'Entre deux draches nationale'. "Hier ben ik dan, dag mensen allemaal ...". het bekende lied van van Luc Bral (1949-2020). Al is het bijna zo oud als de straat (1974), het blijft een mooi liedje om mee te zingen of om naar te luisteren. Ideaal om bij dit buienweer eens te beluisteren. Er is een nieuwe maand aangebroken en die noemt men de 'sprokkelmaand' of de maand waarin men de overschotjes gaat zoeken vooraleer er nieuwigheden komen in de tuin, in de winkels, in huis, kortom vooraleer er een nieuwe lente komt. Men merkt dat ook aan de uitzendingen op tv, herhalingen, herhalingen en herhalingen. Ik moet geen schrik krijgen als ik 's avonds een of andere uitzending zou gemist hebben, gegarandeerd zenden ze het binnen de 24 uur terug uit. Ik had "ZOT ! " gemist op VTM (en om het helemaal zot te maken, geproduceert door o.a. Caviar en Lompvis en nog wat anderen). Ik ben altijd wel bereid naar een nieuwe comedy-serie te kijken, dat is ideaal om de nacht met een glimlach te beginnen. Ik had een deel van aflevering 1 gemist maar ik kreeg zo direct een déjà vu gevoel van de Engelse BBC reeks "Blackadder". Een vierdelige satirische, alternatieve geschiedenisreeks van het Middeleeuwse Engeland met in de hoofdrol Rowan Atkinson (24 afleveringen). Vanavond krijg ik dus een herkansing en kan zien of het inderdaad een Vlaamse remake is van ons verleden, vertelt en meegemaakt door een Middeleeuwse nar. Het zal natuurlijk geen echte weergave zijn van ons verleden zoals Bart Van Loo dat doet (vandaag jarig) in zijn turven van boeken. Maar ik ben er toch nieuwsgierig naar, zeker als er toch niks speciaals op de avondprogrammatie te zien is.
Straks begint het WK veldrijden en geen twijfel mogelijk wie het zal winnen, maar alles moet toch eerst bevochten worden vooraleer men een veelkleurige sjaal omgort krijgt en zijn nationale hymne kan horen. Ik zal duimen voor onze veldrijders, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Tot morgen
Mijn angina is nog niet voorbij maar de 'muntjes' helpen om de pijn van mijn gezwollen keel te verzachten. Ik heb geen gommekes noch anijsrondjes, pectoral, belgas( zwarte centen), groene muntjes ..... in huis. Ook geen zwarte piekerkes in de metalen 'klikkerklakdozen'. Bij mijn volgende bezoek aan het grootwarenhuis zal ik in de snoepafdeling eens op zoek gaan naar de pijn verzachtende zuigsnoepjes. Toch beter en gezonder(!) dan de kunstmatige siropen van de apotheker. En vandaag is het de laatste dag van de 'louwmaand' ook wel eens de 'wolfsmaand' of de 'ijsmaand' genoemd. Maar louwmaand zou komen van 'looien', de maand dat het 'leer' werd gelooid om het duurzaam te maken en om te vermijden dat het ging rotten. Het moest soepel gemaakt worden en gehouden worden voor gebruik. Leerlooier was een ernstig en veel gevraagd beroep dat nu gebeurt in grote fabrieken om al die dure sachochen en schoenen te fabriceren. Was een handtas, rugzak, valies enz, vroeger een echt gebruiksvoorwerp om al de belangrijke zaken mee te nemen, dan is het nu een statussymbool geworden van de rich and the famous van 'kijk wat ik me kan permitteren'. Net zoals de garageboxen onder de 'place m'as tu vu' in Knokke, die evenveel kosten als een huis. Een tiental van de 153 boxen zijn nog beschikbaar, ik zou zeggen haast je als je geïnteresseerd bent. De bolides van Knokke zijn niet om boodschappen te doen of om van A → B te rijden maar om de Lippenslaan op en af te rijden en dan heel demonstratief en met veel lawaai van de knalpotten, te tonen dat men een parking heeft of huurt onder het recent gerenoveerde Albertplein. Dat steekt onze Jean Marie de ogen uit en die zou niks liever hebben dat dergelijk sjiek volk zich in Middelkerke zou installeren om al zijn grote dure projecten mee te helpen financieren. Maar degene die zich in Knokke geïnstalleerd hebben tussen al die juppies, gaat niet als eenzaat naar onze gemeente komen om hier zijn rijkdom te etaleren. Voor wie en voor wat? Hier telt en hopelijk voor heel lang, het familiale karakter van de kustgemeente, waar ouderen en kinderen welkom zijn. Zo, de zon schijnt en daar moet ik van profiteren. Tot morgen
Keelpijn !!!!. Gelukkig heb ik voor mijn blog mijn stem niet nodig! Niet dat er veel nieuws is vandaag, de gazet staat gewoon vol met hetgeen er altijd te lezen valt over mensen, feiten, gebeurtenissen. Ook hier in mijn gemeente zijn het altijd dezelfde Middelkerkenaren die het nieuws halen en meestal een beetje negatief. Het is wel een frisse dag, met een goed voelbare frisse zuidoostenwind, die straks ook nog wat regen met zich zal meebrengen. Maar zoals geweten dat belet me niet om buiten te komen, weliswaar met een goed ingepakte keel. Het is voor mij ook zo de periode waarin mijn weerstand aan het verzwakken gaat. Ieder jaar rond de maand februari heb ik mijn zwakste periode van het jaar, de voorraad weerstand op alle vlakken begint te krimpen en zijn er dus de kwaaltjes die de kop opsteken. Het is ook, als je naar buiten kijkt een triestig zicht: kale struiken en bomen, enkel wat sneeuwklokjes die wat fleur brengen maar geen kleur. De opgewektheid om van het leven een feest te maken moet van mezelf komen en daar heb ik deze week wel reden toe: ik heb al mijn kinderen gehoord deze week en dat is niet zo vanzelfsprekend als het zou moeten zijn. Ze hebben allemaal een kroost die momenteel nog in de examenperiode zitten of aan sport doet allerhande zelfs al op nationaal niveau, en natuurlijk zijn mijn kinderen ook nog allemaal aan het werken. De vooruitzichten voor de krokusvakantie zijn goed en ik zal er wel een paar zien arriveren om van hun moeder en de gezonde zeelucht te genieten. Tot morgen
De "Mysteriejagers" was zo'n beloftevolle titel dat ik de 4 afleveringen over het 'Lam Gods'met redelijk grote belangstelling heb bekeken. Vooral waarom dat deze uitzendingen er nu kwamen, 92 jaar na de diefstal van het panneel van de "Rechtvaardige Rechters". Thomas werd ingehuurd voor zijn alom gekende brede interesse in kunst en cultuur, Arnoud diende om geschiedenisfeiten te vertellen, Jacotte was aanwezig om alles met een wetenschappelijke (?) bril te bekijken en Danira, tja, zogenaamd omdat ze geïnteresseerd is in 'true crime'. Jacotte kon eenmaal haar aanwezig verantwoorden door een enveloppe op DNA sporen te laten onderzoeken en zat er voor de rest voor spek en bonen bij, Thomas kon nog wat nazaten interviewen van de hoofdrolspelers uit 1934 en Arnout kon er op uittrekken en de Gentse omgeving eens onder de loup nemen. Danira, was erbij gezet voor de decoratie en met haar looks oudere mannen proberen te verleiden tot bekentenissen allerhande 'van wat?'. Het 'gestolen paneel' blijft, tot het te voorschijn komt, alle Gentenaars en nog veel meer mensen, tot detectieves te maken. Maar wat is de realiteit? Het paneel verdween met 3 belangrijke vragen achter te laten: gestolen, ontvreemd, verplaatst. De vraag is natuurlijk ook, kon 1 man dat dubbele paneel van het drieluik halen, dat toch op een zekere hoogte hing in de kathedraal. Men vermoed van wel. 'Gestolen' zou betekenen dat het in opdracht gebeurde of om het 'ten gelde' maken aan een of andere rijke man waarvan de gelden niet naar de kerkfabriek of een andere kerkelijke intstelling zou gaan, maar naar de dief. 'Ontvreemden' betekent ongeveer hetzelfde, een heimelijk ontvreemden van eigendommen van anderen, al of niet met inbraak of met medeweten van de eigenaar om er beiden materieel beter van te worden. En dan 'verplaatsen'kan ook heimelijk gebeuren en na een zekere tijd of bij geldelijke storting teruggebracht worden naar zijn oorspronkelijke plaats, zoals gebeurde met 'Johannes De Doper'. Sindsdien hangt de grisaille terug aan het retabel als achterzijde van de 'Rechtvaardige Rechters' met Leopold III als één van hen. Het blijft voorlopig een raadsel, want de 4 detectieves vonden niets dat op een schuilplaats van het paneel kon wijzen. Het zou wel plezant zijn om de duizenden hoekjes en kantjes, luiken, deksels, meubelen, planken .... van die grote kathedraal eens grondig te onderzoeken. Plaatsen genoeg om een houten plank te verstoppen. Toch blijf ik erbij, dat waar het paneel zich ook bevindt, het in een veilige thuishaven is, goed beschermd en aan nieuwsgierige ogen onttrokken. De meeste kans, als het paneel nog intact is, ooit te voorschijn te komen is op 10/11 april 2034. Na exact 100 jaar in verborgenheid te hebben doorgebracht en alle hoofdrolspelers in hun graf liggen en de nakomelingen geen blaam meer kunnen krijgen of vervolgd worden. Tot morgen
Trieste verjaardag van een 'mislukt technisch wonder'; in 1986, ontploffing binnen de 73 sec na de lancering, van de ruimteshuttle "Challenger". Het was de 10e lancering van dit ruimteveer die voor de eerste maal geen geoefend astronaut aan boord had, maar een lerares die vanuit de ruimte haar les aardrijkskunde en natuurkunde zou geven. De leerlingen hebben die dag geen les gehad, maar hebben wel een ramp zien gebeuren die ze nooit zullen vergeten. Christa McAuliffe (1948-1986) werd uit 11.000 leerkrachten gekozen om 'les vanuit de ruimte' aan de leerlingen van het middelbaar onderwijs, te geven. Indruk heeft ze op de schoolgaande jeugd in ieder geval gemaakt want iedereen, zelfs ik, kon bij die rechtstreekse uitzending de ramp met eigen ogen aanschouwen: de ontploffing van de challenger door een gebrekkige caoutchouc-dichting. De ontploffing met de gigantsiche witte geweien staan nog op mijn netvlies getekend en hebben de dood gekost aan 7 ruimtevaarders.
Wat kan ik nog meer zeggen over onze 'burgervader'? Een dissident trekt niet alleen in de USA, Rusland, China, aan het kortste eind, maar ook in mijn kustgemeente. Ongezien, ongehoord en misplaatst in een democratisch land.
Ik heb toch al een waterig zonnestraaltje gezien, maar dat zal niet genoeg zijn om de prijzen van de electriciteit, op normaal niveau te houden. Naast die van gas, zal electra ook de hoogte in gaan. Dat is de schuld, ditmaal, van de "Dunkelflautte" of de niet zo erotische 'weer' weergave van "De 50 Tinten Grijs" van Erika Leonard James. De zonnepanelen van onze electriciteitsmaker krijgen niet genoeg zonnestralen om ons van licht en warmte te voorzien. Binnenkort zitten we met z'n allen voor een open haardvuur voor warmte en kaarsjes om wat licht te hebben. Maar oh wee, gans ons economisch systeem valt dan in duigen want kaarslicht geeft geen electriciteit om onze gedigitaliseerde wereld werkend en draaiend te houden.
Is er nog wat ander nieuws vandaag? Niet echt, ik kijk uit naar de laatste aflevering van de zoektocht naar "de Rechtvaardige Rechters". Een gok? Niks gevonden, anders had dat wel aan de grote klok van de Sint Baafskathedraal gehangen. Tot morgen
Of ik van deze dag ga genieten? Ik denk het wel, in ieder geval binnen. Want het is buiten koud, winderig en nat. Zelfs de hond moet ik met de spreekwoordelijke 'stokken' naar buiten sturen en wel in mijn gezelschap. Dat is het voordeel van een hond hebben: gelijk welke weersomstandigheden er zijn, een kasplantje zal het bazinneke nooit worden. Altijd paraat om een stap in de wereld te zetten, willens nillens. Zo rustig en kalm het gisteren was om buiten te lopen, zo onstuimig is het nu. Geen dijkwandeling vandaag. Wat nieuws brengt mijn buiten verwachting droge gazet? Wat gaat de minister doen tegen de dreigende stijging van de energieprijzen en vnl de gasprijs? Daarmee ken ik ook weeral de naam van onze federale minister van energie, Mathieu Bihet. De 34-jarige minister zou er moeten voor zorgen dat we minder afhankelijk worden van het gas en electriciteit van de USA en van Rusland. 'Atomic Boy' noemde hij zichzelf bij zijn aantreden, omdat hij van plan is de kerncentrales opnieuw te laten draaien of er nieuwe bij te bouwen. Natuurlijk zijn die niet zo maar 1-2-3 op poten en zou er meer electriciteitscapaciteit moeten komen van de offshore windmolenparken en daarom moet er meer wind komen op de Noordzee. Voor de gasaanvoer is er niet direct een oplossing voorzien, dus zullen we wat zuiniger moeten omspringen met de gasverwarming. Aangezien de aarde opwarmt, volgens alle milieu-experten en klimaatactivisten, zouden we geen schrik mogen hebben om het koud te hebben in onze huizen. Maar ik heb het wel koud als ik mijn verwarming niet kan doen draaien, zeker vandaag als er zo'n venijnig windje uit zuidoostelijke hoek komt. Weeral een fleece meer aandoen, die gelukkig deze keer uit het oosten mag komen met name uit India. De handelsakkoorden met dat grootse land van Azië, zullen ons nu wel voorzien van veel dingen die we niet meer in Amerika moeten aanschaffen en zo Trump een hak kunnen zetten met zijn willekeurige en wispelturige invoerrechten en exportprijzen. Dan zal de kledij of alle andere spullen voorzien van het label 'made in India' wel aanvaard worden in de kringloopwinkels en wordt 'made in China'wat meer geweerd door de Vlamingen. Het zijn niet alleen materiële zaken die we zullen importeren uit dat gigantische land, maar ook hun 'intellect'. De slimme Indische mensen zijn welkom in onze contreien, om onze wijsheid wat op te krikken en terug vooraanstaande intelligencia te hebben in Belgium.
Bij een volgende titel in de krant fronste ik toch een beetje mijn wenkbrouwen en moest het woord eens 2 keer bekijken, want het heeft 2 betekenissen: "Wim Opbrouck cureert Oostende voor Anker". Ik ken 'cureren' als genezen waar dan een 'curerttage' een vorm van genezen kan zijn. Maar dat in een culturele context gebruiken, kende ik niet. Het presenteren, organiseren en selecteren van kunst en zijn inhoud en al zeker niet voor al die 2, 3, 4...masters die in de Oostendse haven gaan liggen was voor mij een onbekend werkwoord om daarvoor te gebruiken. Tot morgen
Met 2°C is het niks te warm buiten en toch ben ik al op stap geweest. Er was geen wind en dan doen de 2°C je niet bevriezen. Deze tijd van het jaar kom je op de dijk en het strand de vroege wandelaars tegen en de hondenbaasjes met hun dier die allemaal netjes het reglement naleven, honden aan de leiband en alles opruimen dat ze laten vallen. Veel volk is dat niet en dus is het aangenaam wandelen. Ik heb gisteren bezoek gehad van mijn vrienden, en die staan me soms met raad en daad bij. Ik moet zeggen dat sinds mijn hernia operatie in 2017, mijn leven toch een andere wending heeft gekregen. De dingetjes rondom mij zijn minder belangrijk geworden dan toen ik ze aanschafte. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik ze zomaar op de vuilnisbelt ga gooien, nee ik wil het verhaal achter de aanschaf en de geschiedenis van de voorwerpen rondom mij wel doorgeven aan mijn kinderen. Pourvu natuurlijk dat ze er al willen naar luisteren of interesse hebben voor hetgeen het voor mij betekent. En dan zijn mijn vrienden soms de beste raadgevers. Als alleenstaande, denk ik dat ik het altijd het beste weet en in rondjes blijf draaien in mijn eigen gedachtengang. Er is echt wel eens een oprechte mening van buitenaf nodig om me op de realiteit te wijzen en dat ik soms eens een andere richting van denken moet uitgaan. Enfin, het was weer een gezellige koffienamiddag die me heel veel deugd gedaan heeft en ook veel caloriën heeft bijgebracht. Ander regionaal, nationaal of internationaal nieuws was er niet dit weekend om mijn mening over te spuien. Het zal een namiddag detectieve bekijken zijn en in de vooravond nog een kleine wandeling om de benen te strekken. Tot morgen
