Eén van de vrienden is jarig en dat moet vermeld worden. Hij zou het liefst zijn jaren vergeten, maar dat is nu eenmaal onmogelijk. Daarom is hij een beetje afkerig van het vermelden van zijn leeftijd en doe ik dat dan maar via een omweg: 3x20 en in de fleur van zijn leven.
Dan het andere minder belangrijke nieuws. Maar eigenlijk is het een belangrijk onderwerp, dat spijtig genoeg weer eens aantoont waarom de kustbewoners de toeristen geen warm hart toedragen. Vervuilers, arrogant, roekeloos, overtreders van de wet, slaan waarschuwingen in de wind, geen respect voor niets, niks of niemand. De 'propere strandlopers' verzamelden alleen al in Oostende, meer dan 4.000L afval!!!. Niet alleen de 'propere strandlopers' deden vrijwilligerswerk, maar ook de vuilnismannen die langs gans de kustlijn dagen hard werken om enigszins de afvalberg onder controle te houden. Dan heb ik het nog niet gehad over de ruzies aan een lege parkingplaats, dubbelparkeren enz, want de auto in de voorziene betalende parkings te stallen is natuurlijk té veel gevraagd. Soms begrijp ik wel de frustraties van de kustbezoekers. Eér ze hier zijn en van zee en zand kunnen genieten, is het een hele lijdensweg die ze ondergaan: files, stilstaand verkeer, en dan meestal op de achterbank jengelende kinderen. Dat zijn dagen dat de bewoners van de kustgemeenten op hun eigen terras, tuin of huis blijven. We hebben tijd genoeg om van dit 'beschermd natuurschoon' te genieten op andere dagen. Ik ben niet echt 'pro' onze burgervader in Middelkerke, maar zijn parkeerbeleid is wel door de bewoners positief onthaald, zoals bv de bewonersstraten, waar enkel de geregistreerde voertuigen mogen parkeren. De overlast is daarmee op 1-2-3 verdwenen uit onze straatjes. Per dag rijdt er, op zijn minst, 4x een scanauto voorbij. De directe boetes hebben een goed effect op de automobilisten. Natuurlijk zijn de meeste opbrengsten voor de firma die de parkings en scannings doen en beheren, en gaat maar een klein gedeelte naar de gemeentekas. Maar de parkingterreur is daarmee toch opgelost.
Het vervolg van de vrouwen in het koninklijk huis van de Coburgs, heeft aandacht voor een 'bewierookte' prinses/koningin: Koningin Astrid (1905-1935), echtgenote van Koning Leopold III (1901-1983). Zolang als dit geduurd heeft, was dit blijkbaar een sprookjes huwelijk waaruit 3 kinderen ontsproten, Groothertogin Josephine-Charlotte (1927-2005), Koning Boudewijn (1930-1993), Koning Albert II. De sneeuwkoningin verongelukte in Küssnacht am Rigi, Zwitserland. Als ik zo naar de foto kijk van Astrid en ik zie haar achterkleindochter Eleonore, dan valt me de gelijkenis van 'la tristesse' op, maar ook het prachtige profiel van deze prinsessen van het koningshuis. Voilà, ik heb weeral geschreven en ben blij dat ik het leesbaar kan houden door gebruik te maken van het toetsenbord. Een tweetal weken geleden ben ik gestuikeld door een 'aanloop' van de hond en mijn linkerhand heeft er nog altijd onder te lijden, zeker mijn schrijven. Tot morgen
Geen paniek of naar slaappillen grijpen als men een paar nachten niet aan slapen toekwam. Een van de volgende nachten gebeurt het toch, dat men zonder problemen naar dromenland afreist. Bij mij werkt dat in ieder geval wel zo. Met die warme nachten is het dikwijls moeilijk om de slaap te vatten, al heeft een koud voetbadje en een natte handdoek in mijn nek, al dikwijls hun nut bewezen. Maar soms lukt dàt zelfs niet en is het staren naar 'niks' als nachtelijke bezigheid. De warmte is weer verdwenen en op deze 13e dag van de maand zal het normaal van temperatuur zijn 'voor deze tijd' van het jaar. Dat gisteren waarschijnlijk niemand boodschappen gedaan heeft, was te merken aan de volkstoeloop, deze morgen in de magazijnen. Ik vond gelukkig nog een kar om de crème glace, mijn middageten en yoghurt in te leggen tot aan de wagen. In de ruime gangen van de Colruyt, was het een laveren tussen de andere karren, luisteren naar de discussies welke wijn en koekjes de beste waren en kinderen die niet content waren met hetgeen mama en papa als lekkernij in hun kar deponeerden. Ik heb toch weeral een paar dagen 'eten' want verse ingrediënten kan je voor geen week gaan inslaan. De krant heeft weer een reeks opgestart, ditmaal over de 'verwenste' dochters van het Belgische koningshuis. De zogenaamde zwarte schapen die een blaam op het blazoen van de Coburgs smeerden. Gisteren ging het over Charlotte (1840-1927), dochter van Leopold I(1790-1865). Over de prinses, ooit Keizerin van Mexico, verscheen vorig jaar het boek "Carlotta, de vrouw die rozen at" van Kristien Dieltens. Vandaag weer een zwart schaap, de dochter van Leopold II (1835-1909), Louise (1858-1924) verguisd, onterfd en in armoede gestorven op een kamertje in Wiesbaden. Nochtans gefêteerd in haar jeugd want de prestigieuze Louizalaan in Brussel, is naar haar genoemd. Maar het belangrijkste vandaag is wel mijn speciale dag: een fijne dag voor de Linkshandigen. Een groep waartoe ik behoor, samen met mijn 3 kinderen. We zijn wel in de minderheid in dit tranendal, maar we worden tenminste niet meer op de vingers geslagen met een meetlat of regel. Ook word de arm niet meer achter de rug gebonden om het 'rechts schrijven te bevorderen en te verplichten. Van dergelijke barbaarsheid was mijn vader niet gediend en ging ieder jaar pleiten bij de leerkracht en directie om dergelijke maateregelen niet te nemen. We waren geen kind van de 'duivel' zoals men in de Middeleeuwen beweerde en dat nog in veel nonnekens hun hoofd zat. Nu zijn er allerlei huishoudelijke hulpmiddelen voor linkshandigen voorhanden, maar met de meeste attributen moet ik nog wat krachttoeren uithalen. Dat was het voor vandaag, ik ga mijn ijsje eten en daarna lezen. Tot morgen
Voorlopig is het hier nog een beetje frisjes. Een zuinige 21°C met een frisse wind. Alle nieuwsmedia voorspellen toch een dag dat we er 'gloeiend' bij zullen zijn, waarschijnlijk deze namiddag. Momenteel bepertkt een rustig briesje de hoge temperature. Maar wat niet is kan natuurlijk altijd nog komen. Niettegnstaande ik bekaf en doodmoe was, kon ik de slaap niet vatten en ging een onrustige nacht tegemoet. Niet goed wetende wat en hoe de beste manier van slapen was: bloot, met een handdoek in de nek, met t-shirt, met pyjama, zonder en weer terug van voor af aan beginnen met of zonder nachtkledij. Ik legde me erbij neer dacht dat het me miscchien zou lukken een vallende ster te zeien en een wens te doen. Dat was ook een misrekening. Tegen de tijd dat de meteorenzwerm zou passeren, lag ik gewoon te suffen in bed. Vannacht nog eens proberen een vallende ster te zoeken of te zien, want dan mag men een wens doen. In al die jaren, hier op aarde is het me nog niet gelukt de komeet 'Swift Tuttle' en haar stofjes waar te nemen, de Perseïden genaamd.
Gisterenavond heb ik niet naar tv gekeken, het was genoeg sport geweest en aan een pompeuze eindceremonie had ik geen behoefte. Vandaag begint de 'Tour de France Femmes', maar dat interesseert me momenteel niet. Ik heb gisteren wel een documentaire en een film van canvas opgenomen o.a. Black Swan. Dat is de voorzienigheid in mij om mijn bezigheid te hebben tijdens de lange avonden. Want dat ondervind ik wel, 's avonds lezen lukt niet meer zo goed. Er is een andere bezigheid nodig tijdens de donkere avondlijke uren. Voilà, dat is het zowat voor vandaag. Gelukkig moet ik niet in de file staan om de zee te zien te krijgen of de verfrissende zeebries te voelen. Ik ga nu luiwammessen buiten en mijn oogjes wat sluiten voor het straffe zonlicht. Straks de bloemen water geven een de hond een uitgebreide douche geven. Tot morgen