Ik ben Helga
Ik ben een vrouw en woon in Denderleeuw (Belgie/Vlaanderen) en mijn beroep is secretaresse (tegenwoordig heet dat assistant...).
Ik ben geboren op 24/07/1960 en ben nu dus 64 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wandelen, reizen, lezen, computeren, en ik volg graag voetbal- en wielerwedstrijden.
Deze profielfoto is genomen in Chileens Patagonië.
Het is deze keer dus niet gelukt om op de valreep een deelname aan de Europa League te bekomen. Volgens wat ik in het relaas op de clubsite lees, heeft Moniz met deze spelers geprobeerd om op verplaatsing te winnen: Rost - Demel, Boateng, Mathijsen, Aogo (73' Elia) - Jarolim, Zé Roberto - Trochowski, Pitroipa - Petric, van Nistelrooy, en was het stadion uitverkocht met 41.150 toeschouwers. Pizarro bracht de gastheren in de 57ste minuut op voorsprong, 1-0 en Van Nistelrooy scoorde gegelijkmaker in de 82ste minuut (in het stadionboekje dat ik vorige week kocht, hoopte de redactie dat Van Nistelrooy een Pizza Pizarro mocht verorberen ). Tussendoor waren er Hamburgse kansen voor de Nederlandse spits die de bal kreeg van Aogo, die hem dan weer van Petric aangespeeld kreeg. Nog geen tien minuten later was Van Nistelrooy weer ter plaatse, kreeg een droompas toegespeeld van Zé Roberto maar Frings klaarde. Pitroipa trapte de bal over doel, Bremen spookte blijkbaar niet veel uit, behalve aan het eind van de eerste helft, maar het bleef nog 0-0. In de tweede helft was de eerste kans weer voor Van Nistelrooy, anderzijds moest Rost alles uit de kast halen om een vrije trap van op 30 meter van Naldo (die pipo die eind vorig seizoen een aanslag pleegde op het scheenbeen van Petric) te pareren. In de 59ste minuut moest hij dan toch de bal uit zijn doel halen, Pizarro scoorde met de hak (mocht Petric dat doen, ik zocht het subiet op YouTube ). 1-0 is "niets", bij HSV dachten ze niet aan opgeven, op een half uur van affluiten. Eerst Van Nistelrooy (volgens de reporter een opvallendste speler), dan Petric kregen een mooie kans, maar 't mocht (nog) niet zijn, maar de poging van "Bremer" Almeida was toch ook niet raak. Daarop moest Aogo dan wijken voor Elia, want Moniz wou de drie punten meenemen: hij zette alles op de aanval. Zé Roberto paste eens te meer naar Van Nistelrooy, en hij kreeg eindelijk loon naar werken, 't stond 1-1. Een hoekschop van Trochowski kopte Boateng na korte tijd na de gelijkmaker in de riching van het Bremer doel, hun keeper kon een doelpunt verhinderen. Het werd zelfs bijna 2-1, maar de bal ging naast. Het bleef dus bij een gelijkspel, en dan is het resultaat van Stuttgart bij Hoffenheim van geen belang (het werd daar ook 1-1).
Dit seizoen was dus iets minder een succes dan het vorige, want toen werd wel een ticket voor de Europa League besteld. Ik hoop nu maar dat er geen leegloop volgt en dat HSV volgend seizoen eindelijk eens een dikke prijs binnenhaalt, het kampioenschap en/of de Duitse beker. Dan bezoek ik hun museum nog eens. Toch heb ik genoten, want terwijl ik in de tribune zat (ik heb ze drie maal live aan 't werk gezien), daar of "op" Anderlecht, heb ik behoorlijk wat Hamburgse doelpunten gezien (in Brussel drie, thuis tegen Standard Luik twee en een maand later zelfs vier), waarvan 4 van Petric en 2 van Van Nistelrooy. Bij HSV scoren verdedigers trouwens ook: Mathijsen thuis tegen Anderlecht (heb ik enkel op TV gezien) en Boateng in Brussel.
By the way, Bayern München is kampioen en FC Schalke 04, Werder Bremen, Bayer Leverkusen en Bor. Dortmund spelen Europees. De naam van VfB Stuttgart staat niet in hetzelfde grijs als die 4 ploegen, maar ik vermoed dat Stuttgart kwalificatiewedstrijden zal moeten spelen.
De meeste Bundesligadoelpunten voor HSV scoorde Petric (8), gevolgd door Zé Roberto en Jansen (6) en dan Elia en Van Nistelrooy (5). Vorige zondag vergeleek ik Van Nistelrooy met Berg omdat die tegen Nürnberg een kanjer van een kans verprutste: de Zweed speelde 30 wedstrijden (misschien niet altijd 90') en de Nederlander 11 (idem, maar hij kwam bij Hamburg SV toen de competitie al bezig was), toch scoorde Van Nistelrooy een doelpunt meer, in minuten gerekend speelde Berg bijna 3 keer zoveel als Van Nistelrooy (ik ga dus even voorbij aan Guerrero, die ook behoorlijk gemakkelijk scoort).
04.05.2010: In Het Nieuwsblad las ik heden dat de Franse sportkrant L'Équipe zijn lezers wijsmaakt dat Eric Gerets de topprioriteit is voor Hamburg. Mij niet gelaten want Gerets kan een flink palmares als trainer tonen. Maar de vraag is of Gerets de geknipte man is om opnieuw samen te werken met Van Nistelrooy, die ten tijde van Gerets bij PSV in de clinch ging met de Leeuw en er sindsdien geen hoge pet meer van op heeft. Op de website van HSV heb ik er alleszins niets van gelezen, maar daar zetten ze enkel iets op als 't al in kannen en kruiken is.
Over Van Nistelrooy gesproken, hij is niet eens geselecteerd door Van Marwijk, de "Georges Leekens van Oranje", om mee te gaan naar Zuid-Afrika... Mathijsen en Elia zijn gelukkig wel opgeroepen.
En over Elia dan weer gesproken, hij deed vandaag mee met de training en zegt beschikbaar te zijn voor de derby van komende zaterdag, dat staat dan weer wel op de clubsite. 't Is de maand van de come-backs, eerst Reinhardt en nu Elia.
01.05.2010: Hamburger SV - 1. FC Nürnberg: 4-0
Zoals vorig jaar ben ik naar Hamburg gereden voor de laatste thuismatch van het seizoen. Deze keer, in tegenstelling tot vorig jaar, heb ik zelf de nodige reservaties gemaakt: ik heb mijn ticket besteld via internet en een hotelkamer geboekt via www.booking.com, het werd toch hetzelfde hotel als wat het reisbureau van HSV toen boekte, maar wel een andere kamer. Omdat ik vorig jaar te veel te lijden had onder het druk verkeer, vooral op de A1, ben ik een uur eerder vertrokken en was het omdat het gisteren ook een feestdag was in België en Duitsland (niet in Nederland) dat het vlotter ging met het verkeer? Waar mogelijk op de Autobahn reed ik ook sneller dan wat ik vorig jaar uit dezelfde auto haalde. Toen ik me rond het middaguur (bijna 7 uur gereden, twee pauzes inbegrepen) aan de receptie van Hotel Helgoland op de Kieler Straße aanmeldde (ik had mijn auto al op hun parking achtergelaten), was mijn kamer nog niet klaar maar ik moest nauwelijks 5 minuten wachten. Na "inspectie" van de kamer (alles was er wat nodig is voor 1 overnachting) en het meegrabbelen van pet en sjaal vertrok ik met medeneming van een deel van het stadsplan wat me aan de receptie werd meegegeven, meer dan dat deel had ik ook niet nodig. En nu heb ik het gevonden, hoor, voor de volgende keren. Ik verliet het pand, ging meteen linksaf de straat in waar ik de parking bereikte, en ging rechtdoor tot het tramstation Diebteich, en daar nam ik de tram tot Stellingen (een tussenhalte is er: Langenfelde). Ik kocht er twee belegde broodjes en een kroes warme chocolademelk, wat ik enkele stappen verder verorberde. Ik meende eigenlijk de (door HSV georganiseerde?) pendelbus naar het stadion te nemen maar ik volgde ongemerkt de "verkeerde" groep mensen, zij die te voet naar het stadion gingen. Ik had geen zin rechtsomkeert te maken, ten eerste wandel ik graag en ten tweede was 't nog mooi weer, niet warm maar wel droog en bij momenten zonnig. Dat pad is 1300 m lang en zeer breed, als ze zouden mogen, zouden twee auto's elkaar gemakkelijk kunnen passeren.
Ik was er veel te vroeg, de poorten waren nog gesloten, dus kuierde ik wat rond, zag enkele spelers trainen op een naburig veld, maar toen ik aan de andere kant ervan kwam, herkende ik er niemand van. Ik was toen ook dichtbij het Volkspark, dat tot enkele jaren geleden zijn naam gaf aan het stadion (en eerlijk: ik hoor dat liever dan die gesponsorde namen, die overigens af en toe veranderen omdat er een andere sponsor is, volgend seizoen zijn ze al aan nummer 3, Imtech uit Nederland). Dus ging ik wat in dat park, of bos naar mijn aanvoelen, wandelen. Ik was er niet alleen, er waren ook enkele joggers en een politievrouw met hond. Onderweg kwam ik enkele inlichtingsborden tegen en op een ervan zag ik dat er een dahliapark is. Ik wandelde tot daar en zag dat het park behoorlijk groot is, maar nog kaal, want wellicht zijn de bloemen pas geplant. Dus verliet ik het park weer en ging aan de overkant van de straat het kerkhof van Altona (stadsdeel) binnen, omdat de kerselaars mooi in bloei staan. Tegen dan was de toegang tot het stadion en al zijn faciliteiten opengesteld voor het publiek. Er is zo veel volk dat bezoekers van de souvenirwinkel mondjesmaat werden binnengelaten, naarmate er klanten buiten gingen. Ik heb er eindelijk de langgewenste jeneverglaasjes gevonden en kocht er meteen 4 (twee per doosje), alsook nog wat souvenirs. Dan ging ik de sanitaire installaties met een bezoek vereren alvorens mijn plaats te zoeken, en die heb ik gemakkelijk gevonden, ik zal me daar nog even goed thuis voelen als bij Eendracht Aalst (die ik echt ook eens moet bezoeken, hopelijk lukt me dat tijdens de eindronde ).
Om een uur of drie begon men voor ambiance te zorgen, een reporter van NDR2 interviewde een jonge snaak (dezelfde als bij de wedstrijd tegen Standard Luik? - ik weet het niet meer) die 6-0 voorspelde. Als 't dezelfde is, zal hij nog wel eens prijs hebben bij een échte pronostiek want het winnend team gokte hij toch steeds juist, al "overdreef" hij de score een beetje. Maar dat wist ik op dat moment nog niet. De clubzangers brachten enkele nummers te berde zoals het stadslied, "Hamburg meine Perle" (en Oilsjt stad van mèn droeimen, denk ik dan, ik vind het van tekst beter omdat het over Aalst gaat, en niet over andere steden zoals hier). Dan werden de ploegen voorgesteld, van de HSV-supporters kregen twee Nürnbergers ook een applaus wegens nog bij Hamburg gespeeld: Choupo-Moting en Tavares, die in de 34de minuut van de bank mocht komen. Deze spelers stonden op het scheidsrechterblad voor HSV: Rost - Demel (in de 74de minuut vervangen door Reinhardt), Boateng, Mathijsen, Aogo (in de 83ste minuut vervangen door Rozehnal) - Jarolim, Zé Roberto - Trochowski, Pitroipa - Petric (in de 69ste minuut vervangen door Van Nistelrooy), Berg. En om half vier werd de wedstrijd in gang gefloten door een arbiter uit het Duitse Herne (zouden ze daar ook mattentaarten verkopen? ) en in gang getrapt door Petric en Berg. Tijdens de wedstrijd werden tussenstanden doorgegeven van andere wedstrijden zodra daar werd gescoord. Gescoord werd hier ook en nogal vroeg in de wedstrijd, nadat Trochowski en Berg elk een fraaie kans misten: via Trochowski en Jarolim kwam de bal bij Pitroipa, die met een trap de openingstreffer realiseerde. Even later was het opnieuw zover. Boateng bediende de op rechts doorgestarte Demel met een lange bal, de Ivorianer flankte naar het midden, waar Petric in de linker hoek scoorde (19de minuut). 2-0 dus, en verder ging de wilde HSV-rit, want 6 minuten later moest de keeper van Nürnberg het leder opnieuw uit zijn doel halen, nadat Petric met het hoofd het derde doelpunt voor Hamburg scoorde. Twee minuten later kreeg Petric de kans om zijn hattrick te scoren, maar Schäfer kon dat helaas verhinderen. Het bleef dus 3-0 tot de pauze.
In de tweede helft ging HSV op zoek naar een nog hogere score, Nürnberg had er weinig verhaal tegen. Een 20-tal minuten later besloot Moniz om Petric door Van Nistelrooy te vervangen, vier minuten later bedankte de Nederlander hem met een vierde doelpunt. Hij werd daarbij nochtans gehinderd door de keeper maar kon balbezit houden en trapte in doel. Wat later miste Berg een open doelkans en ik had dan liever dat hij plaats moest ruimen voor Van the Man i.p.v. Petric... Want eender wie van deze twee had die bal, die er bij Berg naast ging, erin getrapt. Van Nistelrooy mag op een metertje van de doellijn staan (Berg stond er verder af), dan gaat de bal er nog in. En Petric schenkt de supporters van tijd tot tijd een spectaculaire goal (zijn tweede doelpunt op Sclessin is genomineerd voor Doelpunt van de maand april door "Die Sportschau": http://www.sportschau.de). Een blik op de statistieken op de HSV-website leert dat Petric en Van Nistelrooy meer scoren per aantal speelminuten dan Berg. Dus Moniz: gelieve in 't vervolg Berg te vervangen... Een minuut na de 4-0 werd Demel vervangen door Reinhardt, die meteen een daverend applaus kreeg van het thuispubliek, hij was zeer lang afwezig na een operatie, en al zat hij onlangs al eens op de bank, eindelijk nog een kwartier kunnen mee spelen moet hem grote deugd gedaan hebben. Ook Rozehnal kreeg nog een kans, voor hem moest Aogo wijken. Intussen dus werden bijna constant tussenstanden van andere wedstrijden meegegeven, en bij de twee doelpunten die Stuttgart te verwerken kreeg van Mainz, werd hard gejuigd. Door de zege van Hamburg en het gelijkspel van Stuttgart (het haalde de achterstand dus in), komt HSV op drie punten van de 6de plaats en er is weer een waterkansje op een Europees ticket. HSV moet volgende week dus winnen bij Bremen en Stuttgart moet verliezen van en bij Hoffenheim (dat onlangs HSV een stevige pandoering gaf en bij Frankfurt won, maar eigenlijk niets meer te bewijzen heeft).
Na de wedstrijd ging ik eens kijken of er wat uitgeruste, "gewassen en gestreken" spelers te fotograferen waren. Aan de kant waar de spelersbussen onder de tribune en achter de poort geparkeerd waren, stond al wat volk, zowel HSV- als Nürnbergfans, te wachten, gadegeslagen door veiligheidsmensen (in Aalst zouden dat stewards zijn). Ik vond het allemaal wat overdreven met die nadarafsluitingen en het verbod om op een betonnen paaltje te zitten wachten. Nadien bleek het waarom: die van Nürnberg zijn niet erg blij met het bijna afgelopen seizoen en wilden verhaal halen bij de voorzitter en de trainer. Enkele bezoekende spelers waren blijkbaar met hun eigen auto gekomen en sommigen keerden terug op vriendelijk verzoek van hun supporters om een handtekening, een korte babbel of een foto. Toen ging de garagepoort open, en in de bus van de bezoekende ploeg zaten de overige spelers, trainer en voorzitter (denk ik, want ik ken er geen "kat" van). De bus kwam buiten gereden, maar kon niet weg omdat hun supporters de weg versperden. De inzittenden kwamen buiten (behalve de chauffeur die aan 't schrijven ging), er werd wat gepalaverd en toen gingen ze weer in de bus. De veiligheidsmannen maakten de weg vrij door de nadarafsluiting te verzetten en supporters weg te duwen. Die bus was nog niet goed weg toen enkele HSV-supporters in één richting liepen: Trochowski zocht zijn auto. Maar zoals vorig jaar moest hij wel eerst enkele handtekeningen uitdelen en voor foto's poseren. Ik heb er nog ene van vorig jaar, en hij is nog altijd dezelfde gebleven: http://picasaweb.google.com/hvds9470/HSVKeulen#5336857752700581538
Wat later was het de beurt aan Petric, die maakte zich nog populairder dan hij al was, het moet zeker tien minuten geduurd hebben, als 't geen kwartier was, eer hij kon naar huis rijden. Meer nog, hij haalde een paar keer een stift uit zijn auto omdat het schrijfgerief van de supporters leeggetekend was. Terwijl hij nog aan poseren en autogrammen uitdelen was, ging ik op zoek naar de halte voor de pendelbus naar het tramstation Stellingen. De bus die er al stond, was stampvol en de volgende bus liet niet lang op zich wachten. De tram, waar ik ook niet lang moest op wachten, kreeg kort voor Diebteich blijkbaar een technisch probleem, in dat station kon ik uitstappen, maar toen ik het station al helemaal had verlaten en de openbare weg had bereikt, stond hij er nog. Ik kwam dus voorspoedig in het hotel aan waar ik tot 22 uur wachtte om de goals (vooral die van Pitroipa en Petric - want ik zat er erg ver vandaan) nog eens te zien. 's Anderendaags verliet ik na een lekker ontbijt naar huis waar ik minder tijd voor nodig had dan bij mijn vorige bezoeken.
Alweer komt de wedstrijd rechtstreeks op Exqi, mijn dank hiervoor. Voor het eerst maar niet voor het laatst, dit seizoen, schrijf ik dat Moniz de volgende ploeg samenstelt: Rost, Mathijsen, Aogo (ondanks maag- en darmproblemen), Zé Roberto, Petric, Tesche, Jarolim, Boateng, Demel, Pitroipa en Van Nistelrooy; op de bank zitten Hesl, Rozehnal, Guerrero, Berg, Rincón, Bertram en Schulz. Vrije-trapspecialist Trochowski zit een dagje schorsing uit. De arbiter is blijkbaar een Turk: Cakir.
Na twee minuten is 't bijna om zeep, Zamora bracht o.a. Demel in problemen maar Rost houdt de netten nog leeg. Fulham heeft deze keer blijkbaar voor de aanval gekozen want even later probeerde Davies ook iets. Hun eerste hoekschop brengt ook niets op, maar die van HSV helaas ook niet. De keeper van Fulham bokste nog gauw de bal weg eer Petric er zijn hoofd kon tegen zetten. En zo gaat het over en weer. Voor de vrije trappen mag Trochowski zijn faam delen met Petric, die schiet in de 22ste minuut de bal over de muur en net buiten bereik van de Fulhamkeeper het doel in. Dat ziet er al ferm goed uit ! Daarop gaat Fulham op zoek naar de gelijkmaker en dat offensieve spel ligt HSV toch beter dan het verdedigend gedrag van de heenmatch. Als het weer richting Fulham-doel gaat, trapt Pitroipa net naast. Een minuut later doet hij dat nog eens over, de bal zou er toch eens moeten in gaan voor hem. Met deze leuke voorsprong gaan de ploegen de rust in. 't Ziet er trouwens een leuk stadion uit, Craven Cottage, groter natuurlijk maar wellicht even gezellig als dat van Eendracht Aalst, er is geen strook tussen de tribune en het speelveld.
Na de koffiepauze mag Fulham aftrappen voor de tweede helft, noch Moniz, noch Hodgson heeft spelers gewisseld. En alweer trekt de thuisploeg ten aanval, maar de bal gaat er net naast en Rost was al naar de goeie kant uitgeweken. Na tien minuten wordt Tesche vervangen door Rincón, ook bij Fulham wordt gewisseld, Dempsey voor Zamora. Op een half uur van 't einde krijgt Boateng de gele kaart te zien voor een gevaarlijke tackle. De vrije trap wordt net naast getrapt, oef ! Hangeland krijgt ook geel te zien om Petric te vloeren, gelukkig zonder erg (overmorgen is 't de laatste thuismatch in de Bundesliga, hé). Wat later zetten Petric en Jarolim een aanval op, maar de Tsjech vindt de keeper in de weg. De corner van Aogo levert ook niet op dan een inworp voor HSV. Wat later bekomt Fulham toch de gelijkmaker via Davies, 't is geen misse goal, moet ik toegeven. Wat later gaat een hoekschop van HSV te ver naast. Die gelijkmaker geeft de thuisploeg blijkbaar vertrouwen, maar in de counter pleegt Pitroipa zijn derde uitgesproken poging tot scoren, helaas zonder gewenst resultaat. Fulham heeft een aanvaller, Nevland, ingebracht voor een verdediger, Pantsil. Een kwartier voor hert eind krijgt Fulham een corner en die gaat er in door Gera. Bizar, Tesche moest plaats ruimen voor Rincón, en die moet nu plaats ruimen voor Guerrero. Enfin, als de krijger scoort, is er geen vuiltje aan de lucht. Er komen drie extra minuten, hopelijk brengt dat iets op... Rozehnal komt Jarolim vervangen. Na een naast getrapte bal van Van Nistelrooy komt Rost mee aanvallen, moet Dempsey tacklen en krijgt daarvoor de gele kaart te zien. Hamburg trekt nog eens ten aanval maar de arbiter fluit af en HSV speelt geen finale thuis.
26.04.2010: Het hing al een poos in de lucht en het is nu gebeurd, dat wist ik tijdens de werkdag al van een collega: Labbadia heeft de bons gekregen, en de co-trainer Sözer ook. De trainingen worden nu geleid door Ricardo Moniz. Da's gene Spanjaard of zo maar gewoon een Nederlander. Nu maar hopen op het gebruikelijke trainerswisseleffect voor de nog resterende wedstrijden, zowel in de Bundesliga als in de Europa League. Moniz is destijds samen met Martin Jol van Tottenham Hotspurs gekomen en is blijkbaar langer blijven plakken. Voordien werkte hij nog bij en voor PSV Eindhoven, Grashoppers Zürich, Feyenoord Rotterdam, Verenigde Arabische Emiraten en RKSV.
25.04.2010: TSG Hoffenheim - Hamburger SV: 5-1
Dat trekt er nu ook niet op als voorbereiding op het bezoek aan Londen, komende donderdag. Volgens wat ik op de site lees, speelde HSV zwak. Reeds in de 2de minuut scoorde Ibisevic na een fout in het Hamburgs opbouwspel de 1-0. Hij scoorde ook in de 11de minuut, en zijn collega Obasi zorgde voor de tussenstand van 3-0 in de 31de minuut. Na het bezienswaardige doelpunt van Tesche in de 65de minuut verhoogde Obasi in de 72de en Salihovic in de 76de minuut tot 5:1. Daarmee werd niet alleen de zwaarste nederlaag van het seizoen genoteerd, maar ook is de kwalificatie voor de Europa League via de Bundesliga daarmee zo goed als onmogelijk (dus wel nog mogelijk mits zege op 12 mei?).
22.04.2010: Hamburger SV - FC Fulham: 0-0
Al meteen twee leuke berichten: de wedstrijd komt rechtstreeks op Exqi (die hebben me dit seizoen nog al getrakteerd) en Petric is al in zover genezen dat hij op de bank begint. Naast hem op de bank zitten verder nog Hesl, Rozehnal, Rincón, Torun, Tesche, Berg, want Labbadia begint met deze spelers aan de wedstrijd: Rost - Demel, Boateng, Mathijsen, Aogo - Jarolim, Zé Roberto - Trochowski, Pitroipa - van Nistelrooy, Guerrero. En de arbiter is een Deen: Larsen.
Kort na affluiten heeft Van Nistelrooy al een leuke kans, maar de Fulham-keeper had de bal op tijd beet, nog geen corner dus. Wat later is het de beurt aan Trochowski om aan de bezoekers te tonen wie de finale thuis wil spelen. Intussen vertelt de reporter dat Labbadia al verhuisdozen heeft gevuld, maar er zijn nog 4 en hopelijk zelfs nog 5 wedstrijden te leiden. Tien minuten later is 't weer aan Trochowski om een doelpoging te wagen. Fulham probeert af en toe eens tot bij Rost te geraken, maar de hoekschop brengt hen niets op. Wat later stuurt Pitroipa de bal wat te veel uit de reikwijdte van de benen van Van Nistelrooy. Een corner brengt ook voor HSV niets op, de bal komt gewoon niet goed terecht. "De beste mogelijkheid, dromen waar te maken, is wakker te worden!" staat op een spandoek in wat ik schat de westtribune is. Europees lijkt HSV nochtans niet te slapen, al is deze wedstrijd tot nog toe niet zo boeiend als die tegen Anderlecht of Standard, daar werd vroeg(er) gescoord. Aogo bekomt een hoekschop die hij zelf neemt, maar een Fulham-verdediger werkt weg. Mathijsen krijgt een gele kaart te zien omdat hij Gera een knie zet, waardoor die spectaculair valt. In de 36ste minuut stormt Pitroipa naar voor maar ziet niet meteen een aanspeelpunt, dus die kans gaat ook voorbij. Guerrero probeert een gat te boren in de defensie, maar trapt de bal naast. Pitroipa krijgt nog een kans maar trapt die een paar meter naast. En toen kwam Petric in beeld, nog altijd te kijken op de bank, wanneer de reporter zegt dat die de goal wel weet te staan, en waarop ik denk: zelfs met zijn rug er naartoe, niet waar, Bolat? Een doelpoging van Van Nistelrooy is niet hard genoeg om de keeper te verschalken. En dan is 't pauze bij 0-0.
Beide ploegen komen ongewijzigd uit de koker. Zo goed als meteen trekt HSV ten aanval maar de Fulhamse verdediging is haast zo onneembaar als dat van Hannover... Na zes minuten voert Fulham een wijziging door, Zamora, een hinkende aanvaller moet wijken voor een verdediger, Dempsey. Na tien minuten mag Trochowski een vrije trap nemen, maar 't is al te ver van het doel en niemand schiet de bal er in. Misschien kan Labbadia van op een km of 600 gedachten lezen in een voor hem vreemde taal, feit is dat Petric zijn schoenen knoopt voor een opwarming langs de lijn. In de 60ste minuut krijgt Fulham ook een kans, maar die wordt gelukkig verhinderd door Mathijsen. De volgende kans voor Jarolim gaat er ver over. Dan heeft Fulham zelf een kans maar Gera trapt flauwtjes naar Rost. HSV geeft maar niet af doch de poging van Trochowski verdwijnt in de handen van de Fulham-keeper. Fulham-aanvaller Gera krijgt de gele kaart te zien omdat hij de bal met de bovenarm controleert. Even later neemt Aogo een hoekschop maar zelfs een 1-2-tje en een voorzet brengen niets op, want Demel komt er niet bij. Zé Roberto ziet de voorzet van Trochowski niet goed komen, en de Fulham-keeper heeft de bal beet. Wat later volgt de tot hier toe beste kans van Hamburg komende van Pitroipa, waar de Fulham-keeper moeite mee heeft. Ook die van Trochowski is het zien waard en brengt een hoekschop op, maar die blijft zonder resultaat. Guerrero moet dan baan ruimen voor Petric. En met de volgende HSV-kans heeft hij nog niet veel te zien, die komt van Jarolim. Op 12 minuten van het einde trapt Aogo de bal nipt naast. 10 minuutjes voor het einde bezeert Demel zich en wordt net over de lijn verzorgd, hij wordt vervangen door Rincón. De tijd tikt weg, Fulham schept ook wat kansen maar zonder veel gevaar. Een van de laatste kansen voor HSV is een corner door Rincón bekomen, Petric trapt 'm bijna binnen maar de keeper werkt in hoekschop doch die brengt niets op. Petric' volgende doelpoging vliegt net over de deklat. Er komen nog drie minuten bij. Bij een tegenaanval pleegt Trochowski een trekfout, krijgt er de gele kaart voor te zien maar de vrije trap die er op volgt brengt geen gevaar mee. Hij moet volgende week evenwel toekijken. En het blijft bij een scoreloos gelijkspel. Ze zullen het volgende week in Londen moeten waar maken.
20.04.2010: Iets wat de vorige jaren ook geen probleem was, was dat nu ook niet: HSV bekwam de licentie voor eerste klasse zonder voorwaarden.
Verder wordt op de site de vraag gesteld of het rechtstreeks duel eerst thuis te beginnen, zoals overmorgen tegen FC Fulham, nu een nadeel of een voordeel is. De laatste vier wedstrijden (tegen Sporting Anderlecht en Standard Luik, dus) hebben bewezen dat het zeker geen nadeel is. De auteur probeert dat statistisch te bewijzen (maar zegt zelf dat het geen bewijs is): voor het komende duel van de halve finale met FC Fulham heeft HSV in zijn Europabekergeschiedenis exact 86 knockoutronden met heen- en terugspel gespeeld. De verdeling van het thuisrecht is hierbij evenwichtig: 43 keer begon Hamburg thuis en evenveel keer buitenshuis. Voor beide soorten loting kwam 32 keer hiervan HSV in de volgende ronde. Het lijkt dus onbelangrijk te zijn of de terugwedstrijd elders of thuis plaats vindt. Veel belangrijker is het voorgelegde resultaat: een zege in de thuiswedstrijd betekende voor HSV tot nog toe in meer dan 90 % van de keren de kwalificatie voor de volgende ronde, een gelijkspel zorgde toch nog voor een statistisch 89 %. Verloor HSV de eerste van de twee wedstrijden, dan viel in de terugwedstrijd niets meer te redden, na twee van de drie thuisnederlagen volgde de uitsluiting voor HSV. Bemerkenswaardig is bij de vergelijking thuis/verplaatsing het feit dat het vermijden van een nederlaag buitenshuis zo goed als zeker (namelijk precies met een waarschijnlijkheid van 96 %) tot een kwalificatie leidde. De schrijver stelt dat HSV eerder een goede uitgangspositie verwerft dan een scheve situatie recht trekt. Hij eindigt met een dankwoord aan Uwe Seeler die op 9 april de twee wedstrijden tegen FC Fulham trok in Nyon (CH), en persoonlijk ben ik ook geneigd dat eerst thuis spelen een voordeel is. Trouwens, een scheve situatie recht trekken lukt HSV beter in de wedstrijd waarin die negatieve situatie ontstaat dan in de volgende, denk ik.
17.04.2010: Hamburger SV - 1. FSV Mainz 05: 0-1
Terwijl ik op wandel was in Dijon (F) en omstreken, verzuimde HSV dus om het verschil in punten met nummer 5 te verkleinen met drie punten. Dit waren de namen op het scheidsrechtersblad: Rost - Demel, Boateng, Mathijsen, Aogo (in de 82ste minuut vervangen door Beister) - Jarolim (70' Bertram), Zé Roberto - Tesche (70' Torun), Trochowski - Berg, van Nistelrooy. Behalve Petric (dijspierscheur) en Guerrero (geschorst wegens drinkflesincident) moest ook Pitroipa (rib gebroken) vervangen worden. Die van Mainz moesten met de trein komen, wegens de vulkaanaswolken vanuit IJsland, maar dat was blijkbaar geen enkel probleem, gezien de uitslag... In de 20ste minuut liep Bancé tegen de opgerukte HSV-verdediging uit tot ca. 30 meter alleen op Rost toe en liet de keeper met zijn geplaatste trap in de linker hoek geen kans tot afweer. HSV trok wel ten aanval maar o.a. Tesche en Berg hadden geen geluk bij de afwerking. In de tweede helft ging HSV door met de jacht op minstens de gelijkmaker maar opnieuw Tesche alsook Trochowski, Boateng en Van Nistelrooy hadden alweer geen geluk. Het inzetten van eigen talenten Beister, Bertram en Torun bracht geen soelaas, evenmin als Rost die ook kwam meehelpen in de aanval. Het enige positieve aan de match voor HSV-supporters is dat Trochowski nog eens 90' mocht meespelen. Heeft hij dat te danken aan het (tijdelijk) uitvallen van Petric, Guerrero en Pitroipa? Even leuk is dat HSV 55.292 stadionplaatsen liet bezetten en dat arbiter Perl zijn kaarten op zak mocht houden.
Wat nieuws over de 2 vorige Europa League-tegenstanders: Sporting Anderlecht is Belgisch kampioen en Standard Luik heeft zich niet hoog genoeg kunnen positioneren om volgend seizoen Europees te kunnen spelen. En in nasleep op mijn bericht van 15 april: mijn tribunekaart is aangekomen.
15.04.2010: Gisteren heeft Petric zich dus tijdens de training bezeerd en nu voorziet men zelfs een herstelperiode van zeker twee, misschien zelfs drie weken. Lap, en ik heb me net een kaart voor de laatste thuiswedstrijd (tegen Nünrberg) op 1 mei besteld.
14.04.2010: HSV heeft beslist geen protest aan te tekenen tegen de straf die Guerrero heeft gekregen van de DFB voor het gooien van zijn drankfles naar een supporter aan het eind van de wedstrijd tegen Hannover. Tijdens de training heeft Petric zijn adductorenspier verrekt, hopelijk komt dat tijdig in orde voor de wedstrijd tegen Mainz van komende zaterdag en vooral de wedstrijd tegen Fulham (waar, zo heb ik vandaag in "Blokken" gehoord, Philippe Albert nog heeft gespeeld).
11.04.2010: VfL Bochum - Hamburger SV: 1-2
Terwijl ik hard aan 't werken was voor de wandelsport (1704 bezoekers ) ging HSV dus zoor op zijn elan en won bij Bochum. Tesche had zijn ploeg in de 18de minuur na een hoekschop door Aogomet een kopbal op voorsprong gebracht. Dedic scoorde de gelijkmaker in de 33de minuut. Van Nistelrooy trapte een voorzet van Zé Roberto van uit korte afstand in doel. Verder had HSV nog kansen voor Torun (15de minuut), Aogo (24ste minuut), Petric (30ste minuut), Trochowski (59ste minuut), Boateng (60'), Van Nistelrooy (74'), maar hij scoorde dus in de 88ste minuut. Petric heeft trouwens een gele kaart gezien, maar in 't verslag op de website staat niet waarom, wel dat hij een penalty verdiende toen Dedic hem vloerde bij een hoekschopfase, maar de arbiter had niets in de gaten. HSV blijft op de 6de plaats staan.
09.04.2010: Terwijl ik nog aan 't nagenieten ben, denken ze bij HSV al aan de nabije toekomst, de wedstrijden tegen FC Fulham, op 22 april in Hamburg, een week later over 't plasje. Tot voor een paar weken wist ik van het bestaan van FC Fulham niet eens af, dus zoek ik uit wie daar speelt. De trainer is Roy Hodgson en die ploeg zou nu 12de staan in het klassement (ook gene vette, vergeleken met HSV - 6de - en Standard - 8ste en in de play-offs).
FC Fulham is een Londense club en hun stadion heet "Craven Cottage". Voor in het doel kan Hodgson kiezen tussen Mark Schwarzer (heeft nog bij Dynamo Dresden en Kaiserslautern gespeeld) en Pascal Zuberbühler (heeft nog bij Grasshoppers, FC Basel en Bayer Leverkusen gespeeld, dus misschien kent Petric hem wel van zijn Zwitserse tijd?); verdedigers Stephen Kelly, Paul Konchesky, John Pantsil, Brede Hangeland, Chris Baird, Nicky Shorey, Aaron Hughes, Fredrik Stoor, Chris Smalling; middenvelders Zoltan Gera, Danny Murphy, Andranik, Damien Duff, Bjorn Helge Riise (tiens, die zou nog bij Standard Luik gespeeld hebben), Dickson Etuhu, Clint Dempsey, Jonathan Greening, Simon Davies, Kagisho Dikgacoi; en aanvallers Andy Johnson, Stefano Okaka, Erik Nevland, Bobby Zamora, David Elm. Ik ken daar dus "geen kat" van, hé.
Guerrero heeft dus vijf speeldagen aan zijn been, maar ik zie op de website van HSV dat hij daartegen protesteert, ongetwijfeld na raadpleging van het bestuur (of een advocaat aan de club verbonden?). Volgens wat ik vandaag in de papieren versie van Het Nieuwsblad las, zou hij aan de DFB 20.000 en aan HSV 50.000 EUR boete moeten betalen (HSV was al van plan dat aan een goed doel te schenken, de Bond ook?).
Intussen is werkvolk al begonnen de letters van de tijdelijke naam van het stadion te verwijderen, dat werk zou, als ik het goed begrijp, moeten afgewerkt zijn tegen 12 mei (finale Europa League), en wanneer komen de letters van de nieuwe naam (Imtech) er dan op?
08.04.2010: Standard Luik - Hamburger SV: 1-3
Gisteren vertelde Het Nieuwsblad nog dat Mathijsen niet zou spelen, maar vandaag stond hij toch bij de ploegopstelling in die krant. Ook Petric, die er zondag tegen Hannover niet bij was, is nu wel van de partij, kijk maar wat er op LiveTicker staat: Rost, Mathijsen, Aogo, Zé Roberto, Petric, Tesche, Jarolim, Boateng, Demel, Pitroipa en Van Nistelrooy; op de bank Hesl, Rozehnal, Guerrero (door de DFB vijf wedstrijden geschorst en beboet aan 100.000 EUR, de Tom Steels* van HSV ), Trochowski, Berg, Rincón en Torun.
Na drie minuten had Petric bijna de score geopend, dat belooft. Twee minuten later schiep hij zich zelf een kans. Na een fraaie dubeelpas met Van Nistelrooy, die de bal voor zijn aanvalscollega druppelt, trapte Petric. De bal week nog af, en belandt nipt naast de rechter paal. Scheidsrechter Garcia (Portugees) besloot verkeerdelijk voor uittrap. Standard kreeg ook een kans, maar Rost weerde in hoekschop die geen gevaar bracht voor HSV. De vrije trap die Zé Roberto mocht nemen, bracht niets op. Wat later bracht Zé Roberto met een foutje Jovanovic ten val, die kreeg de bal niet over de defensiemuur. Nog een doelpoging van Petric kreeg nu wel terecht een hoekschop op en daar Bolat die wegbokste, over de doellijn, mocht HSV nog een corner nemen. Die bracht helaas niets op. De bal werd weggewerkt, maar kwam in Hamburgse voeten (van Zé Roberto, eigenlijk) terecht, die brachten de bal bij Petric en die kopte raak. Volgens de webreporter van HSV zouden mijn geestverwanten geroepen hebben "Hier regiert der HSV". Bij een tegenaanval van Standard hinderde Boateng zijn keeper, Rost hield de goal dus leeg, maar Boateng kreeg Rosts vuist maar ook een trap van Mbokani te verwerken. Dat duurde een half minuutje. Camozzato kreeg een gele kaart te zien om Petric ten val te brengen (en een aanslag te plegen op zijn enkel). De vrije trap van Jarolim bracht niets op. In de 27ste minuut kreeg Jarolim een gele kaart te zien, omdat hij De Camargo ten val bracht (hij beoogde wel de bal, maar had de man mee). Rost redde weer het sportieve trainersvel van Labbadia door de kopbal (op voorzet van die vrije trap) van Mbokani te verijdelen. Witsel was weer zijn eigen zelve, Pitroipa was zijn slachtoffer (voor die keer dat hij eens meteen mocht mee doen). Even later kreeg Tesche een kans, maar Bolat had de bal beet. In de 32ste minuut lukte De Camargo toch zijn doelpunt te scoren, als resultaat van een vrije trap, het ging te rap voor Rost. Maar ook HSV was zijn eigen zelf, de moed niet laten zakken doch verder strijden, Petric kreeg een pas van Aogo en scoorde met een mooie omhaal raak. Wat later nog zette Jarolim een aanval op, via Tesche, die naar Van Nistelrooy paste, maar Bolat had beet. Meteen een tegenaanval van Standaard, maar gelukkig, Carcela kreeg de voorzet niet in doel, doch een halve goal naast. Witsel probeerde te koppen, maar Jarolim kopte de bal via Witsels krullen buiten, dus doeltrap. Een der lijnrechters kreeg vanuit de tribune een voorwerp (aansteker?) tegen het hoofd, er was dus wat oponthoud. Die aansteker kwam vanuit de Standard-rangen, waar ze niet blij waren met een scheidsrechterlijke beslissing. Awel, 100.000 EUR boete en vijf matches stadionverbod. Tijdens het verweren van de bal, komende van Ramos, viel Rost op de Standard-speler en wat dan gebeurde, was niet duidelijk maar ik denk dat Ramos een trap gaf (gewild, of ongewild, door zijn voeten op te trekken?) aan Rost, en dan was er een gebakkelei, met Mathijsen als bemiddelaar en een Standard-speler (ik weet niet wie, niet Witsel noch Mbokani of De Camargo) wat stond te wijzen naar Rost. Zowel onze doelman als Ramos en De Camargo (die probeerde Demel te wurgen... ) kregen de gele kaart te zien. En dan was 't rusten geblazen.
Na enkele minuten kreeg Tesche nog een kans, maar Bolat kaatste de bal terug en Van Nistelrooy kreeg hem er ook niet in. Maar aan de overkant lukte Witsel ook niet in scoren (gelukkig maar ). Een vrije trap van De Camargo werd deskundig door Rost afgeweerd. En bij de Canvas moeten ze eens beter uit hun ogen kijken: "Jarolim graag neer", vergeet het, Jarolim wil voetballen, niet onder de zoden gedrukt worden. Aogo kreeg geel te zien omdat hij Witsel in de buik trapte (tja, inderdaad, Aogo's voet ging te hoog, maar Witsel moet daartegen kunnen, niet waar, Wasilewski?). Meteen daarna stond Rost in een schietkraam, drie keer had hij de bal af te weren. Mbokani kreeg wat later de gele kaart te zien om Boateng te vloeren. En dan werd Petric, die een gepijnigd gezicht trok, vervangen door Guerrero. Nog een 20-tal minuten te spelen en ook Jarolim schoot op doel, maar Bolat had beet. Op een kwartiertje voor het eind mocht vrije-trap-specialist Trochowski Pitroipa vervangen. En kreeg subiet een trap van Ramos, die had zijn voet wel echt hoog (ook al is Trochowski gene dubbele meter groot). Iets minder dan 10' voor het einde kreeg Guerrero van Van Nistelrooy een fraaie voorzet, maar zijn poging werd in hoekschop afgewend. Zé Roberto trapte die corner te zwak en weg was de kans op 1-3. Nog 5', Demel kreeg een gele kaart te zien net als Pocognoli en intusen werd Guerrero geveld door Sarr. Op nauwelijks twee minuutjes van het eind kreeg Van Nistelrooy een applausvervanging (Van Marwijk moet toch al langer weten wie hij moet kiezen voor Zuid-Afrika? Ik stel voor om ook Mathijsen en Elia mee te nemen) en Berg kwam in zijn plaats. En die kreeg een gemakkelijk te maken doelpunt niet klaar... Guerrero wel, die maakte iets goed voor zijn ploeg en zijn supporters: de 1-3 stond op het bord.
De volgende prooi wordt Fulham dat met 0-1 op Wolfsburg won en dat op 22 en 29 april.
*Steels gooide ook ooit eens zijn drinkbus, maar wel naar een medespurter, niet naar een supporter langs de weg.
06.04.2010: In Het Nieuwsblad, de papieren versie, werd vandaag nog wat verder geleuterd over die uitschuiver van Guerrero, die nog volle plastieken drankfles zou de geviseerde supporter vol in 't gelaat getroffen hebben. Wil "de strijder" (betekenis van zijn familienaam) overmorgen even precies raken, maar dan wel de bal in het doel van Bolat? De supporter zou geen klacht indienen, maar Guerrero krijgt dus wel een boete van HSV (vandaag verscheen het bedrag van 80.000 EUR), zelfs de DFB zou een sanctie overwegen. Collega's van hem hebben ook gereageerd, blijkbaar was Rost eerst nog te goed voor Guerrero (hij verwees naar ex-Bayern-doelman Kahn die eens een golfballetje tegen het hoofd kreeg), en heeft hij zijn reactie moeten verstrengen... De reactie van Petric beviel Hoffmann wel beter (de gepaste reactie: Guerrero was uitgedaagd maar hij mocht niet zo gereageerd hebben). Trouwens, niet alleen die supporter had Guerrrero geïrriteerd (gewoon met te roepen: "Ga terug naar Peru"), maar niet zo erg als andere uitlatingen, van andere "supporters", want dat je een speler van je eigen ploeg uitmaakt voor zoon van een vrouw van lichte zeden, dat kan er bij mij ook niet in.
Beter nieuws is dat de bondscoach van Nederland, Van Marwijk, overmorgen naar Standard Luik gaat om er Van Nistelrooy te scouten. Hallo, moet die nog gescout worden? Enfin, wie niét naar Sclessin gaat, ben ik. Alle kaarten voor HSV-fans zijn al uitverkocht. Nu ja, volgens Google Maps zou ik er 1:15 uur over rijden, maar dan mogen er geen hindernissen zijn, dus is 't beter dat ik thuis blijf, ik zal dan tenminste op tijd kunnen gaan slapen.
05.04.2010: In de nasleep van de wedstrijd van gisteren, lees ik zowel op de site van HSV als die van De Standaard dat Guerrero een fikse boete (ergens tussen 50.000 en 100.000 EUR) tegemoet mag zien van de club. Hij had namelijk zondag een plastieken fles naar een supporter had geworpen omdat die hem beledigd had. Het geld zal worden geschonken aan goede doelen. "Zijn gedrag was onaanvaardbaar, maar hij verdient een tweede kans," zegt HSV-voorzitter Bernd Hoffmann. "Hij heeft zich oprecht verontschuldigd en het is pas de eerste keer in de vier jaar dat hij bij ons is, dat zoiets gebeurt." Op de site van HSV staat nog de reactie van de voorzitter van de supportersgilde: "Paolo hat Mist gebaut, in der Emotion und aus der Wut über die Beschimpfungen einen großen Fehler gemacht. Dafür wird er vom Verein bestraft. Aber wir werden ihn jetzt nicht fallen lassen. Es gibt keinen Riss zwischen der Mannschaft und den Zuschauern. Wir müssen jetzt zusammenhalten, um unsere Ziele zu erreichen. Spieler müssen mit Kritik umgehen. Aber Paolo Guerrero hat sich für sein Verhalten entschuldigt und sich einsichtig gezeigt. Jetzt liegt es an uns allen, die Dinge aufzuarbeiten, in den Dialog zu gehen und gemeinsam in die Zukunft zu blicken." Kort vertaald heeft Guerrero dus een fout gemaakt, maar de supporters zullen hem niet laten vallen (de spelers ook niet, liet Jarolim weten). Spelers moeten met kritiek [kunnen?] omgaan. Guerrero heeft zich ook bij de supporters verontschuldigd, en nu wil de vertegenwoordiger van de supporters een dialoog aangaan. Dat Guerrero niet geschorst is, vind ik ook prima, men zou de hele ploeg zo eens kunnen straffen met een schorsing. Dat hij donderdag maar iets toont.
Voor het overige valt mij op dat in de Vlaamse pers anders weinig over HSV geschreven wordt en op de site van HSV zie ik ook niet meteen een bericht over Standard Luik.
04.04.2010: Hamburger SV - Hannover 96: 0-0
Zalig Paasfeest! HSV start met deze opstelling: Rost, Mathijsen, Aogo, Zé Roberto, Jarolim, Berg, Boateng, Pitroipa, Van Nistelrooy, Rincón en Torun; op de bank Hesl, Rozehnal, Reinhardt, Guerrero, Tesche, Trochowski en Bertram. Petric is afwezig wegens liesproblemen. Ondanks enkele doelpogingen van HSV en twee van Hannover bleef het tot de pause 0-0. Toen de scheidsrechter voor de pauze floot, kregen de HSV-spelers een fluitconcert, maar de reporter van LiveTicker riep hen tot de orde: het ligt aan Hannover dat niet liet voetballen. De Hamburgse kansen waren voor o.a. Pitroipa, Van Nistelrooy, Berg.
Bij de start van de tweede helft werd Van Nistelrooy vervangen door Guerrero, blijkbaar had hij een lichte blessure opgelopen. Hopelijk zijn hij en Petric paraat op Sclessin. Na 10 minuten spelen was er nauwelijks wat gebeurd, want de gasten blijven met zijn allen op hun eigen helft van het plein. Drie minuten later moest Hannover het met 10 "verdedigers" i.p.v. 11 doen, nadat een van hen Pitroipa foutief hinderde. HSV moest dat numeriek overwicht dan maar te gelde maken, maar 't was bijna omgekeerd. Na een hoekschop van Rausch kreeg hij de bal aan de rechter kant van de penaltyzone. Met een precies flankschot bediende hij de in het midden volledig vrijstaande Ya Konan, die de kopbal uit korte afstand haarscherp aan het doel van Rost stuurde. Labbadia voerde dan een dubbele wissel uit (zoals donderdag): Rincón en Torun werden vervangen door Tesche en Trochowski. Intussen waren de koppen in de tribunes geteld: met 57.000 toeschouwers was het stadion uitverkocht. Guerrero had de 1-0 op het hoofd maar de bal ging er net naast. Hetzelfde gold voor Tesche, die de bal, komende van een hoekschop van Aogo, net naast kopte. Als 't nog lang zou duren, zou 't rap gedaan zijn, denk ik, ook Berg miste het doel op een kwartier van het slotsein. Trochowski was iets dichter bij een doelpunt, de bal streek over de dwarslat. Guerrero trapte dan, met de moed der wanhoop, denk ik, van op 30 meter naar doel maar trof het niet. Wat later kreeg hij een geschilderde voorzet van Aogo, maar een tegenspeler kon nog net verhinderen dat hij scoorde. Op vijf minuten van het einde kon Mathijsen gelukkig verhinderen dat Hannover toch zou scoren. In ongeveer de laatste minuut werd Guerrero kort voor de penaltyruimte gehinderd: vrije trap. Dat was nog eens een goeie kans voor Trochowski, PitroipaZé Roberto... Trochowski probeerde het maar de bal ging duidelijk naast het doel. Terzijde, in 10 minuten tijd kregen drie HSV-ers een gele kaart te zien, Jarolim, Mathijsen en Zé Roberto, van de eerste twee meldde de LiveTippist niets, maar van die voor Zé Roberto meende hij dat die overdreven en onterecht was.
Wel, bij Hannover mogen ze fier zijn op hun stenen muur... Hopelijk wil Standard donderdag wel voetballen. In Hamburg is 't toch een béétje feest, want de aartsrivaal, Werder Bremen, verloor bij Dortmund.
01.04.2010: Hamburger SV - Standard Luik: 2-1
's Morgens vertrok ik om ongeveer 09:15 uur naar Hamburg, waar ik ruim later aankwam dan mijn GPS had gedacht, nl om vijf uur 's namiddags i.p.v. 14:30 uur (de GPS rekent niet met rust- en tankpauzes, ik heb er zo twee gehouden), vooral door files aan de talrijke wegenwerken zoals op de A1 in Duitsland, wellicht "de grootste bouwwerf van 't land". De toegang tot de Elbtunnel is ook al een flessehals. Maar ik had toch tijd genoeg, en kon rustig inchecken in het hotel aan de Kieler Straße (daar zijn behoorlijk wat hotels gevestigd), raad vragen over welke bus ik waar neem aan de receptioniste en dan vertrekken. Ik moest misschien vijf minuten wachten in de eerste zijstraat van de Kieler Straße de huisnummers in stijgende volgorde, en bus 22 nemen. Twee haltes verder kon ik al uitstappen. Ik wandelde naar de oostzijde van het stadion maar alles was nog dicht, zelfs aan het "service center" kon ik nog niet vragen naar een ticket voor donderdag a.s. op Sclessin, noch kijken wat ik in de clubshop zou kunnen kopen, ik moest ook daarvoor wachten tot 19 uur. Ik ging dan maar naar een evenementenhal ongeveer rechtover de hoofdingang (waar dus ook de winkel, het "service center", de toegang tot het museum en dat tot het restaurant "Die Raute" zijn). Onderweg kom ik VRT-reporter Tom Coninx tegen, en vroeg hem niet te veel onzin te vertellen over Hamburg. Of hij mijn verzoek ook opvolgde, kan ik natuurlijk niet weten. In die evenementenhal kan men een snack eten en iets drinken, al zittend aan tafeltjes van vier. Omdat het regende kwamen meer en meer supporters van beide ploegen binnen zich moed indrinken, die van Luik maakten het meest lawaai, af en toe kregen ze antwoord van de HSV-supporters. Nadat ik mijn lichte lunch had verorberd en de sanitaire infrastructuur met een bezoek had vereerd, ging ik kalmaan naar de noord-oostelijke kant van het stadion, kocht in een mobiele fanshop een petje en wachtte dan tot de poorten open gingen. Eerst werden de supporters gefouilleerd (mannen en jongens door mannelijke stewards, vrouwen en meisjes door vrouwelijke stewards, dan pas kon men zijn kaart laten scannen. Intussen hoorde ik hoe een Standard-supporter aan HSV-supporters in het Engels vragen of iemand Frans sprak... Ik denk niet dat dit in Duitse scholen een absoluut te leren taal is, toch niet vóór het Engels.
Eens die controles gepasseerd, ging ik dus naar het "service center", maar de jonge medewerker zei dat zij daar geen tickets voor op Sclessin verkochten, hoogstens via de website (die waar ik mijn ticket voor vandaag bestelde). Van daar ging ik naar de winkel, kocht er een T-shirt in dezelfde stijl als welke ik vorig jaar kocht, ik vind het stijlvol en je ziet toch dat ik HSV-supporter ben. Ook kocht ik een T-shirt zoals dat waarin de ploeg meestal gekleed gaat als het op verplaatsing speelt (maar dus niet zoals op Anderlecht), omdat het uit speciale stof gemaakt is en kan dienen tijdens mijn (stuk van de) pelgrimstocht in mei. Ik zocht dan naar mijn plaatsje maar er viel nog niet veel te beleven, alleen het hoekje voor de Standard-supporters was toen al zo ongeveer half vol. Ik ging dan nog eens naar 't WC en toen ik terug zat, zat er ook in de andere tribunes en vakken al meer volk. Om ongeveer 20.00 uur begon HSV-TV voor wat ambiance te zorgen, een paar interviews nemen, ene ene sprak als pronostiek van 1-0 (dat had Jarolim ook voorgesteld voor de thuiswedstrijd tegen Anderlecht) en een jonge snaak van 12 had liever (3-1, ik ook, jongen) en enkele liedjes te zingen met de supporters in de noordtribune. Overigens "miste" ik in de voor mij zichtbare tribunes dat groot spandoek om de spelers te motiveren voor het bereiken van de finale (minstens te bereiken), maar dat hing juist in de oosttribune, wellicht buiten mijn zichtveld. Intussen kwamen de spelers zich opwarmen, o.a. Petric in korte mouwen, o.a. Trochowski in trainingspak. De spelers werden voorgesteld met nummer, naam en foto op de twee grote schermen in de noord- en de zuidtribune, voor HSV werd alleen het nummer en de voornaam gegeven, de supporters mochten de naam invullen. Rost - Demel, Boateng, Mathijsen, Aogo - Jarolim, Zé Roberto - Torun, Pitroipa - Petric en Van Nistelrooy.
En dan was het bijna zo ver. De stadionspreker riep om op sportief te blijven en de beslissingen van de arbiter (het scheidsrechtersteam bestond uit zes mannen), die overigens Atkinson noemt, te aanvaarden en te respecteren. Ik denk dat Standard zelf iemand heeft meegebracht, want het Frans werd zonder accent uitgesproken. Toen Atkinson de match op gang had gefloten, toog Hamburg meteen ten aanval, wel 20 minuten lang, nadien kreeg Standard zijn "moment de gloire" en in de 30ste minuut had dat als gevolg dat het rood-witte hoekje in het stadion (Z-W) in eurofie begon te roepen en vlaggen te zwaaien, Mbokani had gescoord. Na een corner stond hij plotseling vrij en opende de score. Echter, een HSV in vorm laat zich hierdoor niet van de wijs brengen, geeft integendeel nog wat meer gas en slaat terug. Eerst probeerde Van Nistelrooy het, de bal raakte in de 35ste minuut de doelpaal. Maar een beetje later was het toch zo ver, wanneer Pitroipa alweer enkel maar door een fout te stoppen was. En daar dit zich in de strafschopzone voordeed, werd natuurlijk voor een penalty gefloten. Petric zette deze om in de gelijkmaker en schoot zijn denkbeeldige pijl af. Het ging verder, tenslotte waren tot de pauze nog een paar minuten te spelen. En die benutte Aogo voor een van zijn talrijke spurten langs de flank, die resulteerde in de 2-1- tussenstand, tot stand gebracht door Van Nistelrooy (zeer populair in de "Nordkurve").
Tijdens de rust ging ik even de sanitaire infrastructuur bezoeken, er stond iet of wat een file (zoveel vrouwen bij de 48.437 toeschouwers!), maar ik was tijdig genoeg terug op mijn plaats om de bankzitters te zien oefenen. Het ging zo verder in de tweede helft, hoewel de temperaturen in het Volkspark steeds lager zakten. Standard zocht naar de gelijkmaker, HSV naar het derde doelpunt - het ging op en neer. De beste kansen waren voor de gasten, die opnieuw door Mbokani op een haar na op een doelpunt getracteerd werden, maar zijn gekopte lobbal landde op de lat en de terugkaatser ging nipt langs de verste paal voorbij. Van de kant van de roodbroeken had de voor Torun in de 72ste minuut ingevallen Trochowski meteen twee goede kansen, beide keren scheelde het niet veel. Overigens, gelijk met Torun (had zijn dagje niet en blesseerde zich) werd ook Petric vervangen (door Berg), even eerder moet hij een mep in zijn gezicht gekregen hebben (van wie??? ). Zo bleef het tot het einde erg spannend. Luik gooide in de slotfase zoniet alles (iedereen), maar toch veel naar voor, zo dat er voor de Hamburgers nog enkele goede gelegenheden tot tegenactie mogelijk waren - en daarmee ook de kansen op een derde doelpunt. Demels kopbal werd kort voor de lijn weggewerkt, Bergs trap miste het doel en de draaiende trap van Van Nistelrooy stelde de Standard-keeper, Bolat, op scherp zo dat het uiteindelijk bij de nipte, doch verdiende zege van HSV bleef. Ik hoop dat Labbadia volgende donderdag meteen het perfecte team opstelt (misschien Reinhardt? meteen Trochowski?), want als Standard de score opent, vrees ik dat de mannen van d'Onofrio een muur metselen waar Israël jaloers zou van zijn. Ik hoop dus dat HSV doet zoals in Anderlecht: als eerste scoren. Ik hoop nog iets: dat Jarolim ook eens mag scoren, want hij was weer subliem gisteren en verdient een applaus (of eerder een staande ovatie), en ook dat hij tijdens de rest van de Europa League (en het Bundesliga-seizoen) gevrijwaard blijft van blessures en (gele) kaarten (dat hoop ik ook van Petric )..
Na de wedstrijd ging ik eerst nog een broodje zalm eten, zei tegen de verkoopster dat 2-1 mij wat te krap lijkt, en sprak mijn hoop uit op een openingstreffer van HSV. Ik wandelde dan naar de bushalte, maar het verkeer stak vast en ik ging te voet naar 't hotel. Ik moet nog enkele keren naar HSV gaan kijken zodat ik mijn weg leer kennen, ik had nl. een serieuze omweg gemaakt. Maar de sleutel tot de kamerdeur is in dat hotel ook de sleutel van de voordeur. 's Anderendaags terug rijden duurde al even lang, om dezelfde reden (wegenwerken). Indien ik dus de laatste thuismatch wens bij te wonen, vertrek ik hier beter al om 04.00 uur...
31.03.2010: Vandaag eens geen onheilstijding, maar een interview (http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=SE2O8P02) met de man door wiens talrijke - meestal door uitgesproken fysieke kracht aangedreven - doelpunten ik destijds, bijna 30 jaar geleden, interesse begon te krijgen in Hamburg SV: Hrubesch. Tegenwoordig traint hij de jongere nationale ploeg (prijzen gehaald met de -19- en de -21-jarigen). Hij zei wel dat Standardrd ook 5 doelpunten kan scoren, zoals Anderlecht, maar hij is vergeten zeggen dat HSV zes goals kan maken, zoals tegen Anderlecht. Overigens heeft Hrubesch nog bij Standard gespeeld, maar dat was niet zo'n groot succes als in Hamburg, omdat hij last had van blessureleed (door een achillespees- en knieblessure kwam hij in twee jaar Standard aan 'slechts' 52 wedstrijden en 22 goals) maar ook door de omkopingsaffaire, zodat andere sterspelers geschorst werden (en in 't buitenland gingen sjotten, zoals Gerets). Zo zegt hij in het vraaggesprek: "Standard heeft het voordeel de return thuis te spelen. Ik geloof dat Standard net als Anderlecht vijf keer kan scoren tegen Hamburg. De kwaliteiten en de fysiek hebben ze, maar ze moeten ook bij de les zijn." Wat zou hij bedoelen bij dat thuisvoordeel volgende week van Luik? Anderlecht speelde de terugwedstrijd toch ook thuis? Ze wonnen wel maar met te klein doelpuntenverschil (klein genoeg voor mij ). Voorts richt hij ook (zoals de pers hier bij de eerste confrontatie met Anderlecht) op Van Nistelrooy. Doe maar, dan "vergeten" ze Petric.
Op de website van HSV blijkt dat het crisisberaad blijkbaar enig nut heeft gehad: ze kijken uit naar de wedstrijd (ik ook gezien ik vandaag mijn tribunekaart ontvangen heb). Volgens Het Nieuwsblad kijkt Rozehnal er minder naar uit, hij zou morgen niet spelen, Mathijsen en Boateng (twee scorende verdedigers) moeten Mbokani en Jovanovic tegenhouden.
30.03.2010: Daags na het artikel van gisteren ( ) spreekt Het Nieuwsblad van een schoktherapie voor HSV (http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=FC2O76J8), de clubleiding, technische staf en spelersgroep hield crisisberaad. Zo staat in dat artikel ook te lezen dat in de Duitse pers al hardop gespeculeerd werd over een vroegtijdig vertrek van Labbadia. De 44-jarige coach heeft nog een contract tot 2011 maar zou mogelijk al na één seizoen worden bedankt. Maar dat zou Hoffmann tegenspreken. In een gelinkt artikel is sprake van een nieuwe grasmat en een uitverkocht stadion. Tiens, al uitverkocht? Op de website van HSV lees ik nochtans dat er nog plaatsen zijn. Meer dan 46.000 kaarten zijn al verkocht, maar daarmee is 't stadion nog niet uitverkocht, hé. Bij wijze van "schoktherapie" werd in 't stadion een groot en interactief spandoek uitgehangen waar wordt afgeteld naar de finale van 12 mei in Hamburg. Op dat
24.04.2010 - Euraudax Dender, georganiseerd door Euraudax België (258)
Met Paul kwam ik hier aan en kon meteen de bekenden en minder bekenden begroeten, me inschrijven en meteen vragen of ik na de vierde lus naar het station gevoerd kon worden, want ik koos voor 100 km en Paul deed een nog een schepje van 25 km boven op. Er was natuurlijk nog ruim tijd om iets te drinken, mijn boterhammen op te eten en me klaar te maken, zoals met het aantrekken van kousen en wandelschoenen, en dit voor de lus van 50 km (het was dus geen echte 25-uren-tocht).
Die eerste dubbele lus voerde ons via het centrum van Geraardsbergen langs mij veelal onbekende wegen en paadjes naar Lierde waar we in deelgemeenten Sint-Martens-Lierde en Sint-Maria-Lierde een wagenrust hadden. Op de eerste werden rozijnenboterhammen met kaas uitgedeeld en was er ook warme chocomelk. Dat is blijkbaar een grote hit in de Denderstreek. Het ging dan verder en we genoten met volle teugen van de natuur en het lekker warme en zonnige weer. In de cafetaria van de sporthal van Steenhuize haalden we onze naar keuze belegde baguette en ik genoot van het gezelschap van mijn tafelgenoten, Didier, Willy, Patrick en Pascal, en ook van een paar frisdranken. Onderweg terug naar de feestzaal bezochten we het Duivenbos met een poel waaraan gewerkt wordt en een parking aan de N42 in Ophasselt. Daar kregen we een part meloen, lekker fris! Toen iedereen bediend was, waren er nog stukken over en deze keer nam ik me een kleiner stuk, dat bijt gemakkelijker. De weg terug naar de zaal ging via de Denderstraat, die gaat behoorlijk berg op, maar de Muur hield baankapitein en organisator Peter voor een andere lus. In de zaal kregen we onze warme maaltijd met drie gangen. We hadden er 75 minuten rust, genoeg om een ander T-shirt, andere kousen en sandalen aan te trekken.
Toen we opnieuw vertrokken, was de duisternis al ingetreden, dus veel fotos vielen er niet meer te maken, in die derde lus zelfs eentje. We staken de taalgrens over via Deux-Acren en Lessines en keerden dan terug voor een koude schotel. Van de 40 minuten bleven er na het verorberen van die maaltijd nog wat over om in het salon wat te rusten.
De vierde en voor mij laatste lus ging langs Zarlardinge en Everbeek om in eerstgenoemde gemeente twee wagenrusten te hebben. Tijdens deze lus hadden we een lange, stenige veldweg die eindigde in een asfaltweg naar een seniorenverblijf. Zo kwamen we in Geraardsbergen waar de kers op de taart nog geserveerd werd: de beklimming van de Muur langs dezelfde weg als de renners doen. Aan de kapel van Oudenberg werd gepauzeerd zodat iedereen er zou zijn voor de afdaling, zij die er eerst waren, konden dan ook wat bekomen en van het uitzicht genieten of een kaarsje aansteken in de kapel. We keerden dan op onze stappen terug, maar niet lang want de omloop van de wielrenners wordt verlaten langs een ander pad dat zo goed als direct leidt naar de feestzaal. Daar laat ik mijn boekjes afstempelen nadat ik mijn andere sandalen aantrok, samen met Jan (Euraudax Wortel) en Gilbert werd ik door Arthur keurig voor de deur van het station gebracht. Voilà, nog één homologatie van 100 km en ik heb weer een trofee beet.
17.04.2010 - Euraudax Dijon, georganiseerd door Amicale des Audax Bourguignon (Frankrijk)
Met Annemie en Mark kwam ik hier aan en wel de dag ervoor zelfs, want de start was om 10uur (later was natuurlijk ook mogelijk, want het ging om een 30-urentocht), zodat we nog eens naar een hele grote zaak van sportkleding en andere toebehoren konden.
Van die 30 uren planden wij enkel de eerste 20 te wandelen en schreven ons dus in voor 100 km. Toen we in de zaal (M.J.C. Montchapet) aankwamen, zaten er in twee zaaltjes mensen, in de ene hadden ze hun bagage en in de andere schreven ze in en konden ze oploskoffie of thee drinken. Wij deden hetzelfde, met dat verschil dat ik er niets dronk. Om tien uur floot organisator en baankapitein Jacky Garnier voor vertrek. Zoals de vier andere lussen vertrok hij meteen naar het nabijgelegen Fontaine-lès-Dijon, een gemeente in het Franse departement Côte-d'Or (regio Bourgondië) dat in 2005 nog 8904 inwoners telde. Na een uurtje stopten we omdat we een plaats bereikten waar de vrouwen zich discreet konden verstoppen. Voor de eerste wagenrust moesten we nog een eind verder wandelen o.a. langs de Ouche dat het kunstmatig meer van Kanunnik Kir voedt. Na de frisdranken en de stukken brood met kaas bezochten we verder dat meer van de andere kant, het Arquebusepark nabij ons hotel en het station, en zo keerden we terug. In de zaal kregen we een kippenbout met griesmeel en appelmoes, de wijn en water zijn gratis, we zijn nu eenmaal in Frankrijk.
Intussen waren enkele wandelaars zich komen inschrijven en we zouden eerst een lus stappen van ongeveer 10 km. Ik had op de folder al gelezen dat dit hier mogelijk was om kennis te maken met het concept groepswandelen aan 6 km/h. Die wandeling begon ook in Fontaine-lès-Dijon en leidde ons naar Talant waar we erop toe moesten zien niet op onze adem te trappen want het ging stevig bergop. Aan de basiliek aldaar konden we een paar minuten verpozen en adem halen alvorens verder te gaan. De twee jonge wandelaars die kwamen kennis maken met het euraudaxgebeuren had ook recht op een wagenrust. Langs rustige velden met fruitbomen in bloei kwamen we terug aan de startzaal waar de doorzetters een wagenrust op de koer hadden. Van de tweede lus restte dus nog iets meer dan de helft langs rustige wegen, aangelegd of natuurlijk. Eens terug in Dijon kregen we onze warme maaltijd met pompoensoep, kalkoenstoverij met rijst en saus, en een stuk bessentaart. Behalve kousen veranderde ik ook van T-shirt want het was soms wat warm, vooral ook door het gestrekt wandeltempo.
We moesten nu ook onze reflecterende spullen minstens meenemen want wanneer deze derde lus voorbij zou zijn, zou de zon al ondergegaan zijn. Het was dus het moment voor een stadsbezoek aan Dijon, al verlieten we de stad om nog eens naar Talant te stappen via een steile helling gevolgd door een trap. Toen we terug waren kregen we een lekkere soep met brood en als dessert een fruitsla en een kommetje plattekaas (waar ik mijn stukjes fruit in dopte).
De voor ons laatste lus bracht ons alweer naar Talant, maar dan niet helemaal tot boven, en naar het kunstmatig meer, ook nu over verharde en minder verharde wegen, maar toch steeds behoorlijk begaanbaar. Na deze lus mochten ook wij aanschuiven voor het ontbijt. Maaltijden buiten het parcours moeten normaal bijbetaald worden, maar wij betaalden al de vastgelegde prijs van 30 EUR voor de vier lussen, ik denk dus dat het ontbijt daarmee al betaald was.
Over de eerste twee lussen was ik het meest enthousiast, nadien kreeg ik de indruk enkele stukken meer dan eens te zien. Het weer was goed want zonnig en droog, s nachts koelde het flink af, maar echt koud had ik het niet. Er waren een ruime 40 wandelaars, waarvan 10 voor 100 km en 11 voor 150 km. Wij drie waren de enige Belgen, verder was er nog een Duitser (Willy), de rest waren Fransen. Sommigen kende ik van gezicht, enkelen zelfs van voornaam (Brigitte, die van Dijon is, en Bernard, die na de eerste lus inpikte).
Na onze wandeling gingen we naar het hotel wat slapen en nadien bezochten we Dijon en een paar terrasjes.
11.04.2010 -Wandeltocht der Denderstreek, georganiseerd door W.S.V. De Sportvrienden V.Z.W. (087)
t Is lente dus de wandelaars kunnen er om 07.00 uur aan beginnen, de bestuursleden moesten er derhalve een uur eerder zijn. Toen ik mijn mobiel secretariaat naar binnen droeg, werd al een eerste auto geparkeerd, maar de chauffeur bleef toch nog wat zitten.
Weldra werd het voor iedereen druk, de laatste puntjes werden op de i gezet en de wandelaars kwamen toegestroomd. De hele dag was het druk voor alle medewerkers, ook in de twee controleplaatsen (Kerksken en Denderhoutem), gelukkig had ik alweer hulp van Paul uit Kerksken, hij sorteerde de inschrijvingskaarten per club. Intussen deed ik wat ledenadministratie, want we kregen 8 nieuwe leden over de vloer, hartelijk welkom bij onze club! Er waren ook enkele hernieuwingen van het lidmaatschap, en verder aanvragen van adresklevers en vervolledigen van mutualiteitsformulieren. Zo wat ik in touw van voor 7 uur tot na 15 uur wanneer de telling werd afgesloten. Ik drukte een lijst uit voor voorzitter Herman, die rond half vier de aandacht van het publiek vroeg (die hun aandacht deels voor DJ Marlon reserveerde) voor de uitslag en het uitrijken van trofees, hierbij bijgestaan door ondervoorzitter Julienne. Ik had intussen de formulieren op de website van federatie Aktivia ingebracht, dat spaart me weer werk thuis.
Nadien kon ik wat uitblazen onder het genot van een trappist bij Annemie en Mark die waren terug gekomen van 43,3 km wandelen, wij kregen het gezelschap van Anny & Chris (Everbeekse Wandeltochten) en medewerkers Johan. Intussen was het ontruimen al stilaan begonnen en toen Annemie, Mark, Anny en Chris waren vertrokken, ruimde ik mijn secretarishoekje op en hielp dan bij de overige opruimingswerken, nadien bij het lossen van de benodigdheden. De schitterende uitslag (wat ons wat troost bood voor de vorige 3 wandelorganisaties) staat nog tot 11 juli 2010 op de website van De Sportvrienden: http://www.desportvrienden.be/FR_Uitslag100411.html.
03.04.2010 -Euraudax Affligem, georganiseerd door Euraudax België (258)
De startplaats bevindt zich evenwel in Aalst en omdat het zo dicht bij het ouderlijk huis is, reed ik er zelf heen. Bij wijze van uitzondering waren Annemie en Mark er eerder dan ik, ze kwamen dan ook van wat verder af. En in tegenstelling tot hen schreef ik me in voor 50 km, zij hielden mij gezelschap tijdens de eerste lus van 25 km.
De eerste lus leidde ons via Hof Somergem en Erembodegem en over zowel verharde maar vooral natuurlijke (en modderrijke) paden naar Meldert, waar we een eerste rustpauze hielden. Daar hielpen 2 zonen en de broer van organisator en baankapitein Eddy om de wandelaars van een knabbel en een drank te voorzien. Na 8 minuten floot Eddy voor vertrekken naar de volgende rustplaats op een bedrijventerrein in Meldert, ook nu over vooral natuurlijke en modderrijke paden. Na nog een koek en een frisdrank (bier was er ook voorhanden) keerden we terug naar Aalst. Wie dat had besteld, kreeg een lekkere spaghetti bolognese voorgeschoteld en wie het aankon, kon zelfs een tweede portie krijgen (ik nam deze kans waar). Intussen nam ik node afscheid van mijn twee vrienden.
Langs ongeveer dezelfde straten bereikten we Hekelgem, waar we eerst een vervallen molen staat, en even verder de Oude Molen, die er nochtans veel beter uitziet, passeerden en dan een lus maakten alvorens nog een wafeltje te krijgen dat we konden doorspoelen in een café nabij de kerk. Hier gunde Eddy ons een half uur wat voldoende was om de voeten even te laten rusten. Na dat half uur ging het verder naar Essene, via enkele hellingen, meer dan in de eerste lus maar minder modderig. En dat was een geluk bij een ongeluk want het regende alweer, en nu langer dan de vorige buien. Ik vreesde al voor een herhaling van de bui in de derde lus van Euraudax Iddergem maar gelukkig was het niet zo erg. Integendeel, ondanks de regen scheen de zon even, in Aalst aan de linkeroever zou men zeggen dat het carnaval is in de hel. Dat we in een rijk landbouwgebied wandelden, bleek aan de talrijke dieren in de weilanden: paarden, koeien (ook van een mij onbekend ras), schapen en lamas. In Essene is zelfs een grote kudde schapen waar wedstrijden met honden mee worden gehouden, die honden moeten getraind zijn om schapen te drijven. Even voorbij die kudde hadden we een wagenrust aan het kerkhof van Essene, daar konden we zo nodig schuilen terwijl we iets knabbelden en dronken. Terug keerden we via Erembodegem.
Het weer was behoorlijk wisselvallig met zon en regenbuien. Voor zover ik weet had Eddy zon 60 gasten, en die zullen blij geweest zijn, denk ik, want het was een leuke tocht. Het leuke was er voor mij wel aan dat de streek mij niet helemaal vreemd was, al wil dat niet betekenen dat ik elk stuk van de omlopen ken. Eddy heeft me dus nog weten te verrassen.
26.03.2010 - 100 km - Euregio, georganiseerd door Pomona Trotters Welkenraedt (LG 112)
Zoals afgesproken vond ik Annemie en Mark in Brussel nabij de Heizel, waar ik met de metro aankwam en samen kwamen we voorspoedig aan bij het Centre Culturel, waar Mark een leuke parkeerplaats vond, dichterbij kon nauwelijks of hij moest op het grasperk parkeren.
Terwijl ik ons een zitplaats zocht (achteraan de zaal) haalde Annemie voor elk van ons de inschrijvingsdocumenten, we kregen er ook een reflecterend vest en een tasje in dezelfde kleur bij. We hadden dan nog tijd genoeg om iets te eten, te drinken en bekenden te begroeten, zelfs veel wandelaars die we van Euraudax kennen, zoals Katrien, Eddy (clubgenoot van Annemie), Louis van Gemmenich en zijn kameraad Marcel van Pomona, Christine, Pierrot, Thérèse en Conrad, Marion, Hardy, Willy en Patrick van de Caracolles Andennaises. Ook Jill (Ms Centurion) was van de partij.
Uiteindelijk was het dan toch tijd om te vertrekken, nog voor 21 uur gingen we naar de uitgang en zagen tot onze grote verbazing dat de groep al vertrokken was, en het was dus nog geen 21 uur! Nu ja, de omloop is uitgepijld, dus we maakten ons geen zorgen en we vonden weldra aansluiting met het peloton. We zouden trouwens de hele wandeltocht veelal dezelfde mensen zien, toevallig Euraudaxers, die dus gewend zijn om steeds dezelfde wandelsnelheid aan te houden. Het parcours ging in tegenwijzerzin, zodat we eerder s avonds Eupen bezochten en overdag ten westen van Welkenraedt zonder reflecterend vest en zaklamp konden wandelen. Daarom heb ik ook geen foto van het mooie kapelletje nabij Membach, daar zijn we vorig jaar in daglicht langsgegaan, en Annemie en ik kennen het ook van de Euraudax-Ster van Jacky (Euraudax Stembert). Eupen komt me ook s avonds bekend voor maar voor het overige hadden we daarna veel wegen en paden die ik me helemaal niet herinner. Ondanks dat die paden niet overal even goed begaanbaar zijn (ik heb vooral last met moddergladde en/of stenige afdalingen) kwamen we naar mijn gevoel snel aan op de rust- en bagagepost in Plombières, nog geen 9 uren waren verlopen. Daar kleedden Annemie en ik ons om (T-shirt en kousen), we staken onze reflecterende vesten en zaklamp weg en aten onze omelet met spek (ik at hem eigenlijk zonder spek en Annemie at de helft van de hare, Mark at de rest op).
Verder ging het in Euraudax-tempo naar Remersdael, Sint-Martens-Voeren en Saint-Jean-Sart. Daar vonden we onze bagage terug, ik wisselde opnieuw van T-shirt en kousen, en stak mijn sweater in de tas want ik had het toch wel warm en de zon was intussen ook van de partij. We voelden intussen wel de moeite in de benen, vooral wanneer we na een rustpauze opnieuw op pad gingen, al zaten we nog op schema. Nog drie rustplaatsen deden we aan: Aubel, La Clouse en Henri-Chapelle. In de gemeentelijk school van La Clouse wilden we een rijsttaart betalen met het bonnetje dat we in Remersdael niet gebruikten omdat we daar water dronken (uit dorst, niet omdat t gratis was) maar de medewerkster zei dat ze dat niet mocht toelaten. Het bestuurslid dat er verantwoordelijke voor de rustpost was, beaamde dat al zei ze dat ze het ons graag zou toelaten, maar ja, ze zal ook niet zoveel te zeggen hebben. Wat later ging Mark wat babbelen met de medewerkster die hij vorig jaar (toen hij ons tegemoet kwam gewandeld) op een andere rustpost had begroet. Nadien vertelde hij ons dat de Eurégio volgend jaar misschien wel doorgaat, al zal het er misschien anders uitzien en zal de club de medewerking krijgen van een andere club. De meeste medewerkers zijn ook geen 20-ers of 30-ers meer, eens ze de nacht hebben doorgedaan, stempelend of broodjes smerend of wat dan ook, kwamen de wandelaars van de kortere afstand (op zaterdag kon je tot 50 km wandelen) en dat kruipt ongetwijfeld in de kleren. De omloopcommissaris die het parcours heeft ontworpen, is ook vlijtig geweest, weinig stukken waren me bekend en ook na de stop in Henri-Chapelle kregen we een onbekend stuk voor de voeten, een kiezelpad naast de spoorlijn (één lijn, voor goederenvervoer of naar een kopstationnetje?). Zo bereikten we het cultureel centrum weer langs een onbekende kant. Wij hebben het gehaald en Mark heeft zijn record gebroken, we zijn vóór 17 uur (nl. om 16:40 uur) aangekomen.
Het weer was zo goed dat we, afgezien van een kort miezerbuitje, onze regenkleding of regenscherm niet nodig hadden, integendeel werden we eerder nat van t zweet
20.03.2010 - Euraudax Iddergem, georganiseerd door Euraudax België (258)
Deze keer reed ik zelf want ik ging voor 75 km (drie lussen), ik miste nog zo een homologatie (eigenlijk geven ze voor die afstand geen, want je hebt geen nummer te noteren).
De eerste lus leidde ons naar Gooik langs de Dender, enkele weiden die een wijds uitzicht bieden, de Hertboommolen (ook gekend van de VRT-serie Zeppos, héél lang geleden), de steile helling van Kluisberg in Pamel (ook bekend van sommige organisaties van WSV De Sportvrienden) en het Molenhof met vijver. Dit was de lus met de leukste bevoorrading: champagne op de eerste wagenrust, ter gelegenheid van de huwelijksverjaardag van baankapitein André en zijn Erna, en belegde broodjes op de tweede wagenrust.
Ik wist intussen al dat Annemie ons voor de tweede lus gezelschap zou houden, langer kon niet want ze had nog veel werk thuis. Die lus leidde ons naar Roosdaal maar bij het begin ervan langs zonet bewandelde wegen, zo passeerden we zelfs nog eens langs Molenhof met vijver (waar ik toen een foto van nam, er stond niemand in t zicht ). Om de wagenrust van Ledeberg Dries (niet die van Gent, hé) te bereiken, moesten we toch weer onze hellingsteek opzetten, maar zo erg als de Kluisberg vond ik het toch niet. De tweede wagenrust was aan Dommelingen en toen gingen we terug naar Iddergem voor de warme maaltijd. Die bestond uit een lekkere soep, een halve kip (mijn ogen waren meteen groter dan mijn buik, en dat kan tellen ) met rauwe groenten, kroketten en, in aparte kommetjes, appelmoes enerzijds en erwten & wortels anderzijds. Van die halve kip kreeg ik nauwelijks een bil opgegeten, de rest heb ik wel genuttigd (alsook een schep appelmoes en een schep erwten & wortels). Het ijsje met chocoladesaus ging gemakkelijker binnen. Tijdens deze lus, overigens, had het kort geregend, tegen dat we de regenschermen open of de regenjas aan hadden, was t al bijna over (ik had mijn regenjas rond mijn middel geknoopt en moest dus eerst mijn reflecterend jasje uittrekken).
Ik nam node afscheid van Annemie maar bedacht dat ik zelf toch maar 25 km te wandelen had, en van fotos nemen was ook al niet veel sprake meer, enkel nog van een beeldje in een tuin. Deze lus leidde ons via Denderhoutem naar Haaltert en twee wagenrusten (Roslaer en Mussenzele). Op de tweede was er ook warme chocolademelk en dat liet ik mij zeer smaken (anders dronk ik cola). Intussen had ik de batterijen van mijn zaklamp vervangen. Na deze tweede lus was er weer zon kort buitje, waarop Frank tegen Jeannette zei dat het was om ons bang te maken, maar dat zou niet lukken. Wel, Frank, je had dat misschien niet mogen zeggen. J De volgende bui was er ene om U tegen te zeggen: een flinke plensbui die maar bleef duren. Wat was ik blij dat ik er in Iddergem van af was! Mijn schoenen, kousen, voeten en regenjas (ook reflecterend vestje) waren kleddernat, zelfs mijn T-shirt had natte regenvlekken. Ik liet mijn boekjes afstempelen en wenste iedereen een droge voortzetting van de wandeling (maar dan moest het binnen de 40 minuten wel ophouden met gieten).
07.03.2010 - Pap-Eterswandeling, georganiseerd door W.S.V. De Kadees Aalst (063)
Eens terug uit Lommel bij Annemie thuis besloten wij twee om nog eens langs te gaan in haar geboorteplaats, Mere. Maar vertrekken deden we wel van de rustplaats te Vlekkem, omdat Annemie voorzag dat daar misschien gemakkelijker parkeerplaats te vinden was dan in het industriepark. En inderdaad, we konden nog naast elkaar parkeren.
Binnen in de zaal troffen we onze wandelmaten van de Kadees die daags voordien aan 25 km genoeg hadden in Lommel. Hier waren ze druk in de weer: Lucia achter de toog (met o.a. Ellen en Werner), Conny in de keuken en Geert aan t afruimen (daarvoor had hij nog een collega). Lucia beloofde ons elk een potje rijstpap te reserveren en wij wandelden naar Mere om in een der hallen onze inschrijvingskaart te kopen en meteen ons boekje te laten afstempelen. Mijn clubvoorzitter Herman trakteerde ons op een warme drank en toen die op was (en hij met andere Sportvrienden aan een andere tafel aan het babbelen was), volgden wij het parcours terug van 6 km (voorzien voor buggys en rolstoelen, dus modder riskeerden we hier ook niet) via de kerk van Ottergem naar Vlekkem, waar onze maten nog steeds echt druk in de weer waren. Lucia haastte zich naar de keuken om onze twee potjes rijstpap, de bruine suiker stond aan de stand met de soep. Ik vond intussen twee vrije zitplaatsen en Annemie bracht het potje bruine suiker mee. We lieten ons de rijstpap smaken, wat lekker, zeg !!! Omdat we omzeggens meer dan 24 uur niet echt geslapen hadden, namen we afscheid van onze makkers en elkaar, en gingen elk ons weegs naar huis.
06.03.2010 - Euraudax Lommel, georganiseerd door Euraudax België (258)
Deze keer kwam ik in De Soeverein te Lommel aan met Annemie en Mark, de reden daarvoor blijft lekker tussen ons drieën. We schreven ons in voor de volle pot van 100 km, jawel, geen 30 maar 20 uren wandelen en rusten. Bij mijn inschrijving vroeg baankapitein Louis of ik seingeefster wou zijn, OK dan maar, als je er ene te kort kwam (dat toch liever dan laatste man/vrouw).
De eerste lus leidde ons langs het kanaal en door de Lommelse Sahara met een wagenrust aan de bekende voetgangersbrug en een caférust in Heuvelhof. Terug in de startplaats haalde ieder zich een koude schotel met vlees en groente.
De tweede lus leidde langs de Lommelse Sahara en het Duits kerkhof met een wagenrust aan het station van Lommel (nabij Kattenbos, ons bekend van een andere euraudax-wandeling) en een caférust bij De Mulder, ook al bij Kattenbos. Op zoektocht naar het WC vond ik achteraan nog een zaaltje met ruim zitplaats dus verlieten Annemie, Mark en ik de toog en gingen daar zitten, waar we zicht hadden op drie welgevulde vogelkooien. Toen Louis voor vertrekken had gefloten kwam de uitbater vertellen dat hij elders nog 50 van die mooie vogels zitten heeft, maar ja, we konden dus niet blijven luisteren. In de Soeverein haalden we ons een mok soep en een hoofdschotel bestaande uit kroketten, erwten en wortelen en een kippenfilet (veronderstel ik, want ik had genoeg aan kroketten en groente).
Toen we voor een zesde keer langs het station van KVSK United (voorheen SK Lommel) gingen - de startplaats ligt er dan ook niet ver vandaan - viel er eigenlijk nauwelijks nog te fotograferen, maar ik denk dat ik dat de vorige edities al had gedaan... We hadden dan geen caférusten meer maar wagenrusten aan de brug Blauwe Kei en in Moffel alvorens in de Soeverein een bord spaghetti te halen.
We vatten dan de laatste lus aan en hielden halt aan het brugje van (wat ik vermoed parochie) Kolonie en te Luijksgestel (net de nationale grens over), maar dan in het natuurdomein. Intussen was vooral de vrieskou gespreksonderwerp nummer 1 want het vroor vijf graden, maar door de even ijskoude wind voelde het nog kouder aan.
Nog voor 7 uur s morgens kwamen we terug aan in de startzaal waar geen trofeeën uit te reiken waren, Louis deelde een dankgeschenkje aan de seingevers toen zij lamp en armband indienden, dank je wel, Louis, t zal me smaken ! Even later vertrokken Mark (aan het stuur), Annemie en ik uit Lommel.
Naderhand vernam ik dat dit de laatste organisatie was van Lommel, wie goesting heeft om deze datum over te nemen, gelieve contact op te nemen met Euraudax België.
Het was dus berekoud maar wel zonnig en s nachts kregen we een flink sterrenfirmament en een halve maan te zien.
28.02.2010 - Aktivia Nationale Wandeldag, georganiseerd door Padstappers Geraardsbergen (135)
Daar aangekomen was het aan het regenen en het zou niet meer ophouden. Deze keer had Herman het gemakkelijker gevonden om terug te keren naar de startzaal, het Koninklijk Atheneum. Ik dacht eerst voor 16 km te vertrekken, er was toch tijd genoeg, maar eens buiten zag het er naar uit dat er van wandelplezier niet veel in huis zou komen, zodanig als het regende. Ik liet de 1 dan vallen en koos voor de kortste afstand. De eerste keer dat ik kon kiezen tussen verhard en natuurlijk koos ik toch voor het laatste. Het terrein was daar plat dus ik dacht dat het niet veel kwaad kon. Omdat het zon bescheiden afstand was, bleef ik dicht in de buurt van het centrum met een passage langs de Dender, daar waar de woonboten aangemeerd lagen, het Abtenhuis, het Administratief Centrum met een standbeeld ervoor, en zo kwam ik in de rustpost, fuifzaal De Spiraal. Daar stonden de drie reuzen te pronken, en kletste ik wat met Sportvriend Robert en met Padstappers Dany Digital aan de bonnetjesverkoop en met Viviane achter de toog. Ik ging dan terug naar de school langs de kerk van de Paters Jozefieten. Wat verder, op een schoolkoer, stonden medewerkers jenevers uit te schenken, zoals vorige maand koos ik voor de chocosmaak. Van daar restte mij nog 1 km en ik kwam kleddernat van de regen terug in de tent, waar ik s middags mijn sporttas had gezet. Ik trok een droge wandelbroek en mijn wandelsandalen aan, teneinde netjes in de bus te zitten, maar daar had ik nog een ruim uur voor, wat ik doorbracht bij Julienne, Denise en Etienne, wat later kwam ook Yvette aan. Overigens kreeg iedereen bij afgifte van zijn controlekaart de gebruikelijke zelfklevers en een klein brood. Voor we naar de bus gingen, kocht ik me nog een zak met 6 ter plaatse gebakken mattentaarten (om mee op kantoor te trakteren ). En zo werd het vijf uur in de namiddag, en keerden we terug naar Welle waar we s morgens onze auto hadden zien staan.
Het weer was helemaal slecht met regen en harde wind, blijkbaar trok de storm Xinthia over Europa.
28.02.2010 - Aktivia Nationale Wandeldag, georganiseerd door Wandelclub De Marktrotters Herne VZW (114)
In Welle (niet in Denderleeuw wegens carnaval) stond de bus al te wachten, met voorzitter Herman aan het stuur (hij is gewend met bussen te rijden, al is dat nu niet zijn job), maar we gingen nog niet meteen weg, nog niet iedereen was aangekomen. Eens ingestapt kreeg iedereen zijn waarborg van 5 EUR terug, daar konden we dan later iets mee drinken en/of eten. De busreis en de inschrijving werden namelijk betaald door de club, zoals gewoonlijk bij de Aktivia Nationale Wandeldag.
Eens in Herne aangekomen, stopte Herman de bus en kreeg van Marktrotter Johnny een omslag met parcours. We stapten uit en Herman moest naar de busparking, een ruime 10 km verder. Wat later belde hij naar Yvette: de auto welk hij naar de parking volgde, was meteen weer weg en daar stond hij dan Hij was verondersteld naar de naburige controlepost te gaan en daar te wachten tot hij ons terug zou komen halen, intussen had hij wel consumptiebons voor een natje en een droogje. Maar als clubvoorzitter ging hij natuurlijk liever wandelen. In de zaal zelf zochten wij de oplossing en we vonden toch iemand bereid om Herman in de controlezaal op te pikken en naar de startzaal te voeren. Ondertussen was ik ook vertrokken om te wandelen en ik koos voor de 13 km, want ik had geen zin me te haasten en wie weet bleef ik wat hangen in de rustpost? Die rustpost bereikte ik na zon 7 km via het station, het centrum van Herne met nieuw beeld in de straat, de Galgedries en Kokejane. Daartussen had ik J.-P. Declerck ingehaald, hij volgde het parcours van 32 km (de maximumafstand) om nadien een verslag en een fotoreportage te kunnen leveren aan de Wandelgazette.
In de rustpost, een schooltje, trof ik enkele Sportvriendinnen en bleef wat bij hen kletsen. We vertrokken ook verder maar ik had nog het audax-tempo (6 km/h) in de benen en ik liet ze weldra achter. Ik passeerde zo de Boesmolen (die niet maalde), de Rankhove en de Liezebeekwijk. Ik had dan nog ruim tijd om twee belegde broodjes door te spoelen met een warme chocomelk en een door Yvette getrakteerde donkere Kartuizer. Wel een mooi glas, maar de inhoud is niet zozeer mijn gading.
Tegen half één zaten we allemaal in de bus en konden we verder naar Geraardsbergen voor ons tweede bezoek van de Nationale Wandeldag. Het weer was wisselvallig met wat regen, doch gelukkig niet constant, dat was wel de wind.
27.02.2010 - Euraudax Haren, georganiseerd door Euraudax Belgie (258)
De wandeling begon deze keer in het station van Brussel Noord en daar, bij de trappen naar de ondergrondse tram, stonden Lydia en Yves paraat met de inschrijvingsformulieren en de parcoursblaadjes. De tram kwam niet om 09:30 uur maar tien minuten later aan en baankapitein Antoine kwam ons halen, terwijl de groep een eindje verder stond te wachten.
De eerste 7 kilometer leidden ons door het centrum met o.a. het Martelarenplein (waar de Vlaamse regering werkt), enkele huizen ontworpen door Victor Horta (o.a. het stripmuseum), enkele winkelgalerijen, het Sint-Katelijneplein met de kerk en de afzonderlijke toren, de bedding van de Zenne (maar volgens Antoine stroomt de Zenne daar niet). Even verder kwamen we aan taverne Plattesteen, waarbij steen verwijst naar een vroeger gebouw uit steen, aan de Kolenmarkt. 8,5 km verder wandelen, langs fraai beschilderde smalle gevels, de Grote Markt, de Kleine Zavel met diverse pralinewinkels, het Egmontpark, de Louizalaan (vanwaar de vergulde koepel met kroontje van het Justitiepaleis te zien is), het Jean-Felix Hap-park te Etterbeek, voerden ons naar het Jourdanplein met de bekende frituur voor een tweede caférust. Café lEspérance gaf geen hoop op voldoende zitplaats voor iedereen en met vooral West-Vlamingen ging ik naar een ander café. Dan restten ons nog een krappe 10 km tot het eind (het clubhuis van de MIVB) door het Jubelpark en het kerkhof van Brussel.
Voor wie een warme maaltijd had besteld en betaald, wachtte een grote visstick met groenten, aardappelen en tartaarsaus. Nadien volgde de algemene vergadering en een bestuursvergadering (dit zonder mij) met een Nederlandse vertegenwoordiging.
Het begon met wat regen maar het werd nadien droog en zelfs zonnig, koud was het niet echt.
21.02.2010 -Wintertocht, georganiseerd door Gentbrugse-Zwalmvrienden (128)
Sint-Maria-Horebeke ligt niet zo ver vandaan van Elst waar ik vorige week wandelde en dat heb ik halverwege de wandeling gemerkt. Toen ik in parochiezaal De Kroon aankwam, zaten mijn vrienden Annemie en Mark er een kop koffie te nuttigen (en ik dan ook ), daarna trakteerde Annemie op een zelfgestookt hartverwarmertje. Zo waren we wat opgewarmd voor de maximum afstand van 18 km. Deze omloop leidde langs de Armekleie naar Heuvelgem (waar die naam vandaan komt, hebben we gemerkt ), waar de hoeve t Hof van Vlaanderen staat, naar Elst waar een controle was voorzien. Het zaaltje dat men daarvoor boekte was eigenlijk wat klein want wij moesten er nog eens terug keren voor de tweede passage, maar ja, t is gemakkelijker gezegd dan gedaan om een ruime zaal te vinden die toevallig vrij is en waarvoor de organisatie niet te diep in de kas moet graaien.
Daar dronken we iets warms voor de lus aan te vatten. Over vooral modderige veldwegen gingen we langs Smissenhoek, Dompels en Boekendries terug naar Elst. Deze keer opteerden we voor een pauze in een café. Toen ik de bestelling doorgaf aan de toog, bleek de kroegbaas enkel Frans te spreken Bovendien moest Mark extra om zijn glaasje advocaat bij de koffie vragen, deed dat wel bij een Nederlandstalige dame die er hielp.
We gingen dan terug naar Sint-Maria-Horebeke, ook nu via modderpaden en enkele openbare wegen, met evengoed hellende als dalende wegen en we waren alle drie blij dat we terug in de parochiezaal waren (Annemie en Mark hadden de dag voordien een zware +50-km-tocht gepleegd in Baasrode en omgeving).
Het weer was droog en koud tot we opgewarmd werden door de hellingen.
13.02.2010 - 10de Geutelingentochten, georganiseerd door Dwars door Brakel (107)
Toen ik thuis vertrok, sneeuwde het, onderweg niet meer maar toen ik in Elst aankwam, sneeuwde het ook daar licht. Ook al omdat ik s namiddags verwacht werd voor de voorbereiding van het clubfeest, besloot ik 1 lus te stappen en koos aan de hand van de beschrijving voor de groene, omdat daar veel sprake was van straten, ik ging ervan uit dat ik weinig risico tot uitglijden liep.
Ik beging inderdaad vooral straten, soms wel smalle, en ook enkele paadjes, waar ik dan extra oplettend was. Het decor, na achterlaten van de kerk van Elst, is vooral landelijk, zeker buiten de bebouwde kom. Bij het terugkeren zag ik op een bestelauto de naam van een koffiebranderij, dat zal van de echtgenote van kunstenaar Panamarenko zijn, en de voordeur zowel als de garagepoort ogen kunstrijk.
Het weer was winters met die kleine sneeuwvlokjes, eerder bevroren regendruppels.
07.02.2010 - 24ste Pannenkoekentocht, georganiseerd door V.Z.W. Kleine Kouter Lede (155)
De boog moet niet altijd gespannen staan en ik koos er voor de omloop van 15 km. Tegen de tijd dat ik mijn inschrijvingskaart ging kopen, moet het al behoorlijk druk geweest zijn. Ik vroeg dus een kaart met (kaart met lidkaart, wil dat zeggen, en die lidkaart toonde ik ook spontaan). De medewerkster legde me een kaart op tafel en 1,10 EUR erboven op, waarop ik vroeg of ze mij trakteerde? Het zou de eerste keer geweest zijn dat ik betaald werd om te wandelen.
In alle geval, de gekozen omloop leidde vanuit Bruinbeke bij Wichelen langs het Galgenveld over de Schelde naar Uitbergen. Die brug werd ook gebruikt door mensen die van Uitbergen terug naar Bruinbeke wandelden, zoals Kadee Marnik met wie ik een babbeltje sloeg. In Uitbergen had ik twee keer mijn controlekaart te laten afstempelen want daar was een lus voorzien. Omdat ik er niemand zag die ik goed kende, bleef ik er ook niet langer dan nodig en begon meteen aan die lus langs Slot en het Heisbroek, om dan terug in de enige rustplaats terecht te komen. Na nog een stempel ging ik dus naar Bruinbeke terug via de Nederkouter en een lang stuk langs de Schelde tot aan Galgenveld, waar ik dan ook een veldweg mocht betreden, zo zag je de moddersporen van Aubange niet meer zo duidelijk. Via Kolkte en de Sint-Jozefskapel bereikte ik opnieuw de startplaats waar ik besloot geen pannenkoeken meer te eten, t was kort na 11 en dat is te kort tijd bij mijn middagmaal thuis.
Het weer was net als gisteren zonloos maar tenminste droog en niet te koud.
06.02.2010 - Euraudax Athus, georganiseerd door Euraudax België (258)
Het was de eerste keer dat ik in deze streek kwam wandelen, in gezelschap van Paul en Rudolf. Toen we er aan kwamen, was Café des Sports nog gesloten, maar gelukkig was een sandwicherie aan het station al open, en daar vonden we enkele wandelaars die er iets aten en dronken. Na een poosje, mijn warme chocomelk was nog halverwege, kwam Frans zeggen dat het café open was, maar we haastten ons niet (Paul was nog een baguette Dagobert aan het verorberen, en dan wachtte nog een taartje), al ging Rudolf, wiens koffie al op was, erheen met de doos met inschrijvingsbenodigdheden. Nadat ook Paul en ik het onze binnengespeeld hadden, gingen we er ook heen, en Rudolf had ons al een geschikte plaats aan de rand van een tafelrij gereserveerd (zoals hij had ik ook nog wat bagage bij).
Bij de inschrijving kregen we van organisator en baankapitein Didier een overzicht van de tussenafstanden en bevoorradingsplaatsen, daar stond per lus van 25 km ook een profielschets van de wandeling op. Zo merkten we dat vooral de eerste lus aanspraak zou maken op onze beenspieren. Er waren drie hellingen voorzien van respectievelijk 4,9, 5,2 en 7,6 % gepland, net voor de eerste en halverwege de derde was bevoorrading voorzien, beide op het grondgebied van Musson. De wandeling verliep grotendeels langs goed begaanbare wegen, maar eens de gemeente Mont-St.-Martin bereikt, gingen we het woud in en daar was natuurlijk nog niet alle sneeuw en ijs gesmolten en waar er dan gras was, lag die berm aflopend, dus zo simpel om daar op te wandelen was dat niet, dus moest men een goed spoor zoeken op het pad zelf. Hoe breed dat dan ook was, de sporen slingerden wat. De ene wandelaar was wat vaster te voet dan de andere en op het einde van het lange bospad wachtte baankapitein Didier op de hele groep. Hoewel ik moeite deed om niet te vallen (wat me ook lukte), ik was toch de laatste niet, had zelfs nog tijd om een paar fotos te nemen, want Hans-Joachim kwam nog achter. Ik ging me dan nog gauw discreet verstoppen en toen ik van achter die boom kwam, was de groep weer vertrokken. Gelukkig waren we daar op een geasfalteerde weg gekomen, dus de groep inhalen was geen probleem. Even verder evenwel bereikten we alweer een natuurlijk pad en dat moesten we dan bergaf volgen. Bergaf op ijs en een beetje sneeuw met een slingerend spoor, ik was weer zeer voorzichtig en kreeg gelukkig een steunende arm van Marc (waarvoor dank!!), die blijkbaar een vastere voet heeft op ijs (hij woont dan ook in Andenne). Zo bereikten we voorspoedig de straten van Piedmont (voet van de berg ), het drielandenpunt met Frankrijk en G.H. Luxemburg en België. De spaghetti bolognese was waarlijk lekker (en de donkere Leffe had de juiste temperatuur) maar ik had aan een portie genoeg, ging van t-shirt verwisselen (van dat klimmen en glijden had ik het meerdere keren warm gekregen en vriezen deed het die dag niet) en nog wat uitrusten.
Voor de tweede lus, die van Messancy, was een helling van 6,5% voorzien met aan de top een eerste bevoorrading, hoewel het parcours nog wel steeg, hier en daar, maar niet zo uitgesproken. Ter gelegenheid van die eerste wagenrust trakteerde Marc op zijn verjaardag (twee dagen eerder) met schnaps van peren en/of mirabellen, die laatste vond ik nog het lekkerst. Tegen 17:45 uur waren we in de stad Athus waar nog een wagenrust georganiseerd was met een vleestaart. Voor Conrad, een echte vegetariër, had men een vervangend pakketje voorzien, en voor wie wou een kroesje Orval (dus een fles ging over zeker twee kroesjes leeg). Om terug naar Aubange te stappen, gingen we nog even langs de industriezone (zoning commercial) en de gewestweg naar het café.
De omlopen waren mooi en dat het ijs nog niet overal gesmolten is, daar kan Didier natuurlijk niet aan verhelpen, wel zorgde hij met zijn helpers voor een piekfijne culinaire verzorging (ontbijtkoeken tijdens de eerste wagenrust, fruitwafels op de tweede van de eerste lus, bananen tijdens de eerste wagenrust, vleeskoek en Orval tijdens de tweede wagenrust van de tweede lus). Het was overigens de tweede keer dat Didier deze tocht organiseerde en eigenlijk verdiende hij wel meer bezoekers, maar ja, t is wel een hele eind rijden, hé (al was dat voor 4 West-Vlamingen blijkbaar toch geen beletsel), 2h30 rijden vanuit Denderleeuw. Voor de aanwezige Duitsers en Fransen (uit de streek van Nancy) was het natuurlijk dichter.
Het weer was zonloos maar tenminste droog en dus niet te koud.
31.01.2010 - 17de Manneken-Pistochten, georganiseerd door Padstappers Geraardsbergen (135)
Toen ik om kort na acht uur de fuifzaal betrad, bleken Annemie en Mark net vertrokken (we hadden ook niet afgesproken, ik meende terecht dat zij voor een langer parcours zouden kiezen dan ik), ik schreef me in, babbelde wat met Dany aan de toog en vertrok dan voor 16km.
Ik mocht weldra, na het oversteken van de Dender, op mijn kleinste steek (= stap) de Buizemont beklimmen. Een eind verder kon ik kiezen tussen verhard en naturel, maar gezien de gladde toestand van de wegen, koos ik voor het eerste. Als ik al kwalijk zou vallen, zou ik tenminste beter bereikbaar zijn voor de hulpdiensten. Een trap afdalend kwam ik in het centrum terecht. Manneken Pis, naar wie deze tocht is genoemd, was verhuisd en zijn pleisterplaats was verstopt achter een ondoorzichtige afsluiting. Van de Markt naar de Vesten, een groot plein met veel parkeerplaats maar intussen heraangelegd. Er is nog parkeerplaats genoeg, maar de lichtblauwe natuursteen en de treden hier en daar hebben dit plein een mooi effect gegeven. De pijltjes volgend, kwam ik door het parkje met daarin een kristusbeeld. Waarom ik vorig jaar op vakantie in Brazilië (en dan ook in Rio de Janeiro) aan dit beeld moest denken, weet ik niet, want eigenlijk lijken ze niet op elkaar. Die in Rio is niet alleen veel groter maar ook gemaakt van zeepsteen en deze in Geraardsbergen is met goud belegd en het beeld lijkt een cape te dragen. De Muur zelf heb ik niet beklommen, en via enkele natuurlijke en verharde wegen kwam ik in Onkerzele terecht.
Daar is een boerderij met overnachtingsmogelijkheden (bed & breakfast) waar Annemie en ik nog kerstvakantie gehouden hebben, enkele jaren geleden. Na de controle kwam ik voorbij de kerk die duidelijk aan Sint-Maarten gewijd is. Ik zag daar menig wandelaar de trappen begaan, en de meesten gingen door een hekje naar het wandelpad, want aan de trottoir begon dat pad erg glibberig. Van het shoppingcenter van Geraardsbergen bereikte ik het park van de abdij, alwaar ik drie Sportvrienden inhaalde (eerder had ik er al ene het pad gekruist). Via een ommetje om het domein goed te leren kennen, kwam ik aan het druppelkot waar ik na even twijfelen, tussen chocolade en aardbij, voor de eerste optie koos. Die jenever werd in echte glaasjes geserveerd, niet in plastieken bekertjes. Daar ontmoette ik nog twee andere Sportvrienden en met hen en de drie andere bereikte alweer de fuifzaal. Daar trakteerde ik mij op een zak mattentaarten en een croque monsieur (zo moest ik thuis zelf niet aan het fornuis ).
Het was een mooie tocht maar de gladheid van vele wegen en paden ontnam me wat van het plezier omdat ik meer moest opletten dan rondkijken.
30.01.2010 - Steenbeektocht - 7de Herdenkingstocht Patrick LeJeune, georganiseerd door W.S.V. De Sportvrienden v.z.w. (087)
Toen ik om kort na zeven uur de parochiezaal betrad, zat er nog geen enkele wandelaar, dat gebeurt ook zeer zelden. En kort na mijn aankomst kwam de eerste dan ook aan. Het was overigens alweer aan het sneeuwen, en menigeen dacht: Het zal toch weer niet waar zijn, hé? denkend aan de Worteltocht van een maand eerder. Nu hield het wat eerder op, bovendien lag van dagen voordien al geen laag sneeuw klaar op de openbare weg en veel wind ging er ook niet mee gepaard.
Dus na een uur hadden we al meer wandelaars welkom geheten dan de vorige keer op een hele dag. Rond de middag hield het ook op met sneeuwen, kwam de zon erdoor en dus vonden enkelen toch nog de moed om nog te komen wandelen. Soms leek het mij wat druk, omdat meerdere mensen me tegelijk iets wilden komen vragen, toch kon ik enkele keren pauzeren met vrienden bij een kopje warme drank.
In de late namiddag wachtte ik nog wat op mogelijke clubgenoten die hun lidkaart voor dit jaar nog wilden komen halen en betalen, maar eens half zes besloot ik mijn kraam op te ruimen en te helpen bij de overige werken van opruiming. We waren intussen op een totaal gekomen van 414 wandelaars (medewerkers inbegrepen).
Op de website van Egmonter Etienne (die zelf niet kon komen) vond ik een link naar het fotoalbum van twee van zijn vrienden:
16.01.2010 - Euraudax Verviers, georganiseerd door EURAUDAX BELGIE (258)
Samen met Paul, die Rudolf al in het station heeft opgehaald, kom ik in Zaal Chanteloup te Stembert aan. We begroeten er de bekenden en minder bekenden, hen de beste wensen voor dit nog nieuwe jaar overbrengend voor zover dat nog niet gebeurd was, en schrijven ons in voor de enig mogelijke keuze van 100 km.
We drinken wat, kleden ons voor de kou en de mogelijk gladde wegen en om 14 uur vertrekken we naar Polleur voor de wagenrust via de kerk van Mangombroux en Xhavée. Na vier minuten rust om wat te drinken en te knabbelen, gaan we verder naar de voetbalkantine van Jonckeu waar we komen langs Fays. De weg naar de kantine ligt er, zoals nog enkele wegen, en dan vooral de rand van de weg, glibberig bij en baankapitein Jacky is de eerste (bij mijn weten) die onderuit gaat, gelukkig zonder erg. Het gebeurt op weinig organisaties, maar ook in deze kantine krijgen we van het ondersteunend team een koek te knabbelen (en meer dan een ook). 15 Minuten mag kort lijken voor een caférust maar iedereen wordt vlot bediend en heeft tijd zijn drank te nuttigen en eventueel zelfs de sanitaire faciliteiten te bezoeken. Het gaat dan verder naar Haras en Ensival, waar we op het dorpsplein een wagenrust hebben, ene met een Frankfurter worst (maar waar is de mosterd gebleven? ), en de wijn heb ik dan nog niet opgemerkt. Na de gebruikelijke 4 minuten wandelen (en soms glijden) we via Lambermont (die mont gaan we wel bergaf) naar Petit-Rechain, waar Jacky zelf woont en waar we een bezoek brengen aan de plaatselijke kantine. Ook nu weer krijgen we een of meer koek(en). Het is intussen beginnen regenen en het zou niet meer ophouden, al regent het niet altijd even hard. Langs Dison bereiken we Verviers waar we wat centrumstraten begaan en in de buurt van de Grote Post bevoorrading krijgen aangeboden (aan het postgebouw zelf hebben onze bevoorraders wellicht geen mogelijkheid om te schuilen en de schraagtafels op te stellen). We keren dan terug naar Stembert, waar we een tas soep en twee belegde sandwiches krijgen.
Dat is de langste lus geweest, ene van 40 km, en dat geeft moed voor de volgende lus, via Andrimont (wagenrust), het Bois des Dames (in het duister is dat eigenlijk niet te zien), Bilstain en Dolhain, waar Alain, Marc en co ons alweer opwachten met drinken en wat te knabbelen. Die moed was wel nodig want Jacky heeft zijn omloop met hellingen (zelfs een voor ons nog onbekende) aaneengesloten, en die hellingen duren daar erg lang. Weldra komen we dan terug in Stembert, waar onze warme maaltijd wordt opgediend. En dat bestaat uit eerlijke boerenkost afgesloten met fruitsalade, koffie (of warme chocomelk ) en een glaasje triple sec, om onze botten te verwarmen voor de volgende ronde.
Die derde lus is ietsje langer dan de tweede maar het gaat, ondanks het miezerige weer, goed vooruit langs Verviers (wagenrust) en Dison alweer naar Petit-Rechain, waar ze in de kantine blij zijn om ons terug te zien. Ook nu weer komt Alain rond met koeken. Via Grand-Rechain, Lambermont en een koekjesfabriek van een bekend merk komen we weer in Ensival op dezelfde plaats terecht voor een wagenrust. Na de vier minuten pauze wou Jacky een asfaltwegje bergop volgen, maar keert een paar 100 meter terug, ik vermoed dat er te veel ijs zal gelegen hebben, misschien wel zo breed als het wegje. Dus past Jacky zijn parcours wat aan zodat we behouden terugkeren, via het station van Verviers, het Justitiepaleis en het zwembad van Mangombroux. Van deze lus af wandelen er vier ijsberen mee: Lucia, Thérèse, Jacky en Serge dragen een ijsberenmust met pootjes, mutsen die Jacky eind 2009 op de kerstmarkt van Luik op de kop had kunnen tikken. En ook hier heeft Jacky voor voldoende hellingen gezorgd, zodat we zeker geen kou zouden lijden.
In Stembert zijn de tafels al gedekt voor het ontbijt, en ook nu weer krijg ik i.p.v. koffie een ferme kop warme chocomelk. Doordat het maar blijft regenen, zijn mijn kousen vochtig geworden en zelfs voor de laatste 11 km trek ik een ander paar kousen aan. Overigens wil ik hier nog aan toevoegen dat Christine de hele 100 km en Fernand de eerste lus (40 km) op wandelsandalen hebben gewandeld. Van Fernand weet ik het niet, maar Christine vertelt me dat ze twee paar kousen aan heeft en dus geen last heeft van natte voeten. Op het parcours dat Jacky in november 2009 had gemaild, staat voor deze lus nog een wagenrust aan de vijver van Stembert vermeld, maar hij heeft deze laten vallen (op het blad bij de inschrijving staat die niet vermeld), wellicht omdat het weer er niet naar is om daar iets te drinken, te knabbelen en mee te zingen met Pierrot op de gitaar. Dat gitaarspel krijgen we wel bij aankomst in de zaal in Stembert.
Dit is mijn zevende bezoek geweest en ik kom graag terug, het is een mooie streek en Jacky heeft een sympathiek team dat hem steunt. Alleen spijtig dat t hier altijd moet regenen.
08.01.2010 - Euraudax Schilde, georganiseerd door EURAUDAX BELGIE (258)
Na gedane werken ga ik nog maar eens wandelen en word hiertoe opgehaald door Paul die Rudolf al in het station heeft opgehaald. We komen voorspoedig aan in het Martinushof in Schilde, begroeten er de bekenden (en minder bekenden), hen de beste wensen voor dit nog nieuwe jaar overbrengend, en schrijven ons in voor de enig mogelijke keuze van 100 km.
We drinken wat, kleden ons voor de kou en de mogelijk gladde wegen en even na 21 uur vertrokken we richting Antwerpen city. We hebben op het parcoursblad al gezien dat we tot in Schoten steeds lange stukken van meer dan 10 km te stappen hebben. We gebruiken hiervoor vooral openbare wegen dus onze zaklamp hebben we enkel nodig voor de stukken waar geen openbare verlichting is. Onze eerste rustpauze hebben we in een zaal bij een café waar onze bagage zal blijven staan tot wanneer we daar, na 48 km, ons ontbijt zullen verorberd hebben. In deze zaal trakteert Frank ons op een drank.
In Antwerpen legt Frank het een en het ander uit bij gebouwen en monumenten maar ook wat ze in Gent het glazen straatje noemen (en waar hij zich blijkbaar even had vergist zodat hij moest terug keren, of zag hij ergens een tof mokkel achter het raam? ), zoals aan het Steen, waar een standbeeld staat van Semini staat, voor de Kelten de god van de vruchtbaarheid. Daarna volgen we Frank naar de Oude Vaartplaats waar we een caférust hebben. In dat café is echter niet veel plaats meer en nadat ik de sanitaire infrastructuur met een bezoek heb geëerd, verkiezen Mieke, Mark en ik een eind verder een ander café op te zoeken, daar is veel meer plaats en daar bestellen we ons ook een croque monsieur. De cafébazin verklaart ons dat ze nog wel wat happen serveert maar op is op, want ze kiest voor haar rokende klanten. Enfin, we hebben toch iets gegeten en kunnen er weer tegen voor de rest van de wandeling in de stad langs de Meir, de kathedraal, de kerk van Carolus Bartholomeus, rechtover een standbeeld van Hendrik Conscience. In Merksem valt me ineens een straatnaambord op: Trammezandlei. Dat is gekend door een sketch van Leo Martin en Gaston Berghmans, zij situeerden deze lei in Schoten (Skoeiten), omdat ze dat in het Antwerps grappiger vonden dan Merksem (Meirksum). In de zaal bij het café vinden we onze bagage terug, maar genieten eerst van ons ontbijt, deze keer in het café zelf, de rokende stamgasten zijn dan allang weg. Nadat ik in de zaal, waar de bagage dus op ons wacht, andere kousen aangetrokken heb, zet ik mijn sporttas in het halletje, daar staat al een tas.
We gaan dus terug naar Schilde en kunnen weldra weer genieten van het winters landschap. Het sneeuwt ook een beetje, en na de wagenrust in Schoten aan een sportcentrum, sneeuwt het wat harder, maar zonder wind. Die wind is er wel bijgekomen toen we in Martinushof terug aankomen. Hier besluiten mijn 2 vrienden om er de brui aan te geven, en ook Martine van aan t zeetje (die haar zinnen op 50 km had gezet) laat haar federatieboekje afstempelen. Maar samen genieten we eerst van een lekker middagmaal.
Nadien vertrekken we naar Oelegem, een deelgemeente van Ranst, waar het al heviger sneeuwt. Daar valt de kerk, van de parochie O.-L.-Vrouw ten Hemel Opgenomen, op omdat er in de toren de vorm van een ajuin gewerkt is. Frank vertelt eerst dat hij daar de eerste drank trakteert op de vriendschap. Ik ga gauw eerst naar de koer en vraag mijn tafelgezelschap om me een donkere trappist te bestellen. Wanneer ik terug ben, blijkt dat ze daar geen Leffe hebben, dus moet ik het maar met een Tongerlo doen. Na een ruim kwartier keren we terug naar Schilde langs een grote wijk met chique huizen en de parking van een grootwarenhuis waar we te drinken en te knabbelen kregen. Zo komen we voorspoedig terug aan, maar aanhoren eerst een speech van Frank, alvorens plaats te nemen in de zaal waar we verdere uitleg van Frank kregen. Hij dankt ook zijn medewerkers (in de zaal en voor het vervoer van onze sporttassen), en reikt hij een Gouden Arend uit, de 16de van Paul, van harte gefeliciteerd!
Het was een mooie tocht maar ik was al een paar keer gaan wandelen bij Frank en veel plaatsen heb ik er dus al van gezien.