Kookkunst is het schilderen van een melodie met smaken en geuren.
09-09-2011
Verwaarlozing ?
Ik merk dat ik in 2 maanden tijd maar 2 blogjes heb gepleegd en vind dat ik daar iets moet aan doen. We zijn nochtans op enkele fietstochtjes na wreed thuisgebleven gedurende die tijd. Het weer was er naar ! Ik zat veel achter mijn PC-ke want een Amerikaan van de BelgianResearchers heeft mijn internetadres gevonden en op zijn aanraden help ik nu Amerikanen hun Belgische voorouders terug te vinden. Ik was er ook over verwonderd dat de Belgen sinds begin 1800 tot begin 1900 massaal uitweken naar de Verenigde Staten. Ik vind dat elk mens ergens een sociale rol moet vervullen, hoe klein ook en voilà dat is dan vanaf het begin van de zomer de mijne. Ik heb ook geblogd op mijn andere blogje bij seniorennet "Nonkel_Franseken" waar ik uitreksels uit de dagboeken van mijn overleden nonkel (1919-2002) publiceer. Voor de rest kook ik elke dag "normaal": gisteren een ossenstaartsoepje en kalfskoteletjes met oesterzwammen en voor vandaag staat er een Ceasar salade met kippenreepjes op het menu.
Ik vind zelf de titel wat vies klinken maar kliekjesverwerking vind ik ook niet zo'n leuke aanhef. Een paar dagen geleden lag er weer eens een kalfstong in de vleestoog en dan kan ik niet laten die mee te nemen. Met een afsmakende, getomateerde madeirasaus met paddenstoelen en daarbij pureeaardappels is dat een welgekomen afwisseling. Er is daar toch al direct 3/4 kilo nuttig vlees aan en dan heb je overschot als je ze voor 2 personen klaarmaakt. Vanmiddag deed ik de rest van die plakjes tong en paddenstoelen uit de saus in een schaal, bedekte dat met verse aardappeluree en zette het een half uur in de oven tot de puree een mooi korstje had. Nét iets anders dan 2 dagen geleden en toch weer lekker. De rest van de madeirasaus kieperde ik gezeefd bij een overschotje ratatouille, lengde dat brouwsel aan met de overschot van de bouillon van de tong, liet dat 20 minuutjes pruttelen en dan de mixer erin. Dat soepje hebben we zoëven met veel smaak opgesmikkeld en dat deed me eraan denken dat ik die ervaring met jullie in dit blogje moest delen !
Vorige week hadden we de kleinzoon (7) op bezoek en vermits we niet weg konden omdat de onderhoudsmannen van de tuin aan het snoeien waren, hebben we zandkoekjes gebakken. Met een heel eenvoudig recept waren ze snel gemaakt maar toen ze in de oven stonden reed de overbuurvrouw achterwaarts van haar oprit met haar auto in de voorste deur van de mijne aan de overzijde van de straat. Met alle consternatie vandien de koekjes vergeten en toen we de oven openden was er rook en ... zwarte koekjes. We hebben er toch nog even van durven proeven en volgens mij is het een prima receptje vooral met de lekkere boter! Voor ~20 à 25 lekkere zandkoekjes: 125gr gewone bloem, 50gr bloemsuiker, 1 zakje vanillesuiker (8g), 80gr malse gezouten boter van den Aldi (op kamertemperatuur). 1.Doe de bloem in een kom, maak een kuiltje en doe hierin de boter en de suiker 2.Kneed met de hand lang en stevig tot een homogene, gladde massa 3.Maak daar een rol mee van ~20cm en leg deze in plastiekfolie opgedraaid een half uur in de ijskast 4.Zet de oven op 180 °C 5.Haal de rol deeg uit de ijskast en snij in schijfjes van ~een dikke halve centimeter 6.Leg deze schijfjes op bakpapier op een bakplaat en bak gedurende 20 à 25 minuten op 180 °C 7.Bestrooi de koekjes ze als ze lauw zijn rijkelijk met bloemsuiker Bewaar ze, als ze afgekoeld zijn, in een goed gesloten koekjestrommel.
Russisch ei was mijn favoriete gerecht op restaurant als ik met mijn ouders ergens iets ging eten als jong kind. Meestal staat het op de kaart als voorgerecht maar met frietjes kan het dikwijls ook als hoofdschotel volstaan. Ik refereer hier naar dat unieke koud slaatje met halve eieren, groenten-macedoine, sla, tomaat, peterselie en een lopende mayonaise. Alle andere bereidingen o.a. met appel en/of vlees en/of garnalen zijn immers niet hetzelfde (maar soms ook wel lekker zoals de Hollandse huzarensalade). In Frankrijk noemen ze het "oeuf à la mayonaise" en is het meestal een klein voorgerecht met amper een half eitje en macedoine uit een blikje. Eertijds at ik het als puber op zijn best op een middag in een Hollands restaurant waar de chef de moeite had genomen om het met verse ingrediënten te bereiden en dat was een unieke ervaring die ik tot op heden probeer te evenaren. Gemaakt met kakelverse pas hardgekookte eieren, verse groenten (aardappel, princessenboon, raap, wortel, erwt, peterselie) bijtgaar gekookt met wat zeezout, krakend verse sla, verse zongerijpte gepelde tomaten en een met een vleugje mosterd opgepepte en water verdunde mayonaise is het een zaligheid. De benaming zou komen van à la Russe en vooral te wijten zijn aan het gebruik van de macedoine. Die macedoine refereerde dan weer naar een allegaartje (van kleuren en smaken) zoals de bevolkingssamenstelling in het Macedonië van Alexander de Grote.
Ik vind zelf de titel wat vies klinken maar kliekjesverwerking vind ik ook niet zo'n leuke aanhef.
Russisch ei was mijn favoriete gerecht op restaurant als ik met mijn ouders ergens iets ging eten als jong kind. Meestal staat het op de kaart als voorgerecht maar met frietjes kan het dikwijls ook als hoofdschotel volstaan.
