Eerste dag van een kil en winderig weekend. Gaat er sneeuw uit de lucht vallen? Fris is het in ieder geval genoeg en de bodem voelt ook hard genoeg aan om het sneeuwlaagje er eventueel op te laten liggen. Maar ik denk dat de sneeuwman niet van plan is hier sneeuw te strooien. Het is echt koud en guur weer, vooral de noordwestenwind is aanwezig om me van mijn stokken te blazen . Gelukkig heb ik wel takken genoeg aan de bomen hangen, om me aan vast te houden. Het nieuws wordt in grote mate beheersd door de ramp in Crans Montana. Jongeren die voor het eerst van hun ouders het nieuwe jaar mochten invieren in een uitgaansbuurt samen met hun vrienden, betalen daar een zeer zware tol voor. De gigantisch populaire 'kelder' in het mondaine skioord bij de jongeren, is ook het eindstation geworden van jonge levens en voor velen een start van jaren ziekenhuis bezoeken om hun leven draaglijk te houden. Onherkenbaar verminkt door een paar vuurwerknaalden zijn er nog veel ouders op zoek naar hun pubers die voor het eerst eens buitenshuis 'nieuwjaarke zoete' mochten zingen. 40 doden, 120 verbrande mensen, het is een trieste balans bij het inzetten van een nieuw jaar. Wie gaat dat allemaal betalen om de jonge levens toch een pijnloos leven te laten leiden? Vuurwerk zou enkel door professionelen aangestoken mogen worden. Maar zoals een jongere op tv zei; men mag het vrij kopen, maar niet afvuren en dat is een contradictio in terminus. Er zijn al té veel ongeluken gebeurd om dit gebruik bij feestelijkheden, wel te verbieden.
En Trump veroorloofd zich wat een ander land niet vermag: het aanhouden van het staatshoofd van Venezuela, en naar het buitenland overbrengen, in dit geval USA. Verder het aanvallen van militair strategische doelwitten zoals munitiedepots in dat land, meer bepaald in Caracas. Enfin, de rust in de wereld heeft hoop en al 24u geduurd. Op de kalender zou het een nieuw begin betekenen, in werkelijkheid is het de voortzetting van de gruwel van 2025.
Dat Wout weer in de lappenmand ligt is een spijtige zaak voor de cross. Hopelijk is hij voldoende gerecupereerd om van bij het begin van het wielerseizoen, mee te kunnen dingen voor de prijzen. Ik zal me bij 2°C en windvlagen van 70km/u toch maar naar buiten wagen. Een mens is niet gemaakt om ganse dagen binnen te blijven zitten. Bewegen moet ik zeker en vast doen, en huppelen daar wacht ik nog een beetje, al blijkt dat voor ouderen gezond te zijn. Ik zou beginnen met hinkelen. Een parcours met stoepkrijt uittekenen ongeveer met 10 vakjes, een doosje gooien en zien welk vakje over te slagen bij het huppelen op 1 been. Leuke spelletjes, die we als kind speelden tijdens de speeltijd op de koer en als oudje ook nog van dienst kunnen zijn om de gewrichten te oefenen. Tot morgen
Hoe kan het ook anders! Good old 'Queen' voert de Radio 2 top 2000 aan met zijn "Bohemian Rhapsody". Dat is als een zekerheid dat 1+1=2. Gisterennamiddag heb ik dan nog bezoek gekregen van vrienden van het eerste uur. Daarmee zijn de laatste koekjesdozen ook weer leeggemaakt en klaar voor na mijn volgende winkelbezoek weer gevuld te worden. Minder leuk vond ik de eindejaarsconferences, vooral die van Kamal. Al het 7e jaar op rij probeer ik naar zijn discours te luisteren en evenzeer te kunnen lachen als de mensen in de schouwburg. Het lukt me nooit en na 15 minuten hou ik het telkens voor bekeken en zet de teevee weer uit. Op nieuwjaarsdag heb ik geen behoefte aan grofbekkerij, vervelende afgezaagde poses van Michael Jackson en andere schunnigheden. Niet voor niets noemt zijn show "Kamal Kharbach neemt geen blad voor de mond". Kan ik hem voor zijn andere programma's wel appreciëren, voor zijn eindejaarsshows in geen geval. Ik vind het natuurlijk spijtig voor hem, dat er dieven met zijn volledig equipment zijn gaan lopen, zelfs met zijn op maat gemaakt kostuum waar niet veel mensen iets mee kunnen doen. En het leventje van 2026 begint zich stilaan op gang te trekken. Ik denk dat er voor mij niet veel verandering inzit in dit nieuwe jaar. Alles kan zijn oude gangetje blijven gaan en dat vind ik eigenlijk opperbest. Was er 50 jaar geleden een zware storm en overstroming in ons land (ook in mijn huis), dan zijn er vandaag alleen maar serieuze windstoten tot 70km/u en dat voel je toch als je buiten komt. De wind komt recht uit het zeegat en brengt gezonde noordzeelucht mee. Daarom alleen al ga ik eens buiten staan om met diepe inhalingen verse lucht in mijn longen te brengen. Tot morgen
Aan al mijn blogbezoekers, wens ik een gezond en vrolijk 2026.
2026 is met 70km/u komen aanwaaien, al heb ik er de eerste uren van deze nieuwe donderdag niks van gemerkt. Ik ben op oudejaar op hetzelfde uur als anders in mijn bed gekropen en heb niks gehoord van het vuurwerk in mijn hoofdgemeente. Om 18u wordt er hier wel vuurwerk afgestoken, maar de vraag is of het met deze krachtige wind wel doorgang zal vinden. Ik kan niet meer zeggen dan dat mijn gekregen sjaal, voorzien van verwarming, zeer goed van pas komt in deze barre tijden. Het is wel plezant dat gekregen geschenken nuttig zijn, mijn hart voor 100% verwarmd en doet glimlachen, of voorziet in nieuwe kennis opdoen. Dat is het geval voor mijn nieuwe "Filosofie Scheurkalender". De oude heb ik niet weggesmeten, maar op de hoek van mijn schrijftafel gelegd. Ik kan meteen beginnen met wat nieuwe wijsheden te citeren en dat begint al bij de omslag: "Het denken begint elke dag opnieuw" een uitspraak van Hannah Arendt (1906-1975). En meteen schrijf ik dan ook maar de eerste wijsheid van het jaar uit de kalender: "De bron waaraan bestaande dingen hun bestaan ontlenen, is ook de bron waarnaar ze terugkeren bij hun vernietiging" alzo sprak Anaximander, filosoof 610 vC-546 vC. Dezelfde strekking is terug te vinden in het eerste boek van de Bijbel, Genesis, waar God na de Zondeval tot Adam deze beroemde woorden sprak: uit stof gemaakt en tot stof zult ge wederkeren. Zo, de toon is weer gezet maar mijn dagelijks blogje zal niet altijd over ernstige zaken gaan. Dat ligt niet in mijn aard. Maar als ik dan het nieuws lees, komt de realiteit weer aanzetten. Ontploffing van een bar in een mondain ski-oord in Zwitserland met tientallen doden en zwaar gekwetsten als gevolg. Maar het vandalisme tijdens deze eerste nacht van het nieuwe jaar is er ook weer. Daarbij de opmerking dat de vandalestreken meer en meer gedaan worden door 10-11 jarige jongeren. Zijn dat ouderloze kinderen?
In 2002 werd de euro ingevoerd en sindsdien, op een paar Europese landen na, kan je met dezelfde munt overla betalen in Europa. Vandaag schaft Bulgarije ook zijn 'lev' af en introduceert de euro als munt. Waarschijnlijk omdat zoveel Bulgaren werken in het buitenland en hun loon in euro's krijgen uitbetaald. Zo, mijn beste mensen, 2026 is er en we gaan er met z'n allen het beste van maken. Tot morgen
2025 is aan het wenen voor het nakende afscheid. Zelf ben ik daar niet heel erg verdrietig over en ik zal er geen traan voor laten. In feite moet ik er niet om treuren want of ik nu blij ben of triestig dat er een andere maand begint, de tijd kan niet stilgezet worden. Het is wel zo dat er op de laatste dag van een jaar eens nagedacht wordt hoe de 365 dagen verlopen zijn. Al bij al vind ik het geen slecht jaar geweest, lekkere temperaturen en voor de rest geen extremen. Als dit blogje geschreven is, zijn er dit jaar weer 365 tekstjes bijgekomen op mijn conto, het ene extreem goed, het andere middelmatig en sommige om niet over naar huis te schrijven. Maar allemaal bezorgden ze me een plezant, leerrijk en goed intermezzo van de dag. En bovenal geven ze me het gevoel van een conversatie te hebben gehad over alledaagse fait divers. Wat gaat er vandaag nog in mijn huishouden gebeuren? Eerst en vooral de slaapkamer van mijn gasten terug in orde brengen, zodat alles weer klaarstaat voor hun volgende bezoek. De restjes opeten van de soep, de vleessalade, kaas, bodding enz. Dan nog vele dagen wat bokes besmeren met confituur, speculaascrunchy of choco, want al die potten zijn opengemaakt en overal 2à3 scheppen eruit gehaald. De latten chocolat voor mijn ontbijt zullen even blijven liggen tot al die smeersels opgebruikt zijn. Over de overgebleven drank moet ik me geen zorgen maken, dat wordt niet slecht en zal wel de volgende keer gedronken worden: La Trappe met en zonder alcohol en Crodino rossa. En de bisuitjes, tja, daar rouw ik niet om dat er een doos niet is opengemaakt. Gisterenavond heb ik terug op mijn eentje voor de beeldbuis gezeten en gekeken naar 'De Rugzak'. Eigenlijk ben ik die reisprogramma's waar al die BV aan meedoen kotsbeu. Altijd extremen opzoeken en dan het zuchten en kreunen van die mensen moeten aanhoren die in bewondering staan voor de landschappen waar ze van achterovervallen. Daarbij ook nog eens luisteren naar de opnames van ophemeling van hun persoon dat uit een meegeleverde koker in hun rugzak zit. Het zal gisteren mijn dag niet geweest zijn om er positief over te zijn. En by the way, van de zogenaamde 'vips' globetrotters ken ik er maar 2 of 3 van. Al diegenen die zijn stem al eens laat horen of verheft, is tegenwoordig een 'belangrijke Vlaming' die nodig zijn om al die programma's van volk te voorzien. Zo, mijn nieuwe scheuralmanak van de filosofie ligt klaar. De laatste bedenking van die kalender van 2025 wil ik jullie niet onthouden. Die is van Arnold Geulincx (1624-1669) "waar je niets vermag, moet je ook niets willen". Met deze laatste woorden van 2025, ga ik 2025 uithuppelen zoals Jambers ook doet om gezond te blijven. Tot morgen in het nieuwe jaar.....
Mijn hart is gedurende deze kerstperiode gevuld met liefde, hartelijkheid en warmte. Mijn snoep- en koekjeskast daarentegen is 'leeg'. In het binnenland letten ze op de 'lijn' en dus calorie-arme voedingen geen zoete tussendoortjes. Als ze dan bij mij komen halen ze hun schade van gebrek aan zoetigheden en andere lekkernijen dikkement in. Ik voorzie een volle kast met allerhande soorten koekjes en zure gummies om aan hun suikerbehoeftes te voldoen tot aan het volgende verblijf hier aan de kust. Lekker samen smikkelen van de zoete zonde. Als ze hier zijn maakt het niet uit of het grijs of blauw weer is of droog of nat. Het weer is niet belangrijk, wel elkaar zien en babbelen en samen aan tafel zitten. Het is een goed jaareinde geweest: mijn buurvrouw heb ik gehoord, mijn vrienden zijn geweest en ik heb mijn logés gehad. Meer moet een mens echt niet wensen.
Minder dan 36 uur scheid me nog van 2026. Ik ben er wel nieuwsgierig naar hoe het jaar zich zal aanbieden en verlopen. Dit jaar was niet echt slecht te noemen maar ik verwacht wel een beter nieuw jaar. Vooral wens ik dat het stopt met oorlogvoeren in het nieuwe jaar en dat vrede er zou komen voor een heleboel mensen op aarde. Voor vandaag is het al dat ik noteer want ik moet mijn tomatensoep met ballekes gaan klaarmaken want seffens zijn ze terug van hun wandeling en eten dan graag iets hartigs. Ondertussen luister ik eens naar Zjef Vanuytsel (1945-2015) met zijn "Zotte Morgen" of zijn "Houten Kop" of "Ik weet het wel mijn Lief". Tot morgen
De laatste dagen van 2025 zijn aan het komen, maar op de kalender vallen die in week 1 van 2026. En ik kan niet missen, want rondom mij staan er een heleboel scheurkalenders. De tijd gaat zo vlug dat ik die almanakken nodig heb om me niet van dag , week of maand te vergissen. En 'als met Sint Thomas de dagen lengen, beginnen de nachten te strengen'. Dan zet ik de plaat van Peter Koelewijn op "Kom van dat dak af" want het is inderdaad gevaarlijk nu om op die witte gladde daken rond te lopen. Het is gezonder om op de vaste grond te staan om achteraf niet met gebroken botten te moeten rondlopen. Dat de Nederlanders prachtige familienamen hebben weten we al lang, zie maar naar 'Koelewijn'of 'koele wijn'. Maar daar ver bovenuit steekt de familienaam van de concertpianiste 'Toos Onderdenwijngaard' (1926-2019) met een mooie lijfspreuk:"Talent verplicht". Ze heeft al haar talenten gestoken in het voortbrengen van klanken, niet in het stichten van een gezin.
Ik heb het al best aangenaam gehad deze kerstperiode en echt wel leuke en unieke geschenken gekregen. Niet alleen chocoladen boompjes en unieke kerstkaart maar ook een filosofiekalender voor 2026, en een sjaal die warmte uitstraald. Dat is zeer aangenaam en handig want met zakken aan de uiteinden, als ik 's avonds met de hond nog eens op stap ga. Ik kan niet anders zeggen dat het een warme kerst was.
Meer heb ik op deze ongelofelijke en ongelovige Thomasdag. Het zal een rustig namiddagje worden en de avond afsluiten met de gebruikelijke garnaalkroketten met als toetje de onvolprezen bodding van mijn schoonzoon. Tot morgen
