dat toch nog mee.
12.06.2010 - Euraudax Aalst, georganiseerd door EURAUDAX BELGIE (258)
Ik reed er zelf naartoe, want Paul was op wandel in Frankrijk (100 km van de club van Flers waarbij Mont St.-Michel werd aangedaan) en trof er reeds enkele bekenden in café Parking in de Aalsterse Botermelkstraat. Ik schreef me in voor 2 x 25 km en bestelde meteen een paar belegde broodjes. Van Marnk en wat later van Guy kreeg ik een warme chocomelk aangeboden en wanneer die tweede ook op was, vertrokken we voor de eerste lus.
Die ging richting Moorsel over vooral natuurlijke paden, her en der een modderpoeltje of plasje ontwijkend. Het eerste stuk langs Moorsel en Meldert was ongeveer 12 km maar die twee uur wandelen vlogen zo voorbij omdat ik mijn babbel had met wandelvrienden die ik niet veel zie of andere pelgrims met wie ik ervaringen uitwisselde. Aan de visvijver van Meldert liet Rudolf ons ruim tijd om iets te drinken (donker Kasteelbier !) en het toilet te bezoeken. Daarna gingen we verder via Baardegem met nog een wagenrust aan een sporthal, en zo langs een fraai aangelegde recreatiezone (met voetbal- en basketbalplein in dezelfde rechthoek) terug naar het café. Onder andere ik haalde mijn lunchpakket bij de medewerker (ook een pelgrim, hij en zijn vrouw komen eind september op TV in Man Bijt Hond), en haalde me een donkere Leffe aan de toog.
Intussen vertrokken vele wandelaars die aan 25 km genoeg hadden en kwamen enkele anderen zich inschrijven voor de tweede lus. Deze leidde ons naar Aalst waar we ruim tijd doorbrachten, we gingen zowat het hele centrum door en rond, en hadden een half uur pauze aan de Grote Markt. Ik dook de verkeerde café binnen want daar hadden ze noch Kasteelbier, noch Leffe, dus opteerde ik voor een frisdrank. Na die dertig minuten bereikten we het stadspark via een paadje aan de parking van de wereldberoemde supermarkt aan het rond punt. In Erembodegem, nabij het station in de rustiek aangelegde driehoek aan het rond punt, hadden we een wagenrust, maar wij kwamen er iets vroeger aan dan de pelgrims met twee dochters. We moesten nauwelijks een minuut wachten eer de man er aan kwam, even later gevolgd door vrouw en dochters, en Peter en Maaike hielpen met plastieken bekers uit te delen, we hadden allemaal rap iets te drinken. Peter haalde dan de knabbels (eierkoek) boven zodat we onze 10 minuten ruim konden benutten om indien nodig onze voeten en benen te laten rusten. Via enkele gekende en minder gekende straten van Erembodegem bereikten we Hof Somergem, deels in deze gemeente, deels in Aalst zelf, en het Somergembos waar aan de ingang ervan de helft van de vroegere Zeebergbrug staat, de andere helft staat in Zandbergen. Wat verder gingen we voorbij zaal en café De Kring waar ineens iemand buiten kwam en naar de groep riep. Het was Kadee Luc die het wandelen heeft niet meer ziet zitten. Langs een paar paadjes kwamen we in de Affligemdreef die we overstaken om de Schendelbeekhofstraat te bereiken. We staken de Moorselbaan over en kwamen op een fietspad dat er vroeger niet was, toen waren er trappen met een gleuf voor fietsen. Even verder liet Rudolf de groep even stoppen om ons voor onze komst te bedanken. Antoine, de voorzitter van Euraudax België die de laatste lus mee stapte, liet weten dat Jan De Donder, die in 2005 zijn Gouden Arend behaalde, op 61-jarige leeftijd overleden is, en vroeg een minuut stilte. Ik moet eerlijk toegeven dat ik me hem niet herinner, ondanks de toch gedetailleerde beschrijving die Antoine gaf (groot, kalend, en met een grote, zwarte hond). Rudolf kreeg weer het woord om te zeggen dat hij volgend jaar eenmalig een 100-km-tocht organiseert in het weekend van 14 en 15 mei 2011. Dan restten ons nog een kilometer tot het café.
Het was een mooie tocht met veel natuur en ook wat cultuur (Aalst) over voor ongeveer de helft natuurlijke wegen. We hadden ook geluk met het weer want het was nog beter dan voorspeld: droog en met veel zon, ook wat wolken. Veel wandelaars kreeg Rudolf helaas niet op bezoek, er was concurrentie van die Franse Euraudax-tocht, de 100 km van Binche en de Sloebertocht, 60 km.
06.06.2010 - 19de Heidetochten - Provinciale Sport voor Allen Wandeldag Vlaams-Brabant, georganiseerd door De Heidetochten Kester-Gooik (358)
Ik was op zoek naar de startplaats toen ik toevallig Annemie zag die wachtte op Mark, dat is ook een gelukkig toeval. Zij hadden al ingeschreven maar gingen even met me mee en wachtten tot ik ook mijn kaart had gekocht en ingevuld. Dus togen we samen op stap voor 21 km.
Via Letterbeek en Terhagen bereikten we Neigem, waar we controle hadden daar waar De Sportvrienden hun Neigembostocht laten starten. Hier zaten twee medewerkers zoals de wandelaars op het terras om daar te stempelen en consumptiejetons te verkopen. Voor de koffie van Annemie en Mark moest ik echter de trap op, gelukkig kwam Annemie helpen. Na deze pauze gingen we verder richting Neigembos zelf, maar ergens moeten we een wegwijzer gemist hebben, en zo kwamen we nabij de startplaats uit. Mark ging verhaal halen bij een medewerker die toevallig de omloopcommissaris in een camionette zag aankomen. Die medewerker was zo vriendelijk om ons terug naar Neigem te brengen, en ons te laten uitstappen aan het paadje dat we hadden moeten nemen. Dus konden we toch het bos bezoeken. Zo ging het naar Ternat (een gehucht gelijknamig aan de gemeente bij de E40), we staken de N8 over en dat vonden we al verdacht. Hadden we opnieuw een pijl gemist? Te meer daar de controlepost die we bereikten, een tuinbouwschool met veel beplanting (o.a. fruitbomen), niet op het plan van de 21 of zelfs de 24 km staat. We namen daar nog een pauze, intussen gingen Annemie en Mark aan een medewerker vragen waar we ergens gemist hadden. Er kwamen zich nog mensen moeien, zoals een paar wandelaars die eigenlijk slechts zon 10 km wilden afleggen. Na onze pauze besloten we van zo snel mogelijk terug in Strijland bij Gooik te geraken, we hadden nog plannen voor de zondag. Intussen was het echter begonnen te regenen, aanvankelijk was het slechts druppelen, maar de regenbui haalde ons in. Zo kwamen we terug in Strijland waar we eerst iets warms dronken, en ik 6 mattentaarten kocht, alvorens elk ons weegs te gaan.
Op de website van Eendracht Aalst zie ik om 22:33 uur nog niets staan van verslag maar ik heb gekeken op teletekst. Als de webmaster van Eendracht Aalst nog iets laat weten eer ik aan mijn nachtrust begin, zet ik het hier nog op, anders is 't voor later, heel wat later.
Edit: dit is dus een flinke week later te lezen. Eendracht Aalst is er niet in geslaagd door te stoten naar de volgende ronde. Het verloor in eigen stadion met 3-4 cijfers van Rupel Boom. Het moest zelfs na een kwartier spelen met tien verder toen De Castro onterecht rood pakte. Eendracht had de beste kansen maar toch was het Rupel Boom die op voorsprong kwam via Van Der Linden. De score werd zelfs verdubbeld door Ventose. Depoitre zorgde ervoor dat Eendracht met een 1-2 stand ging rusten. In de tweede helft werd het meteen 1-3 via Dewoyer. Kestens en alweer Depoitre konden nog tegenscoren maar Mewis legde in de slotminuut de 3-4 eindstand vast.
't Is jammer, de ploeg excuseert zich ongetwijfeld alweer bij de supporters maar deze supporter excuseert zich ook bij de club, want ik ben dit seizoen geen enkele keer komen kijken, en dat is lang geleden... (ben intussen boete gaan doen door van San Martín del Camino naar Santiago de Compostela te stappen, zo'n 280 km...). Vorig jaar ben ik nog naar de galawedstrijd tegen RSC Anderlecht geweest, en de dag erna naar de tentoonstelling ter gelegenheid van de 90ste verjaardag.
Op de website van Eendracht Aalst lees ik dat het deze namiddag met zware 4-0 cijfers verloor op het veld van Rupel Boom, die greep Eendracht Aalst onder leiding van Poorters van in het begin bij de keel. Na 17 minuten was het voor het eerst raak via een kopbal van Van Der Linden. Op het half uur werd het zelf 2-0 via een kopbal van Ventose. Nog voor de rust tikte Filipovic een kopbal uit het doel met zijn hand, logisch gevolg rood en penaltydoelpunt door Poorters. In de tweede helft veranderde het spelbeeld niet en na een uur spelen telde Rupel Boom VC EA 2002 compleet uit via een kopbalgoal van opnieuw Van Der Linden.
De eindronde zit er dus bijna op voor Eendracht Aalst tenzij het op eigen veld aanstaande donderdag met vijf doelpunten verschil de maat kan nemen van Rupel Boom.
10 05 2010 : De eerste twee rondes van de einronde zijn al bepaald. Aalst gaat komende zondag, 16 mei, op bezoek bij Rupel Boom, en donderdag 20 mei komt Rupel Boom op bezoek. De winnaar van dat dubbeltreffen speelt op 23 en 27 mei tegen Charleroi of Deinze. De datum van de finale is nog niet bepaald. Door het vrijwillige forfait van KSK Beveren zal de eindronde met zeven in plaats van acht clubs worden afgewerkt, Dessel is vrij voor de eerste ronde.
09 05 2010 : Racing Mechelen- Eendracht Aalst 2002: 3-1
Op de website van Eendracht Aalst lees ik dat enkele basisspelers rust kregen met het oog op de eindronde die normaal gezien donderdag van start gaat, zo maakten Gacem, Vijverman en De Gusseme hun debuut voor Eendracht. Voor Van Gelder en Verhoeven was het de tweede wedstrijd voor Eendracht. Aalst kwam dan ook vlug op achterstand met doelpunten van Buvens en Urueta op strafschop. In de tweede helft werd het zelfs 3-0 via Casagolda. Toen Eendracht vijf minuten voor tijd ook een schrafschop kreeg, was het keeper Van den Noortgaete die deze omzette.
VC EA 2002 kan zich nu volop voorbereiden op de eindronde die morgen geloot wordt. Mogelijke tegenstanders zijn SK Ronse, Rupel Boom, Deinze, O. Charleroi, Dessel en URS Centre/Diegem Sport. Ik hoop dat ze donderdag a.s. thuis spelen, ik ben dan met vakantie (O.-L.-H-Hemelvaart).
04 05 2010 : Goed nieuws is er te lezen op de website van de club, de licentiecommissie heeft in haar vergadering van 30 april 2010 de licentie voor tweede nationale toegekend aan vzw Voetbalclub Eendracht Aalst 2002 en dit voor het seizoen 2010-2011. Nog goed nieuws is dat Kempeneer en VC Eendracht Aalst een akkoord bereikten over een verdere samenwerking. De doelman die tijdens de winterstop overkwam van tweedeklasser Red Star Waasland verlengde zijn verbintenis bij Eendracht Aalst met twee seizoenen.
Eerder slecht nieuws las ik in de krant, de papieren versie want op 't internet vind ik het niet terug, dat Podevijn zijn neus en oogkas brak, bovendien moet hij geopereerd worden omdat er een bloedophoping onder de schedel heeft. Ik heb evenwel in het wedstrijdverslag niet gelezen dat de drager van de schoen die Podevijn tegen het gelaat kreeg, een gele kaart zou gezien hebben, nochtans leek me dat toch gevaarlijk spel als je voet zo hoog is dat hij iemand in 't gezicht kan trappen.
02 05 2010 : Ternat - Eendracht Aalst 2002: 1-4
Op Teletekst staat de uitslag zo geschreven hoewel Ternat het thuisvoordeel aan Aalst had gelaten. Op de website van Eendracht lees ik dat Aalst deze namiddag weinig problemen kende met Ternat. In de eerste helft viel er niet veel te beleven. Podevijn moest wel na twintig minuten al bloedend de strijd staken toen hij een schoen in het aangezicht kreeg. Na een uur spelen vielen de doelpunten. Eerst was het De Loecker die de bal ongelukkig in eigen doel zag belanden. Ternat kon echter onmiddellijk tegen scoren van op de stip via De Saegher. Nadien nam Eendracht Aalst afstand van Ternat met doelpunten van Wouter Moreels, Depoitre (door de supporters verkozen tot man van het seizoen, vóór Wouter Moreels en Filipovic) en Verheyden. Het mag de lezer al opgevallen zijn dat ik alleen familienamen gebruik, behalve bij broers, al het is al een tijd geleden dat Brecht Moreels werd vermeld.
Op de website van Eendracht lees ik dat de thuisploeg er niet in geslaagd is een vervolg te breien aan zijn goeie prestatie van afgelopen zondag. Het kwam niet verder dan een 1-1 gelijkspel tegen VW Hamme. Het was wachten tot in de tweede helft voordat er doelpunten te noteren vielen. Ex-eendrachter Delange opende de score voor VW Hamme. De Schutter zette vijf minuten voor tijd de eindstand vast. Maar het plaatsje voor de eindronde was al op zak. Komende zondag, 2 mei, speelt Eendracht tegen Ternat, dat eigenlijk had moeten thuis spelen, maar dat voordeel aan Aalst liet (ik weet eigenlijk niet waarom, is er nog iets anders te doen in Ternat ?).
Op de website van Eendracht lees ik dat het deze namiddag zijn wedstrijd gewonnen heeft op het veld van leider Rupel Boom. Reeds in de eerste minuut zag Wouter Moreels zijn voorzet via keeper Vervoort in doel belandden. Na 22 minuten spelen zag Eendracht wel Verheyden vroegtijdig naar de kant gaan toen hij een lichte rode kaart kreeg (hij legde Ventose neer en tot ieders verbazing kreeg Ewen dus meteen rood van scheidsrechter Boucaut). In de tweede helft - waarin jong EA ook zijn kans kreeg (Van Gelder, Devidts en Verhoeven) - slaagde Eendracht er toch in een tweede maal te scoren via Wouter Moreels maar Rupel Boom scoorde direct terug via Magerman. VC EA 2002 zette door en dit leverde nog een derde doelpunt op voor Wouter Moreels (bijna een hattrick dus). Eendracht Aalst is zo verzekerd van een eindrondeticket.
20 04 2010 : Filipovic heeft nog meer reden om te treuren, naast zijn blessure (zie verslagje van 11 april): nu is zijn vader ook nog overleden. Beter nieuws is er voor de trainer, Bart Van Renterghem heeft voor de komende 2 seizoenen bijgetekend. De webmaster zegt ervan overtuigd te zijn dat hij binnen deze periode de ambities van Eendracht Aalst kan waarmaken. En welke zijn dat? Eerste klasse, nog eens, omdat het destijds met Ceulemans toch ook plezant was? Ook de andere leden van de technische staf, De Latte en Schollaert verlengden hun verblijf bij VC EA 2002.
Terwijl ik met mijn twee kameraden nog een nabezoekje (na een 100-km-wandeling) aan Dijon (F) bracht, won Eendracht Aalst dus van de kustploeg. In een gelijk opgaande eerste helft waren de beste kansen voor Eendracht Aalst maar scoren lukte nog niet. Seminck (die vrijdag in de krant kloeg omdat hem nog geen contractverlenging werd aangeboden) moest op slag van rust ook vroegtijdig naar de kant met een blessure (da's dubbel slecht nieuws voor hem). In de tweede helft kon Gallucci na een uur spelen via een kopbal scoren. Tien minuten voor tijd incasseerde De Castro wel nog een tweede gele kaart. Volgende week is de topper tegen Rupel Boom dat dit weekend 1-1 speelde tegen Sottegem en 10 punten meer heeft dan Eendracht, en dus kan mijn favoriete Belgische ploeg geen kampioen meer spelen, maar ze zetten alles al een tijdje op de eindronde (dat brengt meer inkomsten uit tribunekaarten op ). Heist heeft wel gewonnen en heeft 9 punten meer en een even gunstig doelsaldo als Aalst.
Wat ik daar ook vind, is de mededeling dat de ploeg Preben Delclef heeft getekend voor twee seizoenen. Hij is verdediger en komt over van tweedeklasser Standaard Wetteren. Voordien speelde hij bij Lokeren en in de jeugd van ons eigen Eendracht Aalst. Moet hij Seminck vervangen?
Om 21:04 vind ik deze uitslag op teletekst, maar verder weet ik nog niets. Ik zal het internet wat in het oog houden, maar misschien weet ik pas morgen hoe de wedstrijd is verlopen en wie heeft gescoord. Het verschil in punten zowel met Heist o/d Berg (2de in de stand) als met Temse (4de) is te groot opdat deze leuke uitslag eigenlijk invloed heeft op de rangschikking van Eendracht.
Om 23 uur heb ik dan eens gekeken op de website van Eendracht en lees daar dat het voor de rust reeds een eerste maal kon scoren via Depoitre (terug van herstellingsperiode). In de tweede helft zagen ze nog doelpunten van Seminck, Wouter Moreels en Gallucci. SC Wielsbeke kon nog milderen via Nasreddine.
13 04 2010 : Eendracht heeft personeelskosten gemaakt. Het rondde de transfer van de 20 jarige Jonathan Kanangila Yombo met succes af. Jonathan is middenvelder en heeft zijn jeugd doorlopen bij RSC Anderlecht en FC Brussels en speelt momenteel bij Ronse. Tevens was hij internationaal op de leeftijd bij de U16 en U17. hij heeft een contract ondertekend van 2 jaar.
Terwijl ik hard aan 't werken was voor de wandelsport (1704 bezoekers ), is Eendracht er in geslaagd met 2-0 cijfers te winnen van FCN Sint-Niklaas. Na ruim een half uur spelen bracht Podevijn de stand op 1-0. In de tweede helft viel Filipovic geblesseerd uit maar Eendracht Aalst slaagde er toch in een tweede maal te scoren. Na een handsbal in de zestien kon Verheyden de score van op de stip verdubbelen. Door deze zege behoudt VC EA 2002 zijn derde plaats in het klassement.
09 04 2010 : Die oefenwedstrijd met de nationale -18-jarigen werd door Eendracht gewonnen met 5-0, doelpunten van Depoitre,Gallucci, Coppens, Podevijn en Wouter Moreels.
06 04 2010 : Vandaag speelde Eendracht een oefenwedstrijd met de nationale -18-jarigen, de uitslag moet om 21:15 uur nog op de site gepost worden. Eergisteren was Aalst nl vrij en dat zal de sportievelingen onder de spelers, bestuur, helpers, supporters en zo misschien nog goed uitgekomen zijn, zo konden ze de Ronde van Vlaanderen volgen (gewonnen door Zwitsers kampioen Cancellara, met een tijdje voorsprong op Boonen, Gilbert was derde en Leukermans vierde).
30 03 2010 : Vandaag las ik op de website van Eendracht dat de licentiemanager van de KBVB een positief advies doorgaf aan de licentiecommissie over het dossier van VC Eendracht Aalst. De club voldoet aan de voorwaarden voor het bekomen van de licentie betaald voetbal voor het seizoen 2010-2011 voor 2e nationale afdeling. Dit advies moet nog bekrachtigd worden door de licentiecommissie die halfweg april bij elkaar komt. En dan moeten de resultaten nog volgen.
Verder is er al een eerste transfer namelijk van aanvaller Sam Crispijn. De spits die dit seizoen tot hiertoe 19 raak trof voor eerste-provincialer Evergem tekende een contract voor één seizoen met optie.
Op de website van de club lees ik dat Eendracht deze namiddag geen nodige zege kon houden, want Eendracht begon wel goed aan de wedstrijd, wat twee minuten spelen reeds een doelpunt opleverde. Troch verschalkte de Kapelse keeper, maar nadien liet Eendracht Aalst het initiatief aan FC Cappellen en kreeg dan ook in de slotfase het deksel op de neus toen Allachi een vrijschop kon binnen tikken.
Op de website van de club lees ik dat Eendracht deze namiddag KVK Ieper makkelijk opzij gezet heeft met 3-0 cijfers. KVK Ieper kwam na 36 minuten spelen op achterstand toen het zijn eigen keeper verschalkte. Vijf minuten later verdubbelde Kestens met de kopbal de score. Net na de rust maakte Amghar er zelfs 3-0 van, wat meteen ook de eindstand werd. Door deze overwinning blijft Eendracht Aalst op een derde plaats in het klassement, met twee punten voorsprong op KMSK Deinze. Rupel Boom en Heist (die beide ook wonnen) blijven nog buiten bereik maar hoe zit het met de kansen op promotie naar 2de klasse? Is dat nog mogelijk of ben ik te optimistisch?
Op de website van de club lees ik dat Eendracht deze namiddag op het veld van Willebroek Meerhof gewonnen heeft. Eendracht, dat quasi een hele match tegen 10 man speelde (Gallucci werd na vijf minuten de diepte in gestuurd en neergehaald net voor de zestien meter), scoorde reeds na 7 minuten spelen, toen Troch de vrijschop kon verzilveren die voor die fout werd toegekend. Een kwartier voor tijd was het diezelfde Troch die van op de stip - na een fout op de ingevallen Coppens - de score verdubbelde. Vijf minuten later kon Van Damme nog zijn eerste doelpunt van het seizoen binnentikken. Door deze overwinning en het gelijkspel van KMSK Deinze wordt Eendracht alleen derde in het klassement.
Op de website van de club lees ik dat Eendracht goed begon aan de wedstrijd en reeds na 26 minuten spelen op voorsprong kwam via Amghar. Net voor de rust kon KMSK Deinze echter op gelijke hoogte komen. In de tweede helft kreeg KMSK Deinze - na een trekfout van Kestens - een strafschop. Declercq liet Kempeneer kansloos. Tien minuten voor tijd kon Gallucci de stand echter nog in evenwicht brengen.
VC EA 2002 blijft door dit gelijkspel nog steeds uitzicht hebben op een einderondeticket, ook al omdat het op de derde plaats staat en Temse alweer verloren heeft. Volgende week, op bezoek bij degradatiekandidaat Willebroek Meerhof, zal De Castro - die vandaag zijn derde gele kaart pakte - wel een schorsingsdag moeten uitzitten.
Op de website van de club lees ik dat Eendracht Aalst met een typeploeg oefende tegen een veredeld beloftenelftal en verloor door twee doelpunten van ene Kanu. Trainer Van Renterghem had bij de rust wel zowat de hele ploeg vervangen, maar het mocht niet baten. Ik laat er mijn slaap niet voor, 't was een oefenpot en ik heb liever dat Aalst zondag wint van Deinze.
Op de website van de club lees ik dat Eendracht Aalst (dat moest Depoitre,W. Moreels, Seminck, Lord en De Castro missen) deze namiddag de topper in en tegen KSV Temse heeft gewonnen met 2-3 cijfers. Eendracht had het in de eerste helft nochtans niet onder de markt met Temse dat op het half uur ook op voorsprong kwam via Thijs. Nog voor de rust werd het zelfs 2-0 via Maes. Eendracht, dat met twee nieuwe krachten aan de tweede helft begon, slaagde erin zich terug in de wedstrijd te spelen. De ingevallen Troch maakte er net na rust 1-2 van. Na een uur spelen, kon Kestens de score terug in evenwicht brengen en een kwartier voor tijd was het opnieuw Troch die de 2-3 eindstand vastlegde. Door deze zege heeft Eendracht evenveel punten als Temse maar een beter doelsaldo en een match méér gewonnen.Volgende zondag komt Deinze op bezoek en die heeft nu evenveel punten, maar staat net achter Temse.
Op de website van de club wordt dit een zuinige zege genoemd, maar de drie punten zijn toch in Aalst gebleven, en dat is wat telt. Volgens dezelfde bron was het Wouter Moreels die na 52 minuten spelen scoorde, volgens TV Oost was het zijn broer Brecht. Nu ja, in de familie blijft het dan toch. Keeper Kempeneer vervangt de geblesseerde Van den Noortgate op een uitstekende wijze, uit het verslag op te maken, hij moest enkele straffe reddingen uitvoeren en hield de 0 dus op het bord.
Terwijl ik aan 't feesten was, haalde Eendracht dus een carnavalspuntje in Oudenaarde, op een moeilijk bespeelbaar veld kwam Oudenaarde na 20 minuten op voorsprong via Thompson. Eendracht Aalst kwam na ruim een half uur spelen - van op de stip - op gelijke hoogte via Lord maar Gaye zorgde ervoor dat KSV Oudenaarde met een 2-1 voorsprong de rust kon ingaan. In de tweede helft kon VC EA 2002 wel nog gelijkmaken toen De Schutter een vrijschop van de ingevallen Thomas Troch kon binnentrappen. Thomas zal wel de volgende wedstrijd (thuis tegen Waregem) missen aangezien hij vandaag zijn derde gele kaart liet optekenen.
Het zit ze niet mee, zo te zien, hoewel Aalst wel probeerde de drie punten thuis te houden. Ondanks enkele goede Aalsterse kansen kwamen de bezoekers na een kwartier op voorsprong via Fockaert. Wouter Moreels stelde een minuutje later de stand in evenwicht. Vlak voor rust bracht Schrauwen met een beauty de bezoekers weer op voorsprong. Na de rust kon Eendracht moeilijk openingen vinden in de defensie van Hoogstraten. Toch kwam Aalst een kwartier voor tijd op gelijke hoogte via een eigen doelpunt van De Keyser. Amper een minuutje later zorgde de ingevallen Van Nuffel met een afgeweken bal voor de winst. Eendracht ziet een unieke kans aan zich voorbij gaan om een uitstekende zaak te doen in het klassement. Zeker omdat Eendracht volgende week vanaf de zijlijn moet toekijken terwijl de andere clubs wel in actie komen.
26 01 2010 : Vandaag las ik in de krant dat Aalst eigenlijk had moeten gelijk spelen, want dat een doelpunt onterecht werd geanuleerd wegens vermeend buitenspel (Moreels stond op een zelfde lijn met de laatste verdediger van Heist).
Op de website van de club staat vandaag te lezen dat Johan Amghar, een 1m86 lange Franse aanvaller van 28 jaar die eerder de kleuren van Amiens en FC Paris verdedigde, tot het eind van dit seizoen bij Eendracht komt spelen. Er is zelfs een optie tot volledige transfer. Een Fransman die Johan heet...
Het is dus niet gelukt om de nieuwe zegereeks (drie op rij na een gelijkspel) te verlengen, wel integendeel. Zowel Eendracht Aalst als KSK Heist kregen meerdere kansen om de topper in hun voordeel te beslissen maar het was de thuisploeg dit een kwartier voor tijd het beslissende doelpunt kon aantekenen via ene Henderickx. Die kon een hoekschop binnenkoppen aan de eerste paal. Eendracht Aalst blijft zo op een vierde plaats in het klassement en ziet de top drie verder uitlopen. Jens Podevijn kreeg ook zijn derde gele kaart waardoor hij de wedstrijd tegen Hoogstraten VV zal missen.
20 01 2010 : Oei, slecht nieuws: Laurent Depoitre viel in de wedstrijd tegen Torhout een kwartier voor tijd gekwetst uit. Na onderzoek blijkt dat Laurent een scheurtje in de aanhechting van de achillespees opliep. Eendracht Aalst hoopt Laurent binnen een maand opnieuw speelklaar te krijgen. Tot dan zal Wouter Moreels op andere collega's moeten rekenen voor de ultieme voorzetten.
Ze hebben de winterprik met bijbehorend uitstel van de vorig geprogrammeerde wedstrijd klaarblijkelijk zeer goed doorstaan. Wouter Moreels scoorde zowel in de eerste als de tweede helft. Depoitre, Lord en De Schutter hadden ook kansen. Ondanks deze zege blijft Eendracht op de vierde plaats in de rangschikking want Heist en Temse hebben ook gewonnen en Rupel-Boom zag zijn uitwedstrijd uitgesteld.
Ze zijn 't nieuwe kalenderjaar goed begonnen, dankzij een groep supporters die het speelveld klaar voor de match geschept en geveegd hebben ('t heeft vannacht een centimetertje of zo gesneeuwd en vandaag bleven de temperaturen rond het vriespunt). Eendracht nam reeds in de eerste helft afstand via doelpunten van Gallucci, Wouter Moreels en Depoitre. In de slotminuten dikte uitbllinker Wouter Moreels (alweer) met zijn tweede van de namiddag de score nog aan tot 4-0. Even voor affluiten miste Coppens de 5-0 nog op een haar toen hij de bal net naast doel devieerde. Geen Eendracht-speler kreeg een gele of rode kaart te zien. Door deze zege zet de Eendracht het jaar dus goed in en klimt het in het klassement naar de vierde plaats. Het verloor overigens reeds 10 competitiematchen op rij niet en kan vol vertrouwen naar het veld van leider Rupel Boom afreizen volgende zondag.
20 12 2009 : De wedstrijd tegen KSV Sottegem is uitgesteld tot 3 januari 2010, het witte winterweer maakte professioneel voetballen onmogelijk.
Ze doen lekker voort (ze doeng goe voesj). Ik lees toch op de website dat Eendracht Aalst na ruim een half uur spelen op voorsprong via kwam Wouter Moreels. De Castro stuurde hiertoe Moreels - randje buitenspel - met een knappe diepe bal de ruimte in. Wouter bleef kalm een plaatste de bal mooi naast doelman Clepkens. In de tweede helft was het diezelfde Moreels die voor de 2-0 zorgde en zo VC EA 2002 naar een verdiende zege en de vijfde plaats* leidde. Andere kansen waren er voor Kestens, Podevijn, Depoitre en Wouter Moreels zelf. *Van de vier ploegen die nog vóór Eendracht geplaatst staan, won enkel KRC Waregem, de andere - KFC Rupel Boom, Heist en KSV Temse - speelden gelijk.
Volgens de webmaster van de bezoekers was het een matige wedstrijd. In de eerste helft kreeg Eendracht Aalst de beste kans via een kopbal van Depoitre. In de tweede helft waren de betere kansen voor V(igor)W(uitens) Hamme onder meer via De Lange. Op het einde van de wedstrijd kreeg de ingevallen Seminck wel nog twee kansen op corner. Van Damme slikte ook nog zijn derde gele kaart waardoor hij volgende week tegen RC Mechelen een gele schorsingsdag zal uitzitten.
04 12 2009 : VC Eendracht Aalst 2002 : nieuws
De leuke resultaten van de laatste weken maakt bij de spelers het een en het ander los, vooral de lust om daar te blijven en misschien de promotie mee te maken. Ik lees op de website van Eendracht dat Filipovic nog minstens twee seizoenen in het Iendracht shirt te zien zal zijn. Daarna krijgt hij een belangrijke rol in de jeugdwerking en in de technische staf van het eerste elftal. Verder verlengde ook doelman Van Den Noortgaete zijn contract met twee seizoenen. Zowel Wouter als Brecht Moreels verlengden hun contract met twee seizoenen.
Ik verneem tot mijn groot genoegen dat Eendracht erin geslaagd is de streekderby in eigen huis te winnen. Aalst kwam na een twintigtal minuten spelen op voorsprong via een kopbal van Lord. Enkele minuten later kwamen de bezoekers langszij via een vrijschop. Wouter Moreels zette Eendracht echter meteen terug op voorsprong en Lord schoot voor de rust nog zijn tweede van de namiddag staalhard binnen.
In de tweede helft kon Aalst op zijn elan verder gaan. Fabio versloeg zijn eigen keeper net voor de aanschuivende Van Damme en ook Wouter Moreels kon de Ternatse doelman voor de tweede keer deze namiddag verschalken. Aalst is hiermee 5de in het voorlopig klassement met 12 punten minder dan de eerste en de tweede, resp. KFC Rupel Boom en Heist, en drie punten minder dan de derde, Temse.
Ik was beter wat langer weggebleven, maar kom, een gelijkspel buitenshuis is toch zo slecht nog niet, toch niet met zo'n score. De Aalsterste doelpunten waren van Wouter Moreels (2 exemplaren) en Verheyden. De 6de plaats blijft behouden.
17 11 2009 : Eendracht Aalst 2002: nieuws
Terwijl ik op reis was, heeft Eendracht vier keer gewonnen! KVK Ieper - VC EA 2002 werd 1-3 met Aalsterse doelpunten van Depoitre (2x) en Troch, VC EA 2002 - FC Cappellen werd 3-0 met Aalsterse doelpunten van Gallucci, Troch en Podevijn, FCN Sint-Niklaas - VC EA 2002 werd 0-2 met Aalsterse doelpunten van De Schutter en Depoitre, en VC EA 2002 - SC Wielsbeke werd zelfs 8-1 (zo'n uitslag moet geleden zijn van de tijd dat "Danish Dynamite" Lassen hier nog speelde) met Aalsterse doelpunten van Brecht Moreels (2x), Gallucci, Van den Noortgaete (op penalty), Filipovic, Podevijn, Wouter Moreels en Lord. Door deze 4 opeenvolgende zeges komt de club op een mooie 6de plaats in het klassement, na KFC Rupel Boom, Heist, KSV Temse, KRC Waregem en VW Hamme.
Er is ook nog transfer- en contractnieuws: Eendracht Aalst bereikte een akkoord met doelman Kevin Kempeneer. De 22 jarige doelman die zijn jeugdopleiding doorliep bij RSC Anderlecht was de voorbije jaren actief bij KV Mechelen en Red Star Waasland. Kevin tekende een contract tot eind dit seizoen met een optie op een verlengd verblijf bij Eendracht. Giovanni Siereveld dan weer verlaat met onmiddellijke ingang Eendracht Aalst en dit om familiale redenen. Giovanni kwam afgelopen zomer over van het Nederlandse HSV Hoek en speelde zeven wedstrijden voor Eendracht Aalst.
De lopende contracten van Gallucci, De Castro en Depoitre werden met twee seizoenen verlengd. Verder gaf ook Filipovic te kennen zin te hebben in een verlengd verblijf in het Pierre Cornelisstadion.
Het zag er lang goed uit voor Aalst, Podevijn bracht Eendracht na amper twee minuten spelen op voorsprong en Lord kon van op de stip de 0-2 binnentikken en hij leek Eendracht daarmee op rozen te zetten. Net voor rust milderde Westerlo via Dekelver. Net na rust stonden de bordjes opnieuw gelijk toen De Petter van op de stip de gelijkmaker mocht binnentrappen. Westerlo moest na de rode kaart van Ceesay met tien verder. Eendracht kreeg kansen op 2-3 maar Depoitre en Lord konden niet afwerken. De verlengingen waren een maat voor niets en iedereen verzoende zich met strafschoppen tot Dekelver in de 118e minuut Westerlo alsnog voorbij Eendracht naar de volgende ronde trapte. De Rode Duivels hebben dat ook al eens meegemaakt, en Dekelver is dus de "David Platt" van Westerlo.
Maar het bestuur van Eendracht lijkt, volgens de clubwebsite, toch erg tevreden met haar meegekomen supporters, het zal hier misschien wat langer in het zicht staan (wet wat scrollen na een paar weken) dan op de clubsite, vandaar mijn citaat: "De spelers, de trainersstaf en het bestuur wensen onze trouwe aanhang uit de grond van hun hart te bedanken voor hun massale aanwezigheid op de bekerwedstrijd op het veld van KVC Westerlo.
120 minuten lang zo een geweldige en onvergetelijke sfeer doorheen het Kuipke te brengen, getuigt van een onvoorwaardelijke en hartstochtelijke sympathie ten aanzien van Iendracht. Het Kuipje was inderdaad van ons...
We kunnen het niet beter verwoorden dan bij de samenvatting van Studio 1 "deze fans zijn eerste klasse waardig"*. Nogmaals dank en proficiat supporters en we hopen dat we ook gedurende de competitie op jullie massale aanmoedigingen mogen rekenen want samen kunnen we blijkbaar veel aan. Deze uitschakeling denken we te kunnen kaderen als een vat van positieve energie waaruit we vertrouwen en inzet moeten putten voor de rest van het seizoen."
Ik ben niet mee geweest en voel me dus niet aangesproken, maar ik vind het mooi dat het bestuur zijn appreciatie laat blijken. *Dat heb ik overigens tijdens de samenvatting op "één" ook gehoord.
Het onvoorstelbare is gebeurd, zou Frank Vanderlinden off-screen zeggen in "De Slimste Mens", ook bij Eendracht Aalst heeft de trainerswissel effect gehad, hopelijk duurt het hier langer dan bij de nationale ploeg. Het kwam echter vroeg op achterstand via Yangassa. Voor de rust kon Depoitre de bordjes wel nog op gelijke hoogte brengen. In de tweede helft kwam Eendracht Aalst zelfs op voorsprong via De Schutter. Willebroek kwam wel nog terug via Kabir maar Filipovic - vanop de stip - en Gallucci legden in de slotminuten de verdiende 4-2 stand op het bord. Dat zal de spelers enige goeie moed geven voor de bekerwedstrijd tegen Westerlo van aanstaande woensdag.
20 10 2009 : Eendracht Aalst 2002: nieuws
Het is nogal dikwijls zo dat trainer moet boeten voor tegenvallende (of ontbrekende) resultaten, en ook Kris Van Der Haegen kan er nu van meepraten. Hij wordt opgevolgd door de 37 jarige Bart Van Renterghem. Deze was eerder assistent bij KSK Deinze. Sinds 2007 was hij aan de slag bij Ronse waarmee hij twee seizoenen geleden de titel in derde klasse veroverde. Hij speelde bij de jeugd van AA Gent, de Universitaire voetbalploeg U Gent en in het amateurvoetbal. Als trainer werkte hij eerder met de jeugd bij verschillende clubs (o.a. AA Gent), in de voetbalschool Footinstruct, de Arteveldehogeschool Gent, de beloften SK Deinze, als hulptrainer bij SK Deinze en dus als trainer bij SK Ronse. Verder beloofde het bestuur een nieuwe spits te zullen zoeken, liefst ene die van de vijf uitgesproken kansen (die hij meestal van Depoitre krijgt) er toch zeker drie omzet in een doelpunt.
Ik had deze uitslag al gezien op Teletekst en lees nu op de website van de Eendracht dat het na een kwartier tijd reeds op achtervolgen aangewezen na een doelpunt van Weydisch. Net na rust kon diezelfde Weydisch te makkelijk de 2-0 binnentikken. Op het uur kon Lord vanop de stip nog milderen tot 2-1 maar daar bleef het ook bij. In de slotminuten blesseerde Moreels zich bij een luchtduel. Hij werd afgevoerd. Zo blijft VC EA 2002 met een 0 op 9 onderaan in het klassement staan. Volgende week speelt het op het eigen veld tegen Willebroek Meerhof.
Tot mijn spijt zie ik op de website van de Eendracht dat het gisteren verloor van Temse met 1-2, het kwam in de eerste helft nochtans op voorsprong via Lord en had enkele kansen om de wedstrijd definitief te beslissen. In de tweede helft kroop het opnieuw achteruit en dit resulteerde in twee treffers van KSV Temse in de laatste vijf minuten. Zo geeft Eendracht alsnog de punten weg waardoor het onderaan in het klassement blijft staan.
Tot mijn spijt zie ik op de website van de Eendracht dat het met dezelfde score verloor als het vorige week won. Het kwam nochtans in de eerste helft op voorsprong via Kestens. In de tweede helft kon Racing Waregem tegenscoren via Gezelle en Dupont. Zo verliest Eendracht Aalst opnieuw en zakt het naar de 17de plaats in het klassement. Trainer Van Der Haegen heeft nog werk voor de boeg...
Tot mijn grote vreugde zie ik op de website van de club dat Eendracht eindelijk nog eens gewonnen heeft. Na 12 minuten kwam het reeds op voorsprong via Depoitre. Op het uur kon KSV Oudenaarde echter gelijkmaken via Techel. Net voor tijd zorgde Gallucci met wat geluk voor de verdiende zege. Depoitre had daarvoor wel reeds zijn tweede gele kaart gekregen alsook De Schutter zal volgende week een gele schorsingsdag moeten uitzitten.
Op de website van de club staat te lezen dat de Eendracht er al evenmin in geslaagd is om zijn vijfde competitiewedstrijd te winnen. Het verloor in bij Hoogstraten. Na een kwartier spelen keek het al aan tegen een 2-0 stand door doelpunten van Cox en Fockaert. Net voor rust werd het zelfs 3-0 toen Cox zijn tweede doelpunt van de avond maakte. In de tweede helft werd In de tweede helft werd Depoitre nog uitgesloten voor een duwfout. De Castro en Troch konden Eendracht nog even hoop geven maar Van Huffel kon voor Hoogstraten net voor tijd de bevrijdende 4-2 eindstand op het bord zetten.
Volgende week is VC EA 2002 een weekje vrij en dat is misschien een uitstekende gelegenheid voor de trainer om één en ander op punt te stellen.
Op de website van de club staat te lezen dat de Eendracht er niet in geslaagd is om zijn vierde competitiewedstrijd te winnen. Het verloor in eigen huis tegen KSK Heist. Het enige doelpunt viel in de 84ste minuut via ene Hendrickx. Nochtans, ze hadden genoeg geprobeerd te scoren: Filipovic, Troch, Verheyden, Depoitre. Maar ze hadden dus niet zoveel geluk als Heist. Overigens heeft nieuweling Siereveld het laatste half uur in de verdediging meegespeeld.
02 09 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Blijkbaar zijn de wedstrijden voor de volgende ronde van de Belgische Beker geloot en Eendracht Aalst treft de ploeg van de ex-trainer aan wie Aalst en zijn supporters zeker nog goeie herinneringen hebben, o.a. Europese herinneringen. VC Eendracht Aalst neemt het in de 1/16 finales namelijk op tegen eersteklasser Westerlo. Die staat momenteel op de laatste plaats in de Jupiler League en dit na 5 speeldagen, het verzamelde tot hiertoe één punt. En trainer bij KVC Westerlo is Jan Ceulemans. Hopelijk is hij er nog bij op woensdag 28 oktober, op het veld van Westerlo.
Ik keek eens naar Teletekst en zag deze leuke uitslag, waarop ik de site van de zegevierende ploeg bezocht en daar las dat het na een kwartier op voorsprong kwam via Troch. Na de rust scoorden achtereenvolgens Gallucci, een Torhoutse verdediger in het eigen doel en Depoitre. Torhout vocht echter terug en slaagde erin om de wedstrijd weer spannend te maken met goals van Yde en tweemaal Derycke. Zo eindigde de wedstrijd op 3-4 en kwam Aalst (voorlopig?) in de eerste helft van de tabel.
En ja, onze derdeklasser heeft de Lommelse tweedeklasser uit de Belgische Beker getrapt. Den Eendracht ging furieus van start en dit leverde na 11 minuten een eerste doelpunt op. Lord scoorde van op de stip nadat er op hem een duwfout was gefloten. Vijf minuten later was het Gallucci die er 2-0 van maakte. Zo plaatst Aalst zich voor de 1/16 finales van de Cofidis Cup, waar het kan uitgeloot worden tegen een eersteklasser of ex-eersteklassers Dender en Bergen. De 1/16 finales vinden normaal gezien plaats op woensdag 18 oktober.
21 08 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Na een weekje afwezigheid heb ik wat nieuws te rapen op de website van Eendracht Aalst, zoals de zege tegen UR Namur met penalties na een 1-1 gelijkstand (doelpunt van Podevijn). Tijdens het penalty-trappen pakte Van Steenberghe er twee en scoorden respectievelijk Verheyden, Troch, Lord en De Castro. De volgende wedstrijd voor de Belgische Beker is tegen tweedeklasser KVSK United, vroeger ook gekend als Lommel.
Slecht nieuws is dat Niels Spotbeen in de gewonnen bekerwedstrijd tegen UR Namur een breuk aan de voet opliep. Niels brak enkele maanden geleden reeds zijn voet en is slechts een dikke maand aan spelen toe. Door deze blessure zal Eendracht Aalst Niels opnieuw enkele maanden moeten missen. t Moet zijn dat ze hem gemist hebben tijdens de eerste competitiewedstrijd, bij KSV Sottegem, want ze verloren met 2-1, Troch scoorde het eerreddend doelpunt. En 't laatste serieuze bericht is dat Jelle Delie met onmiddellijke ingang Eendracht Aalst voor Sint Eloois Winkel ruilt.
09 08 2009 : Eendracht Aalst - US Givry : 3-1
Op de website van de club lees ik dat de Eendracht er deze namiddag in geslaagd is zijn eerste wedstrijd in de Cofidis Cup met 3-1 cijfers te winnen. Het kwam echter wel eerst op achterstand via Marloye. Net voor tijd bracht Niels De Schutter de stand terug in evenwicht. In de tweede helft nam VC EA 2002 makkelijk afstand via goals van Predrag Filipovic en Laurent Depoitre. Aanstaande zondag speelt VC EA 2002 zijn tweede wedstrijd in het eigen Pierre Cornelisstadion, dan ontvangen ze tweedeklasser UR Namur.
04 08 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Op de website van de club valt nogal wat nieuws te rapen, zoals dat zondag een bekerwedstrijd wordt gespeeld tegen US. Givry, en dat ze in 't bestuur geluisterd hebben naar de supporters want de witte broekjes worden ingeruild voor zwarte broekjes bij een thuiswedstrijd. De officiële thuisuitrusting is witte trui met zwarte broek en zwarte kousen en bij een uitwedstrijd wordt het witte truitje vervangen door het zwarte truitje. Zo komen de wit/zwarte kleuren nog duidelijker tot uiting. Helaas is er ook slecht nieuws want Wouter Moreels zal minstens twee maanden buiten strijd zijn door een scheur aan de mediale gewrichtsband van de knie, een blessure die hij opliep in de oefenwedstrijd tegen Diegem Sport.
01 08 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Bij Het Nieuwsblad verneem ik dat volgende week dinsdag er nog maar eens een nieuwe kalender gemaakt wordt voor derde klasse A. De chaos komt omdat degradant Wielsbeke in derde klasse mocht blijven omdat het vond dat La Louvière, dat failliet werd verklaard, voor competitievervalsing heeft gezorgd. Ook Peruwelz hoopt in derde klasse aan te treden en de kalendercommissie tekende beroep aan tegen een competitie met 19 ploegen. Het seizoen begint half augustus met een bezoek van Eendracht Aalst aan Sotteghem (da's aan de Bevegemse Vijvers, zeker?).
26 07 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Ik heb geen abonnement, maar wie eerder hier dan op de website van de Eendracht kijkt, mag weten dat trouwe abonnees dit komend seizoen van het bestuur de toegang krijgt voor een extra wedstrijd (door het toevoegen van SC Wielsbeke aan serie A), als geschenkje voor de negentigste verjaardag, d.w.z. de prijzen voor de abonnementen blijven onveranderd.
24 07 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Ik lees op de website dat SC Wielsbeke ook in de serie A start. De eerste wedstrijd van de Eendracht is nog altijd in Zottegem maar de nieuwe kalender vanaf speeldag 2 zal eind volgende week bekend gemaakt worden. 19 07 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Ik lees op de website dat de reeksindeling alsmede de kalender voor het seizoen 2009/2010 nog niet vaststaat. Het ontvankelijk verklaren van de klacht van Wielsbeke zou ervoor kunnen zorgen dat ze alsnog in onze reeks terechtkomen. Eind volgende week valt de definitieve beslissing. Nog een geluk dat ik de data nog niet in mijn kalender had opgenomen. Verder speelt Eendracht trainingswedstrijden bij de vleet, zoals tegen de beloftenploeg van Zulte Waregem. Delbaere opende na 8 minuten de score voor de bezoekers wat meteen ook de ruststand werd. In de tweede helft kon Kristof Kestens gelijkmaken na 50 minuten. Tien minuten later stonden de bezoekers terug op voorsprong via een lobje van Moses. Laurent Depoitre kon echter meteen tegen scoren (volgens een interview in Het Nieuwsblad ergens vorige week wordt dat van hem ook verwacht tijdens het komend seizoen). Diezelfde Moses kon amper 5 minuten later zijn tweede treffer van de avond aantekenen maar Lionel Lord zorgde twintig minuten voor tijd voor de 3-3 eindstand (aha, hij is dus goed gerecupereerd van een blessure).
03 07 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Eendracht speelt in de A-reeks tegen volgende tegenstanders: Ieper, Coxyde, Racing Mechelen, Ternat, KSV Sottegem, KSV Oudenaarde, FCN Sint-Niklaas, Torhout, Heist, Hoogstraten, Cappellen, Willebroek Meerhof, Rupel-Boom, Deinze, Hamme, KSV Temse en Racing Waregem. Eendracht opent de competitie op 19 augustus op het veld van KSV Sottegem.
01 07 2009 : Eendracht Aalst : eigen nieuws
Ik ben dus naar de tentoonstelling gegaan en 't was erg leuk. Natuurlijk, de eerste 50 jaar à 60 jaar van het bestaan van de club was ik mij van geen voetbal bewust, maar van toen ken ik wel namen omdat mijn ouders of mijn vader alleen naar het voetbal ging(en): Voogt, De Buck (alle 2 de broers), Van Vaerenbergh, Bellone tutti quanti. Eigen herinneringen kwamen dan van de jaren '70 maar zeker '80 en erna. De tentoonstelling bestaat vooral uit foto's, geposeerde maar ook tijdens wedstrijden en enkele trainingen. Verder ook enkele krantenknipsels (niet alleen maar vooral over de zaak-Blavier) en helaas ook overlijdensberichten (Van Vaerenberg, Van Wilderode, Jeanne De Smaele). Een ervan was getrukeerd, om het stadsbestuur en enkele sponsors te hekelen omdat die de club lieten vallen. Er is ook een ruim assortiment aan stadiontickets, zowel thuis als op verplaatsing, T-shirts door de decennia heen, enkele attributen van de twee UEFA-bekerrondes die Eendracht Aalst mocht beleven. Verder staan ook drie rijen stoelen opgesteld voor een TV met groot scherm waar een montage van 30 minuten wordt herhaald, het gaat om de tijd van de Caje als trainer en De Bilde als volksheld. Toen ik aan 't kijken en lezen was, werd een foto van mij genomen door de initiatiefnemer, die "Hoe is 't met Yvonne?" vroeg, waarop ik dan keek in de richting van zijn fototoestel (ik ken zelf niet eens een Yvonne). Hij kende mij van het Koninklijk Atheneum hoewel wij niet in dezelfde klas zaten (hij is drie jaar ouder) en herinnerde zich mijn lange haar (maar dus niet mijn naam ). Door ons babbeltje weet ik dat hij verder nog tickets verzamelt voor over 10 jaar, wanneer Eendracht Aalst 100 jaar is, zelfs dat van gisteren is welkom.
Ik was er kort na 19 uur en gelukkig nog vroeg genoeg voor de voorstelling van de ploeg. Eerst werden jeugdspelertjes het plein op gevoerd, waar ze een erehaag vormden voor de spelers van het eerste team, die elk met wat inleidende tekst werden voorgesteld. Dan werden enkele ex-Eendrachters in de bloemen, of liever in de flessen champagne gezet, zoals Michel Verschueren en Gilles De Bilde. Om even na half acht begon de wedstrijd dan en na 25 minuten stond het al 0-3 (Losada, Legear op penalty en Iakovenko). Tien minuten later scoorde Laurent Depoitre maar nog voor de rust werd het 1-4 door Kanu. Tijdens de rust verving Anderlecht op de keeper na de hele ploeg (dit was tenslotte een oefenmatch, hé), Van der Haegen wisselde enkel de keepers om, Van Steenberghe mocht dus gaan rusten, en Van Den Noortgaete mocht het doel verdedigen. Na de rust scoorden Thomas Troch (die tijdens de voorstelling het meeste applaus kreeg) op penalty en Damien Galucci nog. Overigens moest op tien minuten voor het einde Schollen het Anderlechts doel verlaten, hij kreeg een rode kaart getoond omdat hij de bal buiten het 16-m-gebied met de handen wegkaatste. Het stadion zat redelijk vol voor een oefenwedstrijd, al is het voor Eendracht een galamatch, en de supporters werden bedankt met een drank na de wedstrijd (maar ik heb de uitnodiging dankend afgeslagen). De stadionomroeper gaf bij een doelpunt van Eendracht enkel de voornaam weer, de supporters (vooral die in vak K) gaven hem de familienaam, maar in tegenstelling met in Duitsland worden zij hiervoor niet bedankt. Een ideetje, misschien? Vak K kan dan nog antwoorden met: "Graag gedaan!" In de tweede helft lieten ze zich daar pas horen toen Troch had gescoord, en even later riepen ze: "'t Is stil aan de overkant!" Awel, 't was de eerste 11 minuten van de tweede helft voor mij ook stil aan de overkant ! Ga eens naar Hamburg, kerels, daar houden ze gene minuut hunne "bebber", hun ploeg mag nog op achterstand staan.
28 06 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Op de website staat al de lijst met spelers met wie Kris Van Der Haegen tegen Anderlecht zal spelen: Van Steenberghe,Van Den Noortgaete, Brecht Moreels, Seminck, De Castro, Filipovic, De Schutter, Kestens, Galucci, Troch, Podevijn, Depoitre, Lord (twijfelachtig). Verder worden ook de jongeren Ahmed Gacem, Lothar Devidts en Jeremy Van Gelder aan de selectie toegevoegd.
25 06 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Een dikke proficiat aan Eendracht Aalst! Vandaag is deze club 90 jaar oud, en ze ziet er nog goed uit. Allez, ja, dat zal ik dinsdag eens zien tijdens de gala-oefenmatch tegen Anderlecht.
24 06 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Op de website valt vandaag te lezen dat geloot werd voor de eerste vijf rondes van de Beker van België. Eendracht Aalst is als derdeklasser de eerste twee speelrondes vrij. In de derde ronde op 9 augustus neemt Eendracht het thuis op tegen één van deze vier tegenstanders: Tenneville Sports, R.ES.Champlonaise, US.Givry, K.FC.Olympia Recht. Bij kwalificatie speelt Eendracht de week daarna opniew thuis tegen derdeklasser UR Namur. In een eventuele vijfde ronde speelt Eendracht opnieuw in het eigen Pierre Cornelisstadion tegen KVSK United of een ploeg uit de volgende reeks: Mol Wezel, R.SC.Athusien, ES.Vaux, FC.Paliseulois, R.All.FC.Oppagne-Wéris. Indien Eendracht deze drie wedstrijden winnend afsluit wacht een afspraak met een eersteklasser. Opvallend is dat maar 2 keer sprake is van een Vlaamse club: KVSK United (alias Lommel...) en Mol Wezel (twee locaties die mij aan groepswandeltochten doen denken...).
18 06 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Op de website en in Het Nieuwsblad valt vandaag te lezen dat Eendracht Aalst het 4-sterren Quality Label van Dexia Foot Pass ontving, daarmee bewijst de club over een degelijke jeugdwerking te beschikken. Verder staat in de krant dat TV Oost (waarvan de gebouwen in Dendermonde staan...) shirtsponsor wordt van de eerste ploeg. Maar "verbroedering" met Dendermonde in het voetbal betekent nog niet hetzelfde in de carnavalwereld, denk ik.
03 06 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Op de website zijn wat nieuwtjes te sprokkelen, zo zal Eendracht Aalst juridische stappen ondernemen tegen Marc Le Part omdat die zowel bij Aalst als bij Ronse tekende, hij moet nu ook niet meer komen. Komen is wel aan de orde voor Olivier De Castro, een 27-jarige polyvalente verdediger, die gisteren een overeenkomst bij Eendracht Aalst ondertekende. Hij komt over van Peruwelz en speelde voorheen 6 jaar bij Doornik. Iemand bij Eendracht zei "kerekewere" tegen Thomas Troch en dat doet hij dan ook, het volgende seizoen (zelfs al op 30 juni, veronderstel ik). Alle derde klassers hebben afgesproken om zich in twee series te spreiden, Eendracht zou dan spelen tegen Coxyde, Ieper, Torhout, Waregem, Deinze, Hamme, Oudenaarde, Sint-Niklaas, Sottegem, Temse, Ternat, Cappellen, Heist, Hoogstraten, RC Mechelen, Rupel-Boom en Willebroek-Meerhof. Maar er moet hierover nog vergaderd worden. De openingstijden van de Hall of Fame, de nostalgische tentoonstelling over de geschiedenis van de club, in het clubrestaurant, zijn ook gekend: - Zaterdag 27 juni & zondag 28 juni vanaf 10.00 uur tot 20.00 uur. - Maandag 29 juni vanaf 17.00 uur tot 21.00 uur. - Woensdag 1 juli van 14 uur tot 21 uur. - Donderdag 2 en vrijdag 3 juli van 17 uur tot 21 uur. Fijn dat het nog zo laat (20.00 in 't weekend resp. 21.00 uur op werkdagen) open is, ik dank de organisatoren hartelijk om rekening te houden met de mensen die niet reeds om 16.00 uur thuis zijn van werk.
21 05 2009 : Eendracht Aalst : nieuws
Nog twee namen van spelers die elders hun voetbalheil zoeken: zowel Alain Van Mieghem als Arnold Nguekam zullen volgend seizoen bij reeksgenoot KMSK Deinze spelen. En ik mag niet vergeten morgen een kaart te halen voor de jubileumwedstrijd ter gelegenheid van het 90 jarig bestaan van Eendracht Aalst tegen RSC Anderlecht op dinsdag 30 juni.
We ontbeten met warme choco of koffie en ik belde dan een taxi (we kregen de dag eerder een kaartje) om ons naar het busstation te laten voeren. Daar vonden we rap de halte waar de bussen van Eurolines moesten aankomen. Deze keer was de vertraging niet zo ruim, het was een comfortabele, Spaanse bus die ons tot Palencia bracht. Daar moesten we dus weer overstappen, we hadden tijd voor een pauze, die we verbrachten met iets te drinken en de winkels af te speuren. Bus 31 moest ons terug brengen naar Gent Dampoort, het was ook een Spaanse bus maar de prutsfilm van Amerikaanse makelij had Portugese onderschriften. We keken dus liever naar buiten. s Avonds hadden we meer te kijken in Baskenland dan op de heenreis, we bleven zelfs staan, ik denk in Vitoria-Gasteiz, blijkbaar had iemand een kras gemaakt op de bus. Op de duur kwam de bus, die wij in Palencia moesten verlaten, zelfs aan en reed even voor ons. We hadden nog een stop voor middernacht in een Baskisch dorp, maar we lieten de Patxaran deze keer in de fles, we bezochten enkel de sanitaire installatie. In Lille moest ook weer gestopt worden, ergens in de buurt van Kortrijk hadden we nog een halte om iets te eten, ik moest het laatste stuk pizza buiten op eten, omdat ik er zo lang moest op wachten, maar ik wist al dat de chauffeurs buiten nog een sigaretje zouden opsteken.
Toen we dan eindelijk in Gent terug kwamen, stond Mark ons al op te wachten en was zo lief om mij in Wetteren aan het station af te zetten. Daar had ik gelukkig niet te lijden onder een protestactie van treinbegeleiders (er zou te weinig werkvolk zijn in Dendermonde, en dat moeten de klanten natuurlijk uitzweten).
Ik ben al niet religieus geïnspireerd en deze pelgrimstocht was misschien iets te kort (en de etappes iets te lang) om toch wat inspiratie op te doen. Mochten we dit overdoen, dan hebben we wat meer tijd nodig dan anderhalve week en willen we de etappes wat korter houden, zo komen we ook iets vroeger in de pelgrimsherbergen aan.
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen) Categorie:Pelgrimtocht Santiago de Compostela
30-05-2010
30.05.2010 - Pedrouzo - Santiago de Compostela, 20,1 km
Omdat Annemie geen armbanduurwerk had en er al vroeg rumoer was, wekte ze mij ook, het was toen net 5 uur voorbij. We ontbeten en toen we klaar waren, vertrokken we, niet als enigen. Weldra bereikten wij een bos, dus haalde ik mijn zaklamp uit en dat was echt nodig, want het was geen sinecure de wegwijzers te zien. Zelfs andere pelgrims moesten op hun stappen terugkeren. Gelukkig begon de dag weldra te krieken zodat ik na zowat een half uur mijn zaklamp kon wegbergen. Ineens waren er geen sokkels meer met afstanden, maar nog wel duidelijke wegwijzers, dat bevestigt dus ons vermoeden dat de afstanden die er op staan, niet kloppen (ik denk dat ze tellen tot de stadsgrens, reken er dus 5 km bij). We naderden ons einddoel zienderogen, dat bleek aan de luchthaven, de Tv-studios van eerst TV Galicia en dan RTVE (zender die ik dankzij Telenet hier niet meer ontvang ). Nadien bereikten we Monte do Gozo, de laatste helling van onze tocht. Daar was het ook behoorlijk druk, men kan er tevens overnachten, en er is een camping. Maar wij hadden enkel een stempel voor ons boekje gewild, en toen we die helling over waren, kon ik het niet laten een vreugdekreet te slaken. We waren er nog niet, maar t scheelde niet zo veel meer. Het bord van Santiago (te vergelijken met ons verkeersbord voor bebouwde kom) staat op een brug, maar het duurde toch nog een tijdje, we moesten eerst de helft van de stad door tot we aan de kathedraal kwamen. Voilà, we waren er, onze pelgrimstocht was beëindigd.
We gingen dan naar de dienst voor de pelgrims in een straat nabij de kathedraal, daar kregen we onze eindstempel maar ook een bewijs, in het Latijn opgesteld, dat we de pelgrimstocht gedaan hadden (men wilde nog wel weten of we onderweg geen bus genomen hadden). Dan gingen we onze rugzak (zonder wandelstokken) in bewaring geven voor 1 EUR, want met rugzak mocht men de kathedraal niet binnen. We gingen eerst naar het toerismebureau, waar men ons verzekerde dat de openbare pelgrimsherberg, in een gebouw van het klein seminarie (Seminar Menor), nog plaats genoeg had, en men toonde ons op een stadsplan hoe we er moesten geraken. Maar eerst gingen we naar de kerkdienst, die volledig in het Spaans was, behalve dat een Duitse ook een woordje mocht plaatsen voor Duitse pelgrims. Het moment suprême, na het uitdelen van de communie (zodat wij wat konden opschuiven voor een beter zicht), was natuurlijk het bewieroken van de pelgrims en andere aanwezigen, dat wierookvat is zo groot en zwaar dat het aan een dik touw hangt waaraan wordt getrokken door twee of drie mensen, zo zwiert dat vat over en weer, tot bijna aan de gewelven. Na de dienst gingen we navragen waar we het beeld van Sint Jacob vonden om te omhelzen, maar daarvoor stond steeds een lange file, en wij hadden al genoeg op onze voeten gestaan, we hadden geen zin in die file. In de kathedraal zelf staat wel nog een beeld van Sint Jacob op zijn paard, dat was toen hij de Moren verjoeg (in het Spaans: Santiago Matamoros). Waarschijnlijk is het daarom dat wij in de stad geen gehoofddoekte moslims zagen...
Daarop gingen we ons verblijf zoeken, dat ligt een eindje verder en we konden enkele trappen bestijgen. Maar het was de moeite waard, al moesten we ook daar weer wachten tot we aan de beurt waren. We moesten dan naar de hoogste verdieping, de derde, zonder lift dus met de trappen. Maar we mochten in de derde rij, waar geen vierde rij rechtover stond, daar waren alleen ramen die uitgaven op een fraai onderhouden binnentuintje. Ook nu hadden we een kast voor onze bagage en, voor het eerst, geen stapelbedden, dus Annemie moest geen trapje meer op (dat deed ze liever dan het onderstel van een bed boven haar te zien). Hier was in de ruime keuken wel genoeg kookgerief maar voor onze laatste dag gingen we op restaurant. Het werd een Italiaans restaurant met een ruime keuze aan pastabereidingen. We gingen ook enkele souvenirwinkels langs voor een T-shirt en enkele aandenkens, in een gespecialiseerde winkel kochten we flessen Orujo, en we waren zo bepakt, dat we een taxi terug namen. Terug in de herberg dronken we in de kelder, waar de keuken is, alsook de eetzaal maar tevens een winkeltje, warme chocolade uit de koffiemachine, voor amper 60 cent. Slapen deden wij natuurlijk heerlijk.
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen) Categorie:Pelgrimtocht Santiago de Compostela
29-05-2010
29.05.2010 - Melide - Pedrouzo, 33 km
Bij het verlaten van de bedrijfshal moesten we zoeken naar een wegwijzer, we keerden terug op onze stappen van de dag voordien om daar dan de aansluiting te vinden. Voor pelgrims die nog in die container overnachten: je moet aansluiting zoeken tot de N-547, zijnde de Avenida de Lugo, aan de kapel van Sint Rochus (capilla de San Roque, mocht je er de weg moeten vragen) zijn wegwijzers. Het profiel van de etappe ging verder traag omlaag, we passeerden weer veel dorpen zoals Rio (ik waande me al in Brazilië ), maar Arzúa is wat groter, en daar hielden wij een koffiepauze. Daar hadden we een babbel met een Vlaamse fietsende pelgrim, die fietsers zagen wij weinig, meestal waren het mountainbikers die zowat dezelfde paden volgden als wij. We stapten dan op tot Salceda, om daar onze middagpauze te houden. Om 15.20 uur waren we al in de openbare herberg met keuken, en hier was wel wat kookgerief, misschien niet genoeg voor het aantal gasten, maar toch al meer dan niets. Alleen wou het niet bij iedereen vlotten met de inductieplaten, wanneer er een druppel water op viel, viel het vuur ook uit en was het testen en proberen om weer een plaat warm te krijgen. We moesten natuurlijk eerst boodschappen doen en gingen onderweg nog een crème de Orujo drinken. Met de boodschappen en met het gedoe aan de kookplaten slaagde Annemie er toch in een groentebouillon te maken. We gingen dan weer een Orujo drinken, maar in een andere bar dichter bij de herberg. We sliepen alweer heerlijk, bovendien had elke pelgrim, behalve een bed, ook nog een kastje om zijn bagage op te bergen.
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen) Categorie:Pelgrimtocht Santiago de Compostela
28-05-2010
28.05.2010 - PortomarÃn - Melide, 40,1 km
Toen we wakker werden, was er nog geen licht, om zowat 6 uur, dus moesten we alles op de tast doen (al had ik wel een zaklamp in mijn rugzak). Ook ontbijten moest in het duister, zelfs in de keuken was geen licht aan te steken, alleen wie dicht bij een hall zat, had wat licht van daar. Wij ontbeten dan in het licht van mijn zaklamp dat ik op tafel legde. Heeft Jacob soms zijn factuur niet betaald? We vertrokken dan maar, met het voornemen de uitgeverij van mijn wandelgids te verwittigen van deze eigenaardigheid.
De etappe van vandaag was iets korter dan die van gisteren en tot Palas del Rei (geen koninklijk paleis gezien, evenwel ) behoorlijk gemoedelijk, dus met weinig hellingen. Na Palas del Rei ging het zelfs geleidelijk neerwaarts. Onderweg passeerden wij dorpen en dorpjes zoals Serra de Ligonde (het hoogste punt van heden met 722 m) en Furelos, met een mooi bruggetje, tot in Melide. Daar merkten wij dat de openbare herberg inderdaad, zoals ons door een andere pelgrim verteld, nog steeds een provisorisch onderkomen is: containers in een bedrijfshal. In die containers stonden ook stapelbedden, maar deze zagen er uit als authentieke bedden die op elkaar staan, geen stapelbedden zoals je eerder in een jeugdherberg verwacht en zoals ze waren voor ons tot in Melide. Toen we ons aanmelden voor de inschrijving, was de medewerkster blijkbaar in een slecht humeur, als zon mensen niet stressbestendig zijn, moeten ze die niet aanvaarden als vrijwilliger, ik moet ook op mijn tellen letten als bestuurslid van een wandelclub. Er was hier genoeg sanitair, apart voor vrouwen en mannen. Er was zelfs een keuken, maar ook nu weer: geen potten, pannen, bestek of servies. Doch Annemie vond wel een stenen pot, en die had ze gauw verstopt, we gingen dan winkelen en ze kocht het nodige, op twee adressen, voor een groentesoep. Terwijl ze stond te kokkerellen, kwam iemand vragen waar ze die gevonden had. Bleek dan dat die pot van hem was, maar we mochten hem verder gebruiken, als we hem nadien maar afgewassen aan de receptie wilden terug brengen. Intussen ging onze kleding te drogen aan rekken en over relingen, maar er was eigenlijk niet genoeg tijd daarvoor, ook al stonden die rekken in de zon. We gingen dan weer de stad in om een Orujo te proeven, dat moet een specialiteit van Gallicië zijn. De Creme de Orujo liep vlot binnen, de kruidenvariant evenzeer (maar ik had de indruk dat de inhoud al iets meer was, ondanks het ijsblokje). Maar de koffielikeur is zo zoet dat Annemie er enkel maar van nipt, het leek meer op cola dan op koffie met Orujo. Ik had dus een dubbele portie.
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen) Categorie:Pelgrimtocht Santiago de Compostela
27-05-2010
27.05.2010 -Triacastela - PortomarÃn, 40,9 km
Na het ontbijt stapten we op naar Portomarín langs A Balsa, San Xil (we maakten de omweg naar het klooster van Samos niet), Alto de Ricabo (het hoogste punt van de dag met 900 m), Montán, Fontearcuda, Furela (waar een mooie brug is), Pintín, Calvor, Aguiada, San Mamede do Camino, Sarria, tot waar we een groene, heuvelrijke streek voor de voeten kregen, maar drastische stijgingen zoals gisteren kwamen gelukkig niet meer voor. Het ging verder langs As Paredes, Vilei, Barbadelo, Rente, Mercado da Serra, Leiman, Peruscallo, Cortiñas en Brea waar we onze middagpauze hielden. Intussen hadden we nog een corridoiro en ook begon het aftellen op betonnen sokkels, waar meestal zelfs nog een paar wandelschoenen staan. Omdat onze sandalen ook al sporen van slijtage vertoonden (Annemie heeft ene moeten repareren met een haakje van een neklint, ik kon het nog redden met een zool die aan de tip los kwam), maakten wij gelijkaardige plannen. Ook vandaag kregen we een omleiding wegens werken, maar deze was zo lang niet. In Portomarín, dat met de brug over het stuwmeer op Neumagen-Dhron aan de Moezel doet denken, vonden we de publieke herberg zeer nabij het centrum. Ook daar was wel een zeer grote keuken, maar zonder kookgerief. Is dat de mode in Gallicië? Dus moesten we opnieuw op restaurant, nadat we boodschappen deden voor de volgende dag. We bekeken ook enkele winkels want er is een lange straat waar je beschut tegen regen of zon in een halve galerij kan window shoppen. Omdat we ons niet méér wilden laden dan nodig, stelden we de koop van T-shirts uit tot in Santiago, hadden we geweten dat ze daar zo geen grappige T-shirts te koop hadden We kozen tussen twee restaurants met menu, maar de bediening was niet oprecht vriendelijk. Waar we naderhand nog iets gingen drinken, was de bediening al veel vriendelijker, met een tapa zowel bij Miekes bruisend water als bij mijn glas wijn. Eens terug op de kamer van zes (nog een bed bleef vrij) zochten we naar een knop om het licht uit te schakelen, maar dat was er niet Ik sliep al toen het licht algemeen werd uitgeschakeld (22.30 uur?).
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen) Categorie:Pelgrimtocht Santiago de Compostela
26-05-2010
26.05.2010 - Vega del Valcarce - Triacastela, 32,2 km
Omdat we gisteren drie kilometer voorsprong genomen hadden, was het dus voor vandaag evenveel minder. Maar van recupereren was toch geen sprake. Na het ontbijt stapten we dan op via Ruitelán, waar we de verharde weg verliezen. Van daar begon het te regenen maar ook begon het te stijgen over onverharde, stenige paden. Tegen dat we het volgende dorp, La Faba, bereikten, was mijn bobijn al op. En we moesten nog blijven klimmen naar O Cebreiro, reeds in Gallicië dus, meer dan 600 m hoger dan Vega del Valcarce. Daar hielden we een koffiepauze, zo kon ik wat bekomen. We waren dan nog niet aan het hoogste punt, dat was op 1335 m hoogte in Alto do Poio, waar we ons middagmaal aten. Annemie had genoeg aan een stevige soep, ik at van mijn brood met jam bij een kop warme melk. Eigenlijk was dat bedoeld voor een decafeïne, waar men dus een kop warme melk voor krijgt met een zakje koffiepoeder en een zakje poedersuiker, maar die koffie interesseerde mij eigenlijk niet. Een kop warme melk zou zo groot niet zijn, dus liever loste ik het zo op. Na Alto do Poio ging het neerwaarts, via Fonfría, O Biduedo, Filloval, Pasantes en Ramil naar Triacastela. Daar zochten we naar de publieke herberg, we waren al wat te ver gelopen, vroegen een lokale bewoonster naar die herberg, waarop ze zei dat die waarschijnlijk al vol was. Maar een eind verder is een andere herberg waarvan ze zelfs de prijs kende, 7 EUR. We gingen een kijkje nemen en waren bijna ingeschreven, wanneer we die bewoonster de trap zagen afdalen. Van zon achterbaks gedrag moesten wij niet weten, dus we gingen weer buiten en vroegen aan een pelgrim of die de publieke herberg wist zijn. Zo kwamen we er ook maar daar bleek dat ze ginder zelfs geen keuken hadden We moesten dus op restaurant, wat we deden na het betrekken van een nog vrije kamer van vier (twee stapelbedden) en een douche. We kozen daar een menu van drie gangen, waarvan het voorgerecht, een pastasalade het beste was. Het lamsvlees en de frieten waren te vet en het fruit (dessert) kwam uit blik.
0
1
2
3
4
5
- Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen) Categorie:Pelgrimtocht Santiago de Compostela
25-05-2010
25.05.2010 - Ponferrada - Vega del Valcarce, 40,2 km
Na het ontbijt verlieten we Ponferrada, gingen daarvoor zo ongeveer voor de helft rond het tempelierkasteel. Op weg naar Cacabelos moeten we ergens een wegwijzer gemist hebben (stond er iets voor geparkeerd?) en kwamen we op een variant terecht, zodat we via Carrecedo, waar een klooster staat, een flinke omweg gemaakt hadden. In Cacabelos zelf gingen we niet echt door het centrum maar langs de gewestweg was er niet veel bewegwijzering te zien en we vroegen soms bevestiging aan de lokale bevolking. Eens de stad uit begon het te regenen (het had eerder al gedruppeld, maar zonder veel erg). Langs de weg trokken we wat kersen, niet veel want de meeste waren nog niet rijp. We volgden dan een gewestweg van de autonome provincie langs de berm dat van het wegverkeer was afgescheiden door een betonnen muur van zowat een meter hoog. Meestal links van ons en soms rechts stroomde de Valcarce, het leek wel een bergbeek. In Pereje staken we de weg over voor een omleiding van ongeveer een kilometer, wellicht staat daar geen betonnen muurtje. Na dat ommetje keerden we terug naar die weg wat we later weer verlaten voor Trabadelo. In Villafranco del Bierzo (waar de Sint-Franciscuskerk staat), waar het weer regende, stopten we aan een pelgrimsherberg, denkende dat we daar iets zouden kunnen drinken, maar dat was niet de bedoeling, dus gingen we de stad in en aten daar ons middagmaal in een café. Toen we er weer vertrokken, scheen de zon en kon onze regenjas drogen. Toen we in Ambastemstas aankwamen, waar we wilden overnachten, bleek daar geen openbare pelgrimsherberg te zijn, we moesten nog drie kilometer verder tot Vega del Valcarce, waar de Albergue Das Animas staat. Daar werden we vriendelijk onthaald door de hospitalero die wellicht de vermoeidheid op ons gezicht zag. Na douche en boodschappen maakte Annemie een heerlijk groentestoofpotje, nadat wij ervan gegeten hadden, was er nog over, en de hospitalero (die eigenlijk zelf wou koken) at er ook smakelijk van. Hij vroeg dan het recept aan Annemie, hopelijk heeft hij er succes mee. We gingen dan nog naar twee cafés, in het eerste was te veel lawaai, vandaar dat we verhuisden. In dat tweede café had men ook Leffe, maar ik hield me aan de Patxaran (wie weet staat die Leffe niet in de ijskast, en dat is me te koud).